Expoſitio diui Auguſtini in euāgeliū ſcd̓m Iohar

xpoſitio diui Auguſtini inſpondit Thomas et dixit ei. Dominus meus ⁊deus meus. Dicit ei ieſus. Quia vidiſti me thoma credidiſti: beati qui non viderūt ⁊ crediderūtIUblatum eſſe dominum de monumento diſcipuAAlis eius petro ⁊ iohanni nūciauerat maria magda¶AIlene. quo illi venientes inuenerunt ſola lintheami¶ Ꝙua quibus corpus fuerat inuolutū. Et quid aliudcrediderunt: niſi quod illa dixerat: quod etiam ipſa crediderat? Abierunt ergo iterum ad ſemetipſos diſcipuli. )id eſt.vbi habitabant: et vnde ad monumentum cucurrerantMaria autem ſtabat ad monumentum foris plorans. Uiris enim recedentibus infirmiorem ſexuꝫ in eodem loco fortior figebat affectus: ⁊ oculi qui dominum queſierant ⁊ noninuenerant: lachrymis iam vacabant amplius dolentes qd̓fuerat de monumento ſublatus: qͣꝫ quod fuerat in ligno occiſus: quoniam magiſtri tanti cuius eis vita ſubtracta fueratnec memoria remanebat. Tenebat itaqꝫ ad monumentū iādolor iſte mulierem. ſCum ergo fleret: inclinauit ſe ⁊ proſpexit in monumentum. Cur hoc fecerit neſcio: non eniꝫ neſciebat non ibi eſſe iam quem querebat: quandoquideꝫ inde ſublatum diſcipulis ipſa nunciauerat: ⁊ illi ad monumentum venerant. ⁊ non ſolum intuendo: ſed etiam intrando corpus domini queſierant: nec inuenerant. Quid ſibi ergo vult ꝙiſta cum fleret rurſum inmonumentum inclinata proſpexitUtrum quod nimium dolebat: nec ſuis nec illoruꝫ oculis facile putabat eſſe credendum: an potiꝰ diuino inſtinctu in animo eius effectum eſt vt proſpiceret? Proſpexit eniꝫ ( ⁊ viditduos angelos in albis ſedentes: vnum ad caput: ⁊ vnum adpedes: vbi poſitum erat corpus ieſu. Quid eſt ꝙ vnus adcaput ⁊ ad pedes alter ſedebat? An quoniam qui grece angeli dicuntur: latine ſunt nuncij: iſto modo chriſti euangeliumvelut a capite vſqꝫ ad pedes ab initio vſqꝫ in finem ſignificabant eſſe nunciandum. ¶Dicunt ei illi. Mulier quid ploras:Dicit eis. Quia tulerunt dominum meū: ⁊ neſcio vbi poſuerunt eum: Angeli lachrymas prohibebant: vbi quid aliudqͣꝫ futurum quodāmodo gaudium nunciabant. Ita enim dixerūt: Quid ploras? Ac ſi dicerēt: Noli plorare: Atilla eosputans interrogaſſe neſcientes: cauſas prodidit lachrymaꝝQQuia tulerunt inquit dominum meum. Dominum ſuū vocans corpus exanime domini ſui. a toto partem ſignificans:ſicut omnes confitemur ieſum chriſtum filium dei vnicuꝫ dominum noſtrum. quod vtiqꝫ ſimul eſt ⁊ verbum ⁊ anima ⁊ caro. crucifixumtamen ⁊ ſepultum: cum ſola eius ſepulta ſit caro. ¶ Et neſcio inquit vbi poſuerunt eum. Hec erat cauſa maior doloris: quia neſciebat quo iret ad conſolandum doloreꝫSed hora iam venerat: vt id quod nunciatum quodāmodofuerat ab angelis flere prohibentibus: gaudium ſuccederetfletibus. ¶ Deniqꝫ cum hec dixiſſet conuerſa eſt retrorſuꝫ ⁊ vidit ieſum ſtantem: et nonſciebat quia ieſus eſt. Dicit ei ieſus. Mulier quid ploras? Quem queris? Illa exiſtimās qꝛhortulanus eſſet: dicit ei. Domine ſi tuſuſtuliſti eum: dicitomihi vbi poſuiſti eum: ⁊ ego eum tollam. Dicit ei ieſus. Maria. Conuerſa illa dicit ei. Rabboni quod dicitur magiſter.)Nemo calumnietur mulieri: quod hortulanum dixerit dominum. ⁊ ieſum magiſtrum. Ibi enim rogabat: hic agnoſcebat. Ibi honorabat hominem a quo beneficium poſtulabathic recolebat doctoreꝫ a quo diſcernere humana ⁊ diuina diſcebat. Appellabat dominum cuius ancilla non erat vt pereum veniret ad dominum cuius ancilla erat. Aliter ergo dominum dixit. Suſtulerunt dominum meum: aliter auteꝫ: domine ſi tu ſuſtuliſti eum. Nam ⁊ prophete appellauerunt dominos eos qui homines erant: ſed aliter illuꝫ de quo ſcriptūxxiij. eſt. Dominus nomen ei: Sed iſta mulier que iam fuerat conuerſa retrorſum vt videret ieſum. quando eū putauit eſſe hortulanum ⁊ cum illo vtiqꝫ loquebatur. Quomodo rurſus conuerſa dicitur. vt ei diceret/ rabboni: niſi quia tunc conuerſacorpore quod non erat putauit. nunc corde conuerſa qd̓ eratagnouit? Dicit ei ieſus. Noli me tangere: nōdum enim aſce̓di ad patrem meum. Uade autem ad fratres meos ⁊ dic eisAſcendo ad patrem meum ⁊ patrem veſtrum: deum meum.deum veſtrum. ¶ Eſt in his verbis quod breuiter quidem ſꝫPtamem attentius pertractare debemus. Ieſus quippe mulierem que illum magiſtrum agnouit ⁊ appellauit. cuꝫ hec ei

lgreſponderet fidem docebat: et hortulanus ille in eius cordetanqͣꝫ in horto ſuo granuꝫ ſynapis ſeminabiat. Quid eſt ergonoli me tangere? Et tanqͣꝫ huius prohibitionis cauſa quereretur. adiunxit. Nondum enim aſcendi ad patrē meū. Quideſt hoc? Si ſtans interra non tangitur: ſedens in celo quomodo ab hominibꝰ tangetur? Qui certe anteqͣꝫ aſcenderet diſcipulis ſe tangendum obtulit dicens. ſicut lucas euāgeliſta teſtatur. Palpate ⁊ videte quia ſpiritus carnem et oſſa nō ha­ Lbet ſicut me videtis habere: vel quando dixit diſcipulo thome: infer digitum tuum huc ⁊ vide manus meas ⁊ affer ma­ sͣ.num tuam ⁊ mitte in latus meum. Quis autem tam ſit abſudus vt dicat eum a diſcipulis quidem anteqͣꝫ ad patrē aſcerdiſſet voluiſſe ſe tangi: amulieribus autem noluiſſe niſi cūaſcendiſſet ad patrem? Sed nec ſic qui vellet deſipere ſineretur. Leguntur em̄ etiam femine poſt reſurrectionem anteqͣad patrem aſcenderet tetigiſſe ieſum: in quibus erat etiā ip̄ajmaria magdalena narrante mattheo quod occurrerit illis ieſus dicens. Auete. Ille autem acceſſerunt inquit ⁊ tenuerūtpedes eius ⁊ adorauerunt eum. Hoc a iohanne p̄termiſſumeſt: ſēd a mattheo verum dictum eſt. Reſtat ergo vt aliquodin his verbis lateat ſacramentū: quod ſiue inueniamus ſiueinuenire minime valeamus: ineſſe tamen nullo modo dubitare debemus. Aut ergo ſic dictum eſt: noli me tangere nondum em̄ aſcendi ad patrem meuꝫ: vt in illa femina figurareſeccleſia degentibꝰ que in chriſtum non credidit niſi cū aſcēdiſſet ad patrem: aut ſic in ſecredi voluit ieſus. hoc eſt ſic ſeſpiritualiter tangi quod ipſe ⁊ pater vnum ſunt. Eius quippe intimis ſenſibus quodāmodo aſcendit ad patrem: qui ſicin eo profecerit vt patri agnoſcat equalem. Aliter non rectetangit̉ .i. aliter nō recte in eū credit̉. Poterat aūt ſic crederemaria vt eū putaret imparē patri. qd̓ vtiqꝫ prohibet̉ cū ei dicit̉. noli me tāgere .i. noli in me ſic credere quēadmoduꝫ adhuc ſapis. Noli tuuꝫ ſenſuꝫ hucuſqꝫ pertendere qd̓ prote factus ſum: nec tranſire ad illud quo facta es. Quomodo enimnon carnaliter adhuc in eum credebat: quem ſicut homineꝫflebat. Nondum em̄ aſcendi inquit ad patrem meuꝫ. Ibi metangis: quando me credideris patri nō imparem deuꝫ. Uade autem ad fratres meos ⁊ dic eis. Aſcendo ad patreꝫ meū⁊ patrem veſtrum. Non ait/ patrem noſtrū. Aliter ergo meūaliter veſtrum. Natura meum. gratia veſtrum. Et deū meū⁊ deum veſtrum. Neqꝫ hic dixit deum noſtrum. Ergo ⁊ hicaliter meum. aliter veſtrum. Deum meum ſub quo ⁊ ego homo ſum: deum veſtrum inter quos ⁊ ipſuꝫ mediator ſuꝫ. ¶ Uenit maria magdalene annuncians diſcipulis: qꝛ vidi dominum ⁊ hec dixit mihi. Cum eſſet ergo ſero die illo vna ſabbatorum ⁊ fores eſſent clauſe vbi erant diſcipuli congregati ꝓpter metum iudeorū: venit ieſus ⁊ ſtetit in medio ⁊ dixit eisPax vobis. Et cum hoc dixiſſet: oſtendit eis manus ⁊ latꝰ IClaui enim manus fixerant. lancea latus eius apperuerat:vbi ad dubitantium corda ſananda vulneruꝫ ſunt ſeruata veſtigia. Moli autem corporis vbi diuinitas erat: oſtia clauſanon obſtiterunt. Ille quippe non eis apertis intrare potuitquo naſcente virginitas matris inuiolata permanſit. ¶Gauiſi ſunt ergo diſcipuli viſo domino. Dixit ergo eis iteꝝ: Paxvobis. Iteratio confirmatio eſt. Ipſe quippe dat per prophetam promiſſam pacem ſuper pacem. ¶ Sicut miſit me pater: inquit: ⁊ ego mitto vos Equalem patri filium nouimusſed hic verba mediatoris agnoſcimus. Medium quippe ſeoſtendit dicendo: Ille me. ⁊ ego vos. Hec autem cum dixiſſet: inſufflauit ⁊ dicit eis. Accipite ſpiritumſanctum. Inſufliflando ſignificauit ſpiritumſanctum nō patris ſolius eſſe ſpi d̓ritum: ſed ⁊ ſuum. Quorum remiſeritis (inquit) peccatareˢ nmittuntur eis: ⁊ quorum retinueritis retenta ſunt. Eccleſieᵈcharitas que per ſpiritumſanctum diffunditur in cordibusˡˡnoſtris participum ſuorum peccata dimittit: Eorum auteꝫ cqui non ſunt eis participes tenet. Ideo poſtea qͣꝫ dixit acci Ipite ſpiritumſanctum: hoc continuo de peccatoruꝫ remiſſione ac detentione ſubiecit. Thomas autem vnus ex duodecim qui dicitur didimus non erat cum eis quando venit ieſus. Dixerunt ergo ei alij diſcipuli. Uidimus dominū. Illeautem dixit eis. Niſi videro in manibus eius fixuram clauorum. ⁊ mittam digitum meū in locum clauorum. ⁊ mittaꝫmanum meam in latus eius non credam. Et poſt dies octo.iterum erant diſcipuli eius intus: ⁊ thomas cū eis. Uenit ie

psͣ. lxxxiij.

L

O

sͣ.xx.

Lu. xxiiij.

.iiij. ſenten.diſt. xviij.nec ideo.de pe. diſt.iiij. eccl̓iecharitas.Roma. v.

Math̓.xxviij

C