CapitulumSecundum

nentꝰ eſt luminis et ignis extinctiuus vt patet ad ſenſū. ſic ſuꝑbia extinguit ſumē gracieet ignem caritatis ⁊ omniū v̓tutū. Ecͣci. xxj.Domus q̄ nimis .i. valde locuplex ē .ſ. v̓tutibꝰ. anihilat̉ ſuꝑbia. vn̄ Gre. Sicut om̄ia vitia eneruat humilitas om̄ſqꝫ v̓tutes colligitet roborat. ſic ſuperbia omnes v̓tutes deſtruit et eneruat. Idem Gregꝰ. paulo ſupͣ īquit.Alia vitiā eas ſolas v̓tutes īpetunt qͥbꝰ ip̄adeſtruūt̉. vt videlicꝫ ira paciēciā. caſtrimargia abſtinēciā. libido ꝯtinēciam expugnat.Suꝑbia aūt nequaꝙͣ ē vniꝰ v̓tutis extīctōeꝯtēta ſed ꝯtra cūcta aīe mēbra ſe erigit. ⁊ qͣigeneralis ac peſtifer morbus corpꝰ om̄e corrūpit. Impedit qͦꝫ ſuꝑbia infuſiōeꝫ gratie etv̓tutū. Sicut em̄ ꝯcauū ē receptiuū nō ꝯuerum vt mōtes. ita ſuꝑbia q̄ facit mētes eleuatas vltͣ ꝯn̄em ꝯditōnē impedit receptōnēgratie. Unde ī figurā dicit̉. ij Reg. j. Aōtesgelbōe qͥ ſignificāt ſuꝑbiam nec ros nec pluuia .ſ. gratie veniāt ſuꝑ vos ⁊cͣ. Lumē etiaꝫvere ꝯgnitōnis īpedit. Unde apl̓us dicit Ro.primo. de ph̓is ſuꝑbis ꝙ dicentes ſe eſſe ſapientes ſtulti facti ſūt. et tradidit eos deꝰ in reꝓbū ſenſum .i. tradi permiſit.Tertio ſuperbie remedi­ §. vjabilitas īſinuat̉ ibi. eis .ſ. diſcipl̓is ꝯtrariabatur ventꝰ. qͥ laborando ꝯtͣ ventū in nauizando ⁊ demuꝫ xp̄o ad eos veniente. libe ratiſūt a vento. et facta eſt tͣnqͥllitas. Oportet gͦad remediand̓ ſuꝑbie ne dn̄et̉. xp̄i diſcipl̓meiꝰ vitā et doctrinā ſequi ⁊ laborare diuerſiscōſideratōnibꝰ. Ipſe ſiqͥdem xp̄us humilimꝰfuit in om̄i vita ſua et ꝯuerſatōne humilit̓ꝯuerſatus cū ſimplicibꝰ ⁊ pauꝑibꝰ nō cū doctoribus et mundi ſapientibꝰ et diuitibus qͥꝯn̄iter ſūt ſuꝑbi. Humiliter indutꝰ ē n̄ pompoſe. docuit nō ꝓfunda ⁊ curioſa ſed vtilia ⁊humilia. fugiēs honores. vt cū vellēt eū turbe facere regē Ioh̓. vj. aliqn̄ p̄cipiens occultari eiꝰ miracula. vt Mar̄. vij. de muto et ſurdo. in hijs que agebat gratias deo referēs etnō ſibi attribuēs. vt Ioh̓. vij. A meip̄o facionihil. Et illud. mea doctrina nō ē mea ſed eiqui miſit me. in ẜuiendo diſcipulis vt abluendo pedes eoꝝ Ioh̓. xiij. Ut dimittamꝰ hūilimū eius ad nos deſcenſū. de lumiue celi adtenebras mundi. de ſede regali ad officinampeccati. de conſeſſu patris ad ꝓfunduꝫ laci.formā ſerui accipiēs et ſimilitudinē carnispeccati videlicꝫ corpꝰ ſubditū penis peccativt famem. ſitim. frigꝰ. et alia. etiā ip̄aꝫ mortem. nō tamen habentē peccatū. vn̄ Augu.Erubeſcat homo fieri ſuꝑbus poſtꝙͣ humiliatus ē dn̄s qͥ etiā ſuꝑbiam rep̄hendens hūilitate docēs. vt illd̓ Math. xxiij. Nolite vocari rabbi. Et illud. recūbe in nouiſſimo locoLu xiiij. diſcipulos cū cōtenderēt de primatu ſuꝑbia tēptatos r̄p̄hendens dicendo. quia

niſi cōuerſi fueritis et efficiamini ſicut ꝑuuli nō intrabitis in regnū celoꝝ At̄ xviij. Etcū apoſtoli reuerſi a p̄dicatōne gauderent ꝙdemones expuliſſent aliqͣli ſuꝑbia proprie reputatōnis ſtimulati. terruit eos exemplo ſathane dicēs. Uidebā ſathanā ſicut fulgur decelo cadentē ſcilicꝫ. ſuꝑbiā. Et iteꝝ. cū feceritis om̄ia q̄ p̄cepta ſūt vobis dicite ſerui īutiles ſumꝰ ⁊ qd̓ debuimꝰ facere fecimꝰ Lu. xvij.Ip̄e etiā ait ad patrē. Confiteor tibi dn̄e pr̄celi et terre qͥ abſcōdiſti hec a ſapiētibꝰ ⁊ prudentibus ⁊cͣ .i. ſuꝑbis Math. xj. et ſubdit. Diſcite a me qꝛ mitis ſuꝫ ⁊ hūilis corde. ¶ Eſtgͦ primū remediū ꝯtra ventū ſuꝑbie. exemplū vite xp̄i. ¶ Secundū. doctrina eiꝰ ip̄amdeteſtans et ad ꝯtͣrium exhortās. et hoc ē criſtū ſecū habere in naui mētis. ¶ Terciū eſtlaborare in exercicijs vilibꝰ ſe occupādo. Un̄dr̄ de peni. diſ. ij. Si quis ſemel notatus fuerit īuidie vel ꝯtentōis vitio. et rurſū in hocidem īciderit ſciat ſe primā cauſā ex qua invidia vel contencio naſcit̉ interioribus medullis habere reconditā. oportet ergo eū percontraria atqꝫ aduerſa curari. id eſt ꝑ humilitatis exerciciuꝫ. Exercicia vero hūilitatisſūt ſi ſe vilioribus officijs ſubdat. et miniſterijs indignioribꝰ tradat. Ita em̄ arrogāciaque eſt humane glorie vitiuꝫ curari poteritvt in conſuetudine humilitatis affectus vlt̓iam non incidat in arrogancie et vane glorie delictum. ſed in ſingulis huiuſcemodiⁱ vitijs ſimilis adhibetur ⁊cͣ. ¶ Quartum remedium ē cōſideratio vilitatis proprie atqꝫ miſerie anime et corporis Iob. xiiij. Repleturhomo multis miſerijs natus de muliere breui viuēs tempore. qui qͣſi flos egreditur ⁊ ꝯteritur ⁊cͣ. Quid em̄ eſt homo niſi ſꝑma vetidū ī principio ſui. vas ſtercorum ī medio.eſca vermiū in fine quo ad corpus. qͦ ad anmā in peccatis natus. ſine peccatis n̄ viuēs.tenebris inuolutus. ignorās finē ſuum. a ſuꝑno iudice de om̄ibus iudicandus et puniēdus et p̄cipue de ſuꝑbia. Iuxta illud. pͣs. Retribuet dominus habundāter. ſcilicꝫ penaꝫ.facientibus ſuꝑbiā. et hoc recte. quia ſuꝑbidirecte pugnāt ꝯtra deum iſa. ij. Dies domini ſuper om̄em ſuperbū ⁊ arrogantē. Adeoinfirmi ſumus animo vt nec leui cogitatōnipoſſumus per nos reſiſtere. nec leue verbuꝫſufferre. nec leuē flatum temptatōnis ſuſtinere. Corporis infirmitas tanta vt paruuspermis vt ſcorpio et aranea ipſum proſternat. ipſum moleſtet. Quid inflaris inquitAuguſtinus ſanies fetida. quid tenderis pellis morticina: ¶ Quintū ē cōſideratio melioris vite Gregoriꝰ. Sicut incentiuum elatōnis eſt conſideratio deterioris. ita cautelahumilitatis eſt conſideratio melioris. Conliberata enim vita ſanctoruꝫ quot et quāta