Liber SeptimusFit etiā ex totius cerebri opilatōne. vtin apopleticis ⁊ letargicis hoc videmꝰ.Stupor etiā dicit̉ mēbroꝝ rigor ⁊ extremitatū corꝑis cōſtrictio. qn̄ pre frigoremēbra vident̉ cōtrahi ⁊ dormire. Alioaūt mō d̓r ſtupor ẜm Damaſ. qui dicit.ammoratio eſt ſtupor de re noua ⁊c. Stupor aūt ꝓut hic accipit̉ eſt quedā ſomniculoſitas que eſt quedā diſpoſitio ſepead maximas infirmitates. et maxīe adletargia que eſt apoſtema in poſterioricellula capitis generatū Et d̓r a lethosqd̓ eſt obliuio. eo ꝙ obliuionē inducit.Fit aūt freq̄nter in ſenibꝰ ex fleumate ⁊in hyeme. ꝑ ſe aūt nūqͣꝫ ꝓuenit ſed ſemꝑ accidit ex p̄cedēte aliqͣ egritudīe Nain quibuſdā egritudinibꝰ enutritū fleuma actōe febrilis caloris ebulliēs rapitur ad cerebꝝ. et in poſteriori cellula recolligit̉ rōne ꝯformitatis ⁊ generat apoſtema. cuius ſigna ſunt. febris cōtinua.vrina diſcolorata ⁊ ſpiſſa oppreſſio oculoꝝ. falſus ſomnꝰ. eger vocatꝰ rn̄det. ⁊ ſicōtingat rn̄dere loqͥtur aliena. ſupinusiacet. ⁊ ſi ſuꝑ latus quo ad horā vertat̉ ꝓprio impetu iteꝝ ſupinat̉. in extremitatibꝰ notabiliter infrigidat̉. Hoꝝ remedium eſt vt eger in loco lucido ſtatuat̉. loquentiū ⁊ diſputantiū aſſit garrulitas.ꝑ pilos ⁊ barba vehementiꝰ trahat̉ ⁊ etiāꝑ capillos. facies aqua frigida ſepiꝰ perfundat̉. pedes inferiꝰ cōfricent̉. fumi fetidi inferiꝰ apponant̉ vt cornu capre exuſtū ⁊ hmōi. cliſteriū ſuꝑ oīa adhibeatur⁊ apponat̉. ſternutatō ꝓuocet̉. caput abradat̉. fricet̉ ⁊ aꝑtiuis. vt de ſinapi ⁊ ſil̓ibus fomentet̉. ſternutatio in hac cauſaoptimū ſignū eſt. Si vero dormitatō ꝑſeuerauerit tremor cū motu brachij etfrendor dentiū ſuꝑuenerit. mortale eſt.Et eſt notandū ꝙ ſi de frenetico fiat letargicus peſſimū eſt. Si vero ecōtrariofit. bonum eſt .ſ. qn̄ de letargico qͥs in freueſim moueatur. Hec om̄ia extrahunt̉de platꝭ. et Conſtantino.Capitulū ſeptimūDe vertigine.Iſcuit dominus ſpm̄ vertiginisEſa. xix. Vertigo ẜm Conſtāti.idē eſt ꝙ ſcotamia. viſus ſcꝫ ⁊ ſpūs ſenſibilis corruptela. qua om̄ia ſubito vidētur voluētiā ⁊ tenebroſa. Cauſa aūt huiuſmodi eſt. nimia humoꝝ abundantiacum ventoſitate mixta. Nā hi humoresmouent̉ in capite. ventoſitate de corꝑeſiue ſtomacho aſcendēte ad cerebrū. Sihec paſſio in ſolo fit cerebro. ſentit patiens grauitatē in capite. ſonituꝫ in auditu. corruptōem in odoratū. ⁊ talis vertigo de facili non dimittit. Si vero eſt exſtomacho. patiēs ſentit abominatōeꝫ inore ſtomachi et dolorē. ſed talis vertigorecipit interpolatio em̄. qꝛ aſcendēte fumo. tūc vertigo incipit qn̄ vero nō aſcēdit. tunc dimittit Hoꝝ remediū eſt medicina purgatiua ⁊ fleubothomia ⁊ ſi aliud non impediat. pedes infirmi in aquaſunt ponendi. a vino abſtineat. cum diſſoluat. ⁊ etiā ab īflatiuis cibis ⁊ a groſẜvomitus etiam leuis prouocetur. quiamultum valet.Capitulum octa¶ De vigilia.uum.Igilia eſt inſomneitas. que eſtquedā cerebri paſſio qͣſi oppoſiAta letargīe. Prouenit enim hecpaſſio ex nimia motu cerebri ⁊ ſiccitatecolere rubee ſiue nigre. ex intēꝑato calore ⁊ ex humoribus nimis ſalūs. Ex illisom̄ibus naſcūtur vigilie inordinate. ſequūtur anguſtie. mutat̉ color. intendūtur ſolicitudines cogitatōes ⁊ alienatōnes mētis. irratōnabiles ſuſpitōes. corpus ſubtiliat̉. deſiccatur. virtus digeſtina corrūpitur. tota hoīs cōplexio immutatur. palpebre ⁊ facies intumeſcūt. etpeſſime paſſiones in corpore nutriunt̉.His cito ne pereant medicandum eſt.Horum faciēs et tympora cum ſopiferis iungātur. lacte muliebri ſomni gratia ꝑfundātur corꝑa. bonis cibis reficiantur De vigilijs quere ſupra libro. viCapitulum nonū¶ De morbo caduco.Ecidit in terram ſpūmans. ⁊c̄.c Mathei. ix. Morbus caducusa Conſtanti. et alijs autoribus
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten