Somelia. l. Fo.Sancti Anguſtini.

Somelia. l. Fo. cxxxvj.l.

D.glos imago futuri iudicij: vt cū alij accedūt ad altare dei quoipſe nō accedit: cogitet qͣꝫ ſit cōtremiſcēda illa pena qͣ ꝑcipientibꝰ alijs vitā eternā: alij in mortē p̄cipitent̉ eternā. Ad hͦenī altare qd̓ nūc in eccleſia eſt in terra poſitū: t̄ renis oculisexpoſitū: ad myſterioꝝ diuinoꝝ ſignacula celebrāda: multietiā ſcelerati p̄nt accedere: qm̄ deꝰ ꝯmēdat in hͦ tꝑe patiētiāſuā: vt in futuro exerceat ſeueritatē ſuā. Accedūt enī ignorātes: qm̄ patiētia dei ad penitentiā eos adducit. Illi autē ẜmduriciā cordis ſui et cor īpenitēs theſaurizant ſibi irā in dieire / ⁊ reuelationis iuſti iudicij dei: qͥ reddet vnicuiqꝫ ſcd̓moꝑa ſua. Adollud aūt altare qͦ p̄curſor ꝓnobis ītroiuit ieſusquo caput eccleſie p̄ceſſit: mēbris ceteris ſecuturis: nullꝰ eorū accedere poterit: de qͥbꝰ (vtiā cōmemoraui) dixit apl̓s.Qm̄ qͥ talia agūt regnū dei nō poſſidebunt. Solus enī ſacerdos ſed plane ibi totꝰ aſſiſtit: adiūcto ſcꝫ corpore cui caputleſt: qd̓ iā aſcēdit in celū. Ip̄e eſt cui dixit apl̓s petrꝰ. Plebsſancta: regale ſacerdotiū. Quō gͦ in īteriora veli ⁊ in illa īuiſibilia ſanctaſāctoꝝ ītroire audebit aut poterit: qͥ medicinādiſcipline ꝯtēnens: noluit pauliſper a viſibilibus ſeparari?Qui enī noluit humiliari vt exaltaret̉: cū exaltari voluerit:deijciet̉: ⁊ in eternū ſeiūget̉ ab eternis ſctīs. Quiſqͥs hoc tꝑeꝑ merita obediētie/ ⁊ ꝑſatiſfactionē penitentie: nō ſibi ꝓuidit locū in corꝑe ſacerdotis: qͣ fronte īpudētie tūc volet auerti faciē dei a pctīs ſuis: qͥ nūc toto corde non dic̄. Qm̄ facinꝰmeū ego agnoſco: ⁊ pctm̄ meū an̄me eſt ſemꝑ? Quo pacto q̄ſodeꝰ dignet̉ ignoſcere: qd̓ in ſe ipſe hō dedignatꝰ eſt agnoſcere? Aut illud qͣle eſt in qͦ ſibi blādiūtur: qͥ ſua ſe vanitate ſeducūt: ꝑſeuerātes in malicia / atqꝫ luxurijs ſuis cum audiūtapl̓m dicentē. Qm̄ qͥ talia agūt regnū dei nō poſſidebūt: Audent ſibi p̄ter regnū dei ſalutē quā deſiderāt polliceri: atqꝫita īter ſe loquunt̉: dū recuſant agere pnīam ꝓ pctīs ſuis ⁊ ꝑditos mores aliqn̄ in meliꝰ cōmutare. Regnare nolo: ſuffic̄mihi ſaluū eſſe. In qͦ primū nos fallit: qꝛ eorū nec ſalꝰ vlla ē:ei quoꝝ iniqͥtas ꝑſeuerat. Qd̓ enī ait dn̄s. Qm̄ abūdauit iniqͥtas refrigeſcit charitas multoꝝ: qͥ autē ꝑſeuerauerit vſqꝫ infinē hic ſaluꝰ erit: ſalutē vtiqꝫ ꝓmiſit ꝑſeuerātibꝰ in charitate: nō in iniqͥtatē. Ubi autē charitas ē: oꝑa illa mala a regnodei ſeparātia eſſe nō poſſunt. Oīs enī lex ex vno ẜmone ꝯpleta eſt in eo qd̓ ſcriptū eſt. Diliges ꝓximū tanqͣꝫ teipſum. Deinde ſi eſt aliqͣ differētia īter regnates et nō regnātes: oportet tn̄ vt in vno regno ſint oēs: ne in hoſtiū aūt alienoꝝ numero deputent̉. Oēs enī romani romanū regnū poſſidēt: qͣꝫuisin eonō oēs regnēt: ſed ceteris regnātibꝰ pareāt. Nō aūt aitapl̓s. Qui talia agūt nō regnabūt cū deo: ſed regnum dei nōv. poſſidebūt. Qd̓ etiā de carne ⁊ ſanguīe dictū eſt. Caro ⁊ ſanguis regnū dei nō poſſidebūt: qꝛ corruptibile hoc induet incorruptionē: et mortale hoc induet īmortalitatē: vt iam noncaro ⁊ ſanguis ſꝫ ex aīali corpore ſpirital̓ corꝑis habitū: naturāqꝫ mereat̉. Uel illa eos terreat vltima ſnīa iudicis nr̄i:quā ꝓpterea nūc aꝑiri voluit: vt ab eiꝰ fidelibꝰ p̄caueatur.Dās metuētibꝰ ſe ſignificationē vt fugiāt a facie arcꝰ. Exx. ceptꝭ enī eis qͥ cū illo etiā iudicabūt: qͥbꝰ ⁊ ꝓmiſit dicēs. Sedebitis ſuꝑ duodecim thronos iudicātes duodecī tribꝰ iſrl̓In numero iudicātiū oēs ītelligūtur: qͥ ꝓpter euāgeliū oīaſua dimiſerūt: ⁊ ſecuti ſūt dn̄m. Duodenariꝰ qͥppe numerusad quādā vniuerſitatē refert̉. Nō enī paulꝰ apl̓s ibi nō erit:qͥ īter illos duodecī nō fuit. Exceptis gͦ illis qͦs etiā noīe angeloꝝ ſignificauit: qn̄ ait. Cū venerit filiꝰ hoīs iudicare cuꝫangelis ſuis. Angeli enī vtiqꝫ nūcij ſūt. Nūcij aūt rectiſſimeaccipiunt̉ oēs qͥ ſalutē celeſtiū hoībꝰ nūciauerūt. Un̄ ēt euāgeliſte boni nūcij pn̄t īterp̄tari: et de iohāne baptiſta dictūlij eſt. Ecce mitto angelūmeū an̄ faciē tuā. His gͦ vt dicere ceperā exceptis: cetera oīm hoīm multitudo ſic̄ in ipſiꝰ ꝟbisv. dn̄i manifeſtū eſt: ī duas ꝑtes diuidet̉. Poſiturꝰ ē enī ouesad dexterā: hedos aūt ad ſiniſtrā: ⁊ dicet̉ ouibꝰ .i. iuſtis. Uenite bn̄dicti patrꝭ mei: ꝑcipite regnū qd̓ vob̓ paratū eſt a cōſtitutiōe mūdi. De hͦ vtiqꝫ regno dixit apl̓s: cū enumeraretoꝑa mala. Qm̄ qui talia agūt regnū dei nō poſſidebūt. Audiv. qͥd audiāt qͥ a ſiniſtris erūt. Ite (īquit) in ignē eternū: qͥ p̄paratꝰ eſt diabolo ⁊ āgelis eiꝰ. Quapropter p̄ſumere qͥs audeat de noīe xp̄iano: ⁊ nō cū oī obediētia ⁊ timore audiat apl̓ꝫdicētē. Hoc enī ſcitote cognoſcētes ꝙ oīs fornicator: aut immūdꝰ: aut auarꝰ: qd̓ eſt idoloꝝ ſeruitꝰ: nō habet hereditatēinregno xp̄i et dei. Nemo vos ſeducat inanibꝰ ꝟbis: ꝓpter

Somelia. l. Fo. cxxhoc enī venit ira dei in filios diffidētie. Nolite itaqꝫ fieri ꝑticipes eoꝝ. Latiꝰ aūt ad corinthios hec dicit. Nolite erra? j.re: neqꝫ fornicatores: neqꝫ idolis ſeruiētes: neqꝫ adulteri: neqꝫ molles: neqꝫ maſculoꝝ cōcubitores: neqꝫ fures: neqꝫ auari: neqꝫ ebrioſi: neqꝫ maledici: neqꝫ rapaces: regnū dei poſſidebūt. Sed vidēte quēadmodū timorē ⁊ deſperationē ſalutis abſtulerit eis: qͥ hec in vita veteri cōmiſerūt. Et hec qͥdē(inqͥt) fuiſtis: ſꝫ abluti eſtis: ſed ſanctificati eſtis in noīe dn̄inr̄i ieſu xp̄i: ⁊ ſpū dei nr̄i. Quiſqͥs gͦ poſt baptiſmū aliquorūpͥſtinoꝝ malorū oꝑe obligatꝰ tenet̉: vſqꝫ adeo ſibi īimicꝰ eſt:vt adhuc dubitet vitā mutare: dū tēpus eſt cū ita peccat ⁊ viuit. Nā vtiqꝫ qd̓ ita ꝑſeuerāt peccat: theſaurizat ſibi iram in ildie ire/ ⁊ reuelationis iuſti iudicij dei. Qd̓ aūt adhuc viuitpatiētia dei ad pnīam eū adducit. Implicatꝰ gͦ tā mortiferꝭvinculis pctōꝝ detrectat: aut differt: aut dubitat cōfugeread ipſas claues eccleſie qͥbꝰ ſoluat̉ in terra vt ſit ſolutꝰ in ce­ Clo: ⁊ audet ſibi poſt hāc vitā: qꝛ tm̄ xp̄ianꝰ dicit̉ ſalutē aliquāpolliceri. Nec veridicū illud dn̄ice vocis tonitruū cōtremiſcit. Nō oīs qͥ dicit mihi: dn̄e dn̄e ītrabit in regnū celorū ⁊cͣ. CQuid ad galatas idē apl̓s. Nōne talia enumerās eodē finecōcludit? Manifeſta ſūt (inqͥt) oꝑa carnis: q̄ ſūt fornicationes: īmūdicie: luxurie: idolorū ſeruitꝰ: veneficia: īimicitieꝫcōtētiones: emulatiōes: aīoſitates: diſſenſiones: hereſes: inuidie: ebrietates: comeſſatiōes: ⁊ his ſil̓ia q̄ p̄dico vobis ſic̄p̄dixi. Qm̄ qͥ talia agūt: regnū dei nō poſſidebūt. Iudicet gͦſeipſum hō in iſtis volūtate dū pōt: ⁊ mores ꝯuertat ī meliꝰ: Lne cū iā nō poterit: etiā p̄ter volūtatē a dn̄o iudicet̉. Et cū in ⁊ſe ꝓtulerit ſeueriſſime medicine ſnīam: veniat ad antiſtites j.ꝑ quos illi in eccleſia claues miniſtrant̉: ⁊ tāqͣꝫ bonꝰ incipiēsˡˡiā eſſe filiꝰ maternoꝝ mēbroꝝ ordine cuſtodito a p̄poſitis ſa Vcramētoꝝ accipiat ſatiſfactiōis ſue modū: vt in offerēdoſa? qcrificio cordis ꝯtribulati deuotꝰ ⁊ ſupplex: id tn̄ agat qd̓ nōſolū illi ꝓſit ad recipiēdā ſalutē: ſed etiā ceteris ad exēplū.Ut ſi pctm̄ eiꝰ nō ſolū in graui eiꝰ malo: ſꝫ etiā in ſcādalo eſtalioꝝ: atqꝫ hͦ expedire vtilitati eccl̓ie videt̉ antiſtiti in notitia multoꝝ vel etiā totiꝰ plebis agere pnīam nō recuſet: nonreſiſtat: nō letali ⁊ mortifere plage: ꝑ pudorē addattumorē.Meminerit tn̄ ſemꝑ ꝙ ſuꝑbis deꝰ reſiſtit: humilibꝰ aūt datgr̄am. Quid eſt enī infeliciꝰ: qͥd ꝑuerſiꝰ qͣꝫ de ip̄o vulnere qd̓latere nō pōt nō erubeſcere: ⁊ d̓ ligatura illiꝰ erubeſcere? Nemo arbitret̉ fr̄es ꝓpterea ſe ꝯſiliū ſalutifere huiꝰ debere pe Lnitētie ꝯtēnere: qꝛ multos forte aduertit ⁊ nouit ad ſacr̄a altarꝭ accedere: qͦꝝ talia crimīa nō ignorat. Multi enī corrigū ltur vt petrꝰ: multi tolerant̉ vt iudas: multi neſciūtur: donecveniat dn̄s qͥ ⁊ illūinabit abſcōdita tenebraꝝ ⁊ manifeſtabitꝯſilia cordiū. Nā pleriqꝫ ꝓpt̓ea nolūt alios accuſare dū ſe ꝑ lj.illos cupiūt excuſare. Pleriqꝫ autē boni xp̄iani ꝓpterea tā­ rlcēt etſufferūt alioꝝ pctā q̄ nouerūt: qꝛ documētis ſepe deſerūtur: ⁊ ea q̄ ipſi ſciūt: iudicibꝰ eccl̓iaſticꝭ ꝓbare nō poſſūt.Ꝙͣuis enī ꝟa ſint q̄dā: nō tn̄ iudici facile credēda ſunt: niſicertꝭ indicijs demoſtrent̉. Nos ꝟo a cōione ꝓhibere quēqͣꝫ l.nō poſſumꝰ: qͣꝫuis hec ꝓhibitio nōdū ſit mortalis ſꝫ medicinalis: niſi aūt ſpōte ꝯfeſſum: aut in aliqͦ ſiue ſeculari: ſiue eccleſiaſtico iudicio noīatū atqꝫ cōuictū. Quis enī ſibi vtrūqꝫaudeat aſſumere: vt cuiqͣꝫ ip̄e ſit ⁊ accuſator ⁊ iudex? Cuiuſmodi regulā etiā paulꝰ apl̓s in eadē ad corinthios epl̓abreuiter īſinuaſſe ītelligit̉: cū qͥbuſdā cōmēoratꝭ crimībꝰ: eccleſiaſtici iudicij formā ad oīa ſil̓ia ex qͥbuſdā daret. AitenimScripſi vob̓ ī epl̓a nō cōmiſceri fornicarijs. Nō vtiqꝫ forni j. Lcarijs huiꝰ mūdi: aut auarꝭ: aut raptoribꝰ: aut idolis ẜuientibꝰ: alioqͥn debueratis de hͦ mūdo exiſſe. Nō enī pn̄t hoīesin hͦ mūdo viuētes niſi cū talibꝰ viuere: nec eos pn̄t lucrifacere xp̄o: ſi eoꝝ colloquiū ꝯuictūqꝫ vitauerint. Un̄ ⁊ dn̄s cūpublicanis ⁊ pctōribꝰ comedēs. Nō eſt opus (īqͥt) ſanis meꝓdicꝰ: ſꝫ male hn̄tibꝰ. Nō enī veni vocare iuſtos: ſꝫ pctōres.Et iō ſequit̉ apl̓s ⁊ adiūgit. Nūc ſcpͥſi vob̓ nō ꝯmiſceri. Si j.qͥs frat̓ noīat̉ in vob̓: aut fornicator: aut idol̓ ẜuiēs: aut auarus: aut maledicꝰ: aut ebrioſus: aut rapax: cū hmōi nec qͥd ēcibū ſil̓ ſumere. Quid enī mihi de his qͥ forꝭ ſunt iudicare:Nōne d̓ his qͥ intꝰ ſūt vos iudicatꝭ De his aūt qͥ forꝭ ſūt deꝰiudicabit. Auferte malū a vobiſip̄is. Quibꝰ ꝟbis ſatꝭ on̄ditnō temere: aut qͦmodolibet ſꝫ ꝑ iudiciū auferēdos eē malosab eccleſie cōione: vt ſi ꝑ iudiciū auferri nō poſſūt tolerēturpotius: ne peruerſe malos quiſqꝫ euitando: ab eccleſia ipſe

Gal̓. v.Pat xxv

Ephe. v.

Malac. iii.

Mat xxv.

Mat. y. v

Mat. xxv

Psͣ. lix.Mat. xix.

Heb̓. v.

Gal̓. v.j. Cor. xv.

RCa. x.Gal̓. v.

Gal̓. v.

Mattheixxiiij

Rom̄. ij.

Rom̄. ij.

Gal̓. v.

j. Petri. 1i

Fal̓ v

Pſam̄. l.

ij. q. vij. plerūqꝫ

Mat. ix.

j. Cor. v.

j. Cor. v.

YCa. xj.De pe. diſ..j. iudicet.iiij. ſen. di.vij. ca. ſedquid.

j. Cor. v.

ij. q. j. ml̓ti.

Iaco. iiij.

Iaco. iiij.MCa. xij.ij. q. j. ml̓ti

ij. q. j. ml̓ti.

Mat. xvj.

Mat. vij.

Gal̓. v.

Rom̄. ij.

MCa. xij.

i. Cor. vj.