multa ⁊ paſcua valde bona. ⁊ iō armētispecudibus ⁊ iumentis eſt referta. eiꝰ gleba in locis pluribus valde frugifera et īpluribus etiā nemoroſa. plures ⁊ vtileshn̄s venationes in pluribus etiā ē bitumīoſa ex qua format̉ materia apta ad ignium nutrimenta. Et eſt terra diuitijsque tranſeūt ꝑ mare ⁊ ꝑ flumina plurimum opulenta. cuius ciuitas capitalistraiectū inferius nuncupatur in latinovtrich ꝟo dicit̉ in idiomate germanorūnam ad germaniam ꝑtiuet quo ad ſitūquo ad mores et quo ad dn̄ium ⁊ etiamquo ad linguam. cuius gens elegans eſtcorꝑe. robuſta viribus. audax aīo. venuſta facie. honeſta in moribꝰ. deuota deo.fida hoībus ⁊ pacifica. minus p̄dis intēdens ⁊ raptibus qͣꝫ alie germanice nationes.Capitulū. CXI¶ De orcadaRcada occeani eſt inſula iuxtamare britānicū in europa. a qͣ ⁊cetere inſule multe eidem ꝯterminate ⁊ vicine orcades inſule noīant̉.et ſunt in numero. xxxij. quarū. xx. deſerre ſunt. xij. vero incoluntur. vt di. Iſi.li. xv. de inſulis.Capitulū. CXII¶ De paradiſoAradiſus eſt locus ī ꝑtibꝰ oriēp Itis cōſtitutus. cuiꝰ vocabuluma greco in latinū vertiturortus.Porro in hebraico eden dicit̉. qd̓ apudnos delitie iuterp̄tat̉ vt di. Iſido. li xvca. ij. Eſt enī ortus delitiaꝝ vt di. idē. qͥaexomni genere ligni ⁊ pomiferaꝝ arboꝝeſt cōſitus. hn̄s in ſe ſignū vite. non ibifrigus. nō ibi eſtus. ſed ꝑpetna aeris tēperies. ex cuiꝰ medio fons ꝓrūpens totūnemus irrigat. diuidit̉ in quatuor naſcētia flumina cuius aditus poſt peccatumprimi hoīs humano genere intercluſusfuit. qꝛ vndiqꝫ flāmea rumphea .i. muroigneo vndiqꝫ circūcincta. ita vt eius pene cū celo incendiū coniūgatur. Preſidiūqꝫ angeloꝝ arcendis ſpiritibus mal̓ſuꝑ rumphee flagrantiū eſt a dn̄o ordi-LIVel̓. XV.natū. vt hoīes flāme angelos vo maloſboni angeli ſubmoueaūt. ne alicui ſpiritui vel carui peccatrici aditus pateatꝑadiſi. hucuſqꝫ Iſi. li. xv. c. iij. vbi tractat deregionibus. ẜm aūt magr̄m in hiſto. c. ijſuꝑ geū. d̓r ſic. Plantauit inqͥt deꝰ a principio creationis herbis ⁊ arboribus locūdeliciarū aptauit ⁊ hoc in principio ip̄iꝰmūdi ſcꝫ in oriente. et ille locus eſt ameuiſſimus longo terre et maris tractu anoſtro habitabili ſegregatus adeo editꝰ.i. altus vt vſqꝫ ad lunarem globū attīgat. vbi etiam ꝓpter ſitus altitudinē aq̄diluuij non ꝑuenerūt. vt dicit ideꝫ. Deꝑadiſo aūt di. Iohan̄. damaſ. qꝛ ꝟo ⁊ viſibili ⁊ inuiſibili creatura ꝯdituruſ eratdeus hoīem ẜm ſuā ꝓpriam imaginē et fimilitudinē ſicut quandā regē ⁊ principēomnis terre et omniū q̄ ſunt in ip̄a conſtruxit an̄ qͣſi qͣndā regionē in qͣ conuerſatꝰ beatā duceret vita. Et iſte locꝰ diuinus ē ꝑadiſus dei manibꝰ in edē. i. in delitijs ⁊ voluptate plantatꝰ. in oriēte qͥdeꝫomni terra celſior penitꝰ tꝑato ⁊ tenuiſſimo aere circūfulgēs. platis ſꝑ floridiscomatꝰ ⁊ bono odore plenꝰ. lumine repletus. pulchritudinis vniuerſe. gaudij etexultatōis ꝓmptuariū. creatute ſenſibilis excedēs intelligētia. diuina regio etdigna eo qͥ ẜm imaginē erat in quo nilirrōnabiliū habitabat. ſꝫ ſolus hō diuinaꝝ manuū plaſma. Itē ſtrabꝰ et be. dicūt ꝙ ꝑadiſus ē locꝰ in oriēte poſitꝰ int̓iecto occeano ⁊ mōtibꝰ oppoſitis a regionibꝰ qͣs incolūt hoīes ſecretꝰ remotiſſimꝰ ē ꝑtingēſqꝫ altitudine vſqꝫ ad circulū ip̄iꝰ lune. Fuit locꝰ ſūme ꝯueniēs hoīinnocēti ꝓpt̓ eiꝰ ſūmā tēꝑiem. qꝛ nō frigibi nec eſtꝰ ſꝫ ꝑpetua tēꝑies vt di. Iſido.Itēꝓpter oīm bonoꝝ abūdātiā qꝛ vt di.Augꝰ. de ciui. dei. xiiij. c. x. Quid timer̄aut dolere poterat hoīes in tātoꝝ tantaaffluētia bonoꝝ. vbi nō aberat qͥcqͣꝫ quobona volūtas afficeret̉. nec inerat quodcarnē ⁊ aīm hoīs felicit̓ viuētis offenderet vel in aliquo moleſtaret. Iteꝫ ꝓpterſummam amenitatem. nā vniuerſe pulchritudinis erat ꝓmptuarium. vt dicitDamaſ. qd̓ atteſtatur taꝫ arborū qͣꝫ frōdiū ⁊ florū īmarceſſibilis pulcritudo. nā