Liber Sextusetiam a tyrānis liberat. imponit etiamfinē libidinis. frangit ⁊ impetū ire ⁊ viget ſapientia vt in multis ⁊ ſaniora datcōſilia. terminꝰ eſt miſerie et felicitatisprincipiū. receſſus a ꝑiculo ac acceſſusad brauiū. Perfectio in merito ⁊ diſpoſitio ad ꝑfectū Mala vero affert ſecumvt dicit Iſi. qꝛ ſeniū miſeꝝ eſt debilitate ⁊ tedio. Subeunt enī morbi triſtiſqꝫſenectus. Nā duo ſunt quibꝰ minuūturcorꝑis vires ſcꝫ morbus ⁊ ſenectus Inſenio aūt calor naturalis extinguit̉. deficit virtus regitiua ⁊ humor diſſoluitur.Deficit virtus et carnoſitas cōſumiturcōtrahūtur nerui. Autis corrugat̉ ⁊ incuruat̉ corpore perit ſpecies. ⁊ decor corporis adnullat̉ Et hec om̄ia in ſenio. ſenexab om̄ibus vilipendit̉ ⁊ grauis ⁊ oneroſus ab om̄ibus iudicat̉. tuſſibꝰ ſputis etalijs paſſionibꝰ fatigat̉. quouſqꝫ reſoluatur cinis in cinerē et puluis in puluerēreuertat̉. His enī ſpacijs temꝑis ⁊ etatis philoſophi deſcripſerūt humana vitam in quibus mutatur ⁊ ad mortis terminū defluit continue. Hucuſqꝫ Iſi. ⁊c̄.Capitulum ſecunDe morte.dum.Ors dicta eſt eo ꝙ ſit amaravel a marte qͥ morte fingit̉ efficere. Eſt aūt ẜm Iſi. triplex morsſcꝫ acerba. immatura. ⁊ merita. Primaeſt infantiū. ſecunda iuuenū. tertiā naturalis atqꝫ ſenum. Om̄is autē mortuus aut eſt funus aut cadauer. Diciturautē funus a funibꝰ accēſis. quos antiqͥante feretrū pauꝑis cera circūdatis deferebāt. Cadauer a cadendo eſt dictū.ſcilꝫ quia mortuus cadit ⁊ proijcit̉ in ſepulcrū. Dicit̉ tunc defunctꝰ qꝛ vite officio tūc functus eſt Dicit̉ ⁊ ſepultꝰ quaſiſeorſum pulſus. qꝛ ſub terra tumulaturHucuſqꝫ Iſido. li. xvi. ca. ij. Alias mortis proprietates quere infra in fine illius. vi. li. in fine de infirmitatibus.oſt hec de proprietatibus homīs quo ad etatem inrantilem dicēdum et de generatione eius primo. quia eiꝰ creatio eſt tāto ceteris animalibus eccellētior quāto dignior. nō ſolum ẜm mentē. verumetiā ẜm temꝑatiſſimam corꝑis complexionem. Dicit enī Areſtoteles libro. ijſicut fruſtū auri vel argenti ſe habet adnummū monetarū. ſic om̄es diſpoſitiones alioꝝ ad hominē. vnde cuꝫ homo ſitdigniſſima creaturaꝝ ingeniata eſt natura hoī ꝯferre mēbra nobilia ⁊ diuerſanobilioribꝰ oꝑatōibꝰ ⁊ varijs ꝯueniētiapropter qd̓ de eius creatōe ẜm corpꝰ breuiter quēdā ſunt dicenda.Capitulū tertium¶ De creatione infantis.Irca creatōnem itaqꝫ infantisexigit̉ materia cōueniēs. locusexpediēs nature miniſteriū. ſcꝫcalor. velut cauſa efficiēs ⁊ ſpūs ꝟtutemcorꝑi influēs atqꝫ regēs. Materia ſiquidē infantis eſt humor ſenlīalis deciſusꝑ actū generatōnis ex ſingulis ꝑtibusvtriuſqꝫ ꝑentis. Primo materia in loco cōceptōnis diſperſa vi nature attractiua in cellulis matricis recolligitur.et ꝑ calorem oꝑantem pari ter comiſcetur. quia niſi cōmixtio digeſti ſanguīsvtriuſqꝫ parētis fieret infantis creatōnō poſſet fieri. Nam materiā ſanguīsa mare procedēs ſpiſſa eſt et calida. Unde pre nimia ſpiſſitudine ſe nō poteſt dilatare. ⁊ ex ſuꝑabundantia caloris materia deſtrueret̉ infantis niſi ex ſanguine mulieris cōtrarias qualitates habētis reciꝑet temꝑamentū. Hec materiain dextre ꝑtis cellula adunata. in naturam cedit maris. In ſiniſtra vero ceditin naturā mulieris At hec diuerſitas accidit propter dominiū caloris ī ꝑte dextra potius qͣꝫ in ſiniſtra. Et ſic dicit Galie. et Conſtanti. et Areſtote. libro. xv.Si fuerit virtus ſanguinis in mare vincens fetus patri aſſimilabit̉. ⁊ ecōuerſoEt ſi fuerit equalis in vtroqꝫ. conſimilis vtriqꝫ aſſimilabit̉. Hec materia virtute caloris excocta quadā pellicula tenuiſſima circūdat̉. intra quā inſtar lactꝭcoagulat̉. et hec materia eſt pellicula em̄brionis que eſt theca ⁊ cooꝑtoriū vn̄ puex tegit̉ in vtero matris. ⁊ hec cū puero
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten