Ser. ccl In aniuerſario dedica. tēpli. Ser. v. F. cccxlvi

tatō mutans amores ⁊ mores: oleum ſanctitatis eſt: vas in honolis rem eſt in domo magna: aurū eſt in fornace: granū eſt in hors reo. Ibi eſt decor domus dei: qui viuit et regnat in ſecula ſenū culorum. Amen.ꝑis. ¶ Eodē die. Sermo. iiij. In quo oſtēdit quibꝰrebus charitas in nobis accēdit̉ aut extinguit̉.1Icut optime nouit ſanctitas veſtra fratres conſeMIcrationē altaris hodie celebramus: et iuſte ac merito gaudētes celebramus feſtiuitatē: in qua beneMAdictus vel vnctꝰ eſt lapis: in quo nobis diuinaſacrificia conſecrant̉. Sed quando feſtiuitates iſtas colimusfratres chariſſimi: diligenter debemꝰ attendere: ⁊ totis viribus laborare: vt qd̓ in templis vel altaribus viſibiliter colitur: in nobis īuiſibiliter compleat̉. Quia qͣꝫuis ſancta ſint tēpla que videmꝰ de lignis et lapidibus fabricari: tamē plusapud deum precioſa ſunt templa cordis ⁊ corporis noſtri: qꝛilla fiunt ab homine carnali: iſta ab artifice mundi. Templade lignis et lapidibꝰ humano ingenio componūtur: templaviij. corporū ipſius celeſtis artificis manu fabricantur: ſicut ſcriptum eſt. Manus tue fecerunt me et plaſmauerūt me. Et itej.rum. Prius qͣꝫ te formarem in vtero noui te. Nam qd̓ tēplaſuccendūtur: ita econtrarioqui charitatis luce repletꝰ eſt: ſinegligens fuerit: cito refrigeſcit charitas: et cupiditas inardeſcit. Ergo nec ille deſperet qui malus eſt: quia cito poteſtreſurgere/ nec ille qui bonus eſt aut negligēs remaneat/ autaliquid de ſua virtute preſumat/ ne gaudiū ſuum conuertat̉ad luctum. Et ideo dilectiſſimi fratres: caſtitateꝫ corporispuritatem cordis cū dei adiutorio ſeruare quantū poſſumꝰſtudeamus. His enim rebꝰ ignis in nobis charitatis vel cōpunctionis ſemper accēditur et nutrit̉. Qui enim nec caſtitatem cuſtodit ī corpore/ nec puritatem tenet in mēte: quotiēsſancte ſolēnitates adueniūt: in corpore videtur habere gaudium: in corde non celebrat niſi luctū. Quale eniꝫ gaudiumconſcientia illa pōt habere: in cuius anima multis vitijs occupata magis diabolus ꝓbatur habitare qͣꝫ chriſtus? Quale gaudium poteſt habere anima: que iracundie furore ſucceditur: cupiditatis nigredine obſcurat̉: ſuperbie amariſſimofelle replet̉/ inuidie veneno percutit̉/ luxurie ſordibꝰ inquinatur? Nos vero fratres chariſſimi etiā ſi nobis aliqua vt ſolet fieri peccata ſurrepūt: quantū poſſumus cum dei adiutorio laboremꝰ ieiunijs vigilijs / orationibꝰ / elemoſynis mūdare ſordida lapſa conſtruere/ templū dei viui reedificare:vt veniens dominꝰ in nobis nihil inueniat qd̓ oculos ſue malij. ieſtatis offendat: quia de ipſo ſcriptuꝫ eſt. Ecce ſto ad oſtiūet pulſo: ſi quis ſurrexerit ⁊ aperuerit mihi: ītrabo et cenadoiiij. cum illo: et ille mecū. Et iterū. Ego et pater veniemꝰ et manſionem apud eū faciemꝰ. Ꝙ beata eſt illa anima: in qua pater et filiꝰ venientes/ non ſolū habitare vel manere: ſed etiamcenare dignantur. Qd̓ autem dixit. Cenabo cū illo ⁊ ille mecum: ſcimus euidenter: qꝛ apoſtolus paulus oſtendit dicēs.jTemplum dei ſanctū eſt: qd̓ eſtis vos. Et per prophetā dominus dicit. Et habitabo inqͥt in eis: et īambulabo. Et quiaſicut ipſi vidiſtis fintres habitare ⁊ īambulare deſiderat invj. nobis deus: cum ipſius adiutorio: ita cor noſtrū ſtudeamusbonis ſemper cogitationibꝰ occupare: et corꝑa noſtra ab omni ſorde luxurie munda vel caſta iugiter cuſtodire: vt deū innobis delectet habitare. In templo eniꝫ a ſalomone edifica.vj tolegimus duo altaria fuiſſe conſtituta: vnuꝫ foris: aliud intus. In illo qd̓ foris erat: animaliū cedebatur ſacrificiū. Inillo vero altari qd̓ intus erat: thimiamatis offerebatur incēſum. Uideamus ergo fratres/ ne forte in nobis duo ſint altaria cōſtituta: corporis ſcilicet ⁊ cordis noſtri. Deniqꝫ duplexa nobis ſacrificiū querit deus: vnum vt ſimus caſto corporealiud vt mundo corde eſſe debeamus. Ergo in exteriore altari: id eſt ī corpore noſtro offerant̉ opera bona: in corde odorem ſuauitatꝭ redoleat cogitatio ſancta. In altari cordis noſtri iugiter qd̓ eſt deo placitum operemur. Tunc enī ordinēlegitimū conſecrationis altaris cū gaudio celebramus: quādo altaria cordis vel corporis noſtri munda et pura in cōſpectu diuine maieſtatis offerimꝰ. Nam neſcio qua fronte: autqua conſcientia optat in altaris conſecratione gaudere: qͥ incordis ſui altari non ſtudet mūdicitiaꝫ cuſtodire. Nos verofratres chariſſimi: ita agere ſtudeamus vt ſemper feſtiuitatem duplicē celebrare mereamur: et quō de tēpli vel altaris

conſecratione gaudemus: ſic inuiſibiliter de corporis caſtitate vel anime puritate ſpiritale gaudiū habere mereamur.Et hoc conſiderate fratres: ꝙ in illo altari qd̓ a ſalomone le-gimus dedicatū: iugiter quotidianus ignis ardebat: qd̓ vtinam ⁊ in nobis pietas diuina perficiat. Unde non ſoluꝫ orationibus ſed etiam bonis operibꝰ placandus eſt deꝰ: vt in altari cordis noſtri ignē ſuum ſemper accendat: illū de quo ipſe dixit. Ignē veni mittere in terram: ⁊ quid volo niſi vt accē Ldatur? Quia duo ſunt ignes: cupiditatis ſcilicet ⁊ charitatꝭ.et vnus de ꝑte dei: alter de parte diaboli: vnꝰ deuorans omnia mala: alter vniuerſa bona conſumens: conſideret vnuſqͥtqꝫ conſciētiam ſuam: ⁊ ſi in ſe videt ignē cupiditatis ardere:cum dei adiutorio feſtinet extinguere: quia nihil in illo boniremanere poterit: quē ignis cupiditatis accēderit: ſicut ecōtrario nihil ī eo mali remanebit: in quo ignis arſerit charitatis. Flamma enim cupiditatis in corde peccatorum velut inaltari deuorans omnia bona: diabolo odorem ſuauitatis exhalat: in anima vero ſancta velut in ſacroſancto altari flāmacharitatis quecūqꝫ ſuperuenerint mala conſumēs: deo odorem ſuauitatis exhibet. Et quia vniuſcuiuſqꝫ cor altare eſt:aut dei / aut aduerſarij: ſicut iam dixi: attendat vnuſqͥſqꝫ conſcientiam ſuā: et ſi cupiditatis igne conſumit̉: elemoſynaruꝫrefrigerio mitiget̉: quia ſcriptum eſt. Sicut aqua extinguit Eignem: ita elemoſyna extinguit peccatū. Qui ergo cupiditate conſumitur: ſubtrahat a ſe opera mala: et qd̓ bonum eſt exercere conetur. Qui vero flamma charitatis accendit̉: ſemꝑbonis operibus augeatur: et nutriat in ſe ignem quem in eochriſtus dignetur accendere¶ Eodem die. Sermo. v. In quo demōſtrat ꝙdedicatio exultationē habet ſꝫ edificatio laborē.Elebritas huius congregationis/ dedicatio eſt E¶Ꝙ domus orationis. Domus ergo noſtrarū oratio­ cōnum iſta: domus autē dei noſ ipſi. Si domus deiInoſipſi: nos in hoc ſeculo edificamur: vt in fine ſeculi dedicemur. Edificiū: immoedificatio habet laborē: dedicatio exultationē. Quod hic fiebat quādo iſta ſurgebant:hoc fit modo cū congregantur credentes in chriſtū. Credendo enim quaſi de ſiluis et montibꝰ ligna et lapides precidūtur: cū vero cathezizant̉: baptizant̉: formātur: tanqͣꝫ inter manus fabrorū et opificū dolant̉: colliniātur: complanant̉. Uerūtamen domū domini nō faciunt: niſi qn̄ charitate cōpaginātur. Ligna iſta ⁊ lapides ſi nō ſibi certo ordine cohereret:ſi nō ſe pacifice innecterēt: ſi nō ſe inuicē coherendo ſibi quodammodo amarēt: nemo huc intraret. Deniqꝫ quādo videsin aliqua fabrica lapides ⁊ ligna bn̄ ſibi coherere: ſecurus intras: ruinā non times. Uolēs ergo dn̄s chriſtus intrere: ⁊ innobis habitare: tanqͣꝫ edificādo dicebat. Mādatū nouū do Iovobis: vt vos inuicē diligatis. Mandatū inquit nouū do vobis. Ueteres em̄ eratis: domū mihi nondū faciebatis: in veſtra ruina iacebatꝭ. Ergo vt eruamini a veſtre ruine vetuſtate: vos inuicē amate. Cōſideret gͦ charitas veſtra: edificari:adhuc iſtā domū toto ſicut predictū eſt et ꝓmiſſum orbe terrarum. Cum em̄ edificat̉ domꝰ poſt captiuitatē: ſicut habetalius pſalmus: dicit̉. Cantate dn̄o canticū nouū: cantate do Pmino oīs terra. Qd̓ ibi dixit: canticū nouum: hoc dn̄s dixit:mandatū nouū. Quid em̄ habet canticum nouū: niſi amoreꝫnouum? Cantare amantis eſt. Uox huiꝰ cantoris: feruor eſtſancti amoris. Amemus: gratis amemus. Dominū em̄ amaImus quonihil meliꝰ inuenimus. Ipſum amemus ꝓpter ipſum: ⁊ nos in ipſo: tamē propter ip̄m. Ille em̄ veraciter amatamicū: qui deum amat in amico: aut qꝛ eſt in illo/ aut vt ſit inillo. Hec eſt vera dilectio: ꝓpter aliud ſi nos diligimꝰ: oderimus potiꝰ qͣꝫ diligimꝰ. Quid em̄ amat? Iniquitatē. Quidodit? Forte vicinū ſuum: forte vicinā ſuā. Expaueſcat: odit Panimā ſuā. Odiū anime / amor nequicie. Ergo cōtra odiumnequicie: amor aīe. Qui diligitis dominuꝫ: odio habete qd̓malū eſt. Bonus eſt deus: malū eſt qd̓ amas: ⁊ teipſuꝫ malūamas. Quō amas deum: cū adhuc amas qd̓ odit deꝰ: Audiſti em̄: quia deꝰ dilexit nos: et verū eſt. Dilexit nos: ⁊ qualesdilexerit: ſi attēdamus: erubeſcimus. Sed ideo nō erubeſcimus: qꝛ diligēdo tales fecit eſſe nō tales. Erubeſcimꝰ recordatione preteritoꝝ: gaudeamꝰ ſpe futurorū. Quare em̄ erū? Rebeſcamus qd̓ ſumꝰ: et nō potius cōfidamus: qꝛ ſpe ſalui facti Pſumus: Deniqꝫ audiuimus. Accedite ad eū ⁊ illuminamini: xxxͣ iiij

x iiij

Annotatōnūeralisordinisſermonūhuiꝰ oꝑis

Sermocclv.

Apoc̄. iij.

Cor. ii.Leuiti.xxvj.ij. Cor. vj.

Apoc̄ .15.

iij. ines. v

psͣ. cxvii.Hiere .j.

Ioh̓. xiiij

☞

ci j2

Ecc̄i. iij.

Ioh̓. xiij

Luce .xij.

Sermo.ceſti.

Osͣ .xcv.

Ogͣ. x.

Rom̄. viijPſalm̄..xxxiij.

cclvj.

E

B