TitulusTertius

tua decepit te et ſuꝑbia cordis tui. dicit glo.ꝙ om̄is hereticus arrogās. qꝛ ſuꝑbia hereticū facit. ⁊ vere ignorantē. Itē ſuꝑbia mentēinebriat vt ſe nō cognoſcat Abachuch. xx.Quō vinum potantē decipit. ſic erit vir ſuꝑbus. Uinū hoc modo decipit potantē. qꝛ ingredit̉ blande ſua ſuauitate. poſtꝙͣ vero receptū ē incōmenſurate. ip̄m dn̄atur in hoīe.et facit eū fatue credere. et fatue loqͥ. ⁊ oꝑari nociua. Sic poſtꝙͣ ſuꝑbus recepit ſuꝑbiāin affectu tūc defacili recipit eam ī intellectuvt alta de ſe credat. alta loquatur. et ē ſicutebrius. et q̄ de ſe dicunt̉ bona q̄ in ſe nō eſſevidet: credit. Unde accidit ei ſicut cuidā ruſtico qͥ cū portaret agnū ad vēdendū. quidātrūffatores ꝯdixerūt ſibi vt qͥlibet interrogaret ꝑ ſe quid vellet de illo cane dicētes canem eſſe agnum illum. Cū gͦ primꝰ q̄reret aruſtico qͥd p̄cij vellet de cane illo. Rn̄dit ruſticus. agnus ē iſte nō canis. cui ille irridendo inquit. Erras qꝛ canis ē nō agnꝰ. Interrogat ſecundus quāti precij eſſet canis ille.Cui econtra ille dixit. agnꝰ ē nō canis. et ſicſucceſſiue plures fecerūt. ꝓpter qd̓ demū immutatꝰ a vera credulitate ſua immo ſciēcia.v̓bis illoꝝ canem eſtimauit ⁊ ꝓ cane vili pretio vēdidit. ſic ſuꝑbus ⁊cͣ. ¶ Itē ſuꝑbia inducit infirmitatē q̄ defacili incurrit̉ ⁊ difficulter curatur et ſepe ī ea recidiuat̉ curata.triplici autē ratione īcurrit̉ faciliter. Prima rō ē. qꝛ nō putat̉ tanta infirmitas quāta ē. ⁊ iō nō vitat̉ ſicut vitāda ē. vn̄ Gregꝰ.Cū nimis turpis ſuꝑbia credit̉ minꝰ vitat̉:luxuriā eo magis erubeſcūt homīes. qꝛ om̄sturpē nouerūt. Secunda ē qꝛ manifeſtiorareꝑiūt̉ exēpla ſuꝑbie ꝙͣ alioꝝ peccatoꝝ. Fornicatores em̄ et alij vitioſi occultāt peccataſua: ſed ſuꝑbia manifeſte ꝯmittit̉. Ꝙ at̄ qͥsgloriet̉ de laſciuijs et alijs ſceleribꝰ iā procedit ex ſuꝑbia. al̓ occultat. Tertia rō ē ꝓptermultiplicē materiā. qꝛ de qͦcunqꝫ malo. Iteꝫde difficili curat̉. vn̄ Iob. xv. Cūctis diebusſuis ſuꝑbit īpius. Qn̄ em̄ aliqͥs infirmat̉ aliquo alio peccato odij. homicidij. vel fornicatōnis. ꝯgnoſcēs ꝯfitet̉. cōterit̉ et dimittit illud. Sed ſuꝑbus nec vult ſubire hūilitatemꝯtritōnis nec erubeſcenciā ꝯfeſſionis. vitāsmiſerias ſuas ſciri. Vt em̄ dicit Gratianꝰ depeni. diſ. j. c. Qui domū. circa fi. §. Taciturnitas ꝯfeſſionis ex fonte ſuꝑbie naſcit̉ dumquis n̄ vult cognoſci qualis ſit. Ex ſimilitudine em̄ apparet non defacili curabilis. Nāaſſimilatur luciferi peccato: qd̓ ſuꝑbia fuit ⁊inſanabilis. Ad hoc etiā facit huiuſmodi ratio. qꝛ infirmitas que ignoratur nō poteſtcurari Hieroꝰ. Difficile ad ſanitatē venimꝰ.quia nos egrotare neſcimus: quod maximeaccidit ex ſuperbia.Secundo malū inſu­ .§. ij.

ꝑabile notat̉ cū dr̄. Qui te oderūt. Odiū aūthominis ad deū ē maximū peccatū qd̓ ſuꝑatomnia alia. et ad hoc demū ꝑducit ſuperbiaSciendū tn̄ ẜm. b Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. clxij. ꝙdeus ī natura ſua nōſolum nō pt̄ obiri. Eſtem̄ ip̄a eſſentia bonitatis. bonitas aūt in ſeinꝙͣtum bonitas nō pt̄ odiri. qꝛ bonū eſt qd̓om̄ia appetūt inqͥt ph̓us in primo ethicorū.Sed etiā inqͣtū creator vel benefactor nō pt̄odiri. Nullus em̄ odit eū qui ſibi bene facitinꝙͣtum apprehendit illud vt beneficiū. Sedſi reputaret illud qd̓ ſibi impendit̉ bonū vtmalū et ſibi nociuū ſic poſſet odire. vel etiaꝫhabito reſpectu ad aliud: puta qꝛ ⁊ſi ſibi aliqd̓ bonū fecit ē ſibi ꝯtͣrius in aliqͦ. vt ſi filiꝰodiat patrē nō qꝛ eū genuit: ſed qꝛ verberauit. Sic deus odit̉. vel inꝙͣtum punitor malorum. et ſic odit̉ a demonijs ⁊ animabꝰ dānatis. vn̄ dr̄ Apoc. xvj. de dānatis. Et manducauerūt linguas ſuas p̄ dolore et blaſphemauerunt deum qui habet pt̄atem ſuꝑ hasplagas neqꝫ egerūt penitenciā vt darent illigloriam. vel qꝛ impedit deus aliqͦs ne impleant ſuas voluntates malas diuerſis modis.vel qꝛ ꝓhibet peccata ꝓpter qd̓ pͣui nō ita libere peccant vt cuꝑent tū qꝛ momordet conſcīa. tū qꝛ nō aſſentit̉ ab alijs ex timore.Tertio progreſſus .§. .iij.execrabilis ſuꝑbie notat̉ cū dr̄. Aſcendit ſꝑ.Ubi notandū ꝙ. xij. ſūt gradus ſuꝑbie qͥbusaſcendit̉ ad ſūmū eius .ſ. curioſitas. leuitasinepta leticia. ſingularitas. iactancia. arrogātia. p̄ſūptio. ſimulata ꝯfeſſio. defenſio peccati. r̄bellio. libertas ſui. aſſuefactō mali. EtGer. in quodaꝫ libello eos explanat quo adſtatum religioſum. Sed vt ꝯmunior ſit materia etiam ad alios extendemus.Eſt ergo primus gra­ .§. iiij.dus Curioſitas. que in hoc cōſiſtit duꝫ quisnō ꝯtentus terminis ꝯgnitionis ſibi ꝯuenientis q̄rit ſcire. videre. audire. vel alijs ſenſibus apprehendere q̄ nō decꝫ. Multiplicit̓ hocvitio infectum ē genus humanū. et tātomagis quātominꝰ de eo nō facit ſibi ꝯſciēciam.Ut em̄ dicitur Eccleſiaſtes .j. Nō ſatiat̉ oculus viſu. nec auris auditu. frequēter quis q̄rit q̄cunqꝫ oculis occurrūt videre. et audireomnia que dicunt̉. Et breuiter quandocūqꝫquis vtitur aliquo ſenſu n̄ ꝓpter aliquā cauſam rōnabilē. ſed ſolū vt noticiaꝫ habeat deipſa re obiecta ſenſui. ꝑtinet ad curioſitatē.Cum etiā intellectus ſcire querit q̄ ſibi ꝓhibita ſūt vel noxia vel q̄ ſūt ſupͣ capacitatemſuā vt de miſterijs fidei. et p̄deſtinatōe et huiuſmodi. curioſitas eſt. vn̄ dr̄ Eccͣi. iij. Alti:ora te ne queſieris. ⁊ fortiora te n̄ ſcruteris:et in pl̓ibus oꝑibus eius non fueris curioſus. Ger. aūt ſic ait d̓ hoc gradu. Si videris

A