Liberꝙ aliquibꝰ partibꝰ nubes tangere videātur. Sunt autē montes illi cauernoſi etcōcaui ⁊ ſpelūcis pleni. vt dicit glo. ſuperabdiā. in quibꝰ habitāt homines in eſtate qꝛ ibi minor ē eſtus ſolis.C apitulum. XII.¶ De monte effraymOns effraim ſpecialiter dicebatur mōs in tribu effraim in quoioſue filiꝰ nun recepit poſſeſſionē. vt ptꝫIoſue. xix. in quo edificauit ciuitatē habitauitqꝫ in ea. inter alios vero regiōisillius mōtes. vt dicit adamancius. eratmōs iſte herbis ⁊ arboribꝰ inſignior ⁊ fructibꝰ fecūdior ſitu ſublimior aſpectu pulcrioraere ſalubrior riuulis fontiū montem irrigantiū fertilior. ⁊ ideo erat locꝰꝯgruꝰ vt in eo ieſus qͥ dictꝰ eſt ioſue habitaret. vt dicit idē adamā. in eodē mōte a ſeptētrionali ꝑte mōtis ioſue eſt ſepultꝰ. vt d̓r Ioſue. xxiiij. Erat etiā mōsiſte vicinꝰ ſychem qͥ erat ciuitas refugijcū ſuburbanis ſuis in mōte effraim. vtptꝫ Ioſue. xx. vbi ſepulta ſūt oſſa ioſephvt d̓r Ioſue vlt̓. In eodē etiā mōte repoſuit ioſue cultros ſeu macheras petrinasquibꝰ filios iſrael ī heremo circūcidit. vtdic̄ adamā. ſuꝑ Ioſue. c. xx. Preterea inmōte effraim habitauit delbora ꝓphetiſſa ⁊ ſedebat ſub palma q̄ erat int̓ bethel ⁊rama. vt pꝫ Iud̓. iiij. c. Multos enī mōtes ꝑticulares ſiue colles habuit monseffraim .i. tribꝰ effraim. qꝛ tota illiꝰ ſorsplurimū fuit mō tuoſa ⁊ in locis pluribꝰnemoroſa. vt pꝫ Ioſue. xvij. Itē in eodēmōte interfecti ſūt pͥncipes madiā oreb⁊ zeb quoꝝ capita ad gedeon tranſiordanis fluuiū ſunt allata. vt pꝫ Iud̓. vij Inramatha etiā mōtis effraim natꝰ fuit ſamuel ꝓpheta. i. Regū .i. ⁊ ibidē conuerſatus. qꝛ ab eo in eodē loco ſaul in regemprimitꝰ eſt inunctus. vt patet̉. i. Regū. xIn eodē etiam mōte ſamuel mortuꝰ eſt⁊ ſepultus. i. Regū. xxv.Capitulum. XIII.De monte phaſgaHaſga mons eſt maximus continens in ſe multos particula-XIIIIres montes. Nam in hoc mōte ſunt abarim ⁊ nebo qui ſunt colles ſuꝑ quos aſcēdit moyſes vt videret terminos terre ꝓmiſſionis anteqͣꝫ moreret̉ ⁊ in valle eiuſdem montis in campeſtribꝰ moab tumūlo traderetur. vt patet numeri .xxvij. etDeut̓. vltimo. Hic mons fuit in finibꝰmoabitarū ⁊ amonitarū diuidens terrāeoꝝ a terra amorreoꝝ quā poſtea poſſederunt ruben ⁊ gad ⁊ dimidia tribꝰ manaſſe. vt patet Deut̓. iiij. Radices vero iſtiꝰmontis tangūt mare rubrū qd̓ eſt mareſalſiſſimum. ſicut dicit̉ Deut̓. iij. tam intextu qͣꝫ in glo. Unde iſti montes diuidebant terrā quā inhabitabāt moabite⁊ amonite a terra quā in poſſeſſionē receperant iſraelite. Unde vſqꝫ ad verticēeius montis ꝑuenit moyſes ⁊ ex illo loco totā terra ꝓmiſſionis fuit cōtemplatus ibiqꝫ mortuꝰ eſt. et in valle eiuſdemmontis vbi fuerūt campeſtria moab ſepultus eſt ⁊ vſqꝫ hodie occultatꝰ. ſuꝑ iſtūmontē phaſga aſcendit balaā ariolꝰ cūbalaac rege moabitarū vt malediceretpopulo iſraelitico cuiꝰ maledictionē dominus cōuertit in benedictionē. vt dicitur Numeri. xxiij. Ex quo patet ꝙ mōsille fuit mons diuiſionis. quia termīosmaloꝝ bonoꝝ terminis diuidebat. Itemmons benedictionis. quia inde dominꝰ ꝑbalaam ꝓphetā benedictionē populo iſrahelitico cōferebat. Item mons fuit ſpeculationis ⁊ cōtemplationis. quia indemoyſes terre ꝓ miſſionis terminos p̄uidebat. De hoc monte dicit Hiero. in libro de nominibꝰ locorum. Abarim inquit eſt mons in quo mortuꝰ eſt moyſesin terra moab contra hiericho in ſupercilio montis phaſga a qua tota regio ī circuitu dicitur phaſga ⁊ oſtenditur aſcendentibus de lydia de meſelon et idem eſtquod ⁊ nebo ⁊c̄.Capitulum. XII IIDe monte goſorOſor eſt mons ſiue collis moaitarum ⁊ eſt pars motis phaſga ſuper quē balac duxit balaā.vt malediceret iſrael. Numeri. xxiij. itadicit Hiero. in libro ſupradicto.