Qonum
ens. ⁊ dr̄ remotiue quātū ad id qd̓ ſuꝑaddit enti. Unū ꝟo qd̓ eſt pͥncipiuꝫnumeri: qd̓ ſuꝑaddit enti aliqͥd de genere mēſure: ⁊ ſil̓r numerus cuius eſtpͥncipiū. inueniūt̉ autē in rebꝰ hn̄tibꝰdimēſionē: qꝛ talis numerus cauſaturex diuiſione ꝯtinui. ⁊ hic numerꝰ .ſ. exdiuiſione ꝯtinui cauſatus ē ſubiectuꝫariſmetrice: etiā ẜm Auicēnā. Nulla aūt cōditio ꝓpͥa rei corꝑalis poteſtdici de deo aut de aliqua ſub̓a ſpūaliUn̄ ẜm hoc vnū ⁊ numerus qͥ ꝯtinētur in genere qͣꝫtitatis nō dicūtur dedeo ⁊ de alijs ſubſtātijs corporeis: ſꝫſolum vnū qd̓ ꝯuertit̉ cū ente: ⁊ multitudo ei oppoſita. ⁊ iō vnitas in diuinis nō dr̄ niſi remotiue quātū ad idquod ſuꝑaddit enti: ꝙͣuis ponat aliquid ẜm ꝙ īcludit ens. Eſt enī vnuꝫens īdiuiſū. Ad pͥmū gͦ dd̓ ꝙ obiectio illa ꝓcedit de vno qd̓ eſt pͥncipiūnumeri. Ad ſcd̓ꝫ dd̓ ꝙ obiectio illaꝓcedit ſi nullo mō vnū ⁊ numerꝰ aliqͥd ponerēt realiter in diuinis. ponūtaūt ens rē diſtinctā vel indiſtinctamqͣꝫtum ad hoc ꝙ ens includit̉ in rōnevnius vt dictū ē. ¶ Ad tertiū dd̓ ꝙ inrōne multitudinis includitur negatōrei: ſed in rōne vnius negatio negationis ⁊ rei ſimul. qd̓ ſic patet. vnumenī eſt quod nō diuiditur. diuiſio aūtē que negatur ꝑ vnum qd̓ cōuertiturcum ente: oꝫ ꝙ ſit talis ꝙ in oī diuiſione ſaluetur. hec aūt eſt diuiſio per affirmationem ⁊ negationē. ⁊ iō huiꝰdiuiſionis negatio ꝯſtituit rōneꝫ vnius ē enī vnū quod nō diuidit̉ tali diuiſione ꝙ ſic acciꝑe hoc ⁊ nō hoc ⁊ ſicvnum inquātū negat affirmationem
⁊ negationeꝫ: ſimul eſt negatio rei ⁊negatiōis ſimul. p̄dicta ꝟo diuiſio includitur in rōne multitudīs. ⁊ ſic īcluditur ibi negatio rei. qꝛ multa ſunt qͦſic diuidūt̉ ꝙ eoꝝ vnū nō alteꝝ.Articulus. 2ª.D ſcd̓m ſic ꝓcedit̉. Uidet̉ ꝙſaxp̄s nō ſit deſcēſurus ad iudiciū in terrā. qꝛ ſuꝑ illud p̄s.Dn̄s ī tēplo ſcō ſuo ⁊cͣ. dicit glo. Qd̓deus in celo ſedens de bonis ⁊ maliſiudicat. gͦ iudiciū nō eſt futuꝝ ī terraſed in celo. Preterea ad dignitateꝫiudicis pertinet ꝙ iudicandi ad eumaccedāt ⁊ nō ecōuerſo. Sed xp̄s digniſſimus iudex cuiꝰ locus eſt celū gͣhoīes aſcendēt illuc vt ibi iudicēt̉: nōaūt ipſe in terrā deſcēdet homines iudicaturus. ¶ Preterea ſi iudiciū ſit interra futurū: p̄cipue videtur ꝙ ſit futurum in valle Ioſaphat vt hr̄ Iocl̓. 3.Sꝫ locus ille nō poſſet tātā multitudinē hoīuꝫ caꝑe. ⁊ ſic nō eſt ibi futuꝝiudiciū. gͦ in nullo loco terre. ¶ Sꝫ cōtra ē quod dr̄. 2. ad theſ. 2. ꝙ xp̄s ī iuſſu ⁊ in voce archangeli ⁊ in tuba deideſcēdet de celo. ⁊ ita videtur ꝙ iudicium in terra nō in celo ſit futurum.Preterea in iudicio comparebūt nōſolum electi ſed etiam reprobi: qͥ habebunt corꝑa groſſa ⁊ grauia. ⁊ ſic nōcompetit eis locus celeſtis ſed terreſtris. gͦ iudiciū nō eſt futuruꝫ in celoſed in terra. ℟℟º dd̓ ꝙ iudiciū ordīatur ad retributionē p̄miorū. vn̄ ẜꝫ duplex p̄miū .ſ. aīe ⁊ corꝑis eſt duplex iudiciū dei. vnū quo btīficat vel dānathomines quo ad aīam. hoc iudiciumper totuꝫ hoc tempus agitur. Aliud
r 3