De Sanctisiui Augurtini.

Iquomodo ⁊ ille manebit in eternuꝫ. Quapropter chariſſimimēte integra: fide firma: virtute robuſta: charitate perfectaparati ad omnē volūtatē dei ſimus: cōſeruantes fortiter dominica mādata. In ſimplicitate ſeruate īnocentiā: in charitate concordiā: modeſtiā in humilitate: diligētiam in adminiſtratione: vigilantiā in adiuuādis laborātibus: miſericordiam in fouentis pauperibꝰ: indefeſſa veritate cōſtantiā: indiſcipline ſeueritate cenſurā: ne aliquid ad exemplū bonoꝝfactorum in nobis deſit. Hec ſunt veſtigia que nobis ſanctiquiqꝫ reuertētes in patriā reliquerunt: vt illoꝝ ſemitis inherentes ſequeremur ad gaudia. Patriā quoqꝫ noſtram paradiſum cum illis cōputemus/ parētes patriarchas iā haberecepimus. Cur nō properamꝰ et currimus vt patriā noſtramvidere et parētes ſalutare poſſimꝰ? Magnꝰ illic nos charorum numerus expectat: parentū: fratrū: filiorū frequēs noset copioſa turba deſiderat: iā de ſua incolumitate ſecura: adhuc de noſtra ſalute ſollicita. Ad eorū cōplexum et cōſpectūvenire: quāta illis et nobis ī cōmune leticia eſt? Qualis illicceleſtium voluptas conſeruoꝝ ſocietatem expectantiū? Ꝙſumma et ꝑpetua felicitas? Illic apoſtolorū glorioſus chorus: illic ꝓphetarū exultātium numerus inſignis. Ibi martyrum populus īnumerabilis ob certaminū victoriam coronatur. Illic clariſſima virginū turba letat̉: illic etiā confeſſorum fortitudo laudat̉. Sed et illorū remuneratio cenſet̉: quiprecepta dn̄ica ſeruātes: ad celeſtes theſauros terrena potrimonia tranſtulerūt. Ad hos electos dei auida cupiditate ꝓperemus: vt cū his cito eſſe: et cito nos ad chriſtū peruenirecontingat: ad eū quē huius ītineris ducē habeamus ſalutisauctorē: lucis pͥncipē: leticie largitorē: qui viuit et regnat cūdeo patre oīpotente et ſpirituſancto in ſecula ſeculoꝝ. Amē.¶ Item in eodē feſto. Homelia de eo qd̓ ſcriptūeſt in euāgelio ẜm Mattheū. Uidens ieſus tur-bas aſcendit in montē ⁊cͣ. que ſumpta eſt ex primo libro de ſermone dn̄i in monte. I. ⁊cͣ.De animabus fideliū defunctoꝝ.¶ In die cōmemorationis aīarū fideliū defuni. ctoruꝫ/ de eo qd̓ ſcriptū eſt in euāgelio ẜm Mattheum. Uenite benedicti ⁊cͣ. Sermo. j. In quodeclarat cur inſentētia iudicis ſolū opera pietatis facta vel nō facta cōmemorantur.Odo cum euāgelica lectio legeret̉: audiuimꝰ dij.centem dominū. Uenite bn̄dicti percipite regnūAquod vobis paratū eſt ab origine mūdi. Ut ergo.xv. v. iſtam vocē deſiderabilē audire: et ab auditu malo poſſitis per dei gratiā liberari: totis viribꝰ deo auxiliantecontēdite lectionem diuinā in domibꝰ veſtris frequenter legere: ⁊ in eccleſia libēter et obediēter audire. Sicut illa voxdeſiderabilis eſt per quā dicit̉ miſericordibꝰ. Uenite benedicti percipite regnū: ita econtrarioſceleratis et īmiſericordibus metuenda eſt et valde terribilis. Diſcedite a me maledicti in ignē eternū. Auertat a nobis hoc deꝰ fratres chariſſimi: et ab auditu malonos liberare dignet̉: vt in nobis īpleatur illud qd̓ ſcriptū eſt. In memoria eterna erit iuſtꝰ: ab auxj.ditione mala nō timebit. Hoc eſt auditū maluꝫ qd̓ audituriſunt impij. Diſcedite a me maledicti in ignē eternū. Irreuocabilis eniꝫ ſentētia erit: que apijſſimo deo ideo multo antepredicit̉: vt a nobis totis viſceribꝰ caueatur. Si em̄ nos deꝰnoſter vellet punire: nō nos ante tot ſecula cōmoneret. Inuitus quodāmodo vindicat: qui quō euadere poſſimus multoante demōſtrat. Non em̄te vult percutere qui tibi clamat obſerua. Cōſiderate tn̄ quid dicturꝰ eſt ad dexterā poſitis. UeGxxv. nite (inqͥt) bn̄dicti: percipite regnū qd̓ vobis paratum eſt aborigine mūdi. Aduertite fratres chariſſimi qꝛ reguum celorum nobis predeſtinatū: gehenna autē non nobis ſed diabolo p̄parata eſt. Deniqꝫ ſic audituri ſunt ad ſiniſtraꝫ. Eſuriuienim inquit et nō dediſtis mihi māducare. Ergonec illi quiad dexteram erūt: ideo accipiunt: qꝛ nunqͣꝫ peccauerunt: ſedqui a peccata ſua mūdare elemoſynis ſtuduerūt. Et illi qͥ adſiniſtrā erunt nō ideo mittūtur ad ignē quia peccatores fuerūt: ſed quia peccata ſua elemoſynis redimere noluerūt. Acſic et illos largitas ſola glorificabit: ⁊ iſtos ſola ſterilitas cōdēnabit: qꝛ ſicut impoſſibile ē vt nullus hō poſſit ſine pecca-

to eſſe: ſic ꝑ dei miſericordiā poſſibile eſt: vt bonis operibꝰ ⁊precipue elemoſynis ſe vnuſqͥſqꝫ redimat a peccato: vt tamēin malo impleat̉ quod ſcriptū eſt. Iudicium ſine miſericor? Iacdia illi qui nō fecit miſericordiā. Cōſequēter ⁊ in bono illudin pſalmo. Diſperſit dedit pauperibꝰ: iuſticia eius manet in osſeculū ſeculi. Et hoc cōſiderate fratres ꝓ qua re mittūtur inignē eternū. Non em̄ illis dicendū eſt: qꝛ homicidia feciſtis:adulteria cōmiſiſtis: qꝛ alienam ſubſtantiā rapuiſtis: ſꝫ hocſolum audituri ſunt qꝛ eſuriui ⁊ nō dediſtis mihi māducareRogo vos fratres nolite hec trāſitorie cogitare: nec credatꝭ1ꝙ hec de iudeis tantū aut paganis vl̓ hereticis fuerit dictū:ſed diffinitiſſime credite qꝛ hoc chriſtiani et catholici qui inmalo opere ꝑſeuerare voluerint: audituri ſunt. Ad iudiciuꝫenim nō veniunt nec pagani/ nec heretici/ nec iudei: qꝛ de ipſis ſcriptū eſt. Qui non credit iā iudicatus eſt. Et ideo inter ꝟoillos qui ad ſiniſtrā mittendi ſunt: non ſoluꝫ laici erunt: ſed etmulti ep̄i: quod peius eſt clericimali vel monachi cupidi vl̓ſuperbi: ſimul et ſanctimoniales ⁊ vidue iracūde ſuperbe vl̓cupide: ⁊ ſi eis fructuoſa penitētia non ſubuenerit: audituriſunt illā metuēdā et irreuocabilē vocem. Diſcedite a me ma Mledicti in ignem eternū. Sentētia iſta ſi eā fideliter cū ingenti timore voluerimꝰ audire: ab omni opere malonos poteritreuocare. Diligenter ergo cauete ⁊ videte qͥd veritas dixit.Diſcedite a me maledicti in ignē eternū: qꝛ eſuriui: et nō dediſtis mihi māducae. Si in ignē mittet̉ qui eſuriēti non de Addit panē ſuuꝫ: putas vbi mittēdus eſt qui tulit alienū? Si in herignē mittetur qui nudū nō veſtit vbi mittēdus eſt qui veſtitū xxjexpoliauit? Si cū diabolo dānatur qui hoſpitibꝰ non p̄buitdomū ſuam: putas vbi mittēdꝰ eſt qͥ tollit alienā? Si periturus eſt qui carcerē nō viſitauit: qͥd de illo fiet qui forte in carcerem miſit? Rogo vos fratres chariſſimi hinc attēdite quāſpem hr̄e poſſunt qui mala faciūt: quādo illi perituri ſūt quibona nō faciunt? Deniqꝫ et alio loco dn̄s terribiliter nos admonet dicēs. Oīs arbor que nō facit fructuꝫ bonū excidetur Let in ignē mittet̉. Non dixit que facit fructū malū: ſed q̄ nonfacit fructū bonum. Hinc ergo poſſumꝰ euidēter agnoſcerequas penas arbor ſpinoſa in die iudicij patiet̉: quādo illa q̄fructū non dederit excidet̉ et in ignē mittet̉? Nemo ſe deſpiciat frēs chariſſimi. Nemo ſe falſa ſpe circunueniat: qꝛ chriſtiani noīs non facit ſola dignitas chriſtianū: nihilqꝫ ꝓdeſtꝙ aliqͥs chriſtianus vocat̉ in noīe: ſi hoc nō oſtēdit in opere.Scriptū eſt enī. Fides ſine operibꝰ mortua eſt. Qui em̄ cre­ Idit ⁊ opera bona nō exercet: clamat illi ſcriptura diuina. Tu v̓binquit credis qꝛ deus vnus eſt: benefacis. Et demones credunt ⁊ ꝯtremiſcūt. Ac ſic qui credūt ⁊ opera bona nō faciūt:fideꝫ demonū vidētur habere. Qui vero nō credūt: peioresdemonibꝰ cōprobantur. Et illud diligēter cōſideranduꝫ eſtquod dn̄s dicit. Qui audit mādata mea ⁊ facit ea: ip̄e eſt qui ꝓdiligit me. Et iterū. Si quis diligit me: mādata mea ſeruat.Et ſine dubio qͥ nō cuſtodit non diligit. Et illud valde timēdum eſt qd̓ iterū dn̄s dicit. Quid prodeſt ꝙ dicitis. Domine ꝓdn̄e: et non facitis q̄ dico vobis? Scire debemꝰ fratres chariſſimi ꝙ nihil ꝓdeſt verbis ꝓferre fidē ⁊ factis deſerere veritatem. Sicut nobis nō placet ſi ſerui noſtri verbis ſe ꝓfitētur eſſe noſtra mācipia: ⁊ tamē nō velint īplere opera ſua: itanec deo placet: ſi ſe quiſqꝫ chriſtianū verbis tantūmodo eſſepronūciat ⁊ opera q̄ fieri iuſſit chriſtus īplere diſſimulet. Deniqꝫ beatꝰ apis cū de reddēda ratione in die iudicij loqueretur ita pronūciauit dicēs. Oportet nos inquit oēs ſtare ante ij.tribunal chriſti: vt referat vnuſqͥſqꝫ ꝓpria corporis ꝓut geſſit ſiue bonū ſiue malū. Et dn̄s ī euāgelio. Tūc inqͥt reddet ꝓvnicuiqꝫ ẜm opera ſua. Nō dixit ſcd̓m fidē ſuā: ſed vnicuiqꝫſcd̓m oꝑa ſua: qꝛ ſicut iā ſupra dictū ē. Iacobꝰ apl̓s clamat.Fides ſine operibꝰ mortua ē. Nos gͦ frēs chariſſimi: ſi ⁊ pe­ Inam euadere ⁊ ad eternā beatitudinē volumꝰ ꝑuenire: noſolū credamꝰ in deū: ſed etiā toto corde diligamꝰ: ⁊ quātū poſſumꝰ ip̄o adiuuāte bōa oꝑa facere ſtudeamꝰ: vt cū ip̄o auxiliāte fecerimꝰ q̄ p̄cepit mereamur recipere q̄ ꝓmittit. Amē.¶ Eodem die. De iudicio extremo et parabolazizaniorum. Sermo. ij.Ecogitemus fratres chariſſimi cuncta mala queAfecimus vt minis eterni iudicis perterriti: ad vlti xxīmum ſaltem ſtudeamus bona facere. Unde domī¶nus in euangelio dicit. Non omnis qui dicit mihi G

Mat. xxv.

Mat. v.

Sermo.xxxviij.

Sermo.xxxviij.Mat. xxv

xxxvat. x. v

vbi sͣ.

Psͣ. cxj.

Bjat. xx.

Ꝙ

Iacobi. ij.Agͣ 51

Iacobi. ij.

Ad fr̄es inheremoxxxj. c.

Bg. . 51

Mat .xxv.

Mat. iij.

Mat. vij.

Aoh̓. iij.

Iacobi. ij.vbi sͣ.

Ioh̓. xiiij

ij. Cor. v.

Vat .xvj.

Sermo.xxxix.Vat. vij

Aacobi. ij.

vij.

E

C

D