Citulus ſeptimus de Ira.Capitulū primū de diuerſis ire modis. nocumentis atꝫ remedijs. rōne quoꝝ quiſqꝫ dice̓habet. Miſerere mei deus qm̄ tribulor: conturbatus ē in ira oculꝰ meus ⁊ venter meꝰ.Capi. ſecundū de indignatione pͥma filia ireet varijs murmuratōibꝰ que fiūt contͣ deumet prelatū ꝓprium. Nam murmurauerunt intabernaculis ſuis et non exaudierūt vocemdn̄i et eleuauit manū ſuam ſuꝑ eos.Capi. iij. de ſecūda filia ire .ſ. clamore: nō intenſe deuotōis ſꝫ indefenſe offenſionis et cōfuſe ꝑturbatōis excitantis ſcandalizatōꝫ etprouocantis celeſtem punitionem.Capi. iiij. de tercia filia ire .ſ. multiplici ſcandalo. actiuo aut paſſiuo realit̓ dato aut accidentaliter occaſionato. Pax multa diligētibꝰ legem tuaꝫ: et nō eſt illis ſcandalum.Capi. v. de quarta filia ire .ſ. blaſphemia inꝙͣtum eſt maledictio vitioſa. ſiue affectio ꝑnitioſa. īmo cōſecutio anguſtioſa. quoꝝ osmaledictōne ⁊ amaritudine plenū eſt. Ueloces pedes eoꝝ ad effundendū ſanguinē. Contritio ⁊ infelicitas in vijs eoꝝ.Capi. vj. de quinta filia ire .ſ. ꝯtumelia illata. et eius pena inde cauſata atqꝫ ꝯgruentiaſeruata. Tu ſcis improperiū meū. ꝯfuſionēet reuerentiam meam.Capi. vij. de ſexta filia ire videlicet rixa ſiuebello internali et anguſtoſo. ꝑticulari et rixoſo. ppl̓ari ⁊ ꝑiculoſo.Capi. viij. de ſeptima filia ire .ſ. homicidiovitioſo et eius pena. Uiri ſanguinum et doloſi nō dimidiabunt dies ſuos.Titulus octauꝰ de Inuidia.Capitulum primū de Inuidie origine. nocumentis et remedijs eius. Nam zelus domustue comedit me: et obprobria exprobrantiuꝫceciderunt ſuꝑ me.Capi. ſecundū de pͥma filia inuidie que ē afflictio in proſperis ꝓximi. occaſio augendecupiditatis et defectus omnis bone conditionis et virtutis.Capi. iij. de ſecūda filia inuidie videlieꝫ odiomultiplici cū varijs nocumētis et modis eiꝰet penis ſuis. Iuxta illud. Poſuerūt aduerſum me mala pro bonis: et odium ꝓ dilectōne mea. Conſtitue ſuꝑ eum pct̄orē: ⁊ diabolus ſtet a dextris eius.Capi. iiij. de tercia filia inuidie .ſ. detractōneet grauitate. īmo et de eius pena. Naꝫ induant̉ qui detrahunt mihi pudore: ⁊ oꝑiant̉ ſicut dipploide ꝯfuſione ſua.Capi. v. de quarta filia inuidie que eſt ſuſurratio. excludens beniuolentiaꝫ diuinalē. tollens amiciciā humanalē ⁊ includens nequiciam mortalem. Deniqꝫ aduerſuꝫ me ſuſurrabant omnes inimici mei: et aduerſum me
cogitabant mala mihi.Capi. vj. de quinta filia inuidie que eſt exultatio ī aduerſis ꝓximi. amica crudelitatis:que euitari debꝫ ne circa ſubditos exerceat̉:circa ꝓpinquos non habeat̉. ⁊ circa afflictosnon exhibeatur.Capi. vij. de blaſphemia ꝓut ortum habet exodio dei. agens aliqn̄ ꝯtra dei ꝓuidentiā aliqn̄ ꝯtͣ dei potentiaꝫ ⁊ aliqn̄ ꝯtra dei iuſticiā.Nolite (inquit ꝓpheta) extollere in altuꝫ cornū veſtruꝫ: nolite loqui aduerſus deum iniquitatem.Capi. viij. de blaſphemia et ſex ſpeciebꝰ eiuspct̄is in ſpm̄ſanctum. attendēdo eiuſdem nimiaꝫ grauitatē. malicie preꝑabilitatē ⁊ venieremiſſibilitatē. Dixit em̄ dn̄s ex baſan ꝯuertam: ꝯuertam in ꝓfundum maris.Capi. ix. de duricia ſiue obſtinatione. Namcor durum male habebit in nouiſſimo.Citulus nonus de Accidia.Capitulū primū de quidditate accidie ⁊ filiabus eius. Non timebis ab incurſu eius et demonio meridiano.Capi. ſecundum de accidie tedio et remedijseius. Dormitauit em̄ anima mea pre tedio.Ideo ꝯfirma me in verbis tuis.Capi. iij. de negligentia in genere ꝙͣtum adꝓprietatē ſignificati. varietetem principij. etgrauitatem peccati.Capi. iiij. de negligētia bene oꝑandi quo adomiſſionē boni preteriti. debiti modi ⁊ pn̄tisboni. Om̄es vtiqꝫ declinauerūt ſimul inutiles facti ſunt: nō eſt qui faciat bonū.Capi. v. de negligentia p̄latoꝝ. qͣtenus ignorantiā ab animo remoueāt. obedientiā deoexhibeant ⁊ negligentiā in officio excludāt.excitante pſalmiſta. Erudimini qͥ iudicatisterram: ſeruite dn̄o in timore.Capi. vj. de omiſſione fraterne correctionisquemabmodum ꝯtingit fieri defectuoſa atqꝫculpabilis. ex correctiōis irrationali omiſſione. ex corrigentis criminali diſpoſitioneſiue ex indebiti modi ꝓceſſione. iuxta illud.Torripiet me iuſtus in miſericordia et increpabit me.Capi. vij. de negligentia circa obſeruatōꝫ feſtoꝝ et quem admodū feſta celebrari debeantcauendo a defectibꝰ criminalibꝰ. inherendoactibꝰ ſpūalibꝰ ⁊ abſtinendo ab oꝑbꝰ manualibꝰ Nam ⁊ chaldei dixerūt in corde ſuo cognatio eoꝝ ſimul quieſcere faciamus om̄esdies feſtos dei a terra.Capi. viij. de negligentia ſumptōis ſacramētorum ⁊ ẜm ſtatutum eccleſie. et precipue deannuali ꝯfeſſione: ip̄am pret̓mittendo. indebite ꝑagendo ⁊ pnīaꝫ iniūctaꝫ nō implendo.Naꝫ declinantes in obligatōes: adducet dn̄scum oꝑantibꝰ iniquitatē. pax ſuꝑ iſrahel.