frequens ⁊ deuota quo ad dei miniſteriūhumilis ⁊ ſubdita quo ad obſeqͥum mariti affabilis et benigna quoad domeſticos. liberal̓ ⁊ larga qͣntū ad extraneos.miẜicors ⁊ benigna quoad miſeros. māſueta ⁊ pacifica quoad vicinos. circumſpecta. ⁊ prudēs in p̄cauendis. fortis etpatiēs in ſuſtinēdis. ſedula ⁊ diligēs inagēdis. modeſta in habitu. ⁊ ſobria ī motu. cauta in affatu. pudica ī aſpectu: honeſta in geſtu. matura in inceſſu. verecūda in publico. iocūda cū marito. continens in occulto Talis vxor eſt laude digna que plus cōpoſitis moribꝰ qͣꝫ tortiscrinibꝰ. plus ꝟtutibus qͣꝫ pulcris veſtibus ſtudet placere viro ſuo. q̄ plus cauſa prolis qͣꝫ cauſa libidinis in bonis matrimonij cōuerſatur. q̄ ex cōiugio potiꝰhabere filios gratie qͣꝫ nature delectat̉.Et hec de vxore bona nunc ſufficiantCapitulum decimumquartū. ¶ De patre.Ater eſt principiū generatōis.Natural̓r enī deſiderat pr̄ ſuamſpeciem ml̓tiplicare in filijs vtnaturā qua non pot eſt ſeruare in ſe cuſtodiat in ſua prole. vt dic̄ Conſtā. ⁊ ioad filiorū generatiōem de ſua ſubſtātiaꝑ generatōis officiū diuidit ⁊ trāſfundit. ⁊ tamē propter hāc delectatōem nature ſue diminutōem nō recipit. generat aūt filiū ſibi ſimile̓ in ſpecie ⁊ etiamin effigie maxime quādo virtus in ſemine patris vincit virtutē in ſemīe matris. vt dicit Ariſto. li. viij Et ideo pat̓circa filioꝝ procreatōem ſolicitꝰ exiſtit.et naturalit̓ fetū ſuum diligit intatumvt etiā nutrimētū ſibi ſubtrahat vt nutriat fetū ſuū. ⁊ hoc general̓r eſt verumin om̄i genere aīaliū exceptis paucꝭ inquibꝰ natura degenerat. ⁊ ideo nō multu ſolicitant̉ circa fetus ſuos a ſe eos eijciūt. ſicut dicit Ariſto. lib. vi. de aquilaque eijcit pullos ⁊ alis ⁊ roſtro ⁊ vnguibus eos fugat. Homo aūt puerū ſuumſiue fetū diligit ⁊ nutrit. ablactatū ſuūcōmēſalem facit filiū. ⁊ in iuuētute verbis erudit ⁊ verberibꝰ corrigere nō deſiſtit ſub cuſtodia tutorū ip̄m cōſtituit. ⁊ne p̄ſumat vultū hilarē filio nō oſtendit. filiū ſibi ſil̓em magis diligit. ⁊ in ipſum oculū cōſueuit figere. ẜm etatem ⁊prīogeniture dignitatē veſtes ⁊ ciborūportōnes filijs ſuis diuidit. pro filijs acqͥrere ⁊ hereditatē augere nō deſiſtit. acquiſita excolit ⁊ exculta filijs heredibusderelinqͥt. Pater vero qͥ a paſcendo eſtdictꝰ qui paſcit filios in eoꝝ iuuentute.in ſenectute a filijs paſcit̉ ſicut eſt videre in auibꝰ coruini generis Nā iuuenespaſcūt ſenes. ſicut dicit Ariſto. qn̄ preſenio nō pn̄t acquirere victū ſuū. ⁊ ideovite lōgioris ꝓmiſſio honorantiū parētes ⁊ ſuſtentatiū eſt remuneratō ſpecialis. vt dicit Ambroſius. Scriptū eſt enīHonora patrē ⁊ matrē tua vt ſis longeuus ſuꝑ terra. Exo. xx. Eccl̓iaſ. iij Quihonorat patrē vita viuet longiore Undedicit gloſa ꝙ honorare ꝑntes eſt primūmādatū in promiſſiōe ⁊ ꝑ conſeq̄ns magnū eſt mādatū in remuneratōe. et eiꝰtrāſgreſſio maxima eſt in punitiōe. Un̄patris maledictō nocet filijs. vt patetin cham qui ꝓpter paterna offenſam penaͣ meruit ſeruitutis. Gen̄. ix. Eſt itaqꝫpater ex filijs honorādus. ſuſtentādusſupportādus. letificādus. ⁊ defenſandꝰ.magnificandꝰ ⁊ laudādus exaudiēdus ⁊imitadus. vt dic̄ gloſa ibi. ſi filij abraeeſtis oꝑa abrae facite. Filiꝰ ex parētumſubſtātia. originē ducit. ⁊ ab eis fomentū recipit ⁊ ſine parentū adiutorio neqꝫꝑficit neqꝫ viuit. qͣntoplus a patre diligit̉ tāto ab eo diligētius inſtruit̉ freq̄ntius cedit̉. ⁊ ſub diſcipline cuſtodia artius cuſtodit̉. ⁊ cum a patre maxime diligatur diligi nō videt̉. qꝛ verbis ⁊ verberibꝰ ne inſoleſcat ſepius laceſſit̉. tāto affectuoſiꝰ quidē a patre diligitur quātoſua effigies in filio ſimilior ⁊ expreſſiorinuenit̉. paterna quoqꝫ facies cōfunditur. quādo aliqͥd turpe de filijs ſubauditur. paternus animꝰ grauiter offendit̉quādo aliqua cōtumax rebellio in filijspreſentat̉. Circa filiorū autē educationem maxima parentū cura dixigitur ⁊ob ſpem poſteritatis filijs hereditas cuſtoditur propt̓ paterna offenſam ⁊ contemptū ſepe ẜm leges exhereditatiōis