Quintum
ſacerdos peccatum occultum publicare. Pub licaret aūt ſi ei daret hoſtiaꝫnō ꝯſecratā: cū alijs ſocijs daret ꝯſecratā. gͦ ſacerdos nō dꝫ dare hoſtia n̄ꝯſecratā peccatori occulto hoc petentiPreterea hoſtia ꝯſecrata a ſacerdote alicui fideli porrecta a cicūſtātibuſadorat̉. Si ergo exhibet̉ hoſtia nō ꝯſecrata loco ꝯſecrate: quātū ē in ſe faciet populū idolatrare. qd̓ ē gͣue peccatū. nō ergo ſacerdos dꝫ peccatori occulto petēti dare hoſtiā nō ꝯſecratamSi ꝯtra eſt: qꝛ ſacerdos eſt medicusaīarum. Sapiens aūt medicus vicatqͣꝫtū pōt periculum īfirmi quē accepitī cura. Peccatori aūt cuiꝰ curā habetimminet magnū periculum: ſi ī ꝯſcīamortalis peccati corpus xp̄i accipiat.qꝛ qui māducat ⁊ bibit indigne iudicium ſibi manducat ⁊ bibit. vt dicitur.i. ad Cor̄. xi. ergo ſacerdos bene fac̄:ſi eius periculum euitet porrigēſ ei hoſtiā non conſecratam ¶ ℟ª dd̓ ꝙ ꝟitati non aliqͦ fictio eſt adiūgenda: qꝛnulla eſt cōuentio lucis ad tenebrasvt apl̓us dicit. 2. ad Cor̄. 6. ⁊ propterhoc aug. ꝓbat in li. 83. q. ꝙ corpꝰ xp̄inon fuit fantaſticum: qꝛ ꝟitas q̄ ē xp̄snō potuit fallere. ⁊ iō in ſacramentiseccleſie nihil eſt ꝑ fictionem agēduꝫ⁊ precipue ī ſacr̄o altaris: in quo totūfxp̄s continet̉. Eſſet aūt quedam fictōſi hoſtia nō ꝯſecrata loco conſecratedaretur. Et cum ēt ſacerdos quantūin ſe eſt populo fieret idolatrandi occaſio: qui quāuis peccatum idolatrienō incurreret: eſtimās ꝓbabiliter hoſtiā eſſe ꝯſecratam: tn̄ ſacerdos ī hocipſo ꝙ hoſtiam nō conſecratā populo
exhiberet adorādā idolatrie crimen īcurreret. Unde hoc in nullo caſuē faciendum: vt hoſtia non conſecrata exhibeat̉ vni vel pluribus tanqͣꝫ ꝯſecrata. Debet ergo ſacerdos peccatoremoccultum pͥmo qͥdem mouere vt pnīaꝫagat: ⁊ ſic ad ſacramentū accedat: ꝙſi penitere noluerit: dꝫ ei occulte inhibere ne alijs cōicantibus in publicoſe immiſceat. ꝙ ſi ſe īmiſquerit: dꝫ eidare hoſtiā ꝯſecratam. vn̄ pͥma duoconcedimus. ¶ Ad. 3. dd̓ ꝙ ſtultꝰ eētmedicus qui cum maiori ſuo periculominꝰ periculum in firmi vellet impedire. puta ſi vellet ipſe venenum bibe̓ne infirmꝰ biberet vinum: Multo ātmagis peccat ſacerdos fictionem faciens ī ſacramēto xp̄i: qͣꝫ peccator īdigne ſumēs. Un̄ ſtultus eēt ſacerdos ſivt vitaret peccatū ſubditi: ipſe grauiꝰpeccaret: fictionē faciens in ſacramēto veritatis.Eind̓ circa ſacr̄m pnīe q̄ſitad ſūt duo. Prīo vtꝝ p̄latꝰ debeat ſb̓ditū ſuū ab admīſtratōe remoue ꝑꝑ aliqͥd qd̓ ab eo ī ꝯfeſſione audiuit. 2º vtꝝ ī meliori ſtatumoriat̉ ille qͥ morit̉ via eūdi vltra mare qͣꝫ ille qͥ morit̉ ī redeūdo.Articulus. 13.⁊IOpͥmū ſic ꝓcedit̉. Uidet̉ ꝙplatus poſſit ſubditum ſuuꝫab adminiſtratione remouere propter aliquid qd̓ ab eo in confeſſione audiuit. qͦꝛ qd̓ inſtitutū ē ꝑ caritate cōtra caritatem nō militat. Sꝫſigillum cōfeſſionis inſtitutū eſt ꝓ caritate. Nō ergo militat ꝯtra caritatē ex qua tenet̉ p̄latꝰ ſaluti ſb̓ditorum
k 2