Octapum
inquireret. ⁊ p̄cipue cū ad eū qͥ neceſſitatē patit̉ ꝑtineat vt neceſſitatē ſuamexponat. ⁊ ꝑ hͦ pꝫ rn̄ſio ad obiecta.Articulus. 13ª.Dtertiū ſic ꝓcedit̉. Uideturꝙ ille qͥ hꝫ plures p̄bēdaſ peccet ex hͦ ipſo ꝙ opiniōes magiſtroꝝ ſunt in ꝯͣriū. Quicūqꝫ enimcōmittit ſe diſcrimini: in his que ſuntad ſalutem peccat. Sed iſte committit ſe diſcrimini: vt videt̉: cū faciat ꝯͣmultoꝝ peritoꝝ ſnīam. gͦ videt̉ ꝙ peccet. Sꝫ ꝯͣ. Pōt eē ꝙ ī tali caſu aliqͥsadhibꝫ diligentiā īqͥrēs an̄ hr̄e pluresp̄bēdas ſit licitū: nec īuenit aliqͥd qꝛeū moueat ad hͦ ꝙ ſit illicitū. gͦ videt̉ꝙ ſine peccato poſſit plures p̄bendashre. ℟º dd̓ ꝙ duobꝰ modis aliquisad peccatū obligat̉. vno mō faciendoꝯͣ legē vt cū aliqͥs fornicat̉. Alio mōfaciēdo ꝯͣ ꝯſcīam: ⁊ ſi nō ſit ꝯtra legēvt ſi ꝯſcīa dictat alicui ꝙ leuare feſtucam de terra ſit peccatū mortale. Exꝯſcīa autē obligatur aliqͥs ad peccatūſiue habeat certam fidem de contrario eius qd̓ agit. ſiue etiā hēat opinionē cū aliqua dubitatione. Illud autēqd̓ agit̉ cōtra legē ſemper eſt malumnec excuſat̉ ꝑ hoc ꝙ eſt ẜm ꝯſcīam. ⁊ſil̓r quod ē ꝯtra ꝯſcīam ē malū. qͣꝫuisnon ſit cōtra legē. quod aūt nec cōtraꝯſcīam nec ꝯtra legē ē nō pōt eē pcm̄Dicendū eſt gͦ ꝙ qn̄ ſunt due opiniones cōtrarie de eodem: opꝫ eē alteramveram ⁊ alterā falſā. Aut gͦ ille qͥ fac̄ꝯtra opinionē magr̄oꝝ vtpote habendo plures prebendas facit contra ꝟaꝫopinionē. ⁊ ſic cum faciat cōtra legemdei nō excuſatur a pctō. qͣꝫuiſ nō faciat
cōtra cōſcīam. ſic enī cōtra legē dei facit. Aut illa opinio nō ē ꝟa ſꝫ magisꝯͣria quā iſte ſequit̉. ita ꝙ ꝟe licet hreplures p̄bēdas ⁊ tūc diſtinguēdū ē: qꝛaūt tal̓ hꝫ cōſcīam de ꝯͣrio: ⁊ ſic iterumpeccat ꝯͣ ꝯſcīam faciēs. quāuis nō cōtra legē. Aut nō hꝫ ꝯſcīam de ꝯͣrio. ſꝫcertitudinē. ſed tn̄ in quandā dubitationē inducit̉ ex contrarietate opinionum. ⁊ ſic ſi manente tali dubitatiōeplures prebēdas hꝫ ꝑiculo ſe cōmittit⁊ ſic proculdubio peccat vtpote magiſamās beneficiū tēporale qͣꝫ ꝓpriā ſalutē. Aut ex cōtrarijs opiniōibꝰ ī nullādubitationē adducit̉. ⁊ ſic nō cōmittitſe diſcremini. nec peccat. Unde patetſolutio ad obiecta.Articulus. 14ꝰ.LOquartū ſic ꝓcedit̉. Uidet̉Iꝙ nō omne mēdaciū ſit pcm̄MMaius enī peccatū ē homicidiū qͣꝫ mendaciuꝫ. Sed homicidiūpoteſt licite fieri. vt cum iudex occiditlatronem. ergo ⁊ mendacium. Preterea in ſacra ſcriptura quidam laudantur qui tn̄ mētiti eſſe ītelligunturvt obſtetrices. Iacob ⁊ Iudith. ergomēdacium nō ſemꝑ eſtpeccatū. Sꝫꝯtra eſt qd̓ augu. determinat in li. demēdacio. ¶ ℟º dd̓ ꝙ qn̄cunqꝫ aliqͥsactus habet̉ aliqͣꝫ inordinationem inſeꝑabil̓r annex ā nunqͣꝫ pōt bn̄ fieri.qꝛ ipſa inordinatio eſt aliquid ſuperfluum vel diminutum. ⁊ ita nō pōt intali actu medium accipi. in quo ꝟtusꝯſiſtit. vt pꝫ perph̓m in. 6. ethi. Huiꝰmodi aūt actus eſt mēdacium. Ad hͦenim inuenta ſunt verba vel voces:vt ſint ſigna ītellectuū. vt dicit̉ ī pͥnº.
p 3