Druckschrift 
Sermones
Entstehung
Seite
CCCXIXr
Einzelbild herunterladen
 

Ser. cxciij. In feſto ſancte Trini. Ser. v. Fo. cccxi

ciij. nes ac virtutes oēs ⁊ ſpiritalis ſubſtantie poteſtates. Qui facit angelos ſuos ſpiritꝰ ⁊ miniſtros ſuos ignem vrentem Un̄e. vij. vrentē tanti regis exercituꝫ ꝓpheta deſcribens: Milia inqͥtmiliū miniſtrabāt ei: ⁊ decies milies cētena milia aſſiſtebātei. Certe ſi breuiter agnoueritis ex creatione iſta viſibiliū etinuiſibiliū oīpotentiā dei: nūc ⁊ eandē eius virtutē ex adminiſtratione cognoſcite. Cū em̄ toto ſub noe peccāte mūdo divij. luuiū induxit: cū ſodomā ⁊ gomorrā pluuia ignis exurit: cuꝫrix. populo ſuo de egyptiorū ſeruitute liberato ſiccā in mari prexiiij. bet viā: quid aliud qͣꝫ ſe oīpotentē teſtat̉: ⁊ ſeip̄m qui mare fecit: qui illud etiā ſiccauit ex ea parte qua voluit? Cū vero ip̄populū per quadragīta annos in ſolitudīe cibauit: id eſt māxvj. na: ineffabilē virtutē ſue diuinitatis aſſeruit: vt oſtēderet qꝛviij. non in ſolo pane viuit homo: ſꝫ in omni ꝟbo qd̓ ꝓcedit de oredei. Et vt innumeras virtutes dei pauca cōmemorando preteream: oſtēdit etiā nūc oīpotentiā ſuā deꝰ: cū filiū ſuuꝫ quēẜm hominē mori voluit: pro ſalute noſtra ſolutis inferni legibus a mortuis ſuſcitauit: vt in xp̄o oſtēderet ſe eſſe a quo mortales hoīes ſunt creati: qui etiā īmortalē fecit ex mortuo. Adipſiꝰ omnipotentie virtutē pertinet vt iſtum mundū quē aliqn̄ fecit ex nihilo: in fine ſeculoruꝫ diſſoluat. Unde ꝓpheta:xiiij Celūinquit plicabit̉ reuolutū vt liber: ⁊ oīa ſydera cadent vtfolia de vite: ⁊ ſicut folia cadent de ficu. Et ſaluator in euāgej.lio: Qꝛ celū ⁊ terra trāſibūt: verba aūt mea nō tranſibūt. Eadē oīpotentia oēs hoīes qui ſunt mortui: quiqꝫ morient̉ in finē: ad diē iudicij ſuſcitabit: vt ꝓpheta dicit: Reddet vnicuijͣ.qꝫ iuxta oꝑa ſua. Et alios quidē in celorū regno cōſortio copulabit angelorū: alios vero in gehēne ſupplicio diabolo iūget. In hūc credētes deū dilectiſſimi fratres: omnipotentē:iuſtū: ſe uerū: ⁊ his tn̄ benignū qui hic ſeueritatē eius timendo pctā vitauerūt. In hūc inquā credētes deū: cum oī timore ⁊ tremore (vt ait apl̓s) veſtrā ſalutē oꝑamini: ⁊ ab om̄i pecj.cato: ⁊ ab oībus criminibꝰ ⁊ vitijs recedētes: ad ſola oꝑa iuxij. ſticie feſtinate: ambulātes ſicut ſaluator ait: inluce dū habetis lucē ne tenebre vos cōprehendāt. Cauete a malorū cōſortijs atqꝫ colloquijs ⁊ ad ſola verba dei audienda fideliū p̄paret̉ auditus: ⁊ ad res ſanctas ſolas loquēdas lectoruꝫ linguamoueat̉: vt auditū bonū ⁊ ſermonē bonū bona oꝑa ſubſequātur. Quod dn̄s noſter ieſus xp̄s in nobis ẜm bone volūtatisſtudiū perficere dignet̉: Cui eſt honoret gloria cum patre ⁊ſancto ſpiritu in ſecula ſeculorum. Amen. In eodeꝫ feſto: De domino Ieſu chriſto ꝙ abinitio ſit cuꝫ patre ẜm deitatē qui ẜm hominē nobis acerto initio natus eſt ex virgine. Sermo. v.Ucuſqꝫ fratres dilectiſſimi de deo patre in quemcreditis locuti ſumꝰ: vt ꝙ ipſe ſit verꝰ deus: ꝙ veIrus pater: ꝙ oīpotens diuinarū ſcripturarū auctoHꝘ Aritate monſtrat̉. Nūc vero iuxta ordinem ſymbolitranſimꝰ ad filiū. Poſtqͣꝫ dixerimus in ſymbolo: Credo indeū patrē oīpotentē. Sequit̉: Et in ieſum xp̄ꝫ filiū eiꝰ: Quinatꝰ eſt ex maria virgine ꝯceptꝰ de ſpūſancto. Hic iā ſollicitus auditor attēdat: vt ſciat vnā filij dei eandēqꝫ ꝑſonā iuxtaſuſcepti hoīs veritatē. Hic em̄ cū dicimꝰ credere nos in xp̄mfiliū dei: qui natꝰ eſt ex maria virgine: nō eo modo dicimꝰ vtin hoīem tm̄ verū nos fidem habere fateamur: ſed in deū verum qui ſuſcepit hoīem verū. Unꝰ em̄ ⁊ idē eſt dn̄s noſter teſus xp̄s: qui ⁊ verbū dei eſt: ⁊ ſine initio genitꝰ eſt ex patre: ⁊hō verꝰ in fine ſeculorū natꝰ ex virgine. Gemina em̄ in hoc locohereſis ꝯtrarijs nos nitit̉ impugnare ſentētijs. Inde apolinaris: hic arrius qui ſic in xp̄o hominē perfectū ſuſcipit: vtdeū illū neget eſſe perfectū: duꝫ ip̄m dei verbū principio ip̄iconat̉ includere: ⁊ eū nō creatorē ſed creaturaꝫ fatet̉. Apollinaris vero ita dei filiū ecōtrario perfectū credit eſſe deum vtei veruꝫ hoīem timeat copulare: dum metuit ne ſuſcipientisdignitatē ſuſcepti hoīs obfuſcet infirmitas. Nos aūt catholici cōtra vtrūqꝫ diuinaꝝ ſcripturarū auctoritate muniti: aduerſus arrium verā ⁊ ꝑfectā verbi diuinitatē: aduerſus apollinarē perfectā hoīs in xp̄o defendimus veritatem. Itaqꝫ ſicut contra arriū ſuꝑiore tractatu ꝑfectionem deitatis in xp̄oaſſeruimꝰ: ita nunc cōtra apollinarē perfectuꝫ hoīem cōprobabimus. Unde lucidiſſima pro nobis eſt apl̓i auctoritas dicētis. Miſit deꝰ filiū ſuū factū ex muliere. In primis dicendo factū: diſtinguit humanā a verbi diuinitate ſubſtantiam

Trini. Ser. D. Fo cccxix.Factū em̄ vel creatū dei verbū dici oīno non poteſt: ꝑ qd̓ oīafacta ſunt: ſicut beatꝰ iohannes ait: Oīa per ip̄m facta ſunt: ⁊ſine ipſo factū eſt nihil. Miſit inquit deus filiū ſuū factuꝫ exmuliere. Cū ergo dicit factū oſtēdit ſe hic non de diuinitatetractare. Cū aūt addidit: ex muliere: ſubſtātiam veri homīsexp̄ſſit: vt hec ſit natura facti hoīs: que fuit ipſiꝰ vnde factꝰeſt: id eſt vt ea credat̉ eſſe natura xp̄i: qui eſt factꝰ ex virgine:que fuit natura virginis ex qͣ xp̄s formatꝰ ⁊ natꝰ eſt. Inde eſtqd̓ alibi idē apl̓s de dei filio dicit: Qui factꝰ eſt ei ex ſeminedauid ẜm carnē. Nā ⁊ ſi nō interceſſit ſemen hoīs in ꝯceptione virginis: tamē quia ex carne chriſtus formatus eſt que cōſtat ex ſemine dicitur factus ex ſemine. Quēadmodum ergoẜm diuinitatē vna eſt patris ⁊ filij natura: ita etiam iuxta humanitatē eadē eſt matris ⁊ filij: id eſt marie xp̄iqꝫ natura: exvtraqꝫ ſubſtātia ⁊ diuinitatis ⁊ humanitatis vnꝰ atqꝫ idē eſtdei filiꝰ dn̄s noſter ieſus xp̄s: vt deꝰ verus: ita etiā hō verusatteſtāte apl̓o atqꝫ dicente: ex quibꝰ xp̄s ẜm carnē: qui eſt ſuper oīa deus benedictꝰ in ſecula. Et alibi: Unus eſt em̄ deꝰ: j.vnus eſt mediator dei ⁊ hoīm: homo xp̄s ieſus: Unum ergoatqꝫ eundē dn̄m noſtrū ieſum xp̄m: cū ex alijs: tū ex his apoſtolicis ſentētijs ⁊ deū verū ꝯprobauimꝰ ⁊ hoīem. Qui cumeſſentiā equalē impaſſibilē ⁊ īmortalē cū patre poſſideat: ꝓpter noſtrā tn̄ ſalutē paſſibilē atqꝫ mortalem ſuſcepit hoīem:nō vt ꝑmutaret̉ in humanitē diuinitas: ſꝫ vt diuinitati ſociaret̉ humanitas. Scd̓m ergo huius hoīs veritatē: dei filiꝰ adredemptionē noſtrā natꝰ eſt ex ꝟgine: ꝯceptus de ſpūſancto.Sic em̄ ad mariā in euāgelio angelꝰ loquit̉: Spūſſanctꝰ ſuꝑ Iueniet in te ⁊ virtꝰ altiſſimi obumbrabit tibi: ⁊ propterea qd̓naſcet̉ ex te ſanctū vocabit̉ filiꝰ dei. Ꝙ mirabilē natiuitateꝫolim Eſaias ꝓpheta predixit. Ipſe inqͥt dn̄s dabit vobis ſignū: Ecce virgo in vtero ꝯcipiet ⁊ pariet filiū: ⁊ vocabit̉ nomē eiꝰ emanuel: Qd̓ interp̄tat̉ ab euāgeliſta: Nobiſcū deus. 2Nā hoc quoqꝫ ex effecturerum dn̄s noſter ieſus xp̄s nomenacceptat: qui aſſumpto nature nr̄e hoīe nobiſcū eſſe dignat.eſt: qui pro nobis fecit oīa: paſſus eſt oīa: eſuriē: ſitim: laſſitudinē: fletum: dolorē: ad extremū etiā mortē: qui a pontio pi­ Llato preſide flagellatꝰ atqꝫ crucifixꝰ: mortuꝰ eſt ⁊ ſepultꝰ. Cō xjdēnatꝰ eſt em̄ iuſtꝰ pro iniuſtis: ⁊ penā q̄ pctōribꝰ debebat̉ ſine pctō ip̄e ſuſcepit: vt illorū pro quibus punitꝰ eſt ⁊ penā auferret ⁊ pctā deleret. Mortuꝰ eſt morte breui ac tꝑali: ne nosmortē ſubiremꝰ eternā. Sꝫ vſqꝫ ad hanc rerū ſeriē in xp̄o nature humane infirmitas ītelligat̉: Nā qui fuit paſſibilis vſꝙꝫad mortē: īcorruptiōis gl̓iam ⁊ ip̄e mortꝭ imperium accepit.Siquidē hoc iā in carne xp̄i preciū qd̓ iuxta dauid ꝓphetiācaro exanimis ⁊ vſqꝫ ad tertiū diē ſepulta: tn̄ incorrupta permanſit. Sic em̄ ex ꝑſona xp̄i legimꝰ in pſalmo dicētis ad patrē: Qm̄ nō derelinques in inferno aīam meā: nec dabis ſctm̄ Ftuū videre corruptionē. Un̄ ⁊ beatꝰ petrus: Ieſum inqͥt na­ Azarenū virū approbatū a deo in vobis: in ꝟtutibꝰ: ꝓdigijs ⁊ſignis q̄ ꝑ illū fecit deꝰ in medio veſtri ſicut vos ſcitꝭ: hūc definito ꝯſilio ⁊ p̄ſciētia dei traditū in manꝰ iniquorū affigentes īteremiſtis. Quē deꝰ ſuſcitauit ſolutꝭ doloribꝰ inferni: iuxta qd̓ impoſſibile erat teneri illū ab illo. Mortuus eſt ieſusxp̄s pro nobis: ⁊ die tertio reſurrexit. Nā ſi mors qͦꝫ eiꝰ ꝓ nobis facta eſt: quātomagꝭ eiꝰ vita ꝓ nobis eſt? Qui poſt reſurrectionē accepta a patre oī ptāte: diſcipl̓os ꝯſolat̉ ⁊ dicit: Ec Ace data eſt mihi oīs poteſtas in celo ⁊ in terra. Et alibi: Eun­ xxtes inqͥt in mundū vniuerſuꝫ: p̄dicate euāgeliū omni creatū Are: Qui crediderit ⁊ baptizatꝰ fuerit ſaluꝰ erit: qͥ ꝟo nō crediderit ꝯdēnabit̉. Poſthec ꝑ qͣdraginta dies inter diſcipuloseſſe dignatꝰ eſt ⁊ īmortalis: mortaliū tn̄ nō eſt aſpernatꝰ habere ꝯſortiū: Utiqꝫ vt docēdo apl̓os: fide ⁊ veritate cōpleret: q̄ad nos illoꝝ qͦꝫ teſtimonio ꝑuenirēt. Cōfirmatꝭ vero diſcipū Alis: eleuatꝰ eſt in celū: ⁊ tā de pctīs qͣꝫ etiā de morte ad patreꝫvictor aſcēdit: qd̓ manifeſte in euāgelio legimꝰ: Et dn̄s qui­ Adē ieſus poſtqͣꝫ locutꝰ eſt eis: aſcēdit in celuꝫ: ⁊ ſedet a dexteris dei. Quo ſermone nō humana in deo mēbra ſignificant̉:ſꝫ honor quo xp̄m pr̄ ſuſcepit expͥmit̉. Un̄ illū deſcenſuꝝ eſſecredimꝰ ad viuoꝝ mortuorūqꝫ iudiciū: nō in īfirmitate quāhabuit: ſꝫ ī ſublimitate quā poſſidet. Qui em̄ in īfirmitate venit vt redimeret: in ptāte vēturꝰ eſt vt iudicet. Sic em̄ legimin actibus apl̓orum: Cūqꝫ intuerent̉ in celum euntem illum: Acecce duo viri aſtiterūt iuxta illos in veſtibꝰ albis: qui ⁊ dixerunt: Uiri galilei quid ſtatis aſpicientes in celū: hic ieſus qͥ

Gal̓. iiij.

Sermecxciij.

eſa. xxxiii.Datu.xxiiij.Psͣ. lxj.

eſa. xxxiii.Datu.xxiiij.

Luce. ij.

Exo. xvi.Deut. viij

Act. ij.

Danie. vij

Gen̄. viiGen̄. xix.Exo. xiiij.

2 133

Iohā. xij.

Achā. rii

Phil̓. ij.

Psͣ. ciij.

L

v

Psͣ. xv.Act. ij.

Parti̓..xxviij.Marc. xvj

parit.xxvij.

Matth̓. j.

Maxxij. j.

Act̉. j.

Mar. xvj.

Act̉. j.

Roma. ix.j. Timo. ij.

Iohan. j.Gal̓. iiij.

Luce .jͣ.

Ęſa. vij.

Roma. j.

D

E

C