Liber Octauusplex motus planetarū eſt ab aſtrologisſapientiſſime dep̄henſus motus .ſ. directus ſtationarius ⁊ retrogradus. Directus eſt quādo mouetur directe a principio ſigni verſus finem. Retrogradusvero dicitur quādo ecōuerſo tendit a fine ſigni verſus principiuꝫ. Srationariꝰautē eſt quādo ſtat quaſi in medio ita ꝙnec principio videtur ſigni accedere neqꝫ fini. fit autē directio ſemper in parteepicicli ſuperiori. Retrogradatio ſemꝑin parte inferiori. Statio ꝟo fit in medio. cuiꝰ diuerſitatis ratio a ph̓is diuerſimode aſſignatur. iſta tamē retrogradatio in. v. ſolū planetis habet locū. nō autem in ſole nec in luna. non enī ſol neq̄luna retrogradiūtur qͣꝫuis ī epiciclo mōueantur. Et hoc ideo vt dicūt aliqui. qꝛradij ſolares ſunt cauſa iſtius retrogradationis. Nam virtus radioꝝ ſolariumaliquādo illos repellit ⁊ facit retrogrados. quādoqꝫ eos attrahit ⁊ ſic eos quaſi ſtare cogit vt di. Alphra. Alias cauſas aſſignat ptho. ſed he nunc ſufficiant.Recollige igitur ex predictis ꝙplanēteſunt ſtelle erratice per ſeptem orbes diſtincte ſicut ſitu ſic virtute ⁊ eſſectū ad īuicem differentes. ſicut dicit Beda ī li.de naturis rerū. Sunt aūt ſtelle iſte elementoꝝ īmutatiue. omniū generabiliūgeneratiue. ⁊ corruptibiliū corruptiue.Sunt etiam cōtrarietate ſui motus impetus celeſtis corporis retardatiue. ſerenitatis ⁊ tempeſtatis cōcitatiue. ſterilitatis ⁊ fertilitatis inductiue. fluxus maris ⁊ refluxus cauſatiue. Sunt etiā ſuarum qualitatū ⁊ virtutū inuicem participatiue. Nam vt di Geda quādo aliqͥspianetarū alterius circulū ingreditur illius partīcipat qualitatē ⁊ virtutem. permutuū etiam aſpectū. ⁊ cōiunctionē ſūtſuarū qualitatuꝫ ⁊ effectuū ꝑmutatiue.Nam bonitas beniuole ſtelle per pn̄tiaꝫmale remittitur. et econuerſo. malignitas maliuole ꝑ pn̄tiaꝫ beniuole tꝑat. vtdicit Albu. ⁊ p̄tho. Sunt etiā inſuꝑ exeoꝝ ordinata eleuatōe ⁊ dep̄ſſione in orbibꝰ ⁊ ex mutua circuloꝝ ſuoꝝ interſecattione ſtridoris et armonie generatiue.ſic̄ dicitur in li. de. v. ſubſtātijs. Et vt di.macro. Inter ſperā ſaturni ⁊ lune om̄esꝯſonātie muſice inueniūtur. Cū ſole micantes ſunt ſue luminoſitatis occultatiue a virtute ſolis īmutationis receptiue. Quāto habent altiores circulos tāto tardius ſunt ſui curſus cōpletiue.Capitulū.XIII.De ſaturnoAturnus eſt a ſaturando dictuscuiꝰ vxor ops eſt dicta ab opulētia qua tribuit mortalibꝰ. vt di. Iſid̓. ⁊Mar. de quo dicūt fabule ꝙ ideo depingitur meſtiſſimus. quia a filio ſuo fingitur caſtratus fuiſſe cuiꝰ virilia in mareꝓiecta venerē cauſauerūt. Eſt āt ẜm miſael ſaturnus planeta maliuolus frigidꝰ⁊ ſiccus. nocturnus ⁊ ponderoſus ⁊ ideoin fabulis ſenex depingitur. Iſte circulus a terra eſt remotiſſimus ⁊ tamē terre eſt maxime nociuus vnde ꝓpter elōgationē a terra per. xxx. annos ꝑficit curſum ſuū. plus nocet retrogradādo qͣꝫ directe ꝓcedendo. Unde in fabulis fingitur habere falcē curuā. In calore etiampallidus aūt liuidus ſicut plūbū. qꝛ duas hꝫ qͣlitates mortiferas .ſ. frigiditatē⁊ ſiccitatē ⁊ ideo fetꝰ ſub ipſiꝰ dn̄io natꝰ ⁊ꝯceptꝰ vel morit̉ vel peſſimas ꝯſequit̉ qͣlitates. Nā ẜm ptho. in li. de iudicijs aſtrorū dat hoīem eſſe fuſcū turpē iniq̇ oꝑantē. pigrū grauē. triſtē. raro hylarē ſeu ridentē. Un̄ di. idē ptho. Subiecti ſaturnoragadias .i. fiſſuras ficcas ſepiꝰ in calcaneis patiunt̉. glauci ſunt coloris ⁊ liuidi. in capillis ⁊ in toto corꝑe aſꝑi ⁊ īculti turpia ⁊ fetida nō abhorrēt veſtimētaaīalia diligūt fetida ⁊ immūda. res diligūt acidas ⁊ ſtipticas qꝛ in eoꝝ ꝯplexione hūor melācolicꝰ dn̄at̉. De hͦ ſaturnodi. ptho. ſub ſaturno ſunt capcornꝰ ⁊ aqͣrius. eiꝰ dn̄iuꝫ ē ī libra. ſed ī ariete regnūabſtrahit̉. Sub eo ꝯtinet̉ vita edificiūdoctrina ⁊ locꝰ frigidꝰ ⁊ ſiccꝰ. In iudicijsſigͦt merorē ⁊ triſticiā. Eolor eiꝰ ē niger⁊ plūbeꝰ. ⁊ ē falſidicꝰ. tn̄ qn̄ ingredit̉ circulu iouis mīorat̉ malicia eiꝰ ⁊ mutat colorē ex vicinitate ipſiꝰ. Cū eī ſit naturalit̓plūbeꝰ ex claritate iouis cui ꝯiūgit̉ efficitur cādidꝰ atqꝫ clarus. vt di. p̄tho.l 3
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten