Sermo. xxviij. In natali dn̄i. Sermo. xxiiij. Fo. ccxlviij

I1Oj. In natali dn̄ixviij ne amiſit eternitatē: ſed etiam carni p̄ſtitit īmortalitateꝫ: itaipſe tanqͣꝫ ſpōſus procedens de thalamo ſuo: exultauit vt gigas ad currendā viam. Qui cū in forma dei eſſet nō rapināij.arbitratus eſt eſſe ſe equalē deo: ſed vt propter nos fieret qꝛnon erat/ ſemetip̄m exinaniuit/ non formā dei ꝑdens: ſed fomam ſerui accipiēs: ⁊ per hāc in ſimilitudinē hominū factꝰ:nec ꝓpria ſubſtātia: ſed habitu inuētus vt hō. Hoc eniꝫ totūqd̓ ſumus vel in anima vel in corpore/ noſtra natura eſt: illiꝰhabitꝰ. Nos niſi hoc eſſemus: nō eſſemus. Ille ſi hoc nō eēt:eſſet vtiqꝫ deꝰ. Et cū hoc eſſet/ cepit qd̓ nō erat hō factꝰ permanens deus: vt non vnū horū ſed vtrūqꝫ veriſſime diceret̉xiiij. Et ꝓpter quod hō factus eſt. Quoniā pater maior me eſt: etpropter qd̓ permāſit deus. Ego et pater vnū ſumus. Nam ſiverbū in carnem: hoc eſt deꝰ in hominē mutatus cōuerteret̉non eſſet verū: niſi. Pater maior me eſt: qꝛ homine maior eſtdeus. Illud autē falſum eſſet. Ego ⁊ pater vnū ſumꝰ: ſed vnūfuimꝰ: quia nō ſunt vnū deus ⁊ homo. Sed forſitā poſſet dicere: ego ⁊ pater vnū fuimus. Quod enī erat ⁊ eſſe deſtitit: nōeſt vtiqꝫ ſed fuit. Nunc autē ⁊ ꝓpter verā formā ſerui quā acceperat veꝝ dixit. Pater maior me eſt: ⁊ propter verā formādei ī qua ꝑmanebit veꝝ dixit. Ego ⁊ pater vnū ſumꝰ. Exinaniuit ergo ſe apud homines: nō ita factꝰ quod nō erat vt noneſſet qd̓ erat: ſed occultās quod erat ⁊ demōſtrans qd̓ factuserat. Proinde qꝛ virgo cōcepit ⁊ peperit filiū propter manifeſtam ſerui formā puer natꝰ eſt nobis. Quia vero dei verbūquod manet in eternū / caro factū eſt vt habitaret in nobis: ꝓpter dei formā latentē ſed manētem/ ſicut nūciauit. Gabriel:vocamus nomē eius emanuel. Factus eſt enī homo ꝑmanēsdeus: vt et filiꝰ hominis recte vocet̉ nobiſcū deus. Nō alterdeus: nō alter homo. Exultet in credētibus mundus/ quibꝰſaluādis venit per quē factus eſt mūdus. Cōditor marie: natus ex maria. Filiꝰ dauid: dn̄s dauid. Semē abrahe: qui eſtante abraā. Factor terre/ factꝰ in terra. Creator celi: creatusſub celo. Ipſe eſt dies quē fecit dominꝰ: ⁊ dies cordis noſtri:ipſe eſt dominus. Ambulemus in lumine eius: exultemus etiocūdemur in eo: qui viuit et regnat in ſecula ſeculorū. Amē¶ In eodē feſto de eo qd̓ ſcriptū eſt in euangelioẜm Iohannē. In mūdo erat ⁊ mūdus per ip̄m factus ē ⁊cͣ. Sermo. xxiiij. In quo duas natiuitates hoīs eſſe oſtendit vnā videlicet carnalem aliāvero ſpiritalem.T chriſtus fratres in mūdo erat: ⁊ mūdus per ip¶ ¶Vſum factꝰ eſt: et mūdus eū non cognouit. Qui mun¶Idus per eū factꝰ eſt: qui mūdus eum nō cognouit.j. ¶ Non enī mundꝰ qui per eū factꝰ eſt: ipſe eū cognouit. Quis eſt mūdus qͥ per eum factus eſt? Celū ⁊ terra. Quōeum nō cognouit mundꝰ: quādo in eiꝰ paſſione ſol obſcuratꝰeſt? Quō eum terra nō cognouit: quādopendēte illo in crucecōtremuit? Sed mūdus eum nō cognouit: cuiꝰ princeps eſtiij. ille de quo dictū eſt. Ecce venit pͥnceps mūdi huiꝰ: et in menihil inuenit. Homines mali mūdus vocātur. Inde acceperunt nomē ex eo qd̓ amāt. Amando deū efficiunt̉ dij: gͦ amāv. do mundū: mundus dicūtur. Sed deꝰ erat in xp̄o mundū reconciliās ſibi. Mūdus ergo eū non cognouit. Nūquid oēs?In ſua ꝓpria venit: et ſui eū non receperūt. In ſua? Omniaipſius: ſed ꝓpria ipſius dicūtur: vn̄ mater eiꝰ erat vnde carnem cōceperat/ ad quos aduētus ſui p̄cones ante p̄miſerat:quibus legē dederat/ quos de egypti ſeruitute liberaueratij. quorū patreꝫ carnalē elegit abraā: qꝛ verū dixit. Ante abraā.j. ego ſum. Nec ſic dixit. Anteqͣꝫ abraā fieret egoſum. In principio erat verbū/ non factū erat. Ergo in ꝓpria venit ⁊ ſui einon receperūt. Quotquot aūt receperūt eum? Utiqꝫ ibi apl̓ixj. qui eū receperunt/ ibi illi qui ante iumētum ramos ferebāt ⁊precedebāt et ſeq̄bant̉: et veſtimēta ſua ſternebant: et magnavoce dicebāt. Oſanna filio dauid benedictꝰ qui venit in noix. mine dn̄i. Tūc phariſei dixerūt illi. Cōpeſce pueros ne tibiiſta clamēt. Et ille. Si iſti tacebūt: lapides clamabūt. Quidlapides niſi qͥ colunt lapides? Si paruuli pueri tacebūt: maiores et minores gētes clamabūt. Qui lapides: niſi lapidesj. de quibus dicit ipſe Iohānes. Qui venit vt teſtimoniū perhiberet de lumine? Cum enim videret ipſos iudeos ſuꝑbirede genere abrae: ait illis. Generatio viperaꝝ. Illi ſeducebātfilios abrae. Potēs eſt enim deꝰ de lapidibꝰ iſtis ſuſcitare fi

l. Hermo. xxiiij. v. IxiDilios abrae. Quos preuidebat ī ſpiritu: de illis dicebat. Nosſiquidē preuidebat. Potēs eſt enī deus de lapidibꝰ iſtis ſuſcitare filios abrae. De quibꝰ lapidibus inqͥt. Si iſti tacebūtlapides clamabūt. Modo audiſtis ⁊ clamaſtis. Impletū eſtlapides clamabūt: de gētibus enī venimus in parentibꝰ noſtris/ lapides adorauimꝰ. Ideo canes dicti ſumꝰ. Recordamini quid audierit multer illa q̄ clamabat poſt dominum: qꝛerat chananea: idolorū cultrix: ancilla demoniorū. Quid dixit ieſus? Non eſt bonū tollere panē filioꝝ et mittere canibꝰ. LNunqͥd aduertiſtis quēadmoduꝫ canes lapides vnctos lingunt: ſic ſunt oēs ſimulacroꝝ cultores? Sed venit nobis gratia. Quotquot autē receperūt eum dedit eis poteſtatē filios Idei fieri. Ecce habetꝭ modonatos: dedit eis poteſtatē filiosdei fieri. Quibꝰ dedit? His qui credūt in noīe eius. Et quōfilij dei fiunt? Qui nō ex ſanguinibꝰ neqꝫ ex volūtate viri: necex volūtate carnis ſed ex deo nati ſunt? Intēdite ergo: iſti exdeo nati ſunt: accepta poteſtate vt filij dei fierēt. Ex deonati ſunt: nō ex ſanguinibꝰ: qualis eſt prima natiuitas/ qualis ēnatiuitas miſera veniēs ex miſerijs. Sed qͥ ex deo nati ſuntquid erāt? Unde pͥmū nati erāt ex ſanguinibꝰ mixti ſanguinibus ⁊ maſculi ⁊ femine: cōmixtione carnis maſculi ⁊ femine. Inde nati erāt. Modo vn̄? Ex deo nati ſūt. Prima natiuitas ex maſculo ⁊ femina. Secūda natiuitas ex deo ⁊ eccleſia. Ecce ex deo nati ſunt. Unde factū eſt vt habitaret in nobis. Magna mutatio: ille factꝰ caro: iſteſpiritꝰ. Quid ē hoc ⁊Qualis dignatio fratres mei? Et erigite animū ad ſperādaet capiēda potiora / nolite adijcere cupiditatibꝰ ſecularibꝰ.Precio empti eſtis: ꝓpter vos verbū caro factuꝫ eſt: ꝓptevos qui erat filiꝰ dei factus eſt filius hoīs: vt qui eratis filihominū efficeremini filij dei. Quid erat ille/ qui factus eſt?Qui eratis vos? Quid facti eſtis? Erat ille filius dei qui factus eſt filiꝰ hoīs. Eratis vos filij hominū qͥ eſtis filij dei facti. Cōmunicauit nobiſcū mala et daturus ē nobis bona. Sꝫille ipſe qͥ factꝰ eſt filiꝰ hoīs diſtat a nobis. Nos filij hominūper cōcupiſcētiā carnis ille filiꝰ hoīs per fidē virginis. Mater cuiuſlibet hoīs cōcubuit ⁊ cōcepit. Unuſquiſqꝫ autē natꝰde hoīe patre ſuo: ⁊ de homine matre ſua. Chriſtꝰ aūt natusde ſpū ſancto ⁊ maria virgine. Ad nos acceſſit: ſꝫ a ſe nō multum receſſit: īmo a ſe qd̓ deꝰ eſt nunqͣꝫ receſſit: ſed addidit qd̓erat nature nr̄e. Acceſſit enī qd̓ nō erat/ nō amiſit qd̓ erat. Factus eſt filiꝰ hoīs: ſed nō ceſſauit eſſe filiꝰ dei: per hͦ mediatorin medio. Quid ē in medio? Nec ſurſū: nec deorſū? Quō necſurſum nec deorſū? Nec ſurſū: qꝛ caro eſt: nec deorſum: qꝛ nōpeccator: ſed tamē inquantū deus ſemꝑ ſurſum. Nō enim ſicvenit ad nos vt dimitteret patrē: cū quo viuit et regnat deꝰ.¶ Itē in eodē feſto aliꝰ ſermo de eodē: qͥ habet̉ ſupra īter ſermones de Uerbis dn̄i. xxxix. fo. lviij¶ Item in eodē feſto. Homelia de eo qd̓ ſcriptūeſt in euāgelio ẜm Iohannē. In pͥncipio erat verbū ⁊cͣ. q̄ habet̉ sͣ ī expoſitiōe doctorꝭ fo. cxxxvij¶ Item in eodē feſto de eodē habet̉ ſermo ſuprainter ſermones de Uerbis dn̄i. xxxviij. fo. lvj.¶ Item in eodē feſto alius ſermo factus ad fratres ī heremo: qui habet̉ ſupra īter ſermones adeoſdem. xx. folio. ix.¶ In feſto Epiphanie dn̄i et per octauas eius.Sermo .j. In quo ſpecialiter oſtēdit quō magorum tria munera fidem trinitatis habuerunt.M ¶Roxime frēs chariſſimi eiuſmodi redēptiōis no SIſtre celebrauimꝰ ſacramentū: qͦ deus hoīem cū in¶Y firmitatibꝰ īduit. Hodie ꝟo illud colimꝰ: quoſe in. hoīem deꝰ virtutibꝰ declarauit: ꝓ eo ꝙ in hac die:ſiue celoſtella ortꝰ ſui nūciū prebuit: ſiue ꝙ ī chana galilee ī Lcōuiuio nuptiali aquā in vinū ꝯuertit: ſiue ꝙ in iordanis vn̄­ Idis aqͣs ad reparationē hūani generis ſuo baptiſmo ꝯſecra. Auit: ſiue ꝙ de qͥnqꝫ panibꝰ qͥnqꝫ milia hominū ſatiauit: in qͦli? Mbet horū ſalutis nr̄e myſteria ꝯtinētur ⁊ gaudia. Nobis eniꝫex virgine natꝰ eſt: qd̓ ſtella monſtrauit. Nobis ex baptiſmolauacrum conceſſum eſt: quod in iordanis alueo cōſecrauit.Nos quoqꝫ melius eſſe mutandos operis miraculo permōſtrauit: quando aquas in vina cōuertit. Et ideo fratres cha

Iohan. j.

Mat. iij.

Luce .xj.

SermoxxviijIo F.

Ioh̓. xiiij

yMat. xxj.

yPat. xxj.

Sermoxxviij

Io F.

ij. Cor. v

Ioh̓. vij.Iohan. j.

Ioh̓. xiij.Ioh̓. x

Phil̓. ij.

Ps. xviij

Mat. xv.

Mat. ij.Ioh̓. ij.Mat. iij.Mat. xiiij

Ser. xxixA

Iohan. j.

C