vteros in vno tantum cibaria recipit. īalio tm̄ decoquit ⁊ digerit. ſed primus ꝓveſicula gutturis reputat̉. vn̄ di. Iſi. Onocrotalus auis dicit̉ grece cum longoroſtro. Et ſunt duo genera. vnū aquātile. et aliud ſolitudinis. qui aūt in aquismanet. eſt auis valde guloſa que roſtrūin aqua mergens horridū ſonū facit. p̄cipue autem inſidiatur anguillis. ⁊ p̄dāquā arripit ſubito deglutiens in aluummittit. deinde ruminat ⁊ fauces mouetac ſi cibum in ore reteptum adhuc teneret. Hec in littore quieſcens roſtrū ſuūſemꝑ ſurſum erigit. et ſic ip̄ius acumīecōtra inſultū accipitris ſe p̄munit vt ſicſecurius dormire poſſit. vt dicit Iſi.C apitulū. XXIXDe pellicano.Allicanus eſt auis que in Lep uit. xi. ⁊ Deute. xiiij. porphirionūcupatur. et eſt auis egyptiahabitans in ſolitudine iuxta nylū. Int̓volucres aūt ẜm legeꝫ immūdas in Leuit̓. numerat̉. Sunt aūt duo generahuius auis vnū in aquis inhabitans ⁊ eieſce ſunt piſces. aliud eſt in terra habitans ſolitudinem diligens cuius cibus.ſunt aīalia venenoſa vt lacerte et hmōiomnia que pellicanus comedit prīo pedem in aquam tingit ⁊ intinctū qͣſi cummanu pede ori applicat et opponit. Solus pellicanus inter aues p̄de p̄ter pſitacum pede vtitur loco manus. De pellicano quoqꝫ dicit glo. ſuꝑ pſal̓. Et idēdi. Plinius ꝑ hec verba. Pellicanus inquit eſt auis amator filioꝝ ſuoꝝ. Cumenī gignit natos ⁊ incipiūt creſcere ꝑentes ſuos in faciem ꝑcutiūt ꝓpter qd̓ ipſos mater reꝑcutit ⁊ occidit. tertio verodie mater ſe in coſta vſqꝫ ad effuſionemſanguinis ꝑcutit et calidū ſanguinē ſuꝑcorꝑa mortuoꝝ filioꝝ poſt effundit. ex cꝰvirtute pullus prius mortuꝰ reuiuticitEt gloſa ſuꝑ locū illū pſalmi. Factꝰ ſumſicut pellicanus ⁊c̄. Pellicanus dicit̉ roſtro occidere pullos. ⁊ in triduo lugere ⁊tūc ſanguinem ſuū ſuꝑ eos fundere ⁊ ſicillos viuificare. Aliaꝫ cām mortis pulloꝝ pellicari aſſignat magiſter Iacobusde vitriaco in li. de mirabilibus orientalium regionum. Eſt inquit in egypto auis que vocatur pellicanus magnaꝝ alarum et maxime maciei. qꝛ quicquid deglutit cito emittit per ſeceſſum. lubricuꝫenim habet inteſtinum. et ideo vſqꝫ adplenam incorꝑationem neqꝫ tenet cibūHanc autem naturaliter odit ſerpensꝓpter qd̓ ſerpens dum ꝓ paſtu mater exit nidum repens per arborem pungit ⁊ interficit pullos ſuos ſuꝑ quos mater rediens lugere ꝑ tridunm fertur. deinde inpectore ſe vulnerat ⁊ ſanguineꝫ ſuꝑ eosreſpergens eos a morte ſuſcitat. Ex ſanguine vero copioſius ſic effuſo debilitat̉mater. vnde ⁊ pulli cogunturexire ꝓ cibo quorum quidam naturali affectu matrem debilitatam paſcunt. quidam ꝟodegeneres ſunt. de matre penitus nullā curam gerunt. qd̓ diligentiꝰ aduertēs mater. receptis viribus filios ſe paſcentesrefouet ⁊ diligit. alios vero tanqͣꝫ ignobiles et ingratos a ſe reijcit et ſecum cōmanere aut viuere non ꝑmittit.Capitulum. XXXDe perdice.pErdixa voce nomē habet. vt dicit Iſido. Eſt auis immunda.nam maſculus in maſculū cōſurgit ⁊ obliuiſcitur ſexū p̄ceps libido. vt di. Iſid̓.adeo aūt eſt fraudulenta vt alieuā ouadiripieus foueat ea ſic ſubtracta. ſꝫ hecfraus fructū nō habet. qꝛ cum pulli voceꝫaudierint ꝓprie genitricis naturali quodam affectu matrem putatiuam q̄ eosfouerat derelinquūt ⁊ ad illā que genuitreuertūtur. vt dicit Iſi. ꝑiter ⁊ Ambro.Nos aūt laborant in cubādo ⁊ ouādo ſicut alie aues ſicut dicit Areſt. Aliq̄ inquit aues generant leuiter ſicut ꝑdiceset mater ꝑdicis volat in circuitu venatoris quouſqꝫ fugiant pulli ſni. ⁊ poſt fugā pulloꝝ fugit ⁊ ip̄a mater ⁊ clamat pullis ſuis. cuius pulli mox nati ſequunturmatrem ⁊ ſtatīm q̄runt cibū. Eſt autemꝑdix pauce pēnoſitatis ⁊ multe carnis.iō debilis ē volatꝰ ⁊ in volādo paꝝ a terra ſe erigit. ſed ſtatim pꝰ paululū t̓rā petit. in tm̄ niſū timet ⁊ fugit ꝙ qͣꝫdiu vidꝫ