CapitulumQuintum

Cū aūt mulier ſit caput peccati et arma diaholi ẜm Origenē. qua .ſ. ſct̄os viros d̓icit. vtptꝫ in Hauid. et laq̄us eiꝰ qͦ .ſ. capit īcautos.ipter qd̓ dicit Salomō Eccleſiaſtes. vij. Inueni mulierē amariorē morte que laqueus ēpenatorū .i. demonū. Iō diabolus ſciēs ꝙ perhāc multos capit et occidit: īſtigat ip̄aꝫ mulierē ad ſe ornandū ad hoc vt talis armatura eiꝰ ſiue gladiꝰ ſit acutior et magis politusad ꝑuocandū ad ꝯcupīam ſui. et laqus magis efficax ad capiendū ⁊ detinendū. Sꝫ cōſideret attēte vana mulier. qꝛ tot mortibꝰ digna ē et penis īferni quot ꝑ eiꝰ vanū ⁊ exceſſiuū ornatū ruere facit. Si em̄ qͥ occaſioneꝫp̄ſtat mortis corꝑalis vel dāni tenet̉ ⁊ incurrit penā inferni. quātomagis qui ē occaſiomortis aīe alteriꝰ ꝑ ornamēta varia ⁊ aliasvanitates. Extͣ d̓ īiu. ⁊ dāno. da. dr̄. Qui occaſionē dāni dat: dānum qͦꝫ dediſſe videtur.Un̄ et de quadā comitiſſa habet̉. vt in li. nifallor: de ſeptem donis. ꝙ cū eſſet multū liberalis ad pauꝑes et oratōnibꝰ dedita: ſed multū vana in ornatu et p̄cipue capilloruꝫ poſtmortem apparuit cuidā ſibi familiari deuotemulieri et interroganti de ſtatu ſuo. Rn̄ditſe fore dānatam p̄cipue ꝓpter ornatum capitis et capillorū. vnde et vidit mulier illa caput illud habere plenū ſerpentibus mordentibus ip̄m loco capillorum in penam illiꝰ vanitatis. Sed multi ſunt alij vani ornatꝰ quimagis adhuc ꝓuocāt ad laſciuiā. ¶ Secunda ratio qͣre iſtud vitiū magis reꝑit̉ in mulieribꝰ eſt ex eo. quia ſicut magnanimꝰ omniaiſta tꝑalia ꝑua eſtimat. etiā ip̄am gloriā tēporalē. vn̄ de ea modicā curā habet. ita ecōtra puſillanimis ꝑua magna eſtimat. ⁊ ip̄aꝫgl̓iaꝫ mūdi magnū bonū reputat. Mulier at̄ꝯn̄iter ꝑui animi ē et debilioris ꝯgnitōnis qͥvir. vn̄ et gloriā tꝑalē magnū qͥd arbitratur.Et cū nō valeat apparere vel exaltari in magnis negotijs: quia nec ī regimine nec ī docendo. vel negociando. ⁊ hmoi. ſaltim in apparentia pulchritudinis querit gloriam cōſeqͥque tn̄ ē quid vanū et tͣnſitorium. quia vt diIſa. xl. Omnis caro fenū ⁊ omnis gl̓ia eiusqͣſi flos feni qͥ cito marceſcit. Et mirū ē quōcū mulier q̄rat ſūmoꝑe omnia habe̓ pulchraquō animā ip̄am q̄ nobilior ē et p̄cipuum inhomine velit habere fedam et maculatā Augº. Ecce om̄ia pulchra ſūt cū iniqͥs. et tn̄ ip̄iſūt turpes .ſ. ī anima. Iſtis ſic ſuꝑflue et vitioſe ſe ornantibꝰ accidit ſicut euenit cuidaꝫregi qͥ ꝯuocatis om̄ibꝰ mgr̄atibꝰ terre ſue fecit ꝯuiuiū magnū et nō erat aliqͥs angulꝰ indomo qui nō eēt cooꝑtus purpura et p̄cioſispanis. Affuit et qͥdam ph̓us qͥ cuꝫ vellet exſcreare expuit in faciē eiuſdē regis. et cū miniſtri eius capientes eū vellēt ducere ad ſuſpendiū illum nō ꝑmiſit rex ſed queſiuit ab

eo qͣre id feciſſet. Qui rn̄dit. Uidi omnia loca plena auro et argento et purpura. ⁊ iō inbarba regis incraſſata ex pinguedine ciboꝝme mundaui et purgaui. nō eī vidi locū minus mundū. quod audiens rex ꝯpunctus ē.Sic diabolus vidēs hominē qui deberet eſſedominus creaturaꝝ aliaꝝ ⁊ pulchrior eis ꝙminus pulcher ſit eis. īmo īmundus expuitin eumip̄m ꝯtēnendo vl̓ faciem ꝯſcientie eiſuggeſtionibꝰ malis maculando. Et hoc etiāfiguratum fuit in exꝑuitōne que fiebat ī faciem eius qui nolebat ſuſcitare ſemen fratriſuo. vt hr̄ Pent̄. xxv. Frater hominis ſine ſemine defunctus .ſ. ſine filio habito ē diabolqui ſine ſpe ſalutis dānatus eſt. cui ab homine debet ſemen ſuſcitari. quia ex hominibusreparande ſūt ruine angelice. Sed ſi homonon tendit ad hoc vt .ſ. ꝑ virtutes aſcendatad celū non vult ſuſcitare ſemen fratri ſuo.vnde tanꝙͣ in īmundū animo expuitur ī faciem eiꝰ. quia abhominabilis redditur. Certe erubeſceret dn̄a domus ſi videret ſe turpēet ancillam pulchram. Ancilla caro eſt. aīadn̄a. vn̄ multum erubeſcere dꝫ ꝙ corpus ornet̉ et pulchrū appareat: et anima macul̓ plena inueniat̉ ex vanitate ornatus. Quia igit̉vitiū iſtud īmodeſtie ornatꝰ magis reꝑitur īfeminis. iō dic. pͣs Filie eoꝝ ꝯpoſite. Sed cōpoſitio iſta vana ē ꝓcedēs ex īcōpoſitiōe mētis et tollens in futura reſurrectōe vltimaꝫpulchritudinē et claritatē corꝑis. Un̄ apl̓ead phil̓. iij. Saluatorem expectamꝰ dn̄m noſtru ih̓m xp̄m qͥ reformabit .ſ. in finali iuditio corpus humilitatis nr̄e .i. corpꝰ nr̄m humiliatū et deiectū. cōfiguratū corꝑi claritatis ſue .i. ſimilatū corꝑi ſuo glorioſo. Corpergo qd̓ nō fuit hic hūiliatū ẜ exaltatū ⁊ glorificatū ꝑ vana ornamēta tūc nō gl̓ificabit̉ẜ int̓ reprobos obſcurabit̉. Un̄ Ber. ſuꝑ dicta auctoritate apl̓i. Nunc eāt nūc ribeāt quicorꝑa ſua pellibꝰ muriuꝫ .i. giris. ⁊ varijs. etſtercoribꝰ vermiū .i. ſericis īformāt. qꝛ cū venerit dn̄s ad iudicanduꝫ nō reformabit niſiqd̓ abiectōis et hūilitatis īueniet. Sic diuesepulo qͥ īduebat̉ purpura et bÿſſo ſepultꝰ ēin īferno. et īeternū cruciat̉ Lu. xvj.Ꝙͣtum ad ſecundumᵐ. §. ij.pͥncipale ꝑpetrat̉ hoc pct̄m īmodeſtie cuꝫ p̄ſūptiōe nouitatū circa veſtes. Un̄ ſubdit pͣs.Circūornate. nō ornate mēte: ſꝫ circūornateid ē circa corpus ex om̄i ꝑte ornate. ſꝫ vt dr̄Eccͣi. xix. Facies homīs. ⁊ riſus dētiū. ⁊ amictꝰ corꝑis enūciant de illo. Tāta em̄ diligentia et pompa ornatꝰ inſinuāt totalit̓ mundodeditā mentē. Dn̄s deus qn̄ emiſit pͥmos parētes d̓ paradiſo. nō fecit eis tunicas ſericasſed pelliceas .i. de pellibꝰ aīalium Gen̄. iij. vtꝯgnoſcerēt ſe ſimiles beſtijs effectos et vilit̓ad tegēdū nuditatē. ⁊ arcēdū frigꝰ induēdos