Druckschrift 
2 (1477)
Entstehung
Seite
671
Einzelbild herunterladen
 

CapitulumUiceſimūquintū

eternā etiā pauꝑibꝰ dimittēdo. niſi ip̄m verepeniteat: qͥbꝰ debet ſatiſfaciat. Alio ſolicitudo tꝑaliū ē crimīal̓ ẜm. b Tho. ſcd̓a ſcd̓e.q. lv. qn̄ ē tāta inordīata a ſpūalibꝰ ſalutis ſue ncc̄arijs retͣhit̉ omittēdo vt lucre. puta ſi ita īſiſtit occupatōibꝰ negotiatōnisartifitij. recollectōi meſſiū vīdemie. omittit ſeruare feſta. ieiunare diebus preceptis.audire miſſam diebus feſtiuis. ꝯfiteri. cōmunicare huiuſmodi. De hac dīc xp̄c Lu. viij.Solicitudo huiꝰ ſecl̓i ſuffocat v̓bū .ſ. auditūvel inſpiratū ne fructificet ī mente. Ad hocetiā facit qd̓ ait Gregꝰ in. xix. li. moral̓. Oēshuiꝰ ſcl̓i dilectōes ī terrenis rebꝰ fortes ſūt .ſ.ad ſolicite laborandū eis. in celeſtibꝰ debiles. Nam ꝓtꝑali gl̓ia vſqꝫ ad morteꝫ deſudare appetūt. ſpe ꝑpetua nec parum ī labore ſubſiſtūt ⁊cͣ. ī decretis. diſ. xlvij. Om̄es. Siqͥs aūt ex nimia ſolicitudīe quā gerit ad tꝑalia omittit ſpūalia ad ſalutē neceſſaria ſꝫdiminuit̉ in deuotōe et tepeſcit a feruore debito: veniale erit. Tertō modo ē mortal̓ talisſolicitudo qn̄ etiā ī alijs crimībꝰ apponit diligentem curā feſtinā ad ꝑpetrandū. Dr̄ em̄ſolicitus ẜm Iſidoꝝ quaſi ſolers citus. Et ſicmulieres ſūt ſolicite ad ornandū ſe multumponētes de tꝑe diligentia Et guloſi ad preparandū cibos. ābitioſi ad honores ꝓcurādos. hmōi. Et de hac ītelligit̉ illud ꝓuer. xj.Expectatio ſolicitorum .ſ. ad malum peribit.Hec aūt ſolicitudo crimīalis ideo repellendaqꝛ facit hoīem deo īimicū. hāc ẜuiatdo ſeu diabolo: ſꝫ nemo poteſt duobꝰ dn̄is ſeruire .ſ. ſibi ꝯͣrijs ꝯͣriaᶻ iubentibꝰ vt ſunt xp̄c diabolus. ſpūs et mūdus. Seruit qͥs mūdo diabolo amicꝰ eiꝰ ē acqͥeſcit tēptatōibꝰeiꝰ. amor tꝑaliū reꝝ ſuꝑat amorem dei. Siem̄ deū diligeret. odiret mūduꝫ diabolūꝙͣtū ad naturā ſꝫ ad vitiā ip̄iꝰ mūdi ī eo reꝑiunt̉ ꝙͣtū ad malitiam diaboli deteſtandoip̄a vitia. Sed ẜuit mūdo diabolo diligit qͥdē ip̄m naturalit̓ ſꝫ ſuſtinet tÿrānidemeiꝰ. alt̓uꝫ .ſ. xp̄m ꝯtēpnit ī eo ẜuatbata eiꝰ. Nolite ſoliciti eſſe de huiuſmōi.Secunda ſolicitu­ .§. ij.do ē hūanalis. Quia multis īdiget. hīcab hūanitate ſua inſtigat̉ vt ſolicitet̉ circatꝑalia qͥbꝰ ſuſtentat̉ timēs ne ſibi deficiāt: ſꝫiſta eſt moberāda remouēdo illū timorem inordinatum quo .ſ. timet ne etiā laborando etfaciēdo qd̓ ī ſe ē omīttēdo curā ſalutis aīeſue deꝰ ꝓuideat ſibi: qd̓ ꝑtinet ad quandaꝫdiffidentiam bonitatis ſeu ꝓuidētie diuine. hoc vtiqꝫ pct̄m ē. Un̄ Hieroꝰ. Labor exercendus eſt. ſolicitudo vitanda .ſ. ꝓuenit exiſta diffidentiā ad hāc moderandā. et ē vitioſa reſecanda. admonet Apl̓s dicēs. Uolobos ſine ſolicitudine eſſe .ſ. tali immoderata.p̄cipit xp̄c dicēs Math̓. vj. Nolite ſoliciti eſſe

in craſtinū. Intelligitur aūt craſtino tp̄usfutuꝝ ẜm Hiero. Pro cuiꝰ declaratōe dicit. bTho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lv. nullū poteſt eſſe v̓tuoſum opꝰ niſi debitis circūſtātijs veſtiat̉ interqͣs vna ē debitū tp̄us ẜm illud Eccl̓iaſtes. viij negotio tp̄us ē oportūitas. qd̓ ī exterioribꝰ tm̄ oꝑbꝰ ſedētiā ī interioribꝰ locū hꝫſolicitudinem. Unicuiqꝫ em̄ tꝑi ꝯgruit ꝓpriaſolicitudo. ſicut tꝑi eſtatis cōpetit ſolicitudometendi. tꝑi autumni ſolicitudo vindemie.Si qͦs in tꝑe eſtatis iam de vindemia eſſetſolicitus ſuꝑflue p̄occuparet futuri tꝑis ſolicitudinem. Un̄ huiꝰ ſolicitudinē tāꝙͣ ſuꝑfluādn̄s ꝓhibet dicēs. Nolite ſoliciti ī craſtinū qͣi rōnē aſſigͣt dicēs. Craſtinꝰ em̄ dies ſolicitus erit ſibip̄i .i. ꝓpriā ſolicitudinē hēbit queſufficiet ad affligēdū aīaꝫ. Et hoc ē qd̓ ſb̓dit.Diei ſufficit malitia ſua .i. afflictō ſolicitudinis. Sūit̉ em̄ ibi malitia pct̄o ſꝫ malo pene ſolicitudīs affligit mētē. Excluditat̄ xp̄c hāc ſolicitudinē ꝓcedētē ex nimio tīore defectꝰ triplici rōe. vn̄ ter dīc. Nolite ſoliciti. ſnīaliter pōit. b Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lv.arti. vj. Prīo rōe maioris īfluētie. ibi. Nōneaīa plꝰ ē ꝙͣ eſca ⁊cͣ: ē tal̓. Qui maioraſtitit vtiqꝫ ex amore ex debito mīora p̄ſtabit: ſꝫ deꝰ dedit nob̓ aīaꝫ corpꝰ vitā ſine noſtra ſolicitudīe vtiqꝫ ſine ꝯꝑatōe ſt̄ maiora ꝑfectōra eſca veſtimētis. vt pꝫ ex ſe. Et etiam ex rōe qꝛ finis nobilior ē his ſūt ad finēſꝫ ad hūc finē ſūt ordinata eſca ad vitā ſuſtētandā. veſtimētū ad corpꝰ cooꝑiēdū ꝯſeruandū: ſi ꝓuidit de maiori .ſ. dādo corpꝰ etaīaꝫ ꝓuidebit cib̓ de veſtimētis faciendoqd̓ ī vob̓ ē licite. etſi ꝙͣtū appetitis tn̄ ꝙͣtūiudicabit vob̓ expedire. Et nolite ſolicitiScd̓o hoc facit rōne vberioris ꝓuidētie. ibi.Reſpicite volatilia ꝯſiderate lilia ⁊cͣ. Et eſttal̓. Sapiēs gub̓nat ſapiēt̓ domū ſuābus ꝓuidet. et ſi ꝓuidet mīmis aīalibꝰ. vt canibꝰ: auibꝰ eqͥs. ꝓbabile ē ꝓuidebit creaturis rōnalibꝰ. Sapiētiſſimꝰ ē deꝰ optīe gubernat domū ſuā vniuerſi. vn̄ ſi ꝓuidꝫ vt manifeſte pꝫ auibꝰ victu ita abſqꝫ ſolicitudīeeaꝝ oꝑe ſeminādi ꝯgregādi hn̄t vn̄ viuāt.Et herb̓ v̓gultis ꝓuidet de tānobili veſtimēto vt ſūt flores dicūt̉ lilia hn̄tia ita pulcrūcolorē viuacē Sal̓on nūꝙͣ fuit indutꝰ veſte tal̓ coloris. Nec tn̄ herba ſeu v̓gulta hicfenū dicūt̉ ſolicitāt̉ ad faciēdū ſibi tale indumētum ꝙͣtomagis crebēdū ē deꝰ ꝓuideat deſufficiēti cibo veſtitu his qͦs ad imaginemſuā fecit cūctis nobiliores. Tertō hoc excludit rōe credētie ſpāl̓ beniuolētie. ibi. Noliteſoliciti ⁊cͣ. hec igit̉ oīa gētes .i. īfideles īqͥrūt.ſcit .n. pr̄ vr̄ ⁊cͣ. Et ē tal̓. gētes .i. īfideles.credūt dīnā ꝓuidētiā curā hr̄e de actibꝰ hūanis. miꝝ ſi ſolicitāt̉ ad iſta tꝑalia īqͦrēda eſtimātes ſua īduſtria poſſe ea hr̄e Sꝫ vos