De tempore.Diui Auguſtini

ij tris figuram geſſit. Quando enim beatum ioſeph plus omnibus filijs diligebat: ⁊ tunicaꝫ ei polymitam fecit: incarnationē dn̄i ſaluatoris ſignificauit. Quomodo ergo tunc factūeſt fratres chariſſimi in beatis patriarchis: in Iſaac videlicet ⁊ in Iacob: ita in Iſai pr̄e Dauid figuratuꝫ eſſe cognoſciij. mus. Qn̄ em̄ Iſai Dauid filiuꝫ ſuum mittebat vt requireretfratres ſuos: typum dei patris habuiſſe videt̉. Iſai miſit dauid vt reqͥreret fratres ſuos: ⁊ deꝰ pater miſit vnigenitū ſuuꝫex cuiꝰ perſona ſcriptū eſt: Narrabo nomē tuū fratribꝰ meisAd requirēdos em̄ fratres ſuos venerat xp̄s: qn̄ dicebat. Nōſum miſſus niſi ad oues ꝑditas domꝰ iſrael. Dixit ergo Iſai.ijͣ. ad dauid filiū ſuuꝫ: Accipe ephi polēte: ⁊ decē formellas caſei: ⁊ vade require fratres tuos. Ephi: triū modiorum mēſura eſt: Et tribꝰ menſuris: myſteriū intelligit̉ trinitatꝭ Bn̄ noiij uerat hoc myſteriū etiā ⁊ beatꝰ abraham. Deniqꝫ qn̄ ſub ilicemābre intribꝰ ꝑſonis ſacramētū videre meruit trinitatꝭ: triaſata ſimile miſceri precepit. Tria ſata: tres mēſure ſunt. Hācergo menſurā ⁊ iſai dedit filio ſuo. In decē formellis caſei: intelligit̉ decalogus veterꝭ teſtamēti. Uenit ergo dauid cū tribus mēſuris ⁊ deceꝫ formellis caſei vt fratres ſuos in preliopoſitos viſitaret: qꝛ venturꝰ erat xp̄s cū decalogo legis ⁊ myſterio trinitatis: vt genus humanu de poteſtate diaboli liberaret. Ueniēte aūt dauid: vnꝰ e fratribꝰ increpauit eū dicēs:vij. Quare dimiſiſti pauculas oues illas: ⁊ veniſti ad p̄liū? Frater iſte ſenior qui dauid typū chriſti gerentē per maliciaꝫ increpauit: ſignificauit ppl̓m iudeorū: qui per inuidiā chriſtodn̄o qui pro ſalute humani gn̄is venerat detraxerūt: ⁊ multꝭfrequēter iniurijs affecerūt. Quare inqͥt dimiſiſti oues illas⁊ veniſti ad preliū? Quaſi nō tibi videt̉ ꝑ os eius ſaluti hoīminuidēs diabolꝰ loqui: tanqͣꝫ ſi diceret xp̄o: Quare dimiſiſtinonaginta ⁊ nouē oues que nō errauerūt: ⁊ veniſti vt vnā reqͥreres q̄perierat: ⁊ eā de manu ſpiritalis golie: id eſt de poteſtate diaboli per crucꝭ baculū liberatā ad ouile propriū reuocares? Quare inqͥt dimiſiſti paucas oues illaſ? Malo quidē⁊ ſuꝑbo animo: ſꝫ tn̄ verū dicebat: qꝛ ieſus: ſicut iaꝫ dictū eſt:dimiſſurus erat nonaginta ⁊ nouē oues: vt quereret vnā: ⁊ adouile ꝓpriū: id eſt ad angelorū cōſortiū reuocaret. Prius tn̄cvj qͣꝫ veniret dauid cū iaꝫ vnctꝰ eſſet a beato ſamuele: ſicut ⁊ ip̄evij. ſauli regi ſuggeſſit ⁊ leoneꝫ ⁊ vrſum ſine armis occidit. Sed⁊ leo ⁊ vrſus ambo typū diaboli preferebant. Qui ꝓ eo qd̓ deouibꝰ dauid aliquid inuadere auſi ſunt: ipſiꝰ dauid virtuteſunt ſuffocati. Hoc totū fratres chariſſimi qd̓ tunc in dauidlegimꝰ figuratū: in dn̄o noſtro ieſu xp̄o cognoſcimꝰ eſſe ꝯpletum. Tūc em̄ ⁊ leonē ⁊ vrſum ſtrangulauit: qn̄ ad inferna deſcendēs: omnes de eoꝝ faucibꝰ liberauit. Deniqꝫ audi ꝓphetā x ꝑſona dn̄i ſupplicantē: Erue a framea aīam meaꝫ: ⁊ dej.manu canis vnicā meā. Libera me ex ore leonis. Et qꝛ vrſusin manu fortiudinē habet ⁊ leo in ore: in iſtis duabus beſtijsidē diabolꝰ figuratꝰ eſt. Hoc ergo ex ꝑſona xp̄i dictum eſt: vtvnica eius eccleſia de manu .i. de poteſtate: vel de ore diaboli tolleret̉. Uenit ergo dauid ⁊ inuenit iudeorū ppl̓m in vallevij. terebinthi poſitū vt ꝯtra allophylos dimicaret: qꝛ venturuserat verus dauid xp̄s vt de cōualle pctōꝝ ſiue lachrymaruꝫhumanū genus erigeret. Stabāt aūt in valle contra allophylos. In valle erant: qꝛ eos pctōꝝ pondꝰ oppreſſerat. Stabatem̄ ⁊ pugnare cōtra aduerſarios nō audebat. Quare nō audebant? Ꝙꝛ dauid qui typum chriſti gerebat nondum venerat.Uerū eſt fratres chariſſimi. Quis em̄ ꝯtra diabolū pugnarepoterat: anteqͣꝫ xp̄s dn̄s genus humanū de poteſtate diaboli liberaret: Dauid em̄ interpretat̉ manu fortis. Quid eo fortius fratres qui vniuerſuꝫ mundū vicit: armatꝰ nō ferro ſedligno? Stabāt ergo filij iſrl̓ ꝯtra aduerſarios qͣdraginta diebus. Quadraginta dies: ꝓpter quattuor tꝑa: ⁊ qͣttuor partesorbis terre vitā preſentē ſignificant: in qua cōtra goliad velexercitū eius: id eſt cōtra diabolū ⁊ angelos eius: xp̄ianoruꝫpopulꝰ pugnare nō deſinit. Nec tn̄ vincere poſſet: niſi verusdauid chriſtus cū baculo: id eſt cū crucis myſterio deſcēdiſſed. Ante aduētū em̄ chriſti fratres chariſſimi ſolutꝰ erat diaEbolus: Ueniens chriſtꝰ fecit de eo qd̓ in euāgelio dictuꝫ eſt:ij. Nemo poteſt intrare in domū fortis ⁊ vaſa eiꝰ diripere: niſiprius alligauerit fortē. Uenit ergo chriſtꝰ ⁊ alligauit diabolū. Sed dicit aliqͥs: Si alligatꝰ eſt: quare adhuc tantū preualet: Uerū eſt fratres chariſſimi: qꝛ multuꝫ preualet: ſed tepidis ⁊ negligētibꝰ: ⁊ deū in veritate nō timētibꝰ dn̄at̉. Alliga

O.tus eſt em̄ tanqͣꝫ innexꝰ canis cathenis: ⁊ neminē poteſt mordero niſi eū qui ſe illi mortifera ſecuritate ꝯiunxerit. Iam videte fratres qͣꝫ ſtultus eſt homo ille: quē canis in cathena poſitus mordet. Tu te illi ꝑ voluntates ⁊ cupiditates ſeculi noli coniungere: ⁊ ille ad te non preſumit accedere. Latrare poteſt: ſollicitare pōt: mordere oīno nō pōt niſi volentē. Nō em̄cogēdo ſed ſuadēdo nocet: nec extorquet a nobis conſenſumſed petit. Uenit ergo dauid ⁊ inuenit iudeorū populū cōtradiabolū preliantē: ⁊ cuꝫ nullus eſſet qui preſumeret ad ſingulare certamē accedere: ille qui figuraꝫ chriſti gerebat ꝓceſſitad preliū: Tulit baculū in manu ſua: ⁊ exijt cōtra goliad. Etin illo quidē tunc figuratū eſt: quod in dn̄o ieſu xp̄o completum eſt. Uenit em̄ verus dauid chriſtꝰ: qui contra ſpiritaleꝫgoli ad: id eſt contra diabolū pugnaturꝰ crucē ſuā ipſe portauit. Uidēte fratres vbi dauid goliad ꝑcuſſerit: In fronte vti 1qꝫ vbi crucis ſignaculū nō habebat. Sicut em̄ baculꝰ crucis j. Rtypum habuit: ita etiā ⁊ lapis ille de quo percuſſus eſt: xp̄mdn̄m figurabat. Ipſe eſt em̄ lapis viuus: de quo ſcriptuꝫ eſt:Lapidē quē reprobauerūt edificantes: hic factꝰ eſt in caput Panguli. Quod aūt dauid nō habens gladiū aſcendit ſuꝑ go­ j.liad ⁊ ſuo eum proprio interfecit gladio: deſignatū eſt: ꝙ inaduentu chriſti ſuo gladio diabolꝰ victus eſt: qui per nequitiam ſuaꝫ ⁊ iniuſtā perſecutionē quā exercuit in chriſto: oīmin eum credentiū ꝑdidit principatuꝫ. Quod aūt arma goliedauid poſuit in tabernaculo ſuo: arma diaboli nos fuimus.Sic em̄ dicit apl̓us: Sicut em̄ exhibuiſtis mēbra veſtra ar. Rema iniquitatis peccato: ita ⁊ nunc exhibete mēbra veſtra arma iuſticie deo. Et iterū: Nolite inquit exhibere mēbra vr̄a Ularma iniquitatꝭ peccato: Arma em̄ inimici noſtri miſit chriſtus in tabernaculo ſuo: quando nos qui domꝰ diaboli fueramus: per ipſiꝰ gr̄am templū dei eſſe meruimꝰ. Nā ⁊ viciſſimnos in xp̄o: ⁊ in nobis xp̄s habitare cognoſcit̉. Qd̓ aūt chriſtus innobis habitat: apoſtolꝰ probat dicens: In interiore Ethoīe per fidē habitare xp̄m. Qd̓ autē iterū nos habitemꝰ inchriſto: ideꝫ apoſtolꝰ deſignat dicens: Quotquot in chriſto Gabaptizati eſtis: xp̄m induiſtis. Et dominꝰ in euāgelio ad diſcipulos ſuos: Ego in patre meo: ⁊ vos in me: ⁊ ego in vobis IoQuod vero nō in alio mēbro: ſed in fronte percuſſus eſt: hocſignificat: quod modo in noſtris competentibꝰ exercet̉: quiaquando cathecuminꝰ in fronte ſignat̉: ſpiritalis goliad percutit̉: ⁊ diabolus effugat̉: Et qꝛ de cordibus noſtris per gratiam chriſti diabolum effugatū eſſe cognoſcimus: pariter etſentimus: quantū poſſumꝰ cum ipſius adiutorio laboremꝰ:ne malis operibus noſtris ⁊ impijs vel luxurioſis cogitationibus iterum eū in nobis inuitare velimus: vt eo inſpirantead eterna premia feliciter venire mereamur. Quod ipſe p̄ſtare dignetur: qui cuꝫ patre ⁊ ſpirituſancto viuit ⁊ regnat in ſecula ſeculoruꝫ. Amen.¶ Iteꝫ in eadem dn̄ica alius ſermo de eodē: quihabet̉ in libro Quinquaginta Homeliarū. xxxjfo. cxxv. col. iiij.¶ Item in eadē dn̄ica: Homelia de eo quod ſcriptum eſt in euangelio ẜm Lucam: Homo quidaerat diues et induebatur purpura ⁊cͣ. que habet̉inter ſermones de Uerbis dn̄i. xxiiij. ⁊ .xxv. fo.l. ⁊. lj. Et in libro Quinquaginta homeliaꝝ. vijfo. cxv. col. j. Et li. ij. de queſtionibꝰ euangeliorum. xxxviij.¶ Dn̄ica ſecunda poſtfeſtuꝫ ſancte Trinitatis:de plaga dei: Sermo. j.Um regū lectio legeret̉: audiuimꝰ ꝙ cuꝫ dei plaga?ſeuiret in populo iudeorū: angelus dn̄i qui ꝑcutie cxbat ſteterit iuxta aream areuna hiebuſei. Et dixitꝘon̄s ad angelū: Extēde manū tuā ſuꝑ hieruſalem: ij.vt diſperdā eā. Cūqꝫ extēdiſſet manū angelꝰ: miſertꝰ eſt dn̄s iitſuꝑ afflictionē: ⁊ ait angelo ꝑcutiēdi ppl̓m: Sufficit nūc: cōtine manū tuā. Et ceſſauit plaga a ppl̓o. Areuna fratres chariſſimi rex erat hiebuſeorū: ⁊ partē aliquā poſſidere videbat̉in hierl̓m: qꝛ licet omnes in circuitu nationes ſubdite fuerītregi dauid: nō tn̄ ꝑmi ſit deus vt hiebuſei ad integrū delerentur. Rex ergo ille paganꝰ: ppl̓m gētiuꝫ figurabat. Aduertite

Ge. xxxvij

j. Re. xvij.

Psͣ .xxj.Mat. xv.

Gen̄. xviij

j. Re. xvi.

Matth̓.xviij.

Ej. Re. xvij.

Psͣ .xxj.

Dj. Reg. xvj.j. Re. xvij.

Cj. Re. xvij

Mat. xi

9

Ephe. iij.

Gal̓. iij.

Roma. vj.

Roma. vj.

Sermocxcviij.ij. Re. xx.iiij.

Gj. Re. xvij.

Ubi. sͣ.

Ioh̓. xii. i℟

ij. Re. xx.

Ioh̓. xliij.

Psͣ. cxvijj. Re. xvij.

Luce. xvj.