Liberdet pullos ſuos impinguari. roſtro ⁊ pedibus eos percutit vt ſic fiant ex doloremorſuū macillenti vt dicit Pliniꝰ. Dicit etiam idem ꝙ maxime viget ſenſusolfactus in hac aue. vnde ⁊ ſentiūt odore cadauera a remotis. exiſtentes enimvltra mare ſentiūt cadauera ex iſta parte ⁊ econuerſo. vnde exercitū vultur ſequitur vt hominū ⁊ equorum cadaueribus ſatiet̉. et ideo ẜm augures quandoconueniūt ⁊ circūuolant ſimul multi vnltures. eſt futuri prelij preſagiū quod aliquo ſenſu nature occulto preſentiunt affuturū. De vulture dicit Areſto. Uultur inquit pugnat cū herodio ⁊ volat ſuper ipſum. ⁊ quando deuincit ipſum moritur. ⁊ comedit carnem crudam. ⁊ ideopugnat contra alias aues propter cibūUenatur autē a meridie vſqꝫ ad noctemet ab ortu ſolis vſqꝫ ad tempus illud inſilentio requieſcit. ⁊ quādo ſeneſcit elōgatur roſtrū eius ſuperius ⁊ recuruat̉ infine. ⁊ morit̉ tandem fame. vt dicit Areſto. ibidem Hoc ei accidere ẜm erroremantiquorū putatur. quia dicitur aliquādo fuiſſe homo. ⁊ erat impius peregrinisquibuſdam. ſed hoc eſt ſuꝑſtitioſum. Dicit etiam idem. ꝙ quando eſt aliquid ſuperſluū de cibis ſuis non relinquit illudauibus alijs ſicut facit aquila. ſed reponit in nido ſuo ad cibandū pullos ſuosquoniā non defacili acquirit cibum. Nidificat autē in altis montibꝰ ⁊ nemoribus. et ſi viderit aliquid volitans circapullos ſuos roſtro percutit ⁊ fugat illudet nutrit pullos ſuos quouſqꝫ poſſint volare. ⁊ tunc eijcit illos a nido et vetat illos appropinqͣre ilico nec permittit vnūpar vulturū aliud par ſubintrare locuꝫſuum. Item eodem li. Almachar eſt q̄dā ſpecies auis fluuialis que timet vulturem. ⁊ ideo fugit ad aquam ⁊ circūuolat vultur a remotis. ⁊ cum ſit acuti viſus inſpicit quando auis illa exit aquaꝫillam. ⁊ tunc ſi poteſt capit eam. Eſt inſuper vultur auis multū fetida ⁊ immunda. cuius caro eſt duriſſima ⁊ mali ſaporis ⁊ grauis odoris. ⁊ ideo ad eſuꝫ eſt inutilis. defacili pro cadauere terram petit. ſed cum deſcendit de terra iteruꝫ vix.XII.aſcendit. vt dicit Gregoriꝰ. In alto volans cadauer in infimis conſpicit. ⁊ proamore cadaueris ad ima de ſublimitateaeris ſe ſubmittit. vt dicit idem. Quādo autem ab aliquo impetit̉. contra ventum alas percutit. ⁊ ſic venti adminiculo potius qͣꝫ robore proprio ab infimis īaere ſe extollit. et ad hoc dicit Pliniusli. xxix. ca. iij. Uultur inquit inter auescontrariat̉ ſerpentibꝰ. nam ſi penne eiusvrant̉ fugant ſerpentes nidore ſuo. Coretiam eius reddit ſe portantes a ſerpentibus ⁊ a feris tutos. Cor eius ligatū inpelle leonis vel lupi fugat demones. Pēna eius ligata pedi ſiniſtro ꝑturientis velociter liberat eam. ſed celerius ſolue neinteriora ſequant̉. vnguentū factum deadipe vulturis ⁊ oleo myrti et cera neruos curat. iumenta ſanat. Pes eius dexter alligatꝰ pedi ſiniſtro dolēti ſanat ip̄mſimiliter dextrum ſanat ſiniſter pes. Lingua eius ſine ferro euulſa ⁊ collo in panno nouo ſuſpenſa dicitur efficere homīnem gratioſum ad impetrandū ab homine quicqͥd petit. Cinis oſſium eius combuſtorū mixtus cū celidonia datus aīalibus eorū ſanat morbos. Hucuſqꝫ plinius. Idem li. xxxvi. Sanguis vultuꝝacrlinxx ræ.cum herba cambeduce vel cameleonte ⁊cedria ſanat lepram.C apitulū XXXVIDe vlulav ¶ Cula eſt auis a plauſu vel vlulatu nominata. eius enī vox vlulatum p̄tendit. Vnde ⁊ apud augures vlulans pretendit aduerſitatem tacens vero proſperitatē. vt dicit Iſidorꝰ. ⁊ ẜm hocidem videtur eſſe vlula quod bubo ſiuenoctua cuiꝰ vox ẜm augures eſt infauſtaglo. Hier. ſuper yſa. xiiij. di. ſic. Ulula ēauis coruine magnitudinis reſperſa maculis. que roſtro in palude fixo horriduꝫſonuꝫ facit. ⁊ ẜm hoc videtur ꝙ vlula eſtonocrotalus. que auis eſt paluſtris loca inhabitans paludoſa. quere ſupra deonocrotalo.Capitu. XXXVII¶ De vpupaA 2