CapitulumUiceſimūquintū
eternā etiā pauꝑibꝰ dimittēdo. niſi ip̄m verepeniteat: ⁊ qͥbꝰ debet ſatiſfaciat. Alio mō ſolicitudo tꝑaliū ē crimīal̓ ẜm. b Tho. ſcd̓a ſcd̓e.q. lv. qn̄ ē tāta ⁊ tā inordīata ꝙ a ſpūalibꝰ ſalutis ſue ncc̄arijs retͣhit̉ eā omittēdo vt lucret̉. puta ſi ita īſiſtit occupatōibꝰ negotiatōnisartifitij. recollectōi meſſiū ⁊ vīdemie. ꝙ omittit ſeruare feſta. ieiunare diebus preceptis.audire miſſam diebus feſtiuis. ꝯfiteri. cōmunicare ⁊ huiuſmodi. De hac dīc xp̄c Lu. viij.Solicitudo huiꝰ ſecl̓i ſuffocat v̓bū .ſ. auditūvel inſpiratū ne fructificet ī mente. Ad hocetiā facit qd̓ ait Gregꝰ in. xix. li. moral̓. Oēshuiꝰ ſcl̓i dilectōes ī terrenis rebꝰ fortes ſūt .ſ.ad ſolicite laborandū ꝓ eis. in celeſtibꝰ debiles. Nam ꝓtꝑali gl̓ia vſqꝫ ad morteꝫ deſudare appetūt. ⁊ ꝓ ſpe ꝑpetua nec parum ī labore ſubſiſtūt ⁊cͣ. ī decretis. diſ. xlvij. Om̄es. Siqͥs aūt ex nimia ſolicitudīe quā gerit ad tꝑalia nō omittit ſpūalia ad ſalutē neceſſaria ſꝫdiminuit̉ in deuotōe et tepeſcit a feruore debito: veniale erit. Tertō modo ē mortal̓ talisſolicitudo qn̄ etiā ī alijs crimībꝰ apponit diligentem curā ⁊ feſtinā ad ꝑpetrandū. Dr̄ em̄ſolicitus ẜm Iſidoꝝ quaſi ſolers citus. Et ſicmulieres ſūt ſolicite ad ornandū ſe multumponētes de tꝑe ⁊ diligentia Et guloſi ad preparandū cibos. ⁊ ābitioſi ad honores ꝓcurādos. ⁊ hmōi. Et de hac ītelligit̉ illud ꝓuer. xj.Expectatio ſolicitorum .ſ. ad malum peribit.Hec aūt ſolicitudo crimīalis ideo repellendaqꝛ facit hoīem deo īimicū. cū ꝑ hāc ẜuiat mūdo ſeu diabolo: ſꝫ nemo poteſt duobꝰ dn̄is ſeruire .ſ. ſibi ꝯͣrijs ⁊ ꝯͣriaᶻ iubentibꝰ vt ſunt xp̄c⁊ diabolus. ſpūs et mūdus. Seruit qͥs mūdo⁊ diabolo ⁊ amicꝰ eiꝰ ē dū acqͥeſcit tēptatōibꝰeiꝰ. ⁊ amor tꝑaliū reꝝ ſuꝑat amorem dei. Siem̄ deū diligeret. odiret mūduꝫ ⁊ diabolū nōꝙͣtū ad naturā ſꝫ ad vitiā ip̄iꝰ mūdi q̄ ī eo reꝑiunt̉ ⁊ ꝙͣtū ad malitiam diaboli deteſtandoip̄a vitia. Sed qͥ ẜuit mūdo ⁊ diabolo nō diligit qͥdē ip̄m naturalit̓ ſꝫ ſuſtinet tÿrānidemeiꝰ. ⁊ alt̓uꝫ .ſ. xp̄m ꝯtēpnit ī eo ꝙ n̄ ẜuat mābata eiꝰ. Nolite gͦ ſoliciti eſſe de huiuſmōi.Secunda ſolicitu .§. ij.do ē hūanalis. Quia eī hō multis īdiget. hīcab hūanitate ſua inſtigat̉ vt ſolicitet̉ circatꝑalia qͥbꝰ ſuſtentat̉ timēs ne ſibi deficiāt: ſꝫiſta eſt moberāda remouēdo illū timorem inordinatum quo .ſ. timet ne etiā laborando etfaciēdo qd̓ ī ſe ē nō omīttēdo curā ſalutis aīeſue deꝰ nō ꝓuideat ſibi: qd̓ ꝑtinet ad quandaꝫdiffidentiam bonitatis ſeu ꝓuidētie diuine.⁊ hoc vtiqꝫ pct̄m ē. Un̄ Hieroꝰ. Labor exercendus eſt. ſolicitudo vitanda q̄ .ſ. ꝓuenit exiſta diffidentiā ad hāc moderandā. et cū ē vitioſa reſecanda. admonet Apl̓s dicēs. Uolobos ſine ſolicitudine eſſe .ſ. tali immoderata.p̄cipit xp̄c dicēs Math̓. vj. Nolite ſoliciti eſſe
in craſtinū. Intelligitur aūt ꝓ craſtino tp̄usfutuꝝ ẜm Hiero. Pro cuiꝰ declaratōe dicit. bTho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lv. ꝙ nullū poteſt eſſe v̓tuoſum opꝰ niſi debitis circūſtātijs veſtiat̉ interqͣs vna ē debitū tp̄us ẜm illud Eccl̓iaſtes. viijOī negotio tp̄us ē ⁊ oportūitas. qd̓ nō ī exterioribꝰ tm̄ oꝑbꝰ ſedētiā ī interioribꝰ locū hꝫſolicitudinem. Unicuiqꝫ em̄ tꝑi ꝯgruit ꝓpriaſolicitudo. ſicut tꝑi eſtatis cōpetit ſolicitudometendi. ⁊ tꝑi autumni ſolicitudo vindemie.Si qͦs gͦ in tꝑe eſtatis iam de vindemia eſſetſolicitus ſuꝑflue p̄occuparet futuri tꝑis ſolicitudinem. Un̄ huiꝰ ſolicitudinē tāꝙͣ ſuꝑfluādn̄s ꝓhibet dicēs. Nolite ſoliciti eē ī craſtinū⁊ qͣi rōnē aſſigͣt dicēs. Craſtinꝰ em̄ dies ſolicitus erit ſibip̄i .i. ꝓpriā ſolicitudinē hēbit queſufficiet ad affligēdū aīaꝫ. Et hoc ē qd̓ ſb̓dit.Diei ſufficit malitia ſua .i. afflictō ſolicitudinis. Sūit̉ em̄ ibi malitia nō ꝓ pct̄o ſꝫ ꝓ malo pene ſolicitudīs q̄ affligit mētē. Excluditat̄ xp̄c hāc ſolicitudinē ꝓcedētē ex nimio tīore defectꝰ triplici rōe. vn̄ ⁊ ter dīc. Nolite ſoliciti eē. q̄ ſnīaliter pōit. b Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. lv.arti. vj. Prīo rōe maioris īfluētie. ibi. Nōneaīa plꝰ ē ꝙͣ eſca ⁊cͣ: ⁊ ē tal̓ rō. Qui maiora p̄ſtitit vtiqꝫ ex amore n̄ ex debito ⁊ mīora p̄ſtabit: ſꝫ deꝰ dedit nob̓ aīaꝫ ⁊ corpꝰ ⁊ vitā ſine noſtra ſolicitudīe q̄ vtiqꝫ ſine ꝯꝑatōe ſt̄ maiora⁊ ꝑfectōra eſca ⁊ veſtimētis. vt pꝫ ex ſe. Et etiam ex rōe qꝛ finis nobilior ē his q̄ ſūt ad finēſꝫ ad hūc finē ſūt ordinata eſca ad vitā ſuſtētandā. ⁊ veſtimētū ad corpꝰ cooꝑiēdū ⁊ ꝯſeruandū: ſi gͦ ꝓuidit de maiori .ſ. dādo corpꝰ etaīaꝫ ꝓuidebit ⁊ d̓ cib̓ ⁊ de veſtimētis faciendoqd̓ ī vob̓ ē licite. etſi nō ꝙͣtū appetitis tn̄ ꝙͣtūiudicabit vob̓ expedire. Et iō nolite ſoliciti eēScd̓o hoc facit rōne vberioris ꝓuidētie. ibi.Reſpicite volatilia ⁊ ꝯſiderate lilia ⁊cͣ. Et eſttal̓ rō. Sapiēs qͥ gub̓nat ſapiēt̓ domū ſuā oībus ꝓuidet. et ſi ꝓuidet mīmis aīalibꝰ. vt canibꝰ: auibꝰ ⁊ eqͥs. ꝓbabile ē ꝙ ꝓuidebit creaturis rōnalibꝰ. Sapiētiſſimꝰ ē deꝰ ⁊ optīe gubernat domū ſuā vniuerſi. vn̄ ſi ꝓuidꝫ vt manifeſte pꝫ auibꝰ d̓ victu ita ꝙ abſqꝫ ſolicitudīeeaꝝ ⁊ oꝑe ſeminādi ⁊ ꝯgregādi hn̄t vn̄ viuāt.Et herb̓ ⁊ v̓gultis ꝓuidet de tānobili veſtimēto vt ſūt flores qͥ dicūt̉ lilia hn̄tia ita pulcrūcolorē ⁊ viuacē ꝙ Sal̓on nūꝙͣ fuit indutꝰ veſte tal̓ coloris. Nec tn̄ herba ſeu v̓gulta q̄ hicfenū dicūt̉ ſolicitāt̉ ad faciēdū ſibi tale indumētum ꝙͣtomagis crebēdū ē ꝙ deꝰ ꝓuideat deſufficiēti cibo ⁊ veſtitu his qͦs ad imaginemſuā fecit cūctis nobiliores. Tertō hoc excludit rōe credētie ⁊ ſpāl̓ beniuolētie. ibi. Noliteſoliciti ⁊cͣ. hec igit̉ oīa gētes .i. īfideles īqͥrūt.ſcit .n. pr̄ vr̄ ⁊cͣ. Et ē tal̓ rō. gētes .i. īfideles. n̄credūt dīnā ꝓuidētiā curā hr̄e de actibꝰ hūanis. ⁊ iō n̄ miꝝ ſi ſolicitāt̉ ad iſta tꝑalia īqͦrēda eſtimātes ſua īduſtria poſſe ea hr̄e Sꝫ vos