De temporeDiui Auguſtini.
catricū veſtigium poſt ipſius medicamina remaneat. Ideoetiā ab oī inquinamēto an̄ eiꝰ natalē multis diebꝰ abſtineredebetis. Quotienſcūqꝫ aut natalē dn̄i: aut reliqͣs ſolēnitatescelebrare diſponitis: ebrietatē an̄ oīa fugite: iracūdie qͣſi beſtie crudeliſſime repugnate: odiū velut venenū mortiferū decorde veſtrorepellite. Et tāta ſit ī vobis charitas q̄ nō ſolūvſqꝫ ad amicos: ſꝫ etiā vſqꝫ ad ip̄os ꝑueniat inimicos: vt ſe.vj curi poſſitis dicere ī or̄one dn̄ica. Dimitte nobis debita nr̄aſicut ⁊ nos dimittimꝰ debitoribus nr̄is. Nā qͥ ſe ſcit vel vnūhoīmodio habere: neſcio ſi ad altare dn̄i ſecurus poſſit accedere: cū p̄cipuebtūs Ioh̓es euāgeliſta terribiliter clamet ⁊.iij dicat. Qui fratrē ſuū odit: homicida ē. Nam veſtrū ē iudicare: vtrū homicida ant eqͣꝫ penitētiā agat: p̄ſumere debeat euchariſtiā accipere. Addit etiā adhuc ſctūs ioh̓es ⁊ clamat dicēs. Qui fratrē ſuū odit in tenebris ē: ⁊ ī tenebris ambulat: ⁊neſcit qͦ vadat: qm̄ tenebre obcecauerūt ocl̓os eiꝰ. Et iterum.iij. Oīs inqͥt qͥ fratrē ſuū nō diligit: manet ī morte. Et iterū. Siqͥs dixerit qꝛ diligo deū: ⁊ fratrē ſuū odit: mendax ē. Qui enīnō diligit fratrē ſuū quē videt: deū quē nō videt: quō pōt diligere? Quicūqꝫ gͦ odiū vel iracundiā ẜuat ī corde ⁊ ſub talitonitruo necterret̉ nec expergiſcit̉: nō dormiēs ſꝫ mortuꝰ eēcredēdus ē. Hec gͦ fratres chariſſimi quotidie cogitātes: qͥboni ſunt cū dei gr̄a cōtēdāt ꝑſeuerare ī oꝑibus bonis: qꝛ nōqͥceperit: ſꝫ qͥ ꝑſeuerauerit vſqꝫ in finē hic ſaluꝰ erit. Qui ꝟoſe ad elemoſynā tardos ⁊ ad iracundiā prōptos: ⁊ ad exercēdam luxuriā p̄cipites eſſe cognoſcūt: auxiliāte dn̄o feſtinētſe a malis eruere: vt q̄ bona ſunt mereant̉ implere: vt cū diesiudicij venerit: nō cū impijs: ſꝫ cū iuſtis ⁊ miſericordibꝰ peruenire ad eterna premia mereantur: preſtāte domino noſtroIeſu chriſto: qui cum patre etſpirituſancto viuit ⁊ regnat inſecula ſeculorum. Amen.¶ Dn̄ica ſcd̓a aduētus dn̄i. Sermo vnicus. Inquo pene idē qd̓ in p̄cedēti ſermone admonemurad ſpiritales xp̄i et eccleſie nuptias inuitamur: ⁊ad ſeruādū caſtitatē mētis et corporis: necnō officia pietatis ſtudioſe exercendum adhortamur.Anctam ⁊ deſiderabilē: glorioſam ac ſingularē ſojiAlennitatē: hͦ eſt natiuitatē dn̄i ſaluatoris fratres diIectiſſimi deuotiōe fideliſſima ſuſcepturi: totis viribꝰ nos debemꝰ cū ip̄iꝰ adiutorio pparare: ⁊ oēslatebras aīe nr̄e diligēter aſpicere: ne forte ſit ī nobis aliqd̓pctm̄ abſcōditū: qd̓ ⁊ cōſciētiā noſtrā cōfundat ac mordeat/⁊ oculos diuine maieſtatis offendat. Nā licꝫ xp̄s dn̄s noſterpoſt paſſionē reſurrexerit: ⁊ in celū aſcēderit: cōſiderat tn̄ vtcredimꝰ ⁊ diligēter attēdit: qualiter ſe vnuſqͥſqꝫ ſeruorū eiusfine auaricia: ſine ira: ſine ſuꝑbia atqꝫ luxuria ad celebrādāeiꝰ natiuitatē ſtudeat p̄parare atqꝫ cōponere: ⁊ ẜm qd̓ vnumquēqꝫ ornatū bonis moribꝰ viderit: ita illi gr̄am ſue mīe diſpēſabit. Si enī viderit charitatꝭ luce veſtitū: iuſticie vl̓ mīemargaritis ornatū: caſtū: hūilē: miẜicordē: benignū ⁊ ſobriūſi talē agnouerit corpꝰ ⁊ ſanguinē ſuū ei nō ad iudiciū: ſꝫ adremediū ꝑ ſacerdotū ſuoꝝ miniſteriū diſpēſabit. Si vero aliquē viderit adulterū: ebrioſum: cupidū ⁊ ſuꝑbū: timeo ne hͦxij. illi dicat̉: qd̓ in euāgelio dn̄s ip̄e dixit. Amice: quō huc intraſti nō habēs veſtē nuptialē? Et qd̓ dn̄s auertat fiat illud qd̓ſequit̉. Ligate illi manꝰ ⁊ pedes ⁊ ꝓijcite ī tenebras exteriores: vbi ē fletꝰ ⁊ ſtridor dētiū. Ecce qͣlē ſentētiā ī die iudicijexcipiet: qͥ ſine remedio penitētie ad feſtiuitatē dn̄i vitioruꝫſordibus inquinatꝰ acceſſerit. Innatale enī dn̄i fratres dilectiſſimi qͣſi ī nuptijs ſpiritalibꝰ ſpōſe ſue eccleſie xp̄s adiun.xx. ctus ē. Tūc ꝟitas de terra orta ē: tūc iuſticia de celo ꝓſpexittūc ꝓceſſit ſpōſus dethalamoſuo: hoc eſt verbū dei de vteroꝟginali. Proceſſit enī cū ſpōſa ſua eccleſia: id ē hūanā carnēſuſcepit. Ad iſtas gͦ tā ſanctas nuptias inuitati ⁊ ad cōuiuiūpr̄is ⁊ filij ⁊ ſpūſſctī intraturi: videte qͣlibꝰ indumētis debeamus ornari. Et ideo mūdemus qͣꝫtū poſſumus cū dei adiutorio corda ſimul ⁊ corꝑa nr̄a: vt celeſtis ille inuitator nihil īnobis ſordidū: nihil fedū: nihil obſcurū: nihiloculis ſuis deprehēdat indignū. Hec gͦ fratres dilectiſſimi nō trāſitorie:ſꝫ cū ingēti tremore debemꝰ attēdere. Inuitati enī ſumꝰ adnuptias: vbi nos ip̄i ſi bn̄ agimus ſponſeerimꝰ. Cogitemusad qͣles nuptias: ꝯſideremꝰ ad qͣlēſpōſum: vel ad qͣle ꝯuiuiū
.inuitati ſumus. Inuitati enī ſumꝰ admēſam: vbi nō inuenit̉cibus hoīm: ſꝫ panis ponit̉ angeloꝝ. Et iō videamꝰ ne forteintus ī aīa vbi deberemꝰ bonoꝝ opeꝝ margaritꝭ ornari: ibiappareamꝰ vitioꝝ pānis veteribꝰ inuoluti. Et qn̄ eos qͥ bōiſunt ī ocl̓is dei caſtitas reddet cādidos: tūc eos qͥ mali ſuntreddat luxuria ſordidatos. Etiō quotieſcūqꝫ aut dies natalis dn̄i: aut relique feſtiuitates adueniūt: ſicut frequēter admonui: an̄ plures dies: nō ſolū ab infelici cōcubinaꝝ ꝯſortioſꝫ etiā a ꝓprijs vxoribꝰ abſtinete: ab om̄i iracūdia vos alienos efficite: pctā p̄terita ꝑ elemoſynā ⁊ penitētiā redimant̉:ꝯͣ nullū hoīeꝫ odiū ī corde teneat̉. Qd̓ ſolebat vanitas ꝑ gulāꝑdere: incipiat iuſticia ꝑmīam pauꝑibꝰ erogare. Qd̓ luxuria vel gula diſſipauit ī mūdo: pietas reponat ī celo. Et licethoc expediat vt ſemꝑ elemoſynas facere debeamus: p̄cipuetn̄ in ſctīs ſolēnitatibꝰ ẜm vires nr̄as abūdātius erogemus:pauperes ante oīa frequētiꝰ ad cōuiuiū reuocemꝰ. Nō eniꝫeſt iuſtū vt ī ſctā ſolēnitate ī populo xp̄iano ad vnū dn̄m pertinente: alij inebrient̉: alij famis periculocrucient̉. Et nos ⁊oīs ppl̓s vnius dn̄i ſerui ſumꝰ: vno p̄cio redēpti ſumus: paricōditiōe ī hūc mūdū intrauimꝰ. ſimili etiā exitu migraturiſumus. Et ſi bn̄ agimꝰ ad vnā beatitudinē pariter veniemꝰ.Et qͣre pauꝑ tecū nō capiat cibū: qͥ tecū accepturꝰ ē regnū?Quare pauꝑ nō accipiat vel veterē tunicā: qͥ tecū recepturꝰ ēimmortalitatis ſtola? Quarę pauꝑ nō mereat̉ panē tuū: quitecū meruit accipere baptiſmi ſacramētū? Cur indignus eſtaccipere reliqͥas ciborū tuoꝝ: qͥ tecū ad cōuiuiū inuitatus ēangeloꝝ: Audite fratres audite nō meū ſed dn̄i cōe p̄ceptū.Sic enī ait in euāgelio. Cū facis prandiū aut cenā: noli inui Ltare diuites qͥ te iterū inuitēt: ⁊ fiat tibi retributio: ſed vocapauꝑes ⁊ claudos: et btūs eris: qꝛ nō habēt vnde retribuanttibi: retribuet̉ aūt tibi ī retributiōe iuſtoꝝ. Sꝫ dicit aliquis.Ergo amicos aut parētes non debeo ad cōuiuiū reuocare?Rogādi ſunt ⁊ parētes ⁊ vicini: ſꝫ rarius rogādi ſunt. Et nōnimis ſumptuoſa ⁊ delicioſa: ſꝫ tā parca ⁊ ſobria vel honeſtaillis debēt cōuiuia p̄parari: vt remaneat vn̄ poſſint pauꝑesrefici: vn̄ poſſit aliqͥd indigentibꝰ erogari: vt cū dies iudicijvenerit: nō cū impijs qͥ nunc pauperes deſpiciūt audiamusDiſcedite ame maledicti in ignē eternū: ſꝫ cū iuſtis et miſericordibus audire mereamur. Uenite bn̄dicti patris mei:ꝑcipite regnū: qꝛ eſuriui ⁊ dediſtis mihi māducare: ſitiui etdediſtis mihi bibere. Simul etiā nobis illa vox deſiderabilis dirigat̉. Euge ẜue bone ⁊ fidelis. qꝛ ſuꝑ paucafuiſti fidelis: ſuper multa te ꝯſtituā: intra in gaudiū dn̄i tui. Sꝫ vt hecq̄ ſuggeſſimꝰ ſenſibus vr̄e charitatis tenacius inhereāt: breuiter q̄ dicta ſunt iteramꝰ. Hoc enī admonuimus fratres: vtqꝛ natalis dn̄i imminet: tanqͣꝫ ad nuptiale ⁊ celeſte ꝯuiuiumab oī luxuria alieni: et bonis operibꝰ odornati nos ꝑ xp̄i adiutoriū preparemꝰ: elemoſynas pauperibꝰ erogemꝰ: iracūdiam vel odiū velut venenū de cordibus nr̄is reſpūamꝰ. Caſtitatē fideliter ꝯſeruate: ad cōuiuia vr̄a frequētius pauꝑesreuocate: ad vigilias maturiꝰ ſurgite: in eccleſia ſtātes: autorate aut pſallite: ꝟba ocioſa aut ſecularia nec ip̄i proferte: ⁊eos qͥ ꝓferre voluerint caſtigate. Pacem cū oībꝰ cuſtodite:⁊ quos diſcordes agnoſcitis: ad cōcordiā reuocate. Hec ſi fideliter xp̄o adiuuāte volueritis implere: ⁊ in hͦ ſcl̓o ad altaredn̄icū ſecura cōſciētia poteritis accedere: ⁊ in futuro ad eternā beatitudinē feliciter peruenire: preſtante dn̄o noſtro ieſuchriſto: qui viuit et regnat in ſecula ſeculorum. Amen.¶ Dominica proxima ante feſtū natiuitatis domini ſaluatoris de vnitate trinitatis et incarnatione verbi. Sermo. j.Egimus ſctm̄ Moyſen populo dei p̄cepta dātem Svbi dixit. Audi iſrael dn̄s deus tuꝰ: deus vnus eſt DNō pōt eē maior: nō pōt eē minor: ⁊ nō pōt nūeraOgri: dicente dauid ꝓph̓a. Magnꝰ dn̄s nr̄: et magna pꝫYꝟtus eiꝰ: ⁊ ſapiētie eius nō ē nūerꝰ. Optīe noſtis iſta fratreschariſſimi: qͥ corde fortiter tenetꝭ catholicā ꝟitatē: audite tn̄breuiter: qd̓ adiuuāte dn̄o ꝓpoſui explanādū: Deꝰ vnꝰ ē pr̄:deꝰ vnꝰ ē filiꝰ: deꝰ vnꝰ ē ſpūſſctūs. Nō tres dij: ſꝫ vnꝰ eſt deꝰTrinꝰ ī vocabulis: vnꝰ ī deitate ſubſtātie. Sꝫ dicit mihi hereticꝰ. Ergo ſi vnū ſūt: oēs ſunt incarnati: nō ad ſolū xp̄m ꝑtinet caro. Nēpe alid̓ ē aīa: alid̓ rō: et tn̄ in aīa eſt rō: et vna eſtaīa. Sed aliud anima agit: alid̓ ratio. Aīa viuit: rōſapit. Et
j. Iohā. iij
Psͣ. lxxx.iiij.
Psͣ. lxxx.iiij.
Mat. xxij.
Matth̓.
j. Io. xlii.
Sermo. ij.
L
ermo. i.
G
psͣ. cxliiij.
ASermo. iij.Deūt̓. vj.
Mat .xxv.
2Lu. xiiij.
TX
E
C