Quo etiue:
efficiunt̉. ſicut occidere hoīem vel ꝑcutere in ſe difformitatē quādā īportat.ſꝫ ſi addat̉ occidere malefactorē ꝓpteriuſticiā: vel ꝑcutere delinquētē cā diſcipline: nō erit pctm̄ ſꝫ ꝟtuoſū. In numero haꝝ actionū vr̄ eſſe hre pluresp̄bendas. Quāuis enī aliquas inordinatiōes ꝯtineat. tn̄ alie circūſtātiepoſſūt ſuꝑuenire ita honeſtātes actū:ꝙ p̄dicte inordinatiōes totaliter euacuant̉. vtputa ſi ſit neceſſitas in pluribus eccleſijs eiꝰ obſeqͥo: ⁊ poſſit plusſeruire eccleſie vel tātūdē abſens qͣꝫalius pn̄s. ⁊ ſi qua alia ſunt hiꝰ. ⁊ tūciſtis ꝯditionibꝰ ſuꝑuenientibꝰ cū recta intētiōe non erit peccatum etiamnulla diſpēſatione interueniēte: ſi cōfideretur tm̄ ẜm ius naturale. quia diſpentio ad ius naturale nō pertinet ſꝫſolum ad poſitiuū. ¶ Si vero aliquishac intētione pluraº bn̄ficia habeat:vt ſit ditior: vt lautius viuat: ⁊ vt facilius ad epiſcopatum perueniat ī aliqua eccleſiarum. vbi eſt p̄bendatus:nō tollūtur predicte deformitates ſedaugētur: quia cum tali intētiōe ⁊ vnūbn̄ficium habere: quod nullā inordinationē importāt: eſſet illicitū. Et ſicquidē eēt dicēdū ẜm ius naturale etiānullo iure poſitiuo ſuꝑueniēte. Nūcaūt certum eſt ꝑ antiqua iura hoc eēꝓhibitū. patet etiam huic ꝓhibitiōiꝯſuetudinem eſſe cōtraria: per quamquidam dicūt illa iura eſſe abrogata.Nam per cōtrariā ꝯſuetudineꝫ iurahumana abrogātur. Quidam ꝟo dicunt per hanc conſuetudinē antiqualura nō abrogari: eo ꝙ quedaꝫ decretalis ⁊cͣ. multa ꝑ patientiā tolerantur
que ſi in iudicium fuerint deducta: iuſticia cogente ceſſarentur. ⁊ hec controuerſia iuriſtis eſt relinquēda. quāuis hoc videat̉ eſſe ꝓbabile: ꝙ qͣꝫtumad hoc ꝙ iura illa antiqua cōtinentius naturale abrogari nō poſſunt percōtrariam ꝯſuetudinē vtpote irrōnalēQuantum aūt ad hoc ꝙ ſolum de iure poſitiuo cōtinent: poſſūt eſſe abrogata p̄cipue: ſi ſimulātes hanc cōtrariam cōſuetudinem in quoꝝ poteſtate eſt ius poſitiuū mutare: intēdunt ꝑtalem diſſimulationem antiqua iuramutare. Si ergo antiqua iura que h̓prohibent in ſuo robore maneant cōtraria cōſuetudine non obſtāte: certūeſt non poſſe aliquē plures p̄bendashabere abſqꝫ diſpēſatione etiam illiſcircūſtantijs ſuꝑuenientibusⁱ que ẜmcōſiderationē iuris naturalis actumpoterant honeſtare. Si autem antiq̄iura ſunt ꝑ conſuetudinem abrogata:tunc predictis circūſtantijs ſuperuenientibus etiam ſine diſpenſatione licitum eſt plures p̄bendas habere: ſine quibus circūſtantijs licitum nōēquātūcūqꝫ diſpenſatio īterueniat. eoꝙ diſpenſatio humana non aufert ligamen iuris naturalis: ſed ſolū ligamen iuris poſitiui: quod per homineꝫſtatuitur: ⁊ per hominē diſpenſari poteſt. Et ex his defacili pōt patere rn̄ſio ad obiecta.Articulus. 16ª.Einde queritur quātum adloriam ꝑtinet. vtruꝫ omneſdſancti qui ſunt per eccleſiaꝫcanonizati ſint ī gloria: vel aliqui eorum ſint in inferno. ⁊ videtat ꝙ aliqͥ