TitulusPrimus

litigia emerentur vel mouerentur.¶ Itē queritur cū quis. §. xiij.debeat alicui dare. c. hinc ad annū. ſi creditor eius petit nunc ſibi dari. xcv. et alia. v. ſibi remittit. vtrum ne ſit licitū: Rn̄deo Io. deripͥ. ordi. mino. dīc ſimplr̄ ⁊ indiſtincte ꝙ licet. Et cū arguit̉ ꝯͣ ꝙ acciꝑe aliqͥd vltͣ iuſtūpretiū in venditōne rei rōe expectatōis tꝑiseſt vſura. vt extͣ de vſuris. in ciuitate. Et ſil̓rꝓrogare terminū ſolutōnis nūc fiende ⁊ prohoc reciꝑe aliquid vltra debitā quantitateꝫeſt vſura. vt eo. ti. c. ꝯſuluit. ⁊ hoc qꝛ vendit̉tp̄us qd̓ ꝯmune oībꝰ eſt. tum etiam qꝛ eſt ibimutuū implicitū cū lucro. Nā idem ē in effectu ac ſi creditor acceptā pecuniā tunc qn̄ ſibi debet̉ eā mutuat uſqꝫ ad terminū ꝓrogatū et ꝓ illo mutuo illud lucrū recipit. Rn̄detille ꝑ diſtinctōeꝫ quandā de tꝑe. Dicit em̄ ꝙeſt tp̄us ꝯmune. ⁊ eſt tp̄us ꝓpriū: Et tp̄us cōmune dr̄ eſſe illud qd̓ diffinit̉ ꝙ eſt menſurapͥmi mobilis. Et qꝛ illud ita deẜuit vni ſicut ⁊alteri. cū ꝯmune ſit nō pt̄ vt ꝓpriū vendi. qd̓cōtingit qn̄ quis rōne tm̄ dilatōis tꝑis ī ſolutione fienda plus petit. vel cū in anticipatione ſolutōnis fiende anteꝙͣ det̉ merces minuit̉ pretium. qd̓ reprobat̉ in dictis decret̉.Tempus ꝓpriū dicūt eſſe qd̓ ē ita mihi accomodatū circa aliqd̓ negociū qd̓ nō alteri. ſicut cū debeo dare Pe. c. hinc ad annū ⁊ nonprius. iſtud tp̄us vniꝰ anni qͦ ad vtendum etexercendū illa. c. q̄ debeo Petro eſt meū ꝓprium. qꝛ mihi ꝯceſſum ad vtendū illis ꝓut volo et ſic poſſum vende̓ vt meū. qd̓ facio dumnunc ſoluendo ipſi Petro do ſibi. xc. vel circa. Sꝫ bt̄s Tho. in epl̓a ad lectoreꝫ florentinuꝫ dīc ſimplr̄ hoc eſſe vſurā. vt pꝫ ſupͣ in. c.de vſura in emptōne ⁊ venditōe. §. fi. circa fi.Pro pleniori declaratōe poſſet ſic diſtingui.Ꝙ aūt talis debitor ī dando illa. c. an̄ tempꝰſibi ꝯceſſum in̄ recipit damnū. puta qꝛ cuꝫ n̄habeat in ꝓmptu oportet eū acciꝑe ad vſurāſeu vende̓ res ſuas minꝰ iuſto pretio. ſeu qͣsintendebat ſeruare in futuꝝ qn̄ plus veriſimiliter erāt valiture ⁊ hmoi. ſed ad p̄ces creditoris nunc ſibi ſoluit illa. xcv. ⁊ illa. v. ſibiretinet debitor. qꝛ tantundē eſt damnū quodip̄e inde recipit ex anticipatōne ſolutōnis ettunc nō eſt vſura. qꝛ nullum ibi ex hoc lucꝝꝯſequit̉ ſꝫ ſolū ꝯſeruat ſe indemnē. Secus ſiplus eſſet lucꝝ illoꝝ. v. ꝙͣ damnū inde ſeq̄ns.Aut ip̄e debitor intendebat nūc illa centumexpone̓ in licitis mercātijs vbi ſꝑabat pluslucri habere ꝙͣ illa. v. ⁊ viaꝫ habebat ad hocꝑatam. ⁊ tunc dubiū eſt vtrum poſſit illa. v.ſubtrahe̓ ⁊ ſibi retine̓ preſuppoſito ꝙ lucrumſꝑatum ex negociatōne cū illis centū cū ſuodubio .ſ. de nō lucrando etiāſi tantū eſtimet̉.Naꝫ Inno. ⁊ Io. an. dicūt illicitū Hoſti licitum aſſeuerat cū Io. d̓ lig. dummō non fiat

in fraudeꝫ. Quia gͦ dubium. tene certū et dimitte incertuꝫ. de peni. diſ. vij. c. ſi quis. Autdebitor ex tali anticipatōe ſolutōis nec damnuꝫ incurrit. nec negociari cū illis eſt ꝑatꝰnec ſuꝑ hoc cogitat. ſꝫ ſolū qꝛ preuenit tempus vult ſibi illa. v. remitti. tunc eſt vſura. etratio eſt. qꝛ vendit̉ tp̄us. ⁊ mutuū eſt ibi implicitū cum lucro intento. ar. in dicto. c. ī ciuitate. ⁊ ī hoc cāu loquit̉ bt̄s Tho. vbi ſupͣ.Illa at̄ diſtinctō de tꝑe ꝯmuni et ꝓp̓o nō ſufficient̓ euacuat argumēta. Nec apparet ratōqͣre magis tp̄us debeat dici ꝓpriū in hoc cāuꝙͣ in alijs qͥ habent̉ in dictis decret̉. Nec alijtheologi vel canoniſte ponūt talē diſtinctōnem. et ideo nō tenenda quia periculoſa.Alius ꝯtractus cele­ §. xiiij.brat̉ in ꝑtibꝰ cathalonie p̄cipue Barchmonie ſub tali forma ⁊ mō. Titius indigens pecunia venbit euio. c. florenos auri ānui ⁊perpetui redditus ſuꝑ om̄ibꝰ bonis ſuis velſuꝑ aliqͥbꝰ in ſpecie et ad hoc bona illa obligat et fit ꝯͣctus pretio cōpetenti ẜm ꝯmunepretiū illaꝝ regionū vel pauloplus vl̓ minꝰet ī ipſo ꝯͣctu exp̄ſſe agit̉ ꝙ venditor ꝓ eodeꝫp̄tio poſſit ī totū vl̓ in ꝑtē redime̓ illū redditū ſeu cenſuꝫ venditū. Nūc querit̉. vtꝝ dictꝰꝯͣctus ſit vſurarius: Ad qd̓ rn̄det̉. Iſtaꝫ qōtractat Inno. ī. c. ī ciuitate. de vſuris. Et ibideꝫ alij poſt eū plures. nihil tn̄ dicunt de facultate redimēdi ip̄m redditum ſꝫ ſimplr̄ deemptōne talis redditꝰ. Et dicit Inno. ꝙ emptio redditus iā formati ſeu cōſtituti ſiue īpoſſeſſionē ſiue in pecuniaꝫ licita ē. Sed abemptōne redditꝰ nō formati nec antea ꝯſtituti ꝯſulit abſtinendū vt dubia vtꝝ ſint licita. Quidaꝫ aūt vt Ul. ſic dīc. Omittendo argumēta dico talem ꝯtractū eſſe licituꝫ dataetiā redimēdi facultate. Ratō eſt. qꝛ talis cōtractus ē mera ⁊ pura venditio ⁊ pro pretioꝯpetenti ſaltim licito. qꝛ etiā in modico p̄tioꝯtrahentes licet ſeinuicem deciꝑe. ⁊ eſt res q̄cadit ī ꝯuitiuꝫ qꝛ ꝓphana. nec emptor ex hoccōtractu plus recipit ꝙͣ ex legittimo ꝯtractuemptōnis .ſ. rem venditā. igit̉ non eſt vſura.nec video aliquā rōeꝫ dubitandi. Plus dicoidem .ſ. eē in redditu pͥus non ꝯſtituto. Quidem̄ refert ꝙͣtum ad vſuram an ſit ꝯſtitutusde nouo. an ſit ꝯſtitutus prius? Certe nihilNlec ꝓcedit occaſio quā aſſumit Inno .ſ. ꝙnō ꝯſtituto ante nō videt̉ merces in rerumnatura ⁊ ita nō vera emptio que reqͥrit mercedeꝫ. pretiū ⁊ ꝯſenſuꝫ. qꝛ dico cū reuerenciaꝙ ē merces .ſ. ip̄e redditus qͥ ꝯtrahendo ꝯſtituit̉ ⁊ ius illud ꝑcipiendi ex illo ꝯͣctu qd̓ acqͥrit emptor. immo etiā ſine mercede exiſtētein rerū natura fit emptō. vtputa in ſola ſpevt in actu piſcandi retijs. qꝛ ſiue capiat ſiue nō capiat: valꝫ emptō. ⁊ tenet̉ emptor adpretium. Et qd̓ plus eſt. ſi captura in duplo