Capitulū. v.C actatus. xix.Fo. clxiiij.

Tractatus. xix.non poſſent niſi facta: facere filius non poſſet niſi monſtratafuerint. Ergo ſine filio facta? Sed verū eſt omnia per ipſumfacta ſunt. Ergo anteqͣꝫ facta / monſtrata ſunt. Sed hoc diximus differēdū eſſe: quo redeūdum ſit: percurſa lectione ſi vtdiximus aliquid vel tēporis vel virium nobis remāſerit: adea que diſtulimꝰ retractanda. Ampliꝰ audite difficilia.Etjnō maiora his inquit demōſtrabit ei opera: Fita vt vos miremiita. ni. MMaiora his. Quibus maiora? Facile occurrit / que modo audiſtis curationibus languoꝝ corporalium. De iſto enīqui triginta ⁊ octo annis habebat īfirmitatē et chriſti verboſanatus eſt: nata eſt huius occaſio tota ſermonis. Et ꝓpterhoc dominus dicere potuit / maiora his demōſtrabit ei opera: vt vos miremini. Sunt enī opera maiora qͣꝫ iſta: ⁊ demonſtrabit ea pater filio. Non demōſtrauit ei tanqͣꝫ de preterito:ſed demonſtrabit de futuro: hoc eſt demōſtraturus eſt. Rurſus difficilis oritur queſtio. Eſt enī aliquid apud patrē qd̓adhuc latebat filium: quādo iſta filius loquebatur. Si enimdemonſtrabit: hoc eſt demōſtraturus eſt/ nondū demonſtrauit: et filio tunc demōſtraturus eſt quando ⁊ iſtis. Sequiturenī ita: vt vos miremini. Et hoc difficile eſt videre: quomodo tanqͣꝫ temporaliter filio coeterno aliquid demōſtret eternus pater: omnia ſcienti que ſunt apud patrē. Que ſunt tamēilla maiora. Hoc enī forte facile eſt intelligere. ¶ Sicut enimpater inquit ſuſcitat mortuos et viuificat: ſic ⁊ filiꝰ quos vultviuificat. Maiora enī ſunt opera mortuos ſuſcitare: qͣꝫ languidos ſanare: Sed reſuſcitat pater mortuos ⁊ viuificat: ſicet filius quos vult viuificat. Alius ergo pater alius filiꝰ: ſedomnia ꝑ ipſum. Ipſos itaqꝫ filiꝰ quos et pater: quia nō alia:nec aliter: ſed hec ⁊ filius ſimiliter facit. Ita plane intelligēdum eſt: et ita tenēdum. Sed mementote qꝛ filius quos vultviuificat. Tenete hic ergo non ſolū poteſtatē filij: verū etiaꝫvoluntateꝫ. Et filius quos vult viuificat: et pater quos vultviuificat: et ipſos filiꝰ quos et pater: ac per hoc eadē patrisac filij poteſtas eſt ⁊ volūtas. Quid ē ergo qd̓ſequit̉. ¶Neqꝫenī pater iudicat quēqͣꝫ: ſed iudiciū omne dedit filio: vt oēshonorificent filiū ſicut honorificant patrē. Quod ita ſubiūxit: tanqͣꝫ rationē reddens ſuperioris ſententie. Multū mouet. Intēti eſtote. Filiꝰ qͦs vult viuificat: pater qͦs vult viuificat. Filius ſuſcitat mortuos: ſicut pater ſuſcitat mortuos.Neqꝫ eniꝫ pater iudicat quēqͣꝫ. Si in iudicioſuſcitandi ſuntmortui quomodo pater ſuſcitat mortuos/ ſi non iudicat quēqͣꝫ? Omne quippe iudiciū dedit filio. In illo quippe iudicioſuſcitant̉ mortui ⁊ reſurgunt: alij ad vitā eternā: alij ad penāQuod totū ſi filius facit/ pater autē ideo non facit: qꝛ paternō iudicat quēqͣꝫ: ſed omne iudiciū dedit filio: contrariū videbitur ei qd̓ dictum eſt. Sicut pater ſuſcitat mortuos et viuificat: ſic et filiꝰ quod vult viuificat. Simul gͦ ſuſcitāt. Si ſimulſuſcitāt: ſimul viuificāt: ſimul ergo iudicant. Quō itaqꝫverū eſt: neqꝫ enim pater iudicat quēqͣꝫ: ſed iudiciū omne dedit filio? Moueāt interim ꝓpoſite queſtiones: preſtabit dominus vt ſolute delectēt. Ita eſt fratres. Oīs queſtioniſi intentū fecerit ꝓpoſita: non letificabit expoſita. Sequat̉ ergoipſe dn̄s: ne forte in his q̄ ſubiecit aperiat ſe aliquantū. Subtexit enī nubilo lucem ſuā: et difficile eſt aquile more volareſuper omnē nebulā qua tegitur oīs terra: ⁊ videre verbū domini ſinceriſſimā lucem. Ne forte ergo calore radiorū ſuorūdiſcutiat caliginē noſtrā ⁊ aliquantū ſe in cōſequētibus ape2rire dignet̉: dilatis iſtis: ſequētia videamꝰ. QQui nō honorificat filiū: nō honorificat patrē qui miſit illū. Hoc verū eſt:et planū eſt. Omne quippe iudiciū dedit filio ſicut ſupra dixit: vt omnes honorificēt filiū ſicut honorificāt patrē. Quidſi inueniunt̉ qui patrem honorificāt et nō honorificāt filiuꝫ:Non poteſtinquit fieri qui nō honorificant filiū: non honorificant patrē qui miſit illū. Nō poteſt ergo dicere aliqͥs. Egopatrē honorificabā: qꝛ filium nō nouerā. Et ſi nondū filiumhonorificabas: nec patrē honorificabas. Quid eſt enī honorificare patrē: niſi quod habeat filiū? Aliud eſt eniꝫ cum tibicōmendatur deus qꝛ deus eſt: ⁊ aliud eſt cum tibi cōmendat̉deus: qꝛ pater. Cū tibi quia deus eſt cōmendatur: creator tibi cōmendatur: omnipotēs tibi cōmendatur. Spiritus quidem ſummꝰ eternus inuiſibilis tibi cōmendatur. Incōmutabilis tibi cōmendatur. Cum vero tibi qꝛ pater eſt cōmēdatur: nihil tibi aliud qͣꝫ et filius cōmendatur. Quia pater dicinon poteſt: ſi filiū non habet: ſicut nec filiꝰ ſi patrē non habet.

Capitulū. v.Fo. clxiiij.Sed forte quidē patrē honorifices tanqͣꝫ maiorē: filium vero tanqͣꝫ minorē: vt dicas mihi: honorifico patrem: ſcio eniꝫquod habeat filiū: et non erro in patris nomine nō enim patrem intelligo ſine filio honorifico tamen et filium tanqͣꝫ minorem. Corrigit te ipſe filius et reuocat te dicens: vt oēs honorificent filium: non inferius ſed ſicut honorificant patrē.Qui ergo non honorificāt filium: non honorificant patremqui miſit illū. Ego inquis maiorem honorē volo dare patri:minorem filio. Ibi tollis honorē patri: vbi minorem das filio. Quid eniꝫ aliud tibi videtur ita ſentienti: niſi quia paterequalem ſibi filiuꝫ generare/ aut noluit/ aut non potuit? Sinoluit: inuidit: ſi nō potuit: defecit. Non ergo vides quia itaſentiendo vbi maioreꝫ honorem vis dare patri: ibi es contumelioſus in patrem? Proinde ſic honorifica filiuꝫ quomodo honorificas patrem: ſi vis honorificare et patrem ⁊ filiū.¶ Amen Amē dico vobis: quia qui verbum meū audit et credit ei qui miſit me habet vitam eternam. Et in iudicium nōvenit: ſed Ftranſijta morte in vitam. Non nunc tranſit: ſed Ziam tranſijt a morte in vitam. Et hoc attendite qui verbum trameū audit: et non dixit ⁊ credit mihi: ſedcredit ei qui me miſit. Uerbum ergo filij audiat: vt patri credat. Quare verbuꝫaudit tuum: et credit alteri? Nōne cum verbum alicuius audimus: eidem verbū proferenti credimus: loquenti nobis fidem accōmodamꝰ? Quid ergo voluit dicere qui verbū meūaudit ⁊ credit ei qui miſit me: niſi quia verbū eius eſt in me?Et quid eſt audit verbuꝫ meū: niſi audit me? Qui credit mihi: credit ei qui miſit me: quia cum illi credit / verbo eius credit. Cum autem verbo eius credit/ mihi credit: quia verbuꝫpatris ego ſum. Pax ergo in ſcripturis et omnia diſpoſita:nequaqͣꝫ rixātia. Tu abijce litē cordis tui: intellige ꝯcordiāſcripturarum. Nunquid contraria ſibi diceret veritas? Quiaudit inquit verbum meū et credit ei qui miſit me habet vitam eternam: ⁊ in iudiciū non venit: ſed tranſit a morte ad vitam. Meminiſtis quod ſuperius poſueramus: quia ſicut pater ſuſcitat mortuos et viuificat: ſic et filius quos vult viuificat. Incipit iam aperire ſe loqui de reſurrectione mortuoꝝ:et ecce iam reſurgūt mortui. Qui enim verbum meū audit etcredit ei qui miſit me habet vitam eternā: et in iudicium nōvenit. Proba qꝛ reſurrexit: ſed tranſijt inquit a morte ad vitam: nullo dubitante vtiqꝫ reſurrexit. Non enim tranſiret demorte ad vitam: niſi primo eſſet in morte et non eſſet in vita.Cum autem tranſierit/ erit in vita: et non erit in morte. Mortuus ergo erat et reuixit: perierat et inuētus eſt. Fit perindeiam quedam reſurrectio: et tranſeunt homines a morte quadam ad quandā vitam. A morte infidelitatis ad vitam fidei:a morte falſitatis: ad vitā veritatis. Amorte iniquitatis: advitam iuſticie. Eſt ergo et iſta quedaꝫ reſurrectio mortuoꝝ.Aperiat illā plenius: ⁊ diluceſcat nobis vt cepit. Amen amēdico vobis: quia venit hora ⁊ nunc eſt. Nos expectamus infinem reſurrectionē mortuoruꝫ: nam ita credimus: īmo nonexpectamus. Sed plane expectare debemus. Neqꝫ eniꝫ falſum credimus in fine mortuos reſurrecturos. Cum ergo vellet dominꝰ ieſus inſinuare nobis quandā reſurrectione mortuorum / ante reſurrectionē mortuorum. Non ſicut lazari velfilij illiꝰ vidue: vel filie archiſynagogi qui reſurrexerūt morituri: nam et ipſorū mortuorū quedam reſurrectio facta eſt:ante reſurrectionē mortuorum. Sed ſicut hic dicit habet inquit vitam eternam: et in iudiciū non venit: ſed tranſit a morte ad vitam. Ad quā vitam? Ad eternam. Non autē ſicut corpus lazari. Tranſit enim et ille a morte ſepulchri ad vitā hominum: ſed nō eternā: iterum moritur. Reſurrecturi autē infine ſeculi mortui: in vitam eternā tranſibunt. Cum ergo vellet dominus ieſus chriſtus magiſter celeſtis: verbū patris ⁊veritas demonſtrare nobis quandā reſurrectionem in vitaꝫeternam ante reſurrectionē mortuoruꝫ in eternā vitam. Uenit hora inquit. Tu proculdubio imbutus fide: reſurrectionem carnis expectabas: horā illaꝫ finis ſeculi diem iudicij:quā ne in iſto loco expectares: addidit ⁊ nūc eſt. Quod ergodicit venit hora. Nō dicit de illa hora nouiſſima vbi in iuſſuet voce archangeli: et in tuba dei dominꝰ ipſe deſcēdet de celo et mortui in chriſto reſurgent primi: deinde nos qͥ viuimꝰviuentes qui reliqui ſumus/ ſimul rapiemur cum illis in nubibus obuiam chriſto in aera: et ita ſemper cum domino erimus. Et veniet hora illa: ſed nō eſt nunc. Hora vero iſta quex iiij

x iiij

BAl̓. lit. nōhabet. ita.

E

Alia. lit.tranſiet.