TitulusQuintus

aliquando inſenſibileꝫ facit. In cuius figurāvxor Loth que reſpexit retro vt ſcilicet videret illam ciuitatem. verſa eſt in ſtatuaꝫ ſalis.Reſpicere retro eſt recordari huiuſmodi ſcelerum cū delectatōne ⁊ voluntarie. ¶ Sextūeſt tenacitas voluptatis: que homines inueteratos in hoc vitō vix vnꝙͣ euadere ſinit. Cuicongruit gleba bituminis quā locus ille multifarie vomit. Bitumen autem eſt quedā terra ſicut cola adherens. Nec tamēm iſtud minuit peccatum. ſed aggrauat: nec excuſati ſūta participatōne pene. ſicut nec criminis. Quifilioſfamilias ⁊ ſubditos non corrigunt de hocvitio digni ſunt morte. ait apoſtolus Roma.primo. Nonſolum qui faciunt: ſed ⁊ qui conſentiunt facientibꝰ. Ioſeph ⁊ſi puer noluit tacere cum vidit tantuꝫ nephas ī fratribꝰ ſuis.ſed (vt dicitur Gen̄. xxxvij) accuſauit fratresſuos de crimine peſſimo. ſcilicet ꝙ cum iumētis vel cum maribꝰ coirent. vt ſic punirentura patre. nec dimiſit correctōnem ꝓpter odiuꝫfraternum ſiue fratrum qui oderunt eum. itavt vellent eum occidere. ¶ Septimum eſt cōtagium quo inficitur multitudo cohabitātiū⁊ ſocietas talium. Cui reſpondet in penam. qꝛtꝑta regio ſimul cum vrbe infecta ſubuerſa ē.Et propter hoc etiā dominus combuſſit paruulos ⁊ innocentes. quia ſi vixiſſent proptercontagium imitati eſſent opera turpia eorū.vnde in hoc miſertus eſt eis. j. q. iiij. Etiaꝫ. §.Paruulos. Facti ſunt ergo et fiunt demū tales vitioſi vt ſtercus terre.¶Capitulum quintum de Inceſtu. ⁊ ibietiam quomodo reſiſtitur luxurie.Nceſtus qui eſt alteraAſpecies luxurie cōſiſtit in cōmixtōne carnali cum coniuncta conſanguinitate vel affinitate. vel ſpirituali parētela: de quo poteſt exponi illud p̄s.xxxj. Nolite fieri ſicut equus et mulus: quibꝰnon eſt intellectus. Iſta eſt differentia interhominem ⁊ alia animalia in motu paſſionū.Nam animalia bruta cum mouentur paſſione aliqua. non poſſunt ſe continere ab ea niſicohibeātur aliqua biolentia alterius. Et ratio eſt. quia ratōnem non habent qua poſſintpaſſionem moderare vel retinere. Unde cumazellus vel equus videt cibū quem appetit ſubito ponit ſe ad illum comedendum niſi impediatur vel verberetur. Sed homo cum mouetur paſſione ſiue deſiderio cibi vl̓ alterius reipoteſt etiam data omni opportunitate ſe abſtinere. ⁊ non vti ea re. et hoc ideo quia habetratōnem que poteſt moderare ⁊ cohibere paſſiones ⁊ membra corporis. ꝙ ſi nō vtatur ratōne ſed ſequatur paſſiones illicitas: efficiturſimilis beſtijs. Vnde Boecius in libro de phi-

loſophica conſolatōne. Itaqꝫ fit vt qui probitate deſerta homo eſſe deſierit: cū in diuinamconditōneꝫ trāſire nō poſſit: vertat̉ ī beluā.Et permaxime ſequendo delectatōnes venereas illicitas: in quibꝰ tota rō abſorbetur. aſſimilat̉ equo ⁊ mulo. hinc ē qd̓ dr̄ Thob̓. vj. perangelū Raphaelem. Qui ꝯiugio vtūtur vt amente ſua excludāt deū ⁊ libidini ſue vacent.ſicut equus ⁊ mulus: quibꝰ non ē intellectusſ. tales ſunt. Et multomagis cū extͣ cōiugiuꝫſequūt̉ ſuas voluptates. vt inceſtuꝫ et hmōi.Nolite ergo (ait psͣ) fieri ſicut equꝰ et mulus⁊cͣ. quaſi dicerꝫ. Nolite ſequi vitium luxurie.Tria poſſunt ibi notari.Primo precipitur reluctatio voluptatis. ibi.Nolite. Secunto exprimitur abhominatō īceſtuoſitatis. ibi. ſic ut equus ⁊ mulus. Tertēconſequit̉ ſuffocatō rōnalitatis. ibi. ī qͥbꝰ ⁊cͣ.A ſecundo inchoando .§. j.Inceſtꝰ vt dictuꝫ ē ſupͣ. ē ſpēs diſtīcta luxurie⁊ gͣuiꝰ eſt adulterio. vt. xxxij. q. vij. Adulterij.Et per hāc efficitur qͥs ſimilis equo ⁊ mulo.Equus ē fortis ⁊ impetuoſus. ita inceſtuoſustāto impetu fertur a libidine. ꝙ non attenditad aliquā parētele reuerētiā dūmodo ſequat̉ſuā libidinē. ſicut nec equus attendit ſi equaſit mater vl̓ ſoror nata ex eadē mr̄e vl̓ patre.Mulus cū dn̄s ſuus cōfidit ī eo dū appropiatſe ei trahit calces. ita inceſtuoſus nō ꝑ corptm̄ recalcitrat ſpūi. ſed qd̓ peius ē. quia amico ſuo ⁊ benefactori nō parcit nec pr̄i vl̓ mr̄iabutēs aliqua conſanguinea vl̓ affine in hocnotabiliter. iniuriando ⁊ ledēdo honoreꝫ ſuū.¶ Pro declaratōne huiꝰ materie oportꝫ aliqͥddice̓ breuit̉ tn̄ d̓ gͣdibꝰ ꝯſāguinitatis. affinitatis ⁊ cogͦtōnis ſpūalis. Poſtꝙͣ glorioſus deuspͥmos parētes creauit ⁊ in paradiſo inſtituitmatrimoniū. excludit a cōiugio vnū gradumcōſanguinitatis. dicendo ꝑ Adam. Relinquethomo patrem ⁊ mr̄em. ⁊ adherebit vxori ſue.Gen̄. ij. i. nunꝙͣ licebit vllo tempore patri ſumere filiā in vxorē. vl̓ mr̄i ſumere filiū ī maritū. ⁊ multominus extͣ ꝯiugiū carnaliter cognoſcere. qꝛ maximū eſſet ſcelus inceſtus. Inpͥmo etiā gͣdū ꝯſanguinitatis in linea collaterali fuit ꝯceſſum ꝯtͣhere matrimoniū filijsAde ꝓpter neceſſitateꝫ. quia alij nō erāt: vndeoportuit ad multiplicandū genus humanūꝙ filij Ade ſumerent in vxores ſorores carnales: ſed ſublata hac neceſſitate ſemper fuit ꝓhibitum matrimoniuꝫ inter fratres ⁊ ſorores⁊ germanos. qꝛ maximus īceſtus. ⁊ multomagis extͣ ꝯiugiū talis cōmixtō. In lege autemantiqͦ fuerūt aliqui gradus cōſanguinitatisexpreſſi: ī quibꝰ nō poterat ꝯtͣhi mr̄imoniū.In noua aūt lege ꝑ determinatōnem eccleſieſūt declarati eſſe qͣtuor gͣdus ꝯſanguinitatis⁊ affinitatis in qͥbꝰ nō pt̄ ꝯtͣhi matrimoniuꝫvt in decretali. Nō debet. extͣ de cōſang. ⁊ affi.