CapitulumQuintum

epiſcopus faceret multa bona. ⁊ mala extirparet cecidit in denſum lutuꝫ. vnde totus deturpatus eſt. Qui ex huiuſmodi cauſa ad ſereuerſus ad intelligendum peccatum ambitionis quod eum ſub ſpecie boni pulſabat ſibip̄i dixit. Surgite domine epiſcope. Animaduertit exinde ꝙ in maius lutum vitiorumcecidiſſet ſi ad illud ꝓmotus fuiſſet. Secūdo oſtenditur magnitudo vitij ambitōnis ſeugrauitas ex hoc ꝙ omnes ſancti fugerūt dignitates et honores cōſiderantes mala indeſequentia. Quod etiam figuratum eſt in parabola quam dixit Ioas contra ſitimitas .ſ.qui interfecerant. lxix. fratres ſuos vt ambitioſum Abimelech haberent in principemIudic. ix. Ꝙ ſemel ligna voluerunt regeꝫ ſibi conſtituere ſuꝑ ſe et inungere. Dixerūtqꝫoliue. impera nobis. Reſpondit oliua. nunquid poſſum deſerere pīguedinem meaꝫ quavtuntur dij et homines vt ꝓmouear inter ligna: Dixerunt exinde ad arborem ficum. veni et accipe regnum ſuper nos. Que reſpondit. nūquid poſſuꝫ dimittere dulcedinē meam et fructus ſuauiſſimos et ire vt inter ligna ꝓmouear: Locutaqꝫ ſunt ligna ad vitē.veni et impera nobis. Que r̄ſpondit. nunqͥdpoſſum deſerere vinum quod letificat deumet homines vt promouear inter ligna; et noluerunt. Hemum dixerunt ad ramnum. impera nobis. Qui reſpondit. ſi me cōſtituitisregem venite et ſub ombra mea requieſcite.et egrediatur ignis de rāno ⁊ conburat vos.Moralit̓ ligna ſunt homines iuxta illud pͣsErit tanꝙͣ lignum ⁊cͣ. Regem querunt ſibiinungere quia rectorem querūt qui eos māſuete et leuiter regat. ⁊ non tirannice. Procurant habere oliuam. ſed rēnuit. quia dediti operibus miſericordie ſignati ꝑ oleum nolunt dimittere opus miſericordie. quod impinguat lucem in ſe gratie diuine. et proximis ſubuenit vt preficiātur timentes ex hocamittere bonū quod faciūt. Ficus deſignatcontemplatiuum qui vocatꝰ ad regimen nōacquieſcit timens amittere ſuauitatem odoris contemplatōnis ex ſolicitudine et occupatione prelatiōis. Uitis ſignificat dilectōnem feruentem que etiam recuſat prelatōnētimens ne ex offitio regiminis tepeſcat feruor dilectōnis qui letificat deum et hominē.Ranus eſt genus rubi aſperuꝫ nimis ⁊ aculeatum ad modum. ſentis. quod ad impetuventi ſecundum Ioſephum emittit ignem.et in primo molle eſt poſtea obdureſcit. ⁊ ſignificat tirānum vel ambitioſum qui ſpinisbitiorum accutus ſubditos ſpoliat. ſicut ſpine lanam ouium. qui ex ſe mittit ignem peruerſe et furioſe conuerſationis quo ſe et alios conburat incendio tribulationis preſentis et infernalis. Sic igitur ſancti recuſant.

mali ꝓcurant et auide acceptant honores etdignitates. Unde et ip̄e ſanctorum omniumſanctificator criſtus Ieſus cuꝫ facto miraculo ex qͥnqꝫ panibus ml̓tiplicatis turbe voluerunt euꝫ ſibi facere regem aufugit. vt hr̄Ioh̓. vj Moÿſes. lxxxiij. annorū cum mitteretur a domino vt eſſet dux populi Hebreorum. multum reſtitit excuſans ſe ꝙ eſſet impeditōris līgue Exodi. iiij. Saul qͥ melior n̄erat ī iſrahel nō querens dignitates ſed azinas patris. cum a Samuele eſſet ſibi nūciatum ex parte dei et ꝑ miracula oſtenſum ꝙfuturus erat rex populi. vocato omni populo vt manifeſtaretur. ipſe ſe in domo abſcondit ne aſſumeretur. j Reg. ix Pieremias cūmitteretur a domino et cōſtitueretur ſupergentes ⁊ regna ad ānunciandum verbū deiſubtrahebat ſe dicens. a. a. a. domine deus ecce neſcio loqui Hiere .j. Marcus euangeliſtavt ſacerdotio reprobꝰ haberetur amputauitſibi pollicem vt ait Pieroꝰ. ⁊ Gregꝰ. magnꝰab omni populo et clero acclamatus in papaꝫ occulte fugit vt vitaret dignitatē. Dierocardinalatuꝫ rome dimiſit vt literis ſacrisin Gethleem inſudaret. Et Petrus damianus tanto honori iam exercito vt ſibi vacaret: valefecit. Ambro. ne ꝓmoueret̉ ī archi.epiſcopum electus a cunctis meretrices addomum ſuam ire fecit non vt eas cognoſceret: ſed vt populū ab huiuſmodi reuocaret.Gregoꝰ nazazenꝰ epiſcopatū dimiſit vt ſapientie vacaret. et Augꝰ. ſūmum doctorem licet inuitum Ualerius epiſcopus ſuus p̄ſpiterum ordinauit ſibi precauens ne ad vrbeꝫcarentem epiſcopo deueniret vt paſtoralemcurā vitaret. Martinus aūt nec diaconatuꝫa ſancto Ilario pictan̄. epiſcopo voluit impoſitum acceptare. indignum ſe clamitanstanto officio. Ꝙͣta igitur p̄ſumptio. quantaambitio. et ꝙͣ periculoſa in illis qui humūtiones merito et actione puſilli humeros offerunt ad huiuſmodi onera grauia que gigātes ſapiētia ⁊ ſāctitate vite ſibi arbitrati ſūtīportabilia. Conſiderabant hij qd̓ ait Augꝰ.Nihil in hac vita ⁊ maxime hoc ī tēpore difficilius. mihil laboroſius nihilqꝫ ꝑiculoſiꝰ epiſcopi. preſbiteri aut diaconi offitio. ſed apuddeum mihil beatius ſi eo modo militet̉. quonoſter imꝑator p̄cipit. nihilqꝫ triſtius. miſerabilius ⁊ damnabilius huiuſmōi dignitateſi ꝑfunctorie res agatur. diſ. xl. c. An̄ om̄ia.Honores qͦꝫ ⁊ dignitates tēporales plene ſūtpericulis et vitijs malis. vnde Pieronimus.Egregie de ceſare Tullius ait. Ceſar cuꝫ qͦſdaꝫ honorare voluit non ipſos honeſtauitſed ornamēta deturpauit. ⁊ Boetiꝰ. Ꝙͣtomaior ē dignitas tātodeſpectōres inprobos facit. ¶ Tollit demū ambitio et p̄ſidentia veldignitas quietem mentis. inducens multas