CapitulumHiceſimūſecū

Iuda: qꝛ cū eo ꝯtinue ꝯuerſabat̉. ⁊ familiaritas eiꝰ on̄dit̉ in dicto p̓ſu ex tribꝰ .ſ. ex beniuolētia. ex ꝯfidētia. ⁊ ex benificētia. Beniuolētiāad eū notat cū ait. Homo pacis mee i. cum qͦhēbā pacē. vtpote qꝛ meū ip̄m feci diſcipulū.⁊ ex ſpāli amore ⁊ beniuolētia in apl̓m elegerā vt eſſet ex ſacrato duobenario nūero ſenatoꝝ vnꝰ qͥbꝰ ſecreta ſūt r̄ſerata. Uos (inqͥt ip̄eeis) dixi amicos: qꝛ vob̓ oīa nota feci. Ioh̓.xv. Cōfidētiā inſinuat cū addit̉. in qͦ ſꝑaui .i.ꝯfidi. Sed q̄rit aliqͥs qūo xp̄c ſꝑauit ſeu ꝯfidit in Iuda cū ſcriptū ſit Hiere. xvij. Maledictus vir qͥ ꝯfidit in hoīe. Cui citiꝰ rn̄det̉ ꝙ ꝯfidētia q̄ īducit maledictōꝫ dīnā ſeu r̄probatōꝫē ꝯfidētia inherētie final̓ cū .ſ. qͥs ita ꝯfibit inaliqͦ vt totū ſuū adiutoriū ab eo expectet Sicaūt xp̄c: ī nulla ꝯfidit creatura. nec etiā electieiꝰ. Eſt aūt ꝯfidētia ſuffragātie īſtr̄alis. ⁊ iſtaē licita et nccͣria hūane ꝯuerſatōi. Nullus .n.ſibip̄i ſufficit. vn̄ indigēs alteriꝰ ope oꝫ ꝙ ꝯfidat de eo ꝙ .ſ. inſtr̄alit̓ eū iuuabit in eo qd̓ reqͥrit. Sic xp̄c ſꝑauit in Iuda .i. ꝯfidit .i. on̄ditſe ꝯfide̓ de eo inqͣtū ſibi ꝯmiſit ẜuare loculosvbi ꝯẜuabant̉ pecūie xp̄o el̓yalit̓ date ad ꝓuidēdū neceſſitatibꝰ ſuis ⁊ ſuoꝝ (vt dicit Auḡ)ac ſi eſſet fidelis. cū tn̄ ſciret eū furē. vel vt dicit glo. ꝯfidit nō ꝑ ſe ſꝫ ꝑ mēbra ſua .i. apl̓os qcredebāt iudā ip̄m eē fidelē et bonū vt ceteri.Benificētiā ad eū declarat dicēs. qͥ edebat panes meos. Triplicē autē panē ei xp̄c dedit adeſum ꝓ maximo bn̄ficio .ſ. Panē doctrinaleꝫPanē ſacramētalem. Panem materialem.¶ Panis doctrinalis eſtᵐ. §. ij.ſacra doctrina v̓itatis. d̓ qͣ eccͣi. xv. dr̄. Cibauit illū pane vite. et intellectꝰ. Et Eccͣtes. xj.itte panē tuū ſuꝑ tͣnſeuntes aqͣs .i. porrigedoctrinā eis qͥ ſūt in aqͥs tribulatōnū vt roborent̉. vel in aqͥs ꝯpūctōis pct̄oꝝ vt ſpe ꝯſolēt̓vel eis qͥ calcāt et deſerūt delitias delectatōnūvt in ſpūalibꝰ delectent̉. Iſtum panem edebatIudas qͥ frequētiſſime īmo cōtinue audiebatdoctrinā xp̄i inducentē ad ꝯtēptuꝫ terrenoꝝ.Et ip̄e etiā cū ceteris apl̓is ad p̄dicandū eammiſſus fuit. vt exp̄ſſe dicit Augꝰ. j. q. j. Xp̄c.Sꝫ tāte bn̄ficētie oblitꝰ v̓itate ꝑdidit. Ip̄m aiimitant̉ p̄dicatores qͥ v̓itatē in mēdatiū mutāt falſa ppl̓is p̄dicādo vt placeāt. vel v̓itatesnccͣias cū expedit reticēdo ne diſpliceāt. Und̓Criſoꝰ. Nonſolū ille ꝓditor ē v̓itatis qͥ tͣnſgrediēs v̓itatē palā ꝓ b̓itate mēdatiū loquit̉: ſedetiā ille qͥ nō libere ꝓnūciat v̓itatē quā libereꝓnūciare oꝫ aut nō libere v̓itateꝫ defēdit. quālibere defēde̓ ꝯuenit: ꝓditor ē v̓itatis. Nā ſicutſacerdos debitor ē vt v̓itatē quā audiuit a deoī ſcripturis ſacris libe̓ p̄dicꝫ. ſic laicꝰ debitor ēvt v̓itatē quā audiuit a ſacerdotibꝰ ꝓbatā qͥdēin ſcripturis defendat fiducialiter. qd̓ ſi nō fecerit: ꝓdidit veritatē. hec ille. xj. q. iij. Nolite.Xp̄c aūt eſt veritas. ⁊ ſic ꝑ ſimilitudinē dicit̉

ꝓdere xp̄m. Et hoc qͦ ad neceſſaria ad ſalutē.⁊ cū extat neceſſariū. Nō .n. ſꝑ oꝫ nec decꝫ oēꝫb̓itatē dice̓ vel ppl̓is p̄dicare etſi nunꝙͣ debeatmendatiū dici etiā ad ꝓfectū audientiū: quia(vt ait Apl̓us) Deꝰ nō īdiget nr̄o mēdatō.Panis ſacramētalis .§. iij.ē p̄cipue euchariſtia. Un̄ de ipſo loquens dn̄sIh̓s Ioh̓ .vj. ait. Danis quē ego dabo caro ēꝓ mūdi vitā. Et pͣs. Panē angeloꝝ māducauit hō. et cibaria miſit eis in habūdātia. Utit̉p̄terito ꝓ futuro more ꝓph̓ico .i. māducabit. ⁊mittet: panis aūt angeloꝝ ē deꝰ. Cibaria aūtdicit in plurali: qꝛ nōſolū ī ſacr̄ali pane ē deꝰſꝫ ⁊ caro xp̄i. et ſāguis. et aīa. Hūc panē ꝯmedit Iudas in vltīa cena .ſ. euchariſtie cū alijs.Un̄ Augꝰ ſuꝑ pſalteriū. Xp̄c qͥd fecit nob̓. i.quale exemplū tribuit qͥ tāta paciētia ſuū ꝓditorē vſqꝫ ad mortē ſuſtinuit vt ei pͥmam euchariſtiā ꝓpo ore ꝯfectā ſuis manibꝰ tͣderet: j.q. j Xp̄c. Sꝫ tanti bn̄ficij ingͣtiſſimꝰ mox ip̄mꝓdidit oſculo. qd̓ nūc dat̉ in miſſa in ſignumcōmunionis: qꝛ ē ſacr̄m vnitatis et pacis. cuiaſſimilant̉ ſumētes ſacr̄m cū ꝯſcīa mortalispct̄i. et incōtriti accedētes vt amici ⁊ oſculātes ⁊ ſibi viuētes ꝑ ꝯmunionē: ſꝫ tͣdētes eū inmanꝰ inimicoꝝ ꝑ malā diſpōneꝫ .i. demonū etpct̄oꝝ quibꝰ ſūt pleni ꝙͣtū ī eis ē. Un̄ Hieroꝰ.Dic mihi ſacerdos. dic mihi clerice. qūo eiſdēlabijs quibꝰ oſculatꝰ es labia me retricū oſcularis filiū v̓ginis? O iuda. oſculo filium hoīstradis? Et aſſimilat tales Iude ꝓditori. Et idēde accedentibꝰ cum alijs criminalibꝰ.Panis materialis .§. iiij.noīe in ſcriptura ſacͣ ꝯp̄hendit̉ oē nccͣium advitā hūanā. Et hoc mō debemꝰ intēde̓ cū poſtulamꝰ in or̄oe dn̄icali. Panē nr̄m qͦtidianuꝫda nob̓ hodie .i. in pn̄ti tꝑe. hec ſūt nob̓ nccͣiaad vitā pāis. ⁊ vinū. ⁊ oleū. ⁊ veſtim̄tū. ⁊ alianccͣia. Hūc panē edebat iudas ſibi ad dn̄o ꝓcuratū. Et vide mirabilē dn̄i clemētiā et bn̄ficētiā: qꝛ eū ſciebat inclinatū ad cupiditatem vtpoſſꝫ ſatiſface̓ ſue auaritie aliqͣlit̓ ne oīo carēs pecunia īduceret̉ ad faciēdū ꝓditōꝫ ꝯmiſit ſibi loculos vt in̄ poſſet auferre aliqͣ. ꝑmittēs minꝰ malum .ſ. furti. vt ceſſaret a gͣuiori .ſ.ꝓditōis ex ip̄a rei diſpoſitōe. Sꝫ ignis auaritie nūqͣ dicit ſufficit. ꝓuer. xxx. Ad tātū eumnephas auaritia duxit vt mgr̄m bn̄factorē etdn̄m ſummū vendēdo ꝓderet ꝓ viliſſimo p̄tio.Huic aūt peſſimo ꝓditori ꝯꝑari on̄dit Bedaꝓ pecunia dicētes falſa teſtīonia in iuditijs ethuiuſmōi. ⁊ diſcordātes a v̓itate ꝓ ſua ꝯmoditate. Un̄ ſuꝑ Mar. ſic ait tractās illud Mar.xiiij. Abijt Iudas ad ſūmos ſacerdotes ⁊ ꝯſtituerūt ei pecuniā ſe daturos vt eum ꝓderet.ulti hodie Iude ſcelus: qꝛ dn̄m et magiſtrūſuū deumqꝫ per pecuniā vēdidit velut īmaneet nepharium exhorrent: nec tn̄ cauent. Nam