Quintum
Dſecūdū ſic ꝓcedebat̉. Uidetur ꝙ ꝟbū cordis ſit ſpēsintelligibilis. v̓bū enī cordiſē quo ītellectus videt hoc aūt ē ſpēs ītelligibilis. gͦ verbū cordis ē ſpēs ītelligibilis. ¶ Preterea cognitio intellectiua a ſenſū orit̉. Sed illud qd̓ ſēſusſentit ē ſpēs ſenſibilis. ergo ꝟbū cordis quo ītellectus ītelligit ē ſpēs ītelligibilis. ¶ Sed ꝯͣ. v̓bū cordis īterius ēqd̓ exteriori verbo ſignificat̉. Sꝫ verbū exteriꝰ nō ſignificat ſpēm ītelligibilē. gͦ ꝟbum īterius nō ē ipſa ſpēs intelligibil̓. ℟º dd̓ ꝙ ſcd̓m augu. xv.detri. Uerbū cordis importat quoddam ꝓcedens a mēte ſiue ab ītellectuProcedit autem aliquid ab intellectu inqͣꝫtū eſt cōſtitutum per oꝑationēipſius. Eſt autē duplex operatio ītellectus ſcd̓m ph̓m in. 3. de aīa. Una qͥdēque vocat̉ īdiuiſibiliū ītelligentia:quam ītellectus format in ſeipſo diffinitionē: vel cōceptum alicuiꝰ incomplexi. Alia autem oꝑatio ē intellectcōponentis ⁊ diuidentis. ẜm quā format enūciationē. Et vtrūqꝫ iſtorumper oꝑationē intellectus cōſtitutoruꝫvocat̉ ꝟbū cordis: quorū pͥmū ſignificatur ꝑ terminū īcōplexū. ſcd̓m ꝟo ſignificat̉ ꝑ or̄onē. māifeſtū ē aūt ꝙ oīſoperatio ītellectus ꝓcedit ab eo ſcd̓mꝙ eſt factus in actu per ſpēm intelligibilem: quia nihil oꝑatur niſi ſcd̓mꝙ ē actu. Un̄ neceſſe ē ꝙ ſpēs intelligibilis que eſt pͥncipium operatiōis ītellectualis differat a verbo cordis ꝙꝑ oꝑationē intellectus format̉: qͣꝫuisip̄m verbū poſſit dici forma vel ſpēsītelligibil̓: ſed ſic̄ ꝑ ītellectū ꝯſtituta
ꝓut ſicut forma artis qͣꝫ ītellectꝰ adīuenit: vt dr̄ qͥdā ſpēs ītelligibil̓ ¶ Adpͥmū ergo dd̓ ꝙ ītellectus ītelligit aliqͥd dupl̓r. Uno mō formaliter: ⁊ ſic ītelligit ſpē ītelligibili qͣ fit ī actu aliomō ſicut īſtr̄o quo vtit̉ ad aliud ītelligēdū. ⁊ hͦ mō ītellectus ꝟ̓bo ītelligit:qꝛ format v̓bū ad hoc ꝙ ītelligat rē.Ad ſecūdū dd̓: ꝙ cognitio ſēſusexterioris ꝑficit̉ ꝑ ſolā īmutationē ſenſus a ſenſibili. Unde ꝑ formā: q̄ ſibia ſenſibili impͥmit̉ ſentit. nō aūt ipſeſenſus exterio. format ſibi aliquā formā ſenſibilē. hoc aūt facit ꝟbū imaginatiua: cuiꝰ forma quodāmō ſil̓e eſtv̓bū intellectꝰ.¶ Articulꝰ. io.D tertiū ſic ꝓcedit̉. Uidet̉ ꝙa Iea que fiūt ex timore nō ſintvoluntaria. Neceſſitas aūtvolūtati cōtrariatur. vt dr̄ ī. 5. meth̓.Sed ea que fiūt ex timore dicūtur exneceſſitate fieri. Nō ergo ſunt volūtaria. Sed ꝯͣ: oē quod quis operaturpropter finē eſt volūtariū. ſed ea: queqͥs operatur ex tīore operatur ꝑꝑ finē:ſcilicet ad vitādū maluꝫ qd̓ timet: ſic̄qͥ proijcit merces in mari vitat ſb̓uerſionē nauis. gͦ huiuſmodi ſunt voluntaria. ℟℟º dd̓ ꝙ cū bonū ſit voluntatis obiectū: hoc mō ſe habet aliqͥd adhoc ꝙ ſit volūtariū: quo mō ſe hꝫ adhoc ꝙ fit bonū. Contingit aūt aliqͥdin vniuerſali cōſideratū eſſe bonū: qd̓tamē ẜm aliqͣs particulares circūſtātias reddit̉ malū: ſicut generare filioſeſt bonum. ſed generare filios ex naͣſua eſt malū. ⁊ ſimiliter cōtīgit aliqͥdin vniuerſali cōſideratuꝫ eē malū qd̓tn̄ ẜm aliqͣs particulareſ circūſtātias
k
.