Ser. xvij. In feſto Annūciatiōis dn̄ice Ser. j. et. ij. Fo. cccliiij

tatio ſuū natura ꝑdiderat: hic dū portat̉ in aquis petrꝰ: curſuꝫ ſuūalis fluentē nō perdidit. Temerariꝰ ergo viator apl̓s noui itinesſer ris viā carpit: modo curuati gurgitis molē aſcendit: nō ſubhuc labentes ſinꝰ vnde deſcēdit: ⁊ inter marinos fluctꝰ aſcenſuseris illi itineris deſcenſuſqꝫ nō deeſt. Sꝫ vbi turbātibꝰ vētis exaxiiij gitant̉ ꝓcelle: incipit timere qd̓ credidit: ſtatī ei gurges ſubtrahit̉: vnda ſubducit̉. Mox em̄ deficiēte fide: defecit ſemita3Tunc exclamās ad dn̄m ieſum ſaluū ſe fieri dep̄cat̉. Quē apprehēſa manu ſaluator liberat: ⁊ ſubiūgit dicens: Modice fidei: quare dubitaſti? Hoc eſt: cur taꝫ modice fidei es: vt qucredēdo in mare ambulare ceperas: non id ꝑſeuerādo tranſires? Scriptū eſt em̄: Qui ꝑſeuerauerit vſqꝫ in finē: hic ſaluuserit. Sꝫ dum cūctaris ⁊ dubitas: iter quo ingreſſus fueras ꝑdidiſti. Cur inquaꝫ tam modice fidetes: vt nō ea fide qua venire ceperas peruenires? Intallige ergo: qꝛ in mare credulitas te portabat: ꝑfidia ſubmergebat. Igit̉ ſanctꝰ petrꝰ dū fluctuat: dū mergit̉: dum ꝑiclitat̉: ſic ꝑuenit ad dn̄m: oſtendensnobis ꝙ nō niſi ꝑ ꝑicula ꝓperet̉ ad xp̄m. Multi em̄ diabolifluctus ſunt in hoc mūdo: tentationū multa naufragia: a quibus ita liberari poſſumꝰ: ſi clamātibꝰ manū ſuā ſaluator extēderit. Nos ergo clamare ad dn̄m nō ceſſemꝰ: ille auxiliū ſolitū nō negabit: ieſus dominus noſter qui cū patre ⁊ ſpirituſancto viuit ⁊ regnat in ſecula ſeculorum: Amen¶ In feſto Annunciationis dominice: de eo qd̓ſcriptū eſt in Eſaia: Et requieſcet ſuper eum ſpiritus timoris dn̄i ⁊cͣ. Dicitqꝫ de timore dei multaprecepta in ſcripturis poſita. Sermo. j.viiUlta nobis fratres de dei timore p̄cepta ſunt: ⁊ qͣꝫſit vtile timere deuꝫ innumerabiliter diuina eloqͥaIſonuerūt. Ex qua vberrima copia pauca me cōmeAmorantē: ⁊ ad ea quantū pro tꝑis breuitate potueAlVSrodiſſerentē libenter aduertite. Quis nō ſapientē ſe eſſe letetur: aut ſi nondū eſt eſſe deſideret? Sed quid dicit ſcriptura:Initiū ſapientie timor dn̄i. Quē nō regnare delectet? Sꝫ audiamus qͥd in pſalmo ſpiritꝰ moneat: Et nūc reges intelligite: erudimini qui iudicatꝭ terram. Seruitē dn̄o in timore ⁊ exj.ultate ei cum tremore. Unde ⁊ apoſtolꝰ dicit: Cum timore ettremore veſtrā ipſoꝝ ſalutem operamini. Legimus etiā ſcriptū. Cōcupiſti ſapientiā: ſerua iuſticiā: dn̄s p̄bebit illā tibiMultos em̄ reperimus negligentiſſimos iuſticie: ⁊ auidiſſimos ſapiētie. Hos docet ſcriptura diuina ꝑuenire non poſſead id qd̓ appetūt: niſi ſeruādo quod negligūt. Serua inquitiuſticiā: ⁊ prebebit tibi dn̄s quam cōcupiſti ſapientiā. Quisaūt poteſt niſi deū timeat ſeruare iuſticiā: Dicit em̄ alio locoNam qui ſine timore eſt nō poterit iuſtificari. Porro ſi dn̄snō prebet ſapientiā niſi ſeruāti iuſticiā: qui aūt ſine timore ēnō poterit iuſtificari. Recurrit̉ ad illā ſententiā: Initium ſapientie timor dn̄i. Eſaias etiā ꝓpheta cū ſeptem illa notiſſima dona ſpiritalia cōmendaret: incipiēs a ſapiētia peruenitad timorē dei: tanqͣꝫ de ſublimi deſcendēs ad nos: vt nos doceret aſcēdere. Inde ergo cepit quo volumꝰ ꝑuenire: ⁊ illuciuenit vnde debem inciꝑe. Reqͥeſcet in eo inquit ſpūs dei ſpiritus ſapiētie ⁊ intellectꝰ: ſpiritꝰ conſilij ⁊ fortitudinis: ſpūsſciētie ⁊ pietatis: ſpiritus timoris dn̄i. Sicut ergo ille nō deficiendo ſed docendo a ſapiētia vſqꝫ ad timorē deſcendit: ſicnos nō ſuperbiēdo ſed ꝓficiendo a timore vſqꝫ ad ſapientiaꝫoportet aſcēdere. Initiū em̄ ſapientie timor dn̄i. Ipſa eſt em̄illa cōuallis plorationis: de qua pſalmꝰ dicit: Aſcēſiones inxiij corde eiꝰ diſpoſuit in cōualle plorationis. Per conuallē qͥppe humilitas ſignificat̉. Quis eſt aūt humiliſ: niſi timēs deūEt eo timore conterēs cor in lachrymis cōfeſſionis ⁊ penitētie: Ꝙꝛ cor contritū ⁊ humiliatū deus nō ſpernit. Sed non timeat: ne in cōualle remaneat. In ipſo em̄ corde cōtrito ⁊ humiliato qd̓ deus nō ſpernit: aſcenſiones per quas in illū aſſugeremꝰ ipſe diſpoſuit. Nam ita pſalmꝰ dicit: Aſcenſiones incorde eiꝰ diſpoſuit in cōualle plorationis: in loco quē diſpoſuit. Ubi fiūt aſcēſiones? In corde inqͥt. Sed vnde aſcendēdū eſt: Utiqꝫ a cōualle plorationis. Et quo aſcendendū eſt:In locū inquit quē diſpoſuit. Quis iſte locus eſt: niſi quietꝭ⁊ pacis? Ibi em̄ eſt illa clara ⁊ que nunqͣꝫ marceſcit ſapientiaUnde ad nos exercitandos quibuſdā doctrine gradibus deſcēdit eſaias a ſapiētia vſqꝫ ad timorē: Aloco ſcꝫ ſempiterne

pacis vſqꝫ ad cōuallē plorationis: vt nos in cōfeſſione penitētie dolendo: gemēdo: flendo nō remaneamꝰ in dolore ⁊ gemitu ⁊ fletu: ſed aſcendētes ab iſta conualli in montē ſpiritalemvbi ciuitas ſancta hieruſalē mater noſtra eterna fecundata ēimꝑturbabili leticia ꝑfruamur. Ergo ille cū p̄poſuiſſet ſapientiā: lumē ſcilicet mētis indeficiēs: adiunxit intellectū: tanqͣꝫ querētibꝰ vnde ad ſapientiā veniret̉: reſponderet: ab intellectu: vnde ad intellectū a cōſilio: vnde ad cōſilium a fortitudine: vnde ad fortitudinē a ſcientia: vnde ad ſcientiam a pietate: vnde ad pietatē a timore. Ergo ad ſapiētiā a timore: qꝛinitiū ſapiētie timor dn̄i. A conualle plorationis vſqꝫ ad mon Ctem pacis. Beati em̄ pauꝑes ſpiritu: qm̄ ipſorū eſt regnū ce­ Llorū. Ipſi ſunt in conualle humiles: ipſi in tremore cor cōtritum ⁊ humiliatū ſacrificant deo. Unde aſcendūt ad pietateꝫvt nō reſiſtant volūtati eius: ſiue in ſermonibꝰ eius vbi nō capiunt ſenſum eiꝰ: ſiue in ordine ipſo ⁊ gubernatione creaturecū pleraqꝫ aliter accidūt qͣꝫ priuata homīs volūtas expoſcitIbi quippe dicendū eſt: Uerū non qd̓ ego volo: ſed qd̓ tu vis Lpater. Beati em̄ manſueti: qm̄ ipſi hereditate poſſidebūt ter Lrā. Nō terrā morientium ſed terram de qua dictuꝫ eſt: Spesmea es tu: portio mea in terra viuentiuꝫ. Ab iſta quippe pie Ptate merebunt̉ ſcientie gradū: vt nouerint nō ſolū mala preteritorū peccatorū ſuorū de quibꝰ in primo gradu penitētie dolore fleuerunt: ſed etiā preſentia ⁊c̄. Inchriſto videt̉ fuiſſe diuinitatis. Porro ſi fides dn̄m natū credit in carne: deo nondubitet eſſe vtrūqꝫ poſſibile vt ⁊ corpꝰ maioris etatis nō reſerato aditu domꝰ intus poſitis preſentaret: ⁊ ſpōſus infans dethalamo ſuo: hoc eſt vtero virginali illeſa matris virginitate ꝓcederet. Illic nāqꝫ dei filiꝰ humanā ſibi dignatꝰ eſt coniungere naturā: vt ſibi capiti īmaculato immaculatā ꝯſociaret eccl̓iam: quā paulꝰ apoſtolꝰ virginē vocat: nō ſolas in eaconſiderans corꝑe virgines: ſed incorruptas deſiderans omniū mētes. Deſponſaui inqͥt vos vni viro virginē caſtam ex ij.hibere xp̄o. Ergo ⁊ eccl̓ia imitās domini ſui matreꝫ: qm̄ corpore nō potuit mente: tn̄ ⁊ mater ⁊ virgo ē. Nullo itaqꝫ modovirginitatē matris ſue naſcēdo xp̄s ademit: qui eccl̓iam ſuāde fornicatione demonū redimēdo virginē fecit. Ex cuiꝰ incorrupta virginitate ꝓcreate virgines ſancte q̄ terrenas nuptias ꝯtemnētes eſſe etiā carne virgines elegiſtis gaudētescelebrare ſolenniter hodierno die virginis partū. Ille quip-pe eſt natꝰ ex femina: qui nō eſt a maſculo ſatꝰ infemina. Quivobis attulit qd̓ amaueritis: matri nō abſtulit quod amatisQui ſanat in vobis qd̓ extraxiſtis ex eua: abſit vt vitiaret qꝛdilexiſtis in maria. Illa igit̉ cuiꝰ veſtigia ſancta ſectamini ⁊vt cōciperet cuꝫ viro non manſit: ⁊ vt pareret virgo ꝑmanſit.Imitamini eā quātum poteſtis: nō fecūditate: qꝛ hoc nō poteſtis ſalua virginitate. Sola vtrūqꝫ potuit que om̄nipotentem peperit: qui ⁊ vtrūqꝫ poſſe ꝯceſſit. Soluꝫ em̄ vnicū dei filium: iſto vnico incorrupto partu fieri oportebat hoīs filiuꝫNec tn̄ ideo nō eſt vobis aliquid xp̄us: qꝛ vnus eſt virginisfilius. Nam ⁊ vos eū ⁊ ſi filiū edere nō potuiſtis in carne: ſpōſum tn̄ inueniſtis in corde. Et talem ſponſuꝫ quē redemptorem ſic teneat felicitas veſtra: vt peremptorē nō timeat virginitas veſtra. Qui em̄ matris virginitatem nec corꝑali abſtulit partu: multomagis in vobis eā ſpiritali ſeruat amplexū.¶ In eodem feſto: de eo quod ſcriptū eſt in euangelio ẜm Lucam: Miſſus eſt angelus ⁊cͣ. Sermo. ij. In quo oſtendit quomodo Maria gratiaimpleta eſt ⁊ eue culpa euacuata.ADeſt nobis dilectiſſimi: optatus dies beate ac ve­ SEnerabilis ſemper virginis marie: Ideo cū ſummaexultatione gaudeat terra noſtra: tante virginis ilẜ. Q. Aluſtrata die ſolenni. Hec eſt em̄ flos campi: de quaortum eſt precioſumlilium conuallium: per cuius partū mutatur natura protoplaſtorum: deletur culpa. Preciſum eſtin ea illud eue infelicitatis elogium: quo dicitur: In dolore Gparies filios tuos: quia iſta in leticia dominuꝫ peperit. Euaem̄ luxit: iſta exultauit. Eua lachrymas: Maria gaudiuꝫ inventre portauit. Quia illa peccatorem: iſta edidit innocentēUirgo quippe genuit: quia virgo concepit. Inuiolata peperit: quia in conceptu libido nō fuit. Utrobiqꝫ miraculum: ⁊ ſine corruptionē grauida: ⁊ in partu virgo puerpera. Deſcēdity ij

y ij

Exc̄i. j.Ps. ij.Phil̓. ij

Exc̄i. j.Ps. ij.

Mat. x.

Ubi. sͣ.

Eſa. xj.

Ecc̄i. j.

psͣ. lxxxii

psͣ. lxxxii

Ser xvi.

Eſa. xj.

Eſa. xj.

Phil̓. ij

Ecc̄i. j.

Psͣ. l.

Mhil̓. ij

Ser. xvij

B

Mat. xxvjMatth̓. v.c

Gen̄. iij.

Yuce. j.

32 1Matth̓. v.

ii. Cor. xj.

Psͣ. cxlj.

Ecci. jMatth̓. v

Ser. xviij.

D

E

C