Quodlibet
Ipſa etiā rō demōſtrat ꝙ meliꝰ ē erudire de ꝑtinētibꝰ ad ſalutē eos qͥ ⁊ ī ſe ⁊in alijs ꝑfice̓ pn̄t qͣꝫ ſimplices qͥ ī ſe tātū ꝑfice̓ pn̄t. In aliqͦ tn̄ caſu ncc̄itateīminēte deberēt ⁊ ep̄i ⁊ doctores intermiſſo ꝓprio officio ꝑticulariter ītende̓ſaluti aīarū. ¶ Ad pͥmū gͦ dd̓ ꝙ nullā iacturā tꝑis patit̉: qͥ qd̓ ē meliꝰ oꝑatur docēdo ſacrā doctrinaꝫ: vel qͥ ad hͦꝑ ſtudiū ſe diſpōit. ¶ Ad ſecūdū dd̓ꝙ ꝑf ectꝰ dr̄ aliqͥs dupl̓r. Uno mō qꝛhꝫ ꝑfectionē. Alio mō qꝛ hꝫ ſtatū ꝑfectionis. Perfectio aūt hoīs ī charitate ꝯſiſtit: q̄ hoīem deo ꝯiūgit. Un̄qͣꝫtū ad dilectionē dei dr̄ gn̄. 17. Ambula cora me ⁊ eſto ꝑfectꝰ. qͣꝫtū ꝟo addilectioneꝫ ꝓximi poſtqͣꝫ dn̄s dixerat.Diligite inimicos veſtros: concluditMath̓. 5. Eſtote gͦ ꝑfecti. Statū autē ꝑfectōis hr̄e dicunt̉ qͥ ſolēniter obligātur ad aliqͥd perfectiōi ānexū. Eſtaūt aliqͥd annexū ꝑfectiōi charitatisdupl̓r. Uno mō ſicut pambulū ⁊ p̄paratoriū ad ꝑfectionē: vt pauꝑtas: caſtitas ⁊ hiꝰ. qͥbꝰ hō retrahit̉ a curis ſecūlariū reꝝ: vt liberiꝰ vacet his q̄ d̓i ſūtUn̄ hiꝰ. magis ſunt qͥdā perfectionisinſtr̄a. ꝓpter qd̓ Hiero. exponēs illd̓v̓bū Petri dicētis. Ecce nos relinqͥmus cīa ⁊ ſecuti ſumus te: dicit quodnon ſufficit Petro dice̓. Ecce nos relinqͥmus oīa: ſed addidit qd̓ perfectūeſt. ⁊ ſecuti ſumꝰ te. Quicūqꝫ ergo velvolūtariā paupertatē vel caſtitatē ſeruant: hēnt qͥdē p̄paratoriū perfectōisſed nō dicunt̉ hr̄e ſtatū ꝑfectiōis: niſiqͥ ſe ex ſolēni ꝓfeſſiōe ad hiꝰ. obligāt.
Aliqͥd enī ſolēne ⁊ ꝑpetuū dr̄ haber̄ſtatū: ſicut pꝫ in ſtatu libertatꝭ vl̓ matrimonij ⁊ ſimiliuꝫ. Alio ꝟo mō aliqͥd ē annexū ꝑfectiōi charitatꝭ: vt effectus: vt .ſ. aliqͥs curā aīaruꝫ ſuſcipiat.Eſt enī ꝑfecte charitatꝭ vt aliqͥs ꝓpterdei amorē p̄termittat dulcedinē cōtēplatiue vite: quā magis amaret: ⁊ accipiat actiue vite occupatiōes ad ꝓcarādū ꝓximorū ſalutē. Quicūqꝫ gͦ hocmō ſaluti ꝓximorū intēdit hꝫ qͥdē aliquē ꝑfectiōis effectū: ſꝫ nō hꝫ ꝑfectionis ſtatū niſi ep̄ūs qͥ cū qͣdā ſolēni cōſecratiōe ſuſcipit aīaꝝ curā. Archidiaconi ꝟo ⁊ parrochiales p̄ſb̓ri magishn̄t ꝯmiſſa q̄dā officia: qͣꝫ ꝙ ꝑ hoc inaliqͣ ꝑfectiōis ſtatu ponant̉. Soli gͦreligioſi ⁊ ep̄i dicunt̉ ꝑfecti qͣſi ſtatuꝑfectiōis hn̄tes. vn̄ religioſi fiūt ep̄iſꝫ nō archidiacōi vel plebāi. Cū gͦ dr̄ꝙ ꝑfecti tenent̉ ad id qd̓ meliꝰ ē: veꝝ ēſi ītelligat̉ de his qͥ dicunt̉ ꝑfecti ꝑꝑꝑfectionē charitatꝭ. Hiꝰ. enī obligant̉ex lege īteriori q̄ īclinādo obligat. vn̄ad hͦ obligant̉ ẜm mēſurā ſue ꝑfectionis qd̓ īplēt. Si aūt intelligat̉ de hisqͥ dicunt̉ ꝑfecti ꝑꝑ ſtatū: ſic̄ ep̄i ⁊ religioſi: nō ē veꝝ. Nō enī tenent̉ ep̄i niſi ad ea ad qͦ ſe extendit cura ſuſceptiregiminis. Et religioſi non tenenturniſi ad ea ad q̄ obligātur ex voto ſueprofeſſionis. alioquin eſſet obligatioad infinitū: cū tamen ⁊ naͣ ⁊ ars ⁊ oīslex certos terminos hēat: dato tamenꝙ ꝑfecti ſemꝑ tenētur ad id qd̓ meliꝰē: nō eēt adpropoſitū ſicut ex ſupradictis apꝑet. ¶ Ad tertiū dd̓ ꝙ hꝫ p̄latꝰ