Druckschrift 
2 (1477)
Entstehung
Seite
711
Einzelbild herunterladen
 

CapitulumOctauum

ad vitandū multa ꝑicula anime corꝑis queveriſimiliter ſequi poſſent bonis ſuis cedendoet omnibꝰ ſe ſpoliando reſtitutōe fienda qd̓forte tutius eſſet .ſ. reſtituere et in deo cōfideetiaꝫ ſi oporteret mēdicare ẜm Ray. Ad hoc videt teneri de neceſſitate ſalutis. Uamnon debent tales ita laute viuere: pompoſeveſtiri familijs ſuis. filias ſuas cuꝫ magnis dotibꝰ nuptui tradere ſicut ſi eſſēt obligati ad reſtitutōem ſꝫ parce viuere et ꝑuasdotes tradere: et ſi poſſunt nobili vel mercatori nuptui dare. artifici et plebeo debētdere alia ſuꝑflua reſecare. Cuꝫ multa ergoprudencia hoc negotiū agendū ē: efficacit̉vident̉ facere qd̓ poſſunt ad reſtituendū. inalijs ſe bene habere. timore dei. credo poſſunt abſolui cōmuīcari. Qui aūt de eo qd̓poſſunt ſemꝑ ꝓcraſtinant ānuatim reꝑiunt̉ꝓmittere confeſſori reſtituere poſtea faciūt: vident̉ abſoluendi niſi priꝰ faciant vl̓diſponāt efficaciter negotiū vt habeat executōnem multominꝰ ei ꝑmitti debet cōmunioſumi qͣntum dico ſpectat ad conſiliuꝫ cōfeſſoris. Nam quātū ad ſacerdotem qui habetmuīcare: ille ſe ī manifeſto ingerit ad hocqͥd iuris. habes infra in. iij. ꝑte. De vſurarijsaūt maīfeſtis qūo ſit agēdū eis ī r̄ſtitutōe collatōne ſacramentorū. habes ſupͣ. eo. ti. c.De vſuris. Poſſēt etiā tales petere remiſſionem a creditoribꝰ. quā ſi ſponte ſine fraudeobtinent: āpliꝰ ip̄i obligāt̉: nec etiā pauꝑibꝰ illa remiſſa eis dare tenent̉. Non tamendecens eſſet vt diuęs a paupere īdigēs parūa multo indigēte pete̓t remiſſioēꝫ. Querit̉vtrū epiſcopus elapſis tribꝰ vel qͣtuor annispoſſit agere cōtra heredes vel poſſeſſores bonoꝝ quondaꝫ illiꝰ in teſtamēto reliqͥt millelibras ſoluendas noīe vſuraꝝ incertaꝝ deextorſione dictarū vſuraꝝ non appareat niſi confeſſioneꝫ dicti teſtatoris? Rn̄det Lau. deridol. in tractatu de vſuris. poſt Fede. cumactio que competit ex teſtamento. vel cōditio competit epiſcopo.. l Nulli. ſint ꝑſonales. ſpatium triū annoꝝ claudant̉ ꝯn̄s. C.de p̄ſcri. triū vel quatuor annorū. Ideo cōtraheredes bona fide poſſidentes ſemꝑ p̄ſumit̉ competit actō ad dictas mille niſi ꝓbaret̉malam fideꝫ heredē habuiſſe ſciuiſſe vitium crimen defūcti: quo caſu debet ītelligi. Tuanos cum ſy. Et idē ſi de extorſione appareataliud ꝙͣ teſtam̄tū. Quo autem ad poſſeſſoresbonoꝝ quos teſtatorem vel eius heredembona alienata ſunt eſt aliqd̓ dubiū ſi poſſederunt ſpatio. x. annoꝝ: qꝛ actio ꝑſonalis competit ꝯͣ ſucceſſorem ſingulareꝫ. vt. l. j.§. Si heres. ff. ad trebel. Nec obſtant primodicta .ſ. actōes ep̄o competētes durāt. iiij. ānis: quia ītelligit̉ hoc de actōnibꝰ cōpetētibꝰepatui vel eccleſijs. Sꝫ hic non cōpetit actio

ep̄o vt epiſcopo ſꝫ vt yconomo admīſtratori bonorū pauꝑum. Querit̉ ſi p̄miſſio generali edicto quicūqꝫ dederit vſuraꝝ nomīealiqͥd tali veniat infra tot dies ⁊cͣ. Si nemobenit nec aliquas certas ꝓbauit vſurariꝰ infra terminū ad id ſibi ſtatutū lataqꝫ ē nīaep̄m declarās illas eſſe īcertas. Utꝝ vſurariꝰſit tutus ſi poſtea appareāt ꝑſone certe quibꝰreſtitutō ē facienda. Fede. in oꝑe ſuo ſentitſic: etiā quo ad illos tūc erāt extͣ dioceſim.Fatet̉ tn̄ talibꝰ competit remediū. Sꝫ cogita dicit Lau. an ſit veꝝ. ꝯͣriū practicaturqn̄ ē determinatū oīa veniāt ſub nomīeīcertoꝝ: hoc ē qn̄ fit taxatō vere ẜm qͣntitatē ad quā aſcendūt ſꝫ mīor ẜm īter eosꝯuentū ē. Et de hoc iudici cuiꝰ ſnīa aliodato p̄ſumit̉: conſtat legittime. An aūt talispractica ſit iuris conſona tuip̄e vide. ꝓmptiſūt ep̄i ad eiꝰ obſeruantiā: quia ſeip̄is īcerta inburſant nec ad illoꝝ volunt r̄ſtitutōempenire vel teneri: ſꝫ fit certa taxatio ẜmuentionē ẜm moris ē: que tamē an de iurepoſſit fieri videndum ē. Notandum etiam ẜmArchid̓. ſi aliquis decedens relīquat ſibi heredem ex teſtamento vel ab inteſtato: ordinauit quendam executorem tm̄ ad emendamſuoꝝ foris factoꝝ qui decedēs tꝑe mortis ſuecreditoribus tenebat̉ et iam termī ſolutōnisſue fluxerāt. Iſte executor debituꝫ huiuſmōiſoluere tenetur. p̄t cōueniri: quia elapſisminis ſolutōnis cepit iniuriari creditoribusī ſoluendo defunctus. Ex p̄cepto autē dn̄iſolutō ē facienda. ar. xj. q. j. Magnū. xxiij. q.fi. c. Tributū. quare peccat ī t̓mino ſoluēdo: qꝛ frangit ꝓmiſſū. extͣ de pac. c. j. ſcd̓o.qꝛ illo elapſo inuito dn̄o betinet alienum. ff.de excep. doli. l. ij. §. Circa. Et hoc tenent quidam vt .ſ. noīe foris factoꝝ hoc caſu veniantdebita quoꝝ termīꝰ ſolutōis tꝑe mortis lapſꝰerat: et illis agi poſſit. Secus de debitis qͦꝝterminꝰ aduenerat. ita notat̉ ī ſpe. ℟ica.qͣliter in iuditio ſcriptura proferri. §. Nuncvero. De eo demum cui datū eſt aliquiderrorem dicit Io. de rip. in tractatu de ꝯͣctibo in tali datōe aut ē error ꝑſone vel eſt errorfortun. vel alteriꝰ ꝯditōis appoſite. Si p̄momodo. puta intendo bare petro do martinotunc martinus tenet̉ acceptuꝫ reſtituere velbanti vel illi cui intendebat dare. ar. xxix. q.j. §. j. Si vero error fortune. puta intēdo tibidare vt pauꝑi. et tu es diues. dicit̉ ſic acceptum tenet̉ reſtituere danti vel alicui pauꝑiniſi recipiens interī eſſet effectꝰ pauꝑ. Si v̓oſit error alicuiꝰ alteriꝰ ꝯditōnis. puta qꝛ te ſāctū credo ſis. ideo dono tibi. vel credocelebratuꝝ te miſſas et ideo do tibi. dicit̉ ſireceptori cōſtat de p̄ciſa intētōne dantis .ſ. qꝛaliter daret niſi cōditio ſubeſſet. talis error obligat ad reſtituendū receptum. aut ad