Druckschrift 
Proprietates Rerum domini bartholomei anglici
Einzelbild herunterladen
 

uent paucū aerem ⁊ qd̓ eſt paucū mouetur velocius. et vox velox eſt acuta. grauitas autē vocis ſeqͥtur tarditatē. ⁊ aermultꝰ mouetur tard̓. mares āt ⁊ ſenesmouēt multū aerē. ⁊ iō ſunt grauiorisvocis. neruos enī ⁊ arterias hn̄t fortiores maſculi qͣꝫ femine. ⁊ ſenes qͣꝫ ꝑuuli⁊ nō caſtrati qͣꝫ caſtrati. propt̓ debilitatē ergo neruoꝝ erunt voces caſtratoꝝ ſimiles vocibꝰ feminaꝝ. Hucuſqꝫ Ariſt.Uox equalis clara. flexibilis inter acutū ⁊ graue mediocris eſt laudabilis. ſic̄ecōuerſo. vox tremula rauca ⁊ aſꝑa debilis ⁊ diſſona nimis grauis vel acuta eſtvituꝑabilis. nā vox vnica diſſona ⁊ inordinabilis multaꝝ ꝯfundit vocū armoniā. Vox itaqꝫ cōſona dulcis ⁊ ordinata eſt letifica. amoris excitatiua. paſſionū aīe expreſſiua. vigoris ⁊ ꝟtutis organoꝝ ſpūaliū ꝓteſtatiua. puritatis ⁊ bone diſpoſitōis earundē on̄ſiua. laborisſubleuatiua. tedij ſeu faſtidij ablatiuaetatis ⁊ ſexꝰ diſcretiua. p̄conij ⁊ laudisacqͥſitiua. affectōnis audientiū mutatiua. ſicut de orpheo d̓r in fabulis ꝙ vocisſue modulatōe arbores ⁊ nemora montes ⁊ ſaxa demulcebat. ita eſt etiam voxcōpoſita nature cōſona ⁊ amica ꝙ nō ſolum delectat hoīes. veꝝ etiā bruta aīaliaqd̓ patet in bobus qͥ catu bubulci dulciſono potiuſqͣꝫ iaculo ad laborādū excitātur volucres etiam in dulcis vocis modulo delectātur intantū ꝙ ſepe ꝑ dulcēſonū ad laq̄os ⁊ pericula ab aucupe ꝓuocātur. iuxta illud poeticū. Fiſtula dulcecanit volucrē dū decipit auceps. Itemꝑ dulces cātilenas ⁊ armonias muſicasinfirmi ⁊ maniaci ⁊ frenetici ad ſenſuꝫmētis ⁊ ſanitatē corꝑis ſepius reuocatur. Vnde dicit Conſta. in viatico ꝑticula. ij. ca. de amore qͥ d̓r Hereos ſic dic̄Dicunt alij ꝙ orpheꝰ dixit. Imꝑatoresad cōuiuia me inuitāt vt ex me delectētego tn̄ delector ex ipſis cū quo velim animos eoꝝ flectere poſſim de ira ad māſuetudinē. de triſticia ad leticiam. de auaricia ad largitatē. de timore ad audaciamHec eſt ordinatō muſicoꝝ que circa ſuauitatē aīe eſſe dinoſcitur. et cū dulciſona etiā melodia demones aliqn̄ coartātur. ⁊ exire de corꝑibꝰ cōpellūtur. vt ptꝫin ſaule aquo ſpūs malus voce dauidica recedere cogebatur. vt pꝫ. i. Regumxvij. Ex qͥbus oībus iā patet qͣꝫ vtilisſit iocuda vox atqꝫ dulcis. Ecōtrario vero eſt de voce inordinata et horribili. qꝛnō letificat ſed cōtriſtat et aures ac mētem grauat. Unde Conſtā. in quodā capitulo ſupradicto interrogatus qͥdamph̓s. quare homo horribilis grauior eētqͣꝫ quodlibet pondꝰ taliter rn̄diſſe fertur.Homo inqͥt horribilis pondꝰ animi ē ⁊c̄.Hec de voce bona ⁊ mala nūc ſufficiantNam de his que vocē impediunt ſupradictū eſt in tractatu de lingua Et adhucetiam dicetur infra. ⁊c̄.Capitulum viceſimunquartū. De gutture.Uttur eſt extremitas canalium pulmonis. vt dicit Conſtan. eteſt duplicis iuuamēti. maius ⁊primū eſt vt aerē attrahat ⁊ emittat. ſecundū eſt vt cibos interiꝰ traijciat et vocē faciat. Hec canalis ſubſtātia cartilaginoſa eſt atqꝫ dura. vt cum ventꝰ exeatvox emiſſa fiat clara. nā raucitas vocisfit ex hūiditate canalis pulmonis Cōponitur igitur a tribꝰ cartilaginibꝰ. prīaeſt anteriꝰ. gibboſa exteriꝰ. cōcaua interiꝰ. Scd̓a priore eſt maiori ⁊ recte iuxtaos ſtamachi collocatur. Tertia cartilago media inter primā et ſcd̓am. ex iſtiscartilaginibꝰ quaſi qͣdā ꝯcatenatōe guttur cōponitur vt dilatetur ⁊ cōſtringat̉.induitur tota ſubſtātia gutturis eiſdeꝫpānicul̓ qͥbꝰ līgua induit̉ ⁊ palatū Cōcauitas āt gutturꝭ quā aer ītrat ⁊ exit hꝫqd̓dā corpꝰ līgue ſil̓e ꝯpoſitū ex glāde etpīguedīe ⁊ pellicul̓. et vocat̉ a medicꝭ lingua gutturꝭ ſiue cataracta. ⁊ ē primū vocis vt d̓r inſtr̄m Nō eī p̄tal̓r vox eē niſiclaudatur iſta cataracta. qꝛ ſi via gutturis fuerit aꝑta impoſſibile eſt voce eſſeqꝛ aer paulatim exit. Unde gutturis cataracta ad flatū ꝯſtringēdū fuit neceſſaria. qꝛ ꝟo guttur patitur ab hūoribꝰ a capite deſcēdētibꝰ vn̄ raucitas generatur ⁊tuſſis qn̄ꝫ a tractu corrupti ⁊ ficci aerꝭqn̄qꝫ etiā ab iniecti pulueris. iō habet