CapitulumQuintū

bt̄i Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. xliij. art. iij. ⁊ iiij. Et adhoc facit illud ꝓuer. vij. Ecce mulier ī habitu meretricio p̄parata ad capiēdas aīmas.Si vero nō hoc intēdat: ſꝫ iſtud aliud .ſ. iactātiā ⁊ hūanā laudē ſi ibi cōſtituit finē ſuūvltimū magis diligēs illaꝫ gloriā ꝙͣ ſalutemaīe ſue vel gloriā eternaꝫ: parata face̓ ꝯtͣ dei⁊ eccl̓ie p̄cepta vt ꝯſequi poſſit illā gloriā. tc̄eſt eis pct̄m inanis gl̓ie mortale ẜm. b Tho.ſcd̓a ſcd̓e. q. cxxxij. Aoralia eī ex fine trahūtſpēm ẜm ph̓m ī li. ethicoꝝ. Si aūt intendatquādaꝫ cōplacentiaꝫ illiꝰ banitatis ornatusad queꝫ ita ordinate afficit̉ ꝙ ibi ꝯſtituit finem adeo ꝙ etiā ſi crederet certitudīalit̓ ꝓximū ex illo ornatū ad ruinā trahi nō curaretvt ꝯſeqͣt̉ cōplacētiā illaꝫ. Sic etiā erit mortale. Et ſic ītelligit Petrꝰ de tharā. illud dictū Aug. diſ. xxv. §. Crimīs. Nullū ē adeo veniale qͥn fiat crimīale dum placet. ꝯplacētiavidelicet fruitōis. Et multomagis ſi ī dei cōtemptū hoc ageret. In qͦ caſu loqͥt̉ Cip̄anusin autoritate ſuꝑius inducta ī p̄cedētibꝰ. velcū intendit trahere ad cōcupiſcētiā ſui extramr̄imoniū intelligit̉ dicta autoritas Cipriani. Si vero intēdat aliquā inanem gloriaꝫvel iactātiam vel ꝯplacētiā ī huiuſmodi ornatu leuem .ſ. citra ſaluteꝫ aīe infra dilectōꝫdei ⁊ ꝓximi. erit veniale ẜm. b Tho. ſcd̓a ſecūde. q. clxix. ⁊. q. cxxxij. Demū ſi intendit p̄ciſe placere viro ne huiuſmōi obmittēdo retbatur ei odioſa. ⁊ ſic inclinet̉ ad aliaꝝ cōcupiſcentiā. vel qꝛ imꝑatur ſibi hoc a viro peccatum ſiquidē nullū erit. Ad hoc facit quodait apl̓s. j. ad Thimo. ij. Aulieres in habituornato cū ſobrietate et verecūdia. Similiterſi intendat ex hoc vitare obprobriū hoīm neſ. omiſſo ornamento ẜm morem pr̄ie deſpiciatur a ceteris. aut ut ꝯiugio tradatur. nulluꝫvidetur vel leue peccatū.Ꝙtum ad ipſum or­ .§. viij.natū in ſe duo poſſūt ibi vitia inueniri .ſ. ſuꝑfluitas expenſe q̄ ꝑtinet ad ꝓdigalitateꝫ. etincētiuū ſeu excitatiuū libidinis ad qd̓ illudinducit. Et ꝙͣtū ad ſuꝑfluitateꝫ cū nō omīsꝓdigalitas ſit mortale: ſed aliqn̄ ⁊ frequētiꝰbeniale. ⁊ ideo iſto reſpectu nō poterit illudiudicari mortale niſi fuerit valde euidens ⁊enormis exceſſus. In qͦ ꝯſiderāduꝫ eſt. qꝛ qd̓bn̄i eſt magnꝰ exceſſus vt vxori comitatiuibel pauperis artificis veſtis velutata. aurocexta. aut gemmata. alteri ꝑuus vel nullusvt vxori prīcipis vl̓ militis. Ad qd̓ facit optime qd̓ dic̄ Aug. ī lib. de doctrina xp̄iana. videlicet. Quid loco ⁊ tꝑi ⁊ ꝑſonis ꝯueīat. diligēter attendēdū eſt ne temere flagitia rep̄hēbamus. In his em̄ oībꝰ nō vſus reꝝ: ſed libido in culpa ē. Et hr̄ diſ. xlj. Quiſqͥs. Et ꝙͣuisAug. videat̉ ibi loqͥ principaliter de cibis. tn̄

Gratianꝰ ī fi. illiꝰ diſ. §. vlt. extēdit illd̓ etiaꝫad indumenta vt .ſ. debeat ī huiuſmōi attendi mos pr̄ie. Qui vſus patrie etſi ſit immoderatus ⁊ vanus. vnde ⁊ abuſus creature. nontn̄ oīs abuſus creature ē mortale. Nā comedēdo nimis ardenter eſt ibi abuſus cibi: et tn̄raro mortale. Siquis at̄ vellet dice̓ nō ꝓprieeē abuſū creature niſi ī trāſgreſſiōe p̄ceptitūc nec ī ip̄o exceſſu ornamēti ⁊ ꝓdigalitateerit ſꝑ abuſus creature: ſꝫ qn̄ eſſet mortale.Ꝙͣtū aūt ſit ille exceſſus qͦ ad ſuꝑfluitatemſeu ꝓdigalitatem ornatus quod facit mortale. fateor me neſcire dare regulam generalem. nec defacili poſſe dari. nec reꝑio aliquēbediſſe: vnde prudentie et arbitrio boni virirelinquendum eſt. ¶ Inꝙͣtū vero ip̄e ornatꝰmulieris eſt ꝓuocatiuus ad laſciuiaꝫ. videt̉ibi diſtinguendum pe occaſione data ſufficienter vel accepta. Si em̄ mulier ornet ſe ẜmdecentiaꝫ ſui ſtatus ⁊ morem patrie. ⁊ nō ſitibi multus exceſſus. ⁊ ex hoc aſpiciētes rapiantur ad cōcupiſcentiā eius. erit ibi occaſiopotiꝰ accepta ꝙͣ data. Unde nō mulieri: ſꝫ etſoli qui ruit ex aſpectu eiꝰ imputabit̉ ad peccatū ſalteꝫ mortale. ar. ad hoc. xxiij. q. v. Deoccidēdis. Poterit aūt eſſe tantꝰ exceſſus ꝙerit ibi occaſio etiā data ex ꝑte mulieris ſeornātis. Qualis aūt ſit iſte exceſſus vt mortale valeat iudicari ad arbitriū boni viri videt̉ dimittēdū. boni viri dico nō ſolū ī ꝯſcīaſed ī ſufficienti ꝑitia circa huiuſmōi. Sꝫ exhijs q̄ notat Alex. de ales. in ſuo. ij. nō defacili debēt de huiuſmōi mulieres de mortali cōdemnari. Dicit em̄ ꝙ licꝫ viris ⁊ mulieribꝰ ſeornare ẜm ꝯſuetudinē ciuitatis ⁊ ſtatū ⁊ cōditionē ꝑſone ſe ornātis. Ita tn̄ ꝙ nō ſit ibilibido ī voluntate: quod ꝑtinet ad intentiōꝫde qua dictū eſt ſupͣ. qn̄ eſt ibi mortale vel veniale. Nec ſit ibi ſcādalū exteriori oꝑe: quodꝑtinere videt̉ ad nimiū exceſſum. Nec tn̄ aſſerit ī cōtrariū faciendo eſſe mortale quia nōſemꝑ. Sed ⁊ fucis vti. qd̓ p̄ ceteris vanitatibꝰvidet̉ magis pulchritudinē oſtentare. ⁊ perꝯn̄s magis ad laſciuiam incitare. b Tho. ſecūda ſecūde. q. clxix. ponit nō eſſe mortale deſe: ſed mortale vel veniale ẜm intentōeꝫ vtētis. ⁊ conditōem ꝑſone vt ſi non ſit in ſtatunubendi p̄cipue religioſa in quibꝰ forte eſſꝫmortale. qnīmo ⁊ turpitudinē nō naturalē:ſed ex aliqua ſuꝑuenienti egritudine accidetem ꝑ hoc occultare hijs que nupte ſunt velin ſtatu nubendi ſine peccato fieri poſſꝫ ẜm.b Tho. Ad idem .ſ. ꝙ predicta de ſe non ſintmortalia poſſent adduci rationes ſequētes.Om̄e peccatū mortale eſt ꝯtͣ legē diuinā velhūanaꝫ. qd̓ patet ꝑ diffinitōꝫ Aug. Oct̄m ēdictū vel factū vel ꝯcupitū ꝯtͣ legē dei. in lege dei īcludit̉ et hūana: ſꝫ huiuſmōi ornatꝰnō ē ꝯͣ legē dei. vt ptꝫ diſcurrēdo ꝑ mandata