dn̄m ſuum recalcitrat ⁊ reſiſtit Prouerbi. xxix Qui delicate nutrit ẜuū ſuū. ⁊c̄et iteꝝ. nō decent ſeruū delicie. Itē fraudulētus ⁊ doloſus inſidias dn̄o ponit ⁊qn̄qꝫ ip̄m interficit ſiue ꝓdit. iiij. Reg.xxix. tetēderūt ei inſidias ſerui ſui ⁊ interfecerūt regē in domo ſua Item dn̄oſuo exiſtēs iniurioſus ab eo fugit ⁊ ip̄ꝫdeſerens aduerſario ſuo ſe cōiungit. iij.Reg. ij. Fugerūt ſerui ſemey in geth ⁊c̄.Et. i. Reg. xxv. increuerūt ſerui qͥ fugiunt dn̄os ſuos. Itē cū ſit nequā ⁊ flagitioſus vix ꝑ ꝟba de malicia cōpeſcitur.Eccl̓i. xxiij. ibi. Sicut ſeruꝰ interrogatꝰ.id eſt tormētis caſtigatꝰ freq̄nter a liuore .i. liuoris crimīe nō minuit̉. ſed magꝭad odiū ꝓuocatur. q. d. ſeruꝰ inter torm̄ta nō meliorat̉ ſed potiꝰ peiorat̉. Itē cuꝫſit ingratꝰ gratia facta a dn̄o non recōgnoſcit. ſed de iuſticia pluſqͣꝫ de gr̄a ſibifieri credit. Accl̓i. xxiij. Laxā manꝰ ẜuo⁊ q̄ret libertate. Itē ſi fuerit criminoſus⁊ culpatꝰ dn̄o ſuo. ſine flagellis ab eo extorqueri ꝟitatis cōfeſſio nō valebit Eccleſiaſt. xlij. Seruo peſſimo ſanguinatelatus ibi gloſa. Seruꝰ qͥ verbis nō corrigitur vulneribꝰ corrigat̉. Itē cū ſit aſtutus ⁊ labor ei odioſus vocatꝰ ad laboresdormire ſe fingit. ⁊ qͣſi nō audiēs de vnolatere ad alid̓ ſe cōuertit. Prouer. xxixSeruꝰ ꝟbis nō p̄t erudiri. qꝛ qd̓ dicisintelligit ⁊ rn̄dere ꝯtemnit. Et Lu. xij.Seruꝰ quidē ſciēs voluntatē dn̄i ſui ⁊c̄Capitulum decimumſeptimū. ¶ De cōditōibꝰ boni ẜuiOni aūt ſerui cōditio conſiſtitbin diuerſis. Nā bonus ſeruꝰ eſtdocilis ⁊ ingenioſus ad intelligēdū. Prouer. xxvij. Seruus ſapiēs dn̄ abitur ſtultis filijs. Et Eccl̓. vij. Seruꝰſenſatus ⁊c. Item humilis eſt ⁊ obſeqͥoſus ad qd̓libet obſeqͥum impendēdum.Pſal. O dn̄e ego ſeruꝰ tuus ⁊ filiꝰ ancille tue. Ad Phili. ij. Humiliauit ſe formā ſerui accipiēs. Itē hilaris ⁊ iocoſusad ꝯuiuendū. decet enī ſeruū in ſuo miniſterio eſſe hilarē ⁊ iocundū. Totū eīſeruitiū diſplicet. quando ſeruiēs facieleta caret. Gen̄. xlv. Et nos leti ſeruiemus regi Et eſa. lxv. Serui mei letabūtur ⁊ laudabūt pre exultatōe. ⁊c. Itemaffabilis ⁊ gratioſus ad loquendū. quiaml̓tū diligūtur ſerui qn̄ affabiles ſunt⁊ benigni. Et ideo de dauid qͥ ſeruiebatſaul dicit̉. i. Reg. xviij. Acceptus eratdauid in oculis vniuerſi populi. ⁊ maxime in cōſpectu ſeruoꝝ ſaul. Et in eodē.Ecce places regi ⁊ vniuerſi ſerui eiusdiligūt te. Itē virilis ⁊ animoſus ſe cōtra aduerſariū dn̄i ſui ponēs primo .i.Reg. xvij Non cōcidat cor cuiuſqͣꝫ in eoego ſeruꝰ tuꝰ vadā ⁊ pugnabo aduerſusphiliſteū. ⁊c̄. Itē ficielis eſt in cōmiſſoſcꝫ negocio ⁊ ſtudioſus ad exequēdū Luce. xix. Euge ſerue bone ⁊ fidelis. ⁊c. EtNumeri. xij Seruꝰ meus moiſes fidelisin om̄i domo mea. Itē abilis eſt ⁊ artificioſus ad lucrū dn̄i procurandū. Plusenī intendit bonus ſeruus augmētare ⁊multiplicare dn̄i ſui peculiū. qͣꝫ ſuum ꝓpriū. quia in multiplicādo dn̄i ſui lucꝝꝓcurat ⁊ ipſe ſuū. Luce. xix. Vocatis decem ẜuis ſuis. tradidit illis decē mnas⁊ ait. negociamini dū venio. ⁊c̄. Itē boſnus ſeruꝰ cautus eſt ⁊ multū curioſus adrōem ⁊ cōpotum dn̄i ſui ꝑſoluendū dedatis ⁊ acceptis Nā de bene cōputatisremuneratōem certus expectat. de noncōputatis vero ſemper dubitat ⁊ formidat. vt patꝫ Luce. xix. vbi d̓r. Dn̄e eccemna tua decē mnas fecit. Cui dixit dominꝰ. Eſto dn̄s habens ptātem ſuꝑ decem ciuitates. Itē ſolicitus eſt bonꝰ ſeruus ⁊ aīo ſtudioſus prius dn̄o ſuo p̄parare ꝯmodū ſicut pradium ſiue lectū qͣꝫſe diſponere ad prandēdū ſiue qual̓rcuqꝫ alias ad quieſcendū. Nunqͣꝫ enī bonꝰſeruꝰ cōmodū ſibi fieri putat quādo videt ꝙ dn̄s ſuus adhuc laborat. Luce. xij.Quis veſtrū habens ſeruū. et ſi veneritde agro dicat ei. prīo diſcumbe. ⁊c. Ideocōmendatur vr̄ias qui dixit ad dauid.ij. Reg. xi. Dominꝰ meus Ioab ⁊ ſeruidn̄i mei ſuꝑ faciem terre manēt. et egoingrediar domum mea vt comeda ⁊ biba ⁊c. Itē ſeruus fidelis ⁊ timoroſus domini ſui aduentū preſtolat̉ nec ſe diſponit vel deponit anteqͣꝫ veniat ad dormiēdum nec ſubintrat lectū ſuū ante aduē