TitulusNonus

oꝑa faciūt de genere bonorū tamē egrediūtur de anima quo ad meritum quia faciūtcū hoc multa mala vel manēt in peccatis:vnde meritum ꝑdunt. ¶ Tertius ſignificatſuꝑbos qui nolunt ſibinuicem cedere ⁊ concordare in bonis ſed ꝯtrariantur. et iſti tēpluꝫ dei ingredi non pn̄t: nec cōuerti ꝓptergrauamē ſuꝑbie. ¶ Quinto ex elongatōne.Quāto em̄ quis magis peccat vel diutiꝰ moratur in peccato tantomagis elongat̉. pͣs.Lōge a peccatoribus ſalus. Sed nō eſt veriſimile ꝙ ille qui elongauit ſe a deo ꝑ. xl.annos. defacili rediri poſſit et conuerti addeum in. vij. diebus vel xv: quibus durat īfirmitas homīs. et hoc quo ad illos qui differūt ꝯuerti vſqꝫ ad graueꝫ infirmitatē mortis. licet poſſit hoc accidere et aliquādo eueniat. vt patꝫ in latrone crucifixo cum xp̄o.et in illo Nicolao antiqͣto ī malis ſex agenario qͥ acce debat ad ꝓſtibuluꝫ victus a carneex diutina cōſuetudine. qui p̄cibꝰ. b Andreeapl̓i fuit liberatus a vitio ⁊ ſaluus. vn̄ Leopapa. Miſericordie dei nec menſuras poſſumus ponere: nec tꝑe diffinire. apud quē nullas moras patitur venire ꝯuerſio. de pe. diſ.j. Multiplex. Sed iſtud raro cōtīgit. et ideobene ait Iſa. lv. Querite dominū dū īueniripoteſt: inuocate eū dū ꝓpe eſt. Derelinquatimpius viam ſuā ⁊cͣ. Aultos em̄ (īquit Augꝰ) ſolet deciꝑe ſerotina penitētia. ¶ Sextoex triſticie affectōe. Quilibet em̄ naturalit̓fugit triſticiam: et qd̓ pt̄ eū cōtriſtare. Sedille qui diu ꝑmanſit in malo tota delectatōet gaudium eius ē in malo. ẜm illud ꝓuerij. Letantur cū male fecerint: et exultāt ī rebus peſſimis. Un̄ cū cogitat pct̄or ꝙ debeatdimittere oīa illa mala in qͥbus delec̓tatusfuit: ml̓tū ꝯtriſtat̉ ẜm ſēſualitatē ſaltem. Etfrequenter accidit ei ſicut ſymie auide dulcedinis nuclei nucis: q̄ accedit ad arboreꝫ etcū mordēdo ſētit amaritudinē corticis totūtalē arbitrās nō ꝑuenit ad dulcedinē cupitāmedulle. Sic peccator cū cupiat dulcedinembenie ꝓpter qd̓ incipit velle penitere cuꝫ ꝑcipit ꝙ oportet euꝫ vitia dimittere et odia etlaſciuias. ſumere ꝯfuſionē ꝯfeſſionis. euacuare burſā ꝓ reſtitutōe. petere veniā leſis. qͥnūꝙͣ ſe humiliauit: videt̉ ſibi nimis amarū.pn̄ dimittit facere vel male facit. vn̄ et iuuenis qui petijt a criſto qͥd faciendo vitaꝫ eternam haberet. Reſpōdit demū ſi volebat eſſeꝑfectus daret omnia pauꝑibus. quo auditoabijt triſtis Math̓. xix. et nihil fecit. quia habebat multas poſſeſſiones et nimis ſibi duꝝvidebatur illas dimittere. ¶ Septimo ex diaboli impugnatione. Cū quis morat̉ in peccato diabolus nō multū īpugnat. quia ſuuseſt. Sꝫ cū ꝑpēdit ꝙ velit recedere ab eo ꝑ penitēciam multū īpugnat. et tātoplus quan-

todiutiꝰ poſſedit. et ꝑmaxime ī articulo mortis. qꝛ ſcit ſe āplius tꝑis nō habere ad temptandū et magis infeſtat. Uenenū dr̄ ſerpēshabere ī cauda. Un̄ et dn̄s dixit ſerpēti antiquo Gen̄. iij. Tu inſidiaberis calcaneo eius.ſ. mulieris .i. extremo vite magis īpugnansꝙͣ allo temꝑe. Si eī diabolus accedit ad ſanctiſſimos viros in fine ad temptanduꝫ ſi forte poſſet eos decipere: Nam acceſſit ad criſtum in paſſione. ꝓpter quod ait criſtus Ioh̓.xiiij. Uenit .i. veniet princeps mūdi et in menon habꝫ quicꝙͣ. multomagis accedit ad eosqui male vixerūt et diſtulerūt ꝯuerſionem īfinem. Sed ſicut ſancti in vita et ſanctitateꝯuerſi ſūt ad deum: ita et deus tempore neceſſitatis cōuertit̉ ad eos iuuandum cōtrapugnas diaboli. Et ſicut peccatores in ſanitate nō ſūt domini recordati nec ad deū conuerſi: ita valde timendū ē ne ī morte deꝰ obliuiſcatur eorum Eriſoꝰ. Hac animabuerſione ꝑcutitur peccator vt moriens obliuiſcat̉ſui: qui dum viueret oblitus eſt dei. Sed ⁊ſiꝯuertat̉ vere ad pn̄iaꝫ tunc ex tarditate ſueꝯuerſiōis n̄ r̄portabit ꝯmodū ſed d̓trimentūmultū .ſ. penaꝝ ſaltim purgatorij ſcd̓m illudqd̓ ait Augꝰ. Prius eſt purganduꝫ igne purgatōnis: qui in aliud ſeculū diſtulit fructuꝫcōuerſionis. de peni. diſ. vij. Nullus. Ex hijsomnibus apparet ꝙ nō ē differēda cōuerſio:ſꝫ tempus faciendi dn̄e diſſip. le. tu. qua admones vt ꝙͣcitiꝰ reuertantur ad te ne indurentur et difficilior ſit eis ꝯuerſio.¶ De dilatione ꝯfeſſio­ .§. ij.nis nō fienda dicit. pͣs. p̄ocupemus faciē domini ī ꝯfeſſione .i. an̄ꝙͣ accedamus an̄ facieꝫdn̄i ſeu ꝯſpectū eius faciamꝰ pͥus ꝯfeſſioneꝫ.Uadit ante faciē dn̄i qui accedit ad adorandū. qꝛ tūc cū ip̄o loqͥmur ẜm Iſidoꝝ. ⁊ ml̓tomagis cū miſſe aſtamꝰ vbi realiter in ſacramēto ē dn̄s. vel cū eccleſiam viſitamꝰ vbi omni temꝑe dꝫ eſſe in tabernaculo corpꝰ dn̄i: ſꝫire ad adoranduꝫ vel ad miſſam vel eccleſiādꝫ quotidie fieri. Et ſic etiā ꝯfeſſio fiēda eētab illo quē ꝯſcīa grauat de mortali. Nā cū q̄rit̉ vtrū ꝯfeſſio de mortalibꝰ ſit de neceſſitatefiēda ſtatim habita oportunitate. Ꝙͣuis aliqui dicāt ꝙ ſtatī fieri oportet. tn̄ coīor oppinio Tho. pe. ricar. et alioꝝ eſt. ꝙ n̄ teneat̉ deneceſſitate niſi ī qͥbuſdā caſibꝰ de qͥbus infradicet̉. Tam̄ ẜm om̄es ꝑiculoſū ē differre eā.Sꝫ ſciendū ꝙ tripliciter pt̄ differri.Differt̉ aliqn̄ damnifere.Differt̉ aliqn̄ peſtifere.Differt̉ aliqn̄ ſalutifere..§. iij.Ꝙͣtum ad primumqn̄ quis habet copiā ꝯfeſſoris ⁊ idonei differre ꝯfeſſionē nullā vtilitatē affert ſed multiplex dānum. nō ē aūt ſapiētis viri face̓ illud

U