Druckschrift 
Sermones
Entstehung
Seite
CCCXIXv
Einzelbild herunterladen
 

De temporediui Auguſtini

Iaſſumptꝰ eſt a vobis in celū: ſic veniet quēadmoduꝫ vidiſtiseum euntē in celū. Ad hūc ergo aduentuꝫ dn̄i noſtri ieſu xp̄iparati ſimꝰ fratres dilectiſſimi: ⁊ timeamꝰ ne ille nos non tales inueniat quales voluit īuenire: qui oīa pronobis eſt paſſus: vt nos inueniret tales quibꝰ nō ſupplicia inferret ſꝫ premia redderet ſempiterna. Ad que nos dn̄s ac deꝰ gratia ſuaadiutos dignet̉ adducere: cui ē gl̓ia in ſecula ſeculoꝝ:. Amen In eodem feſto: De ſymbolo ⁊ ſpirituſancto:⁊ ꝙ eiuſdē ſit ſubſtātie atqꝫ deitatis cuius eſt paSermo. vj.ter et filius declarat.Rdinē ſymboli fratres dilectiſſimi in quo totiꝰ fidei noſtre ſacramēta conſiſtunt: nos adiuuāte deoſtatuimꝰ abſoluere. Et qd̓ bene vos meminiſſe arAbitror qͥd de patre deo ſentire: qͥd etiā de filio equeAdeo ſentire debeatis: quantū inſtructioni veſtre: vtputa opeſt: ſufficiēter on̄dimꝰ. Nūc reſtat vt etiā de ſanctiſpiritꝰ deitate dicamus. Hic em̄ eſt ordo ſymboli: vt poſt patris ⁊ filij ꝑſonā ſpūſſancti cōfeſſio ſubſequat̉. Tūc em̄ ꝓdeſt in patrē etfiliū credidiſſe: cū etiā ſpm̄ſanctū eadē fidei veneratione crediderꝭ. Hāc ſiquidē ſancte fidei normā ipſe dn̄s noſter ieſusxp̄s inſtruxit: ⁊ nemo niſi impiꝰ de ea fidei catholice reguladubitat quā ille dictauit: cui fides ipſa debet̉. Ipſe ergo dn̄snoſter ieſus xp̄s: cū iam glorificatus reſurrexit a mortuis: incelū aſcenſurꝰ ad patrē: hec ſacramēta fidei diſcipulis: id eſtapl̓is dereliquit. ait em̄: Eūtes baptizate oēs gētes: in noīepatris ⁊ filij ⁊ ſpūſſancti: docētes eos ſeruare quecūqꝫ mādaui vobis. Rerū ipſarū docet effectꝰ vt in vna deitate ꝑſonaꝝpotentiā credamꝰ: ⁊ quēadmodū pater in cuiꝰ noīe baptizamur deꝰ eſt: ita etiā ſpūſſanctus in cuiꝰ noīe baptizamur deꝰeſt. De quo certe beatꝰ petrꝰ apl̓s abſolutiſſime ꝓnunciauit:dicens ad ananiam: Cur tētauit ſathanas cor tuū: mentiri teſpūiſancto? Et paulopoſt: Nō es mētitꝰ hoī ſed deo. Aꝑtiſſime quē ſpm̄ſanctū dixerat: hūc poſtea deū noīauit. Et btūsij. paulꝰ apl̓s: Nemo pōt dicere dn̄s ieſus niſi in ſpūſctō. Diuiſiones gratiarū ſunt: idē vero deꝰ qui oꝑat̉ oīa in oībus. Hicquoqꝫ qͣꝫ euidēter vas electionis: quē ſpm̄ſanctū nouerat: eūdem eſſe deū dixit ac dn̄m operantē ex ꝓpria poteſtate quodvult. Hic ē ſpūſſanctꝰ in quē peccare adeo ſacrilegū ē: vt nechic nec in futuro iudicio remittat̉. Sic em̄ ipſe dn̄s nr̄ ieſusij. xp̄s in euāgelio loquit̉: Quicūqꝫ dixerit verbū ꝯtra filiū hominis: remittet̉ illi: Qui aūt dixerit ꝯtra ſpm̄ſanctum: nō remittet̉ ei neqꝫ hic neqꝫ in futuro. Hic eſt ſpūſſanctꝰ queꝫ dn̄sxv. aſcenſurꝰ ad patrē diſcipulis ſuis repromittit dicens: Cū autem venerit paraclytꝰ quē ego mittā a patre ſpm̄ veritatꝭ quia patre ꝓcedit: ipſe teſtimoniū ꝑhibebit de me: De quo ſupeiiij. rius ait: Paraclytꝰ aūt ſpūſſanctꝰ quē mittet pater in nomīemeo: ipſe vos docebit oīa. Ip̄e ergoſpūſſanctꝰ: quem mittetpater in noīe meo: qui ex patre ꝓcedit: oſtendit̉ vnius cū patre ⁊ filio eſſe ſubſtātie. Et diligēter attēdite ꝙ ad diſcipulosſuos rurſus idē dn̄s ait. Expedit vobis vt ego vadā. Nam ſinō abiero: paraclytꝰ nō veniet ad vos. Si aūt abiero: mittameū ad vos. Hoc qd̓ dicit̉: Mittā nō minoreꝫ: qd̓ abſit indicatſpm̄ſanctū: ſꝫ ſimpliciter abſqꝫ adulatione vnitatē atqꝫ cōcor.Xvj. diā indicat volūtatis. Attēdite aūt qd̓ dixit. Expedit vobisvt ego vadā. Nā ſi nō abiero: paraclytus non veniet ad vos.Quo expedit diſcipulis vt ab illis xp̄s aſcendat ad patreꝫ: ſiminor eſt ille qui pro xp̄o ad diſcipulos eſt mittēdus? Sꝫ expedit diſcipulis vt ab eis xp̄s aſcēdat: qꝛ equalis eſt patri etfilio ſpūſſanctus qui ad diſcipulos venturꝰ eſſe ꝓmittit̉. Ꝙaūt ꝑaclytꝰ dicit̉ ſpūſſanctus: ꝓprietas oꝑationis eiꝰ exprimit̉. Paraclytꝰ em̄ grece: latine dicit̉ ꝯſolator: Et bene ipſepro chriſto ad diſcipulos mittit̉ vt eos ꝯſolet̉ inter oēs tribulationes quas ipſi erant ꝯfeſſione paſſuri. His ergo fratresCdilectiſſimi diuinarū ſcripturarū teſtimonijs inſtructi: ſpm̄ſanctū deū eſſe equalē patri ⁊ filio tota fidei ꝑfectione fateamur. Qꝛ em̄ deū patrē: deū filium: deū ſpm̄ſanctū in ſcripturis diuinis legimꝰ: quēadmodū nō poſſumꝰ de patris ⁊ filij:ita nec de ſanctiſpūs deitate dubitare. Abſit aūt longe a chriſtianis mētibꝰ pollata gentilis erroris impietas: vt triuꝫ invna cōfeſſione ꝑſonarum: tres deos videamur fateri. Abſithoc inqͣꝫ ⁊ ꝓcul a piorū mentibus excludat̉. Et nos em̄ iuxtaſcripture ſancte auctoritatē nominū tantūmodo ac ꝑſonarūdiſtinctionē in trinitate facimꝰ: deitatē vero vnā indiuiſibi-

De tempore.lem cōfitemur: ipſa eſt in patre: ipſa in filio: ipſa inſpūſancto:vna ⁊ ꝯfecta diuinitas. Nō ergo tres deos dicimꝰ qꝛ vnā deitatē fatemur: Nō em̄ obliti ſumꝰ diuinā ſcripturā dicentem:Audi iſrael: Dn̄s deus tuꝰ vnus eſt. Et rurſus: Dn̄s deꝰ vnꝰ Dehic eſt in celo ſurſum ⁊ interra deorſum: et nō eſt aliꝰ niſi ipſe DeiNon inqͣꝫ obliti ſumꝰ vnū deū eſſe: quē vtiqꝫ ſcriptura dicente cognouimꝰ. Sꝫ īter duos errores ⁊ maxime hereticos adfidei veritatē dirigimꝰ: vt nec cū gentilibꝰ numerū in deitaꝰte faciamꝰ: nec cū iudeis myſteriū in trinitate negemꝰ: ſꝫ exiſtere patrē: exiſtere filiū: exiſtere ſpm̄ſanctū in ꝑſonaꝝ ꝓprietate credētes vnitatē deitatis in trinitate veneremur: id eſtvt tres ꝑſonas patris ſcilꝫ ⁊ filij ⁊ ſpūſſancti vnū eſſe dicamusdeum: Cui eſt honor ⁊ gl̓ia in ſecula ſeculorū. Amen. In eodem feſto De fide catholica: dicitqꝫ quomodo chriſtianus chriſtum imitari debet ⁊ quidSermo. vij.credendum ſit.Ogo ⁊ admoneo vos fratres chariſſimi vt quicūqꝫ S.Ꝙꝫ vuli ſaluus eſſe: fidē rectā ac catholicā diſcat. Itaergo oportet vnicuiqꝫ obſeruare vt credat pr̄em etSy. ⁊filiū ⁊ ſpm̄ſanctū. Pater deꝰ: filiꝰ deꝰ: ſpūſſanctusdeꝰ: ſed tn̄ nō tres dij ſed vnꝰ. Qualis pr̄ talis filiꝰ: talis ſpirituſſanctꝰ. Attamē credat vnuſquiſqꝫ fidelis ꝙ filiꝰ equalis ēpatri ẜm diuinitatē ⁊ minor eſt patre ẜm humanitatē carnisquā de noſtro aſſumpſit: ſpūs ꝟo ſanctꝰ ab vtroqꝫ procedensCredite ergo chariſſimi in deū patrē omīpotentē: credite etin ieſuꝫ xp̄m filiū eiꝰ vnicū dn̄m noſtrū: credite eū ꝯceptū eē Lde ſpirituſancto ⁊ natū ex maria ꝟgine. Que virgo ante partū ſemꝑ fuit: ⁊ abſqꝫ cōtagione vl̓ macula pctī ꝑdurauit. Cre Adite eū pro nr̄is pctīs paſſum ſubpōtio pilato: credite cruci xxfixū: credite mortuū ⁊ ſepultū: credite eū ad infernū deſcēdiſſe: diabolū obligaſſe: ⁊ aīas ſanctoꝝ q̄ ſubcuſtodia detinebātur: liberaſſe: eaſqꝫ ad celeſtē patriā perduxiſſe. Credite eumin celis cū carne quā de nr̄o aſſumpſit: aſcēdiſſe. Credite ꝙ in Adextera ſedet pr̄is: credite ꝙ vēturꝰ ſit iudicare viuos ⁊ mortuos. Credite in ſpm̄ſanctū: credite ſanctā eccl̓iam catholicācredite ſanctorū cōmunionē: credite remiſſionē pctōꝝ: credite vitā eternā. Igit̉ ſi quis vult diſcipulꝰ xp̄i eē: mādata ſuacuſtodiat: humilitatē diſcat: vt ipſe ait: Diſcite a me qꝛ mitis Lſum ⁊ humilis corde. Deū corde roget. Ꝙͣ multi ſunt qui foris vident̉ ſe humiliare: intus aūt pleni ſunt tumore ſuperbieXp̄s pro nobis humiliauit ſe: formā ſerui accepit: factus eſt 1obediēs vſqꝫ ad mortē: mortē aūt crucis. Pro nobis fratresvt pctā nr̄a deleret carnē humanā aſſumpſit. Natꝰ eſt ex ꝟgi Lne: poſitꝰ ī p̄ſepio: pānis īuolutꝰ: a iudeis reprobatꝰ: ab ip̄isꝑſecutꝰ: ꝯp̄henſus: flagellatꝰ: ſputꝭ ſordidatꝰ: ſpinis coronatꝰ: clauis crucifixꝰ: lācea ꝑforatꝰ: cruci appēſus. Aceto cū fel etle potatꝰ: ⁊ inter iniquos reputatꝰ. Ad hoc oīa chariſſimi totū ſubſtinuit: vt nos de faucibꝰ īferni liberaret. Ego fratreschariſſimi dū tanta ⁊ talia dn̄s pro nobis ſuſtinuit: ſi ad euꝫvolumꝰ peruenire: veſtigia eiꝰ debemꝰ ſeqͥ: exēpla ſanctorūimitari. Dn̄s in euāgelio dicit: Si qͥs vult poſt me venire abneget ſemetip̄m: ⁊ tollat crucē ſuā ⁊ ſequat̉ me. Et alibi dicit:Uade vēde oīa que habes ⁊ da pauꝑibꝰ ⁊ veni ſeq̄re me. Sā7cti martyres frēs chariſſimi ſecuti ſunt veſtigia illiꝰ: ⁊ calicēquē ip̄e bibit biberūt. Petrꝰ apl̓s ꝓ noīe xp̄i crucifixꝰ ē: pau ⁊lus decollatꝰ: ſtephanꝰ lapidatꝰ: ⁊ reliquiqꝫ plures pro noīeipſiꝰ ſic paſſi ſūt. Ergo frēs crucifigite ⁊ mortificate mēbravr̄a q̄ ſunt ſuꝑ terrā: vt poſſitꝭ placere illi qͥ vos creauit. Quifuit ſuꝑbꝰ: ſit hūilis. Qui fuit īcredulꝰ: ſit fidelis. Qui fuit luxurioſus: ſit caſtꝰ. Qui fuit latro: ſit idoneus. Qui fuit ebrioſus: ſit ſobriꝰ. Qui fuit auarꝰ ſit largꝰ. Qui fuitbilinguis: ſitbeniloquꝰ. Qui fuit detractor aūt īuidioſus: ſit purus ⁊ benignus. Qui aliqn̄ ad eccl̓iam tarde veniebat: freq̄ntiꝰ ad eamcurrat. Elemoſynaꝝ copia vnuſquiſqꝫ ſe redimat: qꝛ ſicut aqͣextinguit ignē: ita elemoſyna pctm̄. Decimas annis ſinguliſde oī fructu qd̓ colligitꝭ eccleſijs ⁊ pauꝑibꝰ erogate. Ieiuniūamate: voracitatē ⁊ crapulā vini deuitate. Eſuriētes paſciteſitiētes potate: nudos veſtite: ⁊ qͥ poſiti ſūt ī carcere reqͥrite: īfirmos viſitat. hoſpites ī domos vr̄as colligite ⁊ pedes eoruꝫlauate: lītheo extgite: ore exoſculamini ⁊ lecta ipſoꝝ p̄ꝑate.nō homicidiū vllꝰ faciat: nō furtū: nō adulteriū: nō ꝑiuriū nōfalſū teſtimoniū dicat: honoret pr̄eꝫ ⁊ matrē vt ſit longeuꝰ ſuꝑterrā. Diligat deū pluſqͣꝫ ſe: amet ꝓximū ſicut ſeip̄m. Quicū

Sermocxciiij.

Matth̓.xxviij.

Act̉. v.

j. Cor. xij.

Mat. xii.

Ioh̓. xiiij.

Iohā. xv.

Iohā. xvj.

iiij

B

Mout̓. vj.Deut. iiij.

Matrij.xxvij.

Matrij.xxvij.

Lu. j. et. ij.

Ser cxex.

Act. j.Mar .xvj.

Act̉. vij.

Act̉. vij.CCol̓. iij

Mat. xix.Act̉. vij.CCol. iij

Mat. y viet. xxvij.

Mat. xxvj.et. xxvij.

CCox. iij

BMatth̓. xj.

Mat. xix.

Luce. ix.

Luce. ij.

Ecc̄i. iij.

Phil̓. ij.

Mat .xxv.

Exo. xx.