Primum

ē reſpectꝰ rōnis tm̄. nec ꝓpter hͦ ſequit̉ꝙ nō ſit realiter filiꝰ ꝟgīs. ſic̄ eniꝫ deꝰreal̓r ē dn̄s ꝓter realē potētiā qͣ ꝯtinetcreaturā: ſic real̓r ē filiꝰ ꝟginis ꝑꝑ realē naͣꝫ quā accepit a mr̄e. Si aūt eēntin xp̄o plura ſuppoſita: oporte̓t ponein xp̄o duas filiationes: ſꝫ hͨ reputo erroneuꝫ: ⁊ in ꝯcilijs inuēit̉ dānatū. vn̄dico ꝙ in xp̄o ē vna relatio realis tm̄qua refert̉ ad pr̄em. ¶ Ad pͥmū gͦ dd̓ꝙ nō negamꝰ nō eē in xp̄o realē filiationē qua refert̉ ad mr̄em: qꝛ cā relationis deficiat. ſꝫ qꝛ deficit ſub̓m talisrelationis: cū nō ſit in xp̄o aliqd̓ ſuꝑpoſitū creatū vel ipoſtaſis. ¶ Ad ẜmdd̓ ꝙ eo mō qͦ ille hō accepit ex tꝑe d̓ipotētiā: eo mō accepit filiationē eternā inqͣꝫtū .ſ. factuꝫ ē vt vna eēt ꝑſonadei ⁊ hoīs: vt Ambro. ibideꝫ ſubdit.Hoc aūt non ē factū ꝑ aliud realiterabſolutum: vel relatiuū tꝑaliter inherens filio dei: ſed per ſolā vnionē querealiter exiſtit in naͣ creata. non autēērealiter in ipſa ꝑſona aſſumēte. Qd̓ꝟo in ꝯͣriū obijcit̉ ncc̄itatē non habetDicit̉ enim aliqn̄ vnus qualis ꝓptervnitatē ſub̓aleꝫ ſubiecti: lꝫ ſint multequalitates: vt color ⁊ ſapor in pomo.Articulus. 3ꝰ.O ſecūdū ſic ꝓcedebat̉. Uidetur ꝙ Cpriſtꝰ ī cruce mortuus non fuerit. Si eniꝫ fuitmortuus: aut hoc fuit quia ipſe aīama corꝑe ſeꝑauit: aut propter vulnera.Sed non primo modo. Sic eniꝫ ſeq̄retur ꝙ iudei xp̄m nō occidiſſent: ſedꝙ ipſe ſuiipſius fuiſſet homicida: qd̓

ē incōueniēs. Et ſil̓r nec ẜo mō: quiamors q̄ accidit ꝓpter vulnera ꝓuenithoīe ad ſūmā debilitatē ꝓueniēte: qd̓in xp̄o nō fuit: qꝛ clamās expirauit. gͦxp̄us in cruce nullo mō mortuꝰ fuit.Preterea naͣ hūana nō fuit in xp̄o debilior qͣꝫ in alijs hoībꝰ. Sꝫ nullꝰ aliushō tā cito moreret̉ ꝓpter vulnera manuum ⁊ pedū. Uulnꝰ aūt lateris fuitci īflictū pꝰ mortē xp̄i. gͦ ī cruce mortuꝰnō fuit: cū nulla cā mort̓ eiꝰ eē videat̉Sꝫ ꝯͣ ē qd̓ dr̄ Ioh̓. 19. Ꝙ xp̄s incruce pendēs inclinato capite tradiditſpūꝫ. mors aūt ē ꝑ ſeꝑationē aīe a corpore. gͦ xp̄s in cruce mortuꝰ fuit. ℟dd̓ ꝙ abſqꝫ omni dubio ꝯfitēdū ē xp̄ꝫin cruce ꝟe mortuū fuiſſe. Sꝫ ad vidēdū cāꝫ mortꝭ eiꝰ: ꝯſiderādū ē ꝙ cū xp̄sfuit verꝰ deus ⁊ hō: eius ptāti ſuberatqͥcqͥd ꝑtinet ad hūanā naꝫ in xp̄o: qd̓in alijs puris hoībꝰ nō ꝯtingit. Uolūtati eniꝫ eoꝝ nō ſubiacēt q̄ naͣlia ſūt.Un̄ hͨ cā aſſignat̉ quare anima xp̄iſimul patiebat̉ ⁊ fruebatur: quia .ſ. eovolēte hoc factū ē vt non fieret redundantia a ſuperioribus viribus in īferiores: nec impedirentur ſuꝑiores ꝟtutes a ſuo actu ꝓpter paſſioneꝫ inferiorū: qd̓ in alijs hominibꝰ ꝯtingere nōpoteſt ꝓpter naͣlē coniūctionē potentiarū adinuicē. Et ſimil̓r in ꝓpoſito ēdicēdū. Mors enim violēta acciditex hoc ꝙ nocumento illato naͣ cedit: ⁊qͣꝫdiu naͣ reſiſte̓ poteſt: tādiumors retardatur. Unde in quibus natura eſtfortior: ex equali cā tardius moriunt̉.Erat aūt ſubiectū volūtati xp̄i: quod

b 2