CapitulumPrimum

ſꝫ ſi caꝑent. quid hn̄t: nihil .i. rem vilem q̄ adnihil valet. Sic pueriliter viuentes gloriammundi querūt qͣſi qͥd magnū. ⁊ cum credūt ſehabere fugit ab eis: etſi conſequūt̉ rem fragilem habent. ¶ Debet gͦ quilibꝫ vanā gloriaꝫfugere: quia res eſt fragilis gloria mūdi. Un̄Boetius d̓ philoſophica conſolatione. O gl̓ao gloria quid aliud es ī milibus hoīm niſi īflatio quedam auriuꝫ .i. ventus diſcurrens ꝑaures audientiū laudē homīs? Et cuꝫ gloriaſit quidam effectus honoris et laudis. ex hocem̄ ꝙ aliquis laudat̉ vel quecunqꝫ reuerēciaexhibet̉: reddit̉ clarus in noticia hoīm. Ideoẜm. b Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. cxxxij. arti. iij. ſic̄ magnanimitas eſt circa honorē. ita ⁊ circa gloriā. Un̄ ſicut moderate magnanimꝰ vtit̉ honore. ita ⁊ moderate vtit̉ gloria .ſ. ẜm ratōeꝫUn̄ ſicut ph̓s dicit in iiij. ethicoꝝ. d̓ magnanimo ꝙ honor ſibi paruuꝫ quid reputat̉. ita⁊ gloria. Magnitudini em̄ aīmi repugnat vtres modicas tātū appreciet̉ vt d̓ eis gloriet̉.Et ſimilit̓ repugnat magnitudini animi ꝙ d̓hijs que nō ſūt gloriet̉. Und̓ dicit̉ in. iiij. ethicoꝝ ꝙ magnanimus magis curat veritatē qͥopinionem. Item in. iiij. ethicoꝝ dicit̉ ꝙ magnanimus nō eſt cōtencioſꝰ. qꝛ nihil eſtimatmagnū. nullus em̄ ꝯtendit niſi ꝓ re quā eſtimat magnā. Item ibi dicit̉ ꝙ nō curat vt laudet̉ .ſ. ꝓpter ſe. At etiā diē. b Tho. q. ea. ar. eo.ad perfectōnem hoīs ꝑtinet ꝙ ipſe cognoſcatſe: ſꝫ ꝙ cognoſcat̉ ab alijs non ꝑtinet ad ꝑfectōnem eius. Et iō nō eſt ꝑ ſe appetendū vt .ſ.cognoſcat̉ ab alijs. poteſt appeti inꝙͣtuꝫ vtilead aliquid. vl̓ ad hoc ꝙ deus ab homībꝰ glorificet̉. vel ad hoc ꝙ homīes ꝓficiāt ex bono qd̓in alio recognoſcūt. vl̓ ex hoc ꝙ homo ex bono qd̓ in ſe recognoſcit ꝑ ſtudium laudis aliene ſtudeat in hijs ꝑſeuerare et ꝓficere. Et ẜmhoc intelligendū eſt illd̓ Eccͣi. xlj. Curā habede bono nomīe. De vanitate ip̄ius glorie habes ſupͣ in. iij. §. ¶ Secundo debet euitari ꝙpirtutes eneruat. p̄s. Hn̄s diſſipat oſſa eorūqui homībꝰ placent. diſſipat .i. diſſipare permittit. oſſa. .i. virtutes et oꝑa ꝑfecta ex quibꝰcōſiſtit robur anime. qͥ homībꝰ placēt .ſ. querentes laudes hūanas: qd̓ ꝑtinet ad vanā gloriā. Un̄ Gregꝰ. in moral̓. aſſimilat vanā gloria latrunculo qͥ itinerantē vt amicū a tergooccurrens aſſociat: ⁊ poſtea euꝫ expoliat. Nāinanis gloria incedenti ꝑ viam bonoꝝ latent̓occurrit. ⁊ virtutibus ⁊ meritis animā expoliat. In cuiꝰ figuraꝫ legit̉. iiij Regū. xx. ꝙ cūEzechias rex iuda legatis r̄gis Babilonioꝝoſtendiſſet omīa ſua p̄cioſa: aurū ⁊ argentū⁊ aromata ⁊ theſauros ſuos: ductus quadaꝫbana gloria dixit ei Iſaias propheta ex ꝑtidei ꝙ omīa illa que viderant illi legati Habiloniorum ipſi babilonij auferrent ⁊ aſportarent in terrā ſuam. quod impletū fuit tēpore

Ioachim ⁊ Sedechie reguꝫ iuda ꝑ flabuchodonoſor regem babilonie. vt patet Hiere. ca.fi. ad ſignificandū ꝙ cuꝫ quis manifeſtat theſauros virtutuꝫ ꝓpter laudem hūanam: ip̄osdiabolus rex cōfuſionis aſportat ſeu aufert.¶ Tertio īanis gloria vitia multiplicat. Eſtem̄ vnum ex ſeptē capitalibꝰ vitijs ẜm Tho.ſcd̓a ſcd̓e. q. cxxxij. arti. iiij. qd̓ ꝓbat ꝑ Grego.in. xxxj. moral̓. Ꝙͣuis em̄ quidam ponāt ſuperbiam vnū ex capitalibꝰ. ⁊ hij nō aſſignantbanam gloriam capitale eſſe vitiū. ratōnabilius videt̉ qd̓ dicit Gregꝰ. in. xxxj. moral̓ .ſ. ſuperbiā nō capitale vitiū: ſꝫ reginā eſſe ⁊ matrem vitioꝝ: a qua īmediate orit̉ inanis gloria vt vnū ex capitalibꝰ. Ratō huiꝰ eſt. qꝛ ſuꝑbia importat quēdam appetitum inordinatūexcellencie. Ex omī aūt bono qd̓ quis appetit.quādam ꝑfectōeꝫ ⁊ excellenciā conſequit̉. Etideo cū fines oīm vitioꝝ ordinent̉ in finē ſuꝑbie. ꝓpter hoc videt̉ ꝙ habeat quandam generalē cauſalitatē ſuꝑ oīa alia vitia vt dicat̉mater oīm. Inter bona aūt ꝑ que qͥs excellēciam ꝯſequit videt̉ p̄cipue ad hoc oꝑari gl̓iainꝙͣtuꝫ īportat manifeſtatōem bonitatis alicuiꝰ. Naꝫ bonū naturaliter amat̉ ⁊ honorat̉a cunctis. ⁊ iō ſicut ꝑ gloriā q̄ eſt apud deumconſequit̉ hō excellenciā ī rebus diuinis: itaꝑ gloriā que eſt apud hoīes ꝯſequit̉ quis excellentiā q̄ eſt in rebus hūanis. Et iō propterpropinqͥtatē ad excellenciā quā hoīes maxīedeſiderant. ꝯn̄s eſt ꝙ ſit multū appetibilis. Etquia ex ęius inordinato appetitu multa aliapitia oriunt̉. iō dicit̉ vitiū capitale. Et ꝙͣuisex genere ſuo nō ſit mortale. ꝑ hoc nō tollit̉quin ſit capitale. ⁊ ex ea plura etiā mortaliaoriant̉. Ex ea aūt oriūt̉ ſicut filie ſeptē .ſ. inobediencia. iactancia. ypocriſis. ꝯtentio. ꝑtinacia. diſcordia. ⁊ preſumptō nouitatum. ẜmGrego. in. xxxj. moral̓. Hoꝝ ſufficientiam ſicaſſignat. b Tho. q. ea. arti. v. Illa vitia que deſe nata ſunt ordinari ad finem alicuius vitijcapitalis illa dicunt̉ filie eiꝰ. Finis aūt īanisglorie ē manifeſtatō ꝓpe excellencie. Ad hancaūt poteſt tendere duplicit̓. Uno mō directe.Alio mō indirecte. Si directe. aut per verba⁊ ſic eſt iactancia. Aut ꝑ facta. etſi ſint factahn̄tia aliquaꝫ admiratōnem. ſic eſt p̄ſumptionouitatū. Si ꝑ facta alia. ſic eſt ypocriſis. Siindirecte. ⁊ hoc qͣtuor moīs. Prīo ꝙͣtū ad intellectū. ⁊ ſic ē ꝑtinacia ꝑ quā homo nimis īnitit̉ ſue ſnīe nolens cedere ſnīe meliori. Secūdo ꝙͣtū ad volūtatē. ⁊ ſic eſt diſcordia dū n̄bult a propria volūtate diſcedere vt cum alijsꝯcordet. Tertō ꝙͣtū ad locutōem dū aliqͥs clamoſe cū alijs litigat. Quarto ꝙͣtū ad factū dūqͥs non vult exequi ſuꝑioris p̄ceptum. Ꝙͣuisaūt ira cauſet diſcordiā ⁊ cōtentōem. tn̄ quiahoc nō agit coīter niſi cuꝫ adiūctōe īanis gl̓eꝑ hoc .ſ. ꝙ aliquis reputat ſibi glorioſū ꝙ nō