De Sanctis.l 2.Fuſtini.

Dimi Anguſrini.Urum de terra eligere qͥ nouerūt: vbi diuitē ſenſerūt venā: ibi quicqͥd artis eſt: quicqͥd laboris imApendūt. Et nos fratres qꝛ in ſancto zacharia celeI IayeIſtem vidimꝰ latere theſaurū: in ipſo totū qd̓ ſermonis eſt noſtri: qd̓ veſtri auditꝰ eſt occupamꝰ quatenꝰ ꝯmunelucrū ſit: qd̓ fuerit cōmuni labore acqͥſitū. Fuit (inqͥt) in diebus herodis regis iudee: ſacerdos quidā noīe zacharias etvxor ei de filiabꝰ aaron: et nomen eiꝰ eliſabeth. Et erāt (inquit) ambo iuſti ante deū: incedētes in oībus mādatis et iuſtificationibꝰ dn̄i ſine querela. Beati igit̉ fratres quos in ſeculo iſto aliqua culpa nō ꝑcutit: nullū vulnerat crimen. Beati plane iſti quos vlla nō potuit aliqn̄ tangere querela. Incedentes (inqͥt) in oībus mādatis et iuſtificationibꝰ dn̄i ſinequerela. Si pueritia: ſi adoleſcētia: ſi iuuentus eorū extititſine q̄rela vbi tn̄ maxime ſolet eſſe q̄rela: qͣlis eſſe potuit eoꝝſenectus? Si tale fuit initiū: qualis eſſe potuit finis? Et nonerat (inqͥt) illis filius: eo ꝙ eſſet eliſabethſterilis. Nō dixit:non erāt illis filij: ſed nō erat illis filiꝰ: qꝛ ſingularis futuruserat: qͥ erat de talibus naſciturꝰ. Audi dn̄m dicentē. Non eſtmaior inter natos mulierū iohāne baptiſta. Eo ꝙ eſſet eliſabethſterilis. Erat quidē ſterilis corpore: ſed fecūda virtutibus? Tarda ſoboli: ſed nō tarda deo. Nō germine clauſa ſedtēpore: nō negata pignoribꝰ: ſed ſeruata myſterio. Fr̄es eliſabeth ſancte partꝰ nō ablatꝰ eſt: ſed dilatꝰ: donec trāſiret tēpus carnis: paſſio corꝑis: cōiugij neceſſitas: voluptatis cauſa: cupiditatis ſenſus: et totū qd̓ humanū cōfundit: grauat:onerat ꝯſcientiā. Mūdabat̉ enī lōgo tꝑe ſacrificij domꝰ: ſanctitatꝭ hoſpitiū metatū metatoris xp̄i: angeli domiciliū: au.j. laſpūſſancti: dei tēplū. Dei tēplū eſtis (inqͥt) apl̓s et ſpiritꝰdei habitat in vobis. Deniqꝫ vbi tota corporis ſedata eſt q̄rela: ⁊ in toto facti ſunt ſine q̄rela: vox ſterilitatis fugit: reuiuiſcit ſenectus: fides cōcipit: parit caſtitas: naſcit̉ maior hoīe:par angelis: tuba celi: p̄co xp̄i: archanū patris: filij nūctꝰ: ſignifer ſuꝑni regis: peccatorū venia: iudeoꝝ correctio: vocatio gentiū: ⁊ (vt ꝓprie dicā) legis ⁊ gratie fibula q̄ diploidēſummi ſacerdotis ſctō patri iūgebat in corpore. Euāgeliſtaergo ꝟtutes pr̄is/ matriſqꝫ deſcribit: vt generantiū meritisdignitas germinis noſceret̉: ⁊ ꝓbaret̉ maior hoīe qͥ ortu ſuoexcedebat leges natiuitatꝭ humane. Sed ſi ꝓceſſurus eſt iānaſcat̉ Iohānes: qꝛ inſtat natiuitas xp̄i. Surgat nobis lucifer qꝛ iubar veri ſolis erūpit: et vociferet̉ p̄co qꝛ adeſt iudexEt qꝛ ꝓceſſurꝰ eſt deꝰ: angelus precedat. Uerū qꝛ qd̓ ſuprahoīem eſt: hō referre nō ſufficit: ꝟtutē naſcētis angeli: angelus iā loquat̉. Dixit (inqͥt) angelꝰ ad zachariā. Ne timuerꝭzacharia: exaudita eſt enim obſecratiotuā: ⁊ eliſabeth vxortua pariet tibi filiū: et vocabis nomē eiꝰ iohannē: et erit gaudium tioi et exultatio: et multi in natiuitate eius gaudebūt.Erit enī magnꝰ corā dn̄o. Uinū et ficerā nō bibet: et ſpirituſancto replebit̉ adhuc ex vtero matris ſue ⁊ multos filioruꝫiſrael ꝯuertet ad dn̄m deū ipſorū. Et ipſe p̄cedet ante illū inſpū ⁊ ꝟtute helie cōuertere corda patrū in filios: et increduAlos ad prudētiā iuſtoꝝ: parare dn̄o plebē ꝑfectā. Uacat hicfratres magnꝰ ſermo: ſilet p̄dicatio tractatoris. Qn̄ euāgelico p̄conio iohānis gloria p̄dicat̉: virtꝰ inſonuit: laus collaudatur: nec eſt qd̓ illi iā adijciat homo cui deꝰ cōtulit totumSpiritu (inqͥt) ſctō replebit̉ adhuc ex vtero matris ſue. Uidetis fratres quēadmodū iohānes ante ꝑuenit ad celū qͣꝫ tāgeret terrā. Ante accepit diuinū ſpiritū qͣꝫ humanū. Ante ſuſcepit diuina munera qͣꝫ humana corporis mēbra. An̄ cepitviuere deo qͣꝫ ſibi. Immo ante vixit ille dn̄o qͣꝫ deus viueretilli: iuxta illud apl̓i. Iam non ego viuo: ſed viuit in me xp̄s.Sexto (inqͥt) mēſe: ſue matris exultat in vtero: ⁊ in vtero virginis veniſſe nūciat xp̄m. Feruens nūcius: qui ante geſtiuitnūciare qͣꝫ viuere. Impatiēs dux qͥ anteqͣꝫ ꝑueniret ad corpus ꝑuenit ad regē. Ante rapuit arma qͣꝫ mēbra. An̄ aciempetit qͣꝫ lucē. Et vt vinceret mundū: vicit ante naturā. Ipſeenī ſine viſceribꝰ viſcera mr̄is exſuſcitat: et qꝛ tardabat corpus: ſolo ſpū īplet euāgelizātis officiū. Quid dicā fratres?Iohānes anteqͣꝫ xp̄m p̄cederet ſe ipſum p̄ceſſit. Patris: matris: filij corda vnꝰ atqꝫ idē implet ſpūſſanctꝰ: vt vno ſanctitatis organo reſonet natiuitatis dn̄ice cantilena.¶ In eodē feſto. Sermo. iiij. In quo dicit ꝙ iohannis natiuitas potius celebret̉ qͣꝫ cuiuſlibeth

apoſtoli: vel martyris: vel ꝓphete: aut pr̄iarche:Iel hodierne ſolēnitas: ſolennē deſiderat tāta ex Seīpectatione ſermonem. Ergo adiuuāte dn̄o: miniſtrabimꝰ vobis qd̓ dederit: recolētes et aīo tenenMtēs nr̄i officiū ſeruitutis: vt loq̄mur nō tanqͣꝫ magiſtri: ſed tāqͣꝫ miniſtri: nō diſcipulis ſed cōdiſcipulis: qꝛ necſeruis ſed cōſeruis. Magiſter autē vnꝰ nobis: cuiꝰ ſchola interra eſt ⁊ cathedra in celo. Cuiꝰ p̄curſor iohānes eſt natus:cuiꝰ natiuitatis dies hodiernꝰ tradit̉: hodie celebrat̉. Hocmaiorū traditione ſuſcepimꝰ: hͦ ad poſteros imitāda deuotione trāſmittimꝰ. Iohānis gͦ nō euāgeliſte: ſed baptiſte naItalē hodie celebramꝰ. Qua pͥma repoſita: occurrit q̄ſtio nōpretereūda: qͣre natalē quo eſt natꝰ ex vtero iohānes potiuscelebramꝰ: qͣꝫ cuiuſlibet apl̓i: vel martyris: vel ꝓphete: velpr̄iarche? Si īterrogemur: qͥd rn̄debimꝰ? Ꝙͣtū mihi videt̉qͣꝫtū mearū viriū mediocritati occurrit: eſt cauſa hec. Diſcipuli dn̄i nati ſūt: ⁊ ꝑ etatꝭ acceſſum ad annos capaciores perducti: in diſcipulatū aſſūpti ſūt. Illorū poſtea fides dn̄o adheſit: ſed nulliꝰ illorū natiuitas dn̄o militauit. Recordemur⁊ ꝓphetas: recolamꝰ pr̄iarchas: nati ſūt hoīes: etatis acceſſu pleni ſpūſctō: xp̄m ꝓphetauerūt. Nati ſūt vt poſtea ꝓphetarēt. Iohānis aūt dn̄m xp̄m ipſa natiuitas ꝓphetauit: quēcōceptū ex vtero ſalutauit. Iſta vt potuimꝰ ſolūta q̄ſtione:alterā aggrediamur: ꝓ viribꝰ qͣs dederit dn̄s. Occurrit enīalia q̄ſtio aliquāto vt mihi videt̉ obſcurior: et ad ꝑſcrutādūlaborioſior: in qͣ me multū adiuuabit veſtra intētio: ⁊ ꝓmeaexiguitate ad dn̄m dep̄catio. Ioh̓es iſte tāta excellens gr̄a:vt quēadmodū dictū eſt: dn̄m etiā ex vtero ſalutaret: nondūloquēdo: ſed exultādo: cuiꝰ gr̄a in deū iā tūc erat aperta: qn̄eiꝰ caro in carne erat excluſa. Hic gͦ iohānes nō īuenit̉ interdiſcipulos dn̄i: ſed īuenit̉ potiꝰ diſcipulos habuiſſe cū dn̄oQuid eſt hͦ: Quis eſt iſte ho? Homo tm̄. Quis hō tātꝰ? qͣꝫtꝰtātus hō: Tn̄ nō ſequebat̉ inter diſcipulos dn̄m: ⁊ ſeq̄bātureū diſcipuli. Abſit vt dicā ꝯͣ dn̄m: ſed tn̄ qͣſi extra dn̄ꝫ. Diſcipulos habebat xp̄s: diſcipulos habebat iohānes. Docebatxp̄s: docebat iohānes. Quid iā dicā? Baptizabat iohānes:baptizabat xp̄s. Plus hic d̓ baptiſmo dico: a iohāne baptizatus eſt xp̄s. Ubi ſūt qͥ de miniſterio baptiſmi: arrogatiatumide animoſitatis inflant̉? Ubi ſūt voces carētes hūilitate: elate ſuꝑbia: ego baptizo: ego baptizo? Quid dixiſſes: ſixp̄m baptizare meruiſſes? Magna iā qͣꝫtū aduertit ſāctitasjvr̄a: apparere ⁊ eminere cauſa cepit: qͣ fuerat xp̄s a pr̄e mittēdus: et ioh̓es a pr̄e p̄mittēdus. Prior miſſus eſt ioh̓es: ſꝫſicut ab obſequentibꝰ antecedit̉ iudex. Poſterior hō creatꝰeſt xp̄s: ſed iohānē creauit deꝰ xp̄s. Erat igit̉ iohānes hō ꝑfectus qͥdē: ⁊ cuiꝰ tāta gr̄a ꝯmēdata eſt: vt ipſe de illo dn̄s diceret. In natis mulieꝝ nemo exurrexit maior iohāne bapti? Mſta. Iſte gͦ tā magnus: agnoſcit dn̄m in paruo magnū: agnoſcit homo eū qͥ venerat homo deꝰ. Si enī in natis mulierū: hͦeſt in hoībus nemo exurrexit maior iohāne baptiſta: quiſqͥsiohāne plus eſt: nō tm̄ hō ſed et deꝰ eſt. Debuit gͦ tātus iſte ⁊diſcipulos ꝓprios habere: et cū diſcipulis ſuis magiſtrumoīum xp̄m cognoſcere. Qd̓ enī eſt maius eſtimoniū veritatis: qͣꝫ ſe humiliando eū agnoſcere: cui emulādo potuit inuidere? Putari xp̄s potuit et noluit: exiſtimari xp̄s potuitetnoluit. Dixerūt homines cū fallerētur in eo. Nū forte hic eſt Lchriſtꝰ? Reſpōdit ille qd̓ non erat: vt maneret qd̓ erat. Indequippe adam lapſus ꝑdidit qd̓ erat: quia qd̓ nō erat vſurpauit. Recolebat hoc iſte magnꝰ: ſed in paruo chriſto minimꝰNouerat hoc: recolebat hoc et tenebat: qꝛ recipere qd̓ perdiderat cogitabat. Homo ergo iſte vt dixi magnus iohānes:cui dn̄s tale perhibuit teſtimoniū: quem ſic veritas cōmendauit vt diceret. In natis mulierum nō exurrexit maiorio­ Ahanne baptiſta: potuit credi chriſtus: īmo iam ab eis qͥ eiusmagnitudinis gratia fallebātur credebat̉ chriſtus: et in illomorerētur niſi ab illo cōfitente corrigerētur. Reſpōdit ergoputātibus et ait. Nō ſum ego chriſtꝰ. Tanqͣꝫ diceret. Certe Yin honorē meum ita fallimini: et certe mihi hoc putādo magnam additis laudē: ſed debeo cognoſcere: vt vobis errantibus ille poſſit ignoſcere. Si enim qd̓ nō erat fallaciter putaretur: ab illoqui erat veraciter amputaret̉. Premiſſus eſt ergo iohannes: vt dn̄m humilem baptizaret. Baptizari enimdominus propter humilitatem voluit: non propter iniquitatem. Dominꝰ chriſtus quare eſt baptizatus? Dominus chri

Ser. xxij.

Luce j.

Mat. xj.

Luce .j.

j. Cor. iii.

Gal̓. ij.

D

C

Ser. xxiij.

Ioh̓. j.

Luce. iij.

Mat. xj.

Mat. xj.

B

C

E

F

D