TitulusSextus

Cōuiuia. Et qꝛ raro eſt quin ī ꝯuiuijs multapana ⁊ irriſoria īmiſceant̉. ⁊ vltra debitū comedat̉. ⁊ delectet̉. ideo refert Augꝰ documentum ſibi a. b Ambro. traditū vt vitaret conuiuia: quibꝰ terminꝰ tēꝑantie excedit̉.Tertia ſpēs gule eſt.§. vij.ponere nimis de tꝑe ⁊ cura ad preparandumcibos vt magis delectent. puta vt ſint variati. aſſati. lixi cum aromatibꝰ. cum ſaporibꝰ.⁊ hꝰ. quō vitio laborauerunt filij Pelÿ ſacerdotis. Nam cum ppl̓us accederet ad offerēduꝫſacrificia aīaliū ad altare ẜm mādatū legispeniebat puer. qui .ſ. erat miniſter ſacerdotis⁊ dicebat offerenti. da mihi carnes .i. partemaīalis occiſi vt coquam ſacerdoti. Non em̄ accipiam coctā ſed crudā. qd̓ faciebat vt accuratius poſſet ſuo ſacerdoti p̄parare. Et offerens reſpōdebat. Incendat̉ prius ẜm moremadeps. et poſtea accipies. Et ille ſcꝫ miniſter.nequaꝙͣ. Si non dabis: accipiam eam vi. Inollis quoqꝫ vbi cōquebant̉ carnes mittebattridentem. ⁊ trahebat crudū de lebēte. vt habetur. j Reg. ij. Ubi ſubdit̉ ꝙ grande erat peccatum eoꝝ. vn̄ in punitōem in bello ꝯtra philiſteos occiſi ſunt. Et p̄cipue in hoc ſolent delinquere diuites. ⁊ etiam p̄lati eccleſie. AndeAlanꝰ de planctu nature ait. Hodie gule vitiuꝫ ꝓfundiꝰ ſe porrigit in dn̄os ⁊ p̄latos: quiſalmones lucios. ceteroſqꝫ piſces equipollenti generoſitate inſignes varijs decoctionumcruciant martÿrijs. balneantes officio ſacripiperis fonte baptizant vt multiformē ſaporis gratiā ꝯſequāt̉. Aliꝰ miniſtroꝝ ꝯtundit.colat aliꝰ ⁊ ꝯficit. ſubſtātiā vertit in accidēs.naturam mutat in artē. vt ſaturitas trāſeatin eſuriē. hec ille. Sꝫ magnā ꝯſcīam ſibi debēt facere tales de tāto tꝑe qd̓ amittūt ⁊ faciunt miniſtros amittere ꝓ hmōi p̄paratōne ⁊expenſis ſuꝑfluis: quibꝰ deberēt pauꝑibꝰ ſubuenire. Et forte etiā illi de quibꝰ dr̄. Manducauerunt ⁊ ſaturati ſunt ⁊cͣ. in hoc vitiū inciderunt. Nam ceperunt illas aues in copia etdeſiccauerunt vt poſtea poſſent ſibi accuratius p̄parare in eſum. Scienduꝫ etiam ꝙ ſumere cibos īmunde ⁊ ſine ꝯgruente p̄paratōevbi comode ꝓuideri poteſt. vitioſum eſt ꝑtinens ad vitiū negligentie vel īſenſibilitatis.Un̄ Dieroꝰ. Nec affectate ſordes: nec exqͥſitedelitie laudē pariunt. qd̓ inducit Gr̄anꝰ. xlj.diſ. Clericus. §. Sicut de cibis ſic ⁊ d̓ veſtibꝰ.Ꝙ aūt aliqͦs ſct̄os cibis cineres legimus p̄libaſſe vel īmiſcuiſſe. vt. b Germanus ep̄s anthiſidiorē ſis. ⁊ ſct̄us Frāciſcus. dicit Ul. hocfuiſſe laudabile ⁊ virtuoſum ex oꝑe oꝑante.nō ex oꝑe oꝑato .i. ex ītentōne oꝑantiū. vt .ſ.ſubtrahentes ſe ab omni delectatōne .ſ. corꝑali redderent̉ magis capaces ⁊ apti delectatōibꝰ ſpūalibꝰ ⁊ affectui ad diuina a deo ad hocinſpirati. Sed illud opus in ſe non erat lau-

dabile. vnde nec imitabile niſi quis ſimilitera deo inſpiratus eſſet.Quarta ſpes guleeᵐ .§. viij.nimis ardenter ſeu nimia auiditate cibum l̓potum ſumere. ad qd̓ ꝑtinere vr̄. comederenimis rapaciter ⁊ feſtinanter. Et licet quidāhabeant a naturali ꝯditōe vel aſſuefactōne.tn̄ ⁊ corꝑi nocet qꝛ nō ita bn̄ pt̄ cibus digeriqͣſi integer deglutitus. et minus bn̄ edificat.Et cū ꝓcedit ex inordinato appetitu delectationis gule peccatū eſt. Hoc vitio eſau ſuꝑatus ꝓpt̓ vnā eſcā .ſ. lētis ebuliū vēdidit pͥmogenita ſua. Nam vt narratur Gen̄. xxv. Cuꝫreuerteretur Eſau de agro feſſus ad domuminueniens ꝙ germanus eius Iacob coctumlentiuꝫ ferculum comederet. petiuit ab eo vtſibi de illo ferculo ad eſum baret. Cui Iacobdixit. Vende mihi primogenita tua quod etfecit ex nimia auiditate illius edulij ꝑuipendens ea ꝓ tamuili precio vendere. vnde ⁊ gͣuiter peccauit ſimoniam ꝯmittens. quia iuspͥmogeniture tūc .ſ. ī lege nature erat ſpūaleNam pͥmogenitus tenebat locū ⁊ officiū ſacerdotis. Iacob aūt emēdo dr̄ nō peccaſſe. qꝛpotius redemit ꝙͣ emit vexationē ſuam. Et īhac ſpecie gule ita peccat̉ viliſſimis cibis ſicut p̄cioſis. īmo frequenter offendunt hoīesnon facientes ſibi ꝯſcīam ꝓpter vilitatē cibiEt cum maiori delectatōe gule comeduntural̓n herbe. fructus. cepe. allea. ⁊ hꝰ. ꝙͣ carnes.Non attendentes ꝙ vitiū gule in pͥmis ꝑentibus non fuit circa capones ⁊ cōfectōnes: ſedin fructibꝰ. Sed vt dicunt hebrei ẜm ꝙ allegat Nico. de lira fuit fructus ficus. Unde Auguſ. In omnibꝰ his rebꝰ non vſus reꝝ ſed libido in culpa eſt. Idē. Uiles cibi appetent̓ accepti īpediūt ꝓuentū abſtinētie. Dauid aūtaquā ꝯcupitam effudit. xlj. diſ. c. Delitie. Hiſtoria Dauid hr̄. ij Reg. xxiij. vbi dicit̉ ꝙ cūquadam die Dauid appeteret bibere de aquaciſter ne bethleem dicēs. o quis mihi daret deaqua ciſterne que eſt in bethleeꝫ. ſubito tresſocij eiꝰ fortiſſimi a ſeip̄is iuerunt. ⁊ per medium caſtrorū īimicoꝝ philiſtijm qui tūc habebant ſtationē in bethleē tranſeūtes hauſerunt aquā de ciſterna bethleem ⁊ ſibi apportauerunt: ſed noluit bibere dicēs. abſit vt ꝑiculum aīarū hoꝝ ego bibā: ſed libauit eā dn̄o.Infirmi vel ſani qͥ ſciūt vel exꝑti ſūt aliquidcibi vel potꝰ nocere infirmitatibꝰ eorū: et tn̄ſumūt ꝓpter auiditateꝫ vtiqꝫ peccant in hacſpecie gule ⁊ hoc plꝰ ⁊ minus ẜm exceliū quēfaciunt. Narrat etiā Gregꝰ in. iij. dialogoruꝫde quadā ſct̄imoniali q̄ quādā lattucā ī ortoviſam colligēs cum nimia auiditate comeditꝓpter qd̓ a diabolo arrepta eſt: ſꝫ ab Equitioliberata ē. Hoc etiā vitio peccauer̄t iſti qͥ māducauer̄t. vn̄ dr̄. Deſideriū eoꝝ ⁊cͣ. §. ix.