Quodlibet

cut cū hō ieiunat ꝑ hͦ p̄bet̉ ei remedium cōtra futuras ꝯcupiſcētias carnisItē quarto cōſiderādū ē ꝙ ſacerdospōt penitēti ſatiſfactionē iniūgere vl̓exꝓprio arbitrio vel etiā ex cōſilio alieno. Eſt ergo dicēdum ꝙ ſicut pōt ſacerdos iniūgere ſatiſfactionē penitenti ex arbitrio alieno: ita ⁊ ex arbitrioipſius penitētis. ſicut ſi dicat. faciashoc ſi potes: ⁊ ſi nō potes facias hoc⁊ ſimile videtur cum ſacerdos dicit.Quicquid boni feceris ſit tibi in remiſſionē peccatoꝝ. videtur autē ſatiscōueniens ꝙ ſacerdos non oneret penitentē graui pondere ſatiſfactionis:quia ſicut ꝑuus ignis a multiſ lignisſuppoſitis d̓ facili extinguitur. ita poſſet contingere ꝙ paruus affectus cōtritionis in penitēte nuper excitatus:propter graue onus ſatiſfactionis extingueretur: peccatore totaliter deſperante. Unde melius ē ꝙ ſacerdos penitenti indicet quanta penitētia eſſetſibi pro peccatis iniungēda: ⁊ iniungat ſibi nihilominus aliqͥd: quod penitēs tolerabiliter ferat ex cuiꝰ impletione aſſuefiat vt maiora impleat. qetiā ſacerdos ſibi iniūgere non attentaſſet. ⁊ hec que preter iniūctioneꝫ expreſſam facit: accipiunt maioreꝫ vimexpiationis culpe preterite ex illa generali iniūctiōe: qua ſacerdos dicit:quicquid boni feceris ſit tibi in remiſſionem peccatorum. Unde laudabiliter conſueuit hoc a multis ſacerdotibus dici: lꝫ non habeant maiorē vimad prebendum remedium contra culpam futurā: ⁊ quātum ad hoc talis ſatiſfactio eſt ſacramentalis inquātum

virtute clauiū ē culpe cōmiſſe expiatiua. Et ꝑ hͦ patet reſpōſio ad obiecta.Axticulus. 29Dẜm ſic ꝓceditur. Uidet̉ ꝙa Iei qui omiſit dicere diuinumofficiū ſit iniūgēdū ꝙ iterato dicat. Qui enī tenet̉ ad aliqd̓ debitū ſpūale implēdū nō pōt liberari niſi idē debituꝫ ſoluat. Si gͦ aliqͥs tenebatur ad hoc debitū: vt .ſ. diuinū officiū dice̓t: videt̉ ꝙ non poſſet abſolui:niſi hoc debitū ſoluat. Sꝫ ꝯͣ ē ꝙ penitētie ſunt arbitrarie. gͦ ꝓ peccato talis omiſſiōis q̄cunqꝫ pēa ẜm arbitriūſacerdotis pōt impōi. ℟º dd̓ ꝙ ī oīdiuino officio ē hoc cōmunē qd̓ pertinet ad laudē dei ⁊ ad ſuffragiū fidelium. Sed diſtinguitur vnū officiumab alio ẜm diuerſitatē tēporum ⁊ locorum. Rōnabiliter enī inſtitutum ē vtdiuerſimode deus laudet̉ ẜm ꝯgruentiā tꝑorū ⁊ locorum. ⁊ ideo ſicut in officijs diuinis exoluendis obſeruandaē congruitas loci: ita etiam ꝯgruitastꝑis: q̄ quidem obſeruari non poſſet:ſi oporteat iniūgere omittēti ꝙ horasdiceret quas omiſit. Forte eniꝫ in cōpletorio diceret. Iam lucis orto ſydere. ⁊ in tempore paſcali dicet officiumdominice paſſionis quod eēt abſurdū⁊ id̓o nō videt̉ eē iniūgēduꝫ ei: qͥ omiſit diuinum officium ꝙ horas eaſdeꝫrepetat: ſed aliquid ad diuinam laudem ꝑtinens. puta vt dicat ſeptē pſalmos: vel vnum pſalterium: vel aliqͥdamplius ẜm quantitatem deliciAd illud vero qd̓ in contrariū obijcitur dicēdum vt tempore debito officij pretereunte iam eſt impotens ad