In euāgelio ſcd̓m Iohānē. Ser. lix. et. lx. Fo. lxix.
In euāgelio ſcd̓m Iohānā. Talia dicētes deſperādo pereunt. Siue anteqͣꝫ omninocredāt: ſiue iā xp̄iani: et in aliqͣ mala pctā ⁊ ſcelera male viuēdo plapſi. Procedit ad eos dn̄s vinee: ⁊ tanqͣꝫ deſperātes ⁊vacātes: tergum dantes: pulſat ⁊ clamat in ꝓpheta ezechiel.In quacunqꝫ die ꝯuerſus fuerit hō a via ſua peſſima: oēs iniquitates eius obliuiſcar. Hac voce audita ⁊ credita a deſperatiōne recreantur: ⁊ ab illa altiſſima et profunda voraginequa ſubmerſi fuerāt emergūt. Sꝫ his timēdū eſt ne in aliamvoraginē incurrāt ⁊ peruerſe ſperādo moriant̉: qͥ deſperādomori nō potuerūt. Mittāt em̄ cogitatiōes lōge quidē diuerſas: ſꝫ tn̄ pernicioſas: ⁊ rurſus incipiūt dicere in cordibꝰ ſuisSi quacunqꝫ die ꝯuerſus fuero a via mea peſſima: deꝰ miſericors: ſicut veracit̉ ꝑ ꝓphetā ꝓmiſit: oēs īiqͥtates meas obliuiſcit̉. Quare hodie ꝯuertar ⁊ nō cras? Quare hodie ⁊ noncras: Erit hodiernꝰ dies ſicut heſternꝰ: ſit in neqͥſſima voluptate: ſit in flagitioꝝ gurgite: voluat̉ in mortifera delectation: Cras ꝯuertar ⁊ finis eſt. Reſpōdet̉ tibi. Cuiꝰ rei finis:Dicis. Iniqͥtatū meaꝝ. Bn̄: gaude: qꝛ craſtino iniqͥtatū tuarū erit finis. Quid ſi an̄ craſtinū tuꝰ erit finis? Ergo bn̄ quidē gaudes: qꝛ ꝓpter iniqͥtates tuas cōuerſo tibi indulgētiādeus ꝓmiſit: ſꝫ craſtinū diētibi nemo ꝓmiſit. Aut ſi forte ꝓmiſit mathematicꝰ: lōge aliud eſt. Ꝙͣo deus ml̓tos mathematici fefellerūt: qꝛ ſibi plerūqꝫ lucra ꝓmiſerūt: ⁊ dāna inuenerūt. Ergo etiā ꝓpter iſtos maleſperātes: ꝓcedit pat̓ familias. Quēadmodū ꝓceſſit ad illos qͥ male deſperauerūt ⁊ perierūt deſperādo: ⁊ reuocauit eos īſpem. Sic ꝓcedit etiamad iſtos qͥ maleſperādo volūt perire: et dicit eis ꝑ aliū librū:Netardes cōuerti ad dn̄m. Quō illis dixerat. In quacunqꝫdie īiquus ꝯuerſus fuerit a via ſua mala: oēs iniqͥtates eiusobliuiſcar: ⁊ tulit eis deſperationē qͣ iā dederāt aīm ſuū ꝑditiōi: oīmō indulgentiā deſperātes: ſic ꝓcedit etiā ad iſtos qͥſperādo ⁊ differendo volūt perire: ⁊ loquit̉ ad eos ⁊ increpateos. Ne tardes ꝯuerti ad dn̄m: neqꝫ differas de die in diemSubito em̄ veniet ira eiꝰ: ⁊ in tꝑe vindicte diſꝑdet te. Ergonoli differre: noli qd̓ patet claudere. Ecce indulgētie datoraꝑit tibi oſtiū. Quid moraris? Gaudere deberes: ſi aꝑiretqn̄ pulſaſti. Nō pulſaſti ⁊ aꝑit: ⁊ foris remanes? Ne gͦ diſlij feras. De mīe oꝑbꝰ quodā loco ſcriptura dic̄. Ne dixerꝭ vade ⁊ reuertere cras ego dabo: cū poſſis ꝯtinuobn̄ facere. Nōem̄ ſcis qͥd ꝯtingat ſequēti die. Audiſti p̄ceptū nō differēdi.vt in aliū ſis miſericors: ⁊ differendo in te es crudel̓? Nō debes differre panē daturus: ⁊ differs indulgētiā accepturusSi miſerādo alteꝝ nō differs: miſerere ⁊ aīe tue placēs deo.xxx. Exhibe aīe tue elemoſynā Nō dicimꝰ vt tu ei deſ: ſꝫ ne repellas manū dātꝭ. Sꝫ aliqn̄ hoīes īde ſibi plurimū nocēt: cumalios offēdere timēt. Multū valēt boni amici ad bonū: ⁊ mali amici ad malū. Iō dn̄s ꝓſalutē nr̄a potētiū amicitias ꝯtēnens: noluit prius eligere ſenatores: ſꝫ piſcatores. Magnaartificis mīa. Sciebat em̄ qꝛ ſi eligeret ſenatorem: diceret ſenator. Dignitas mea electa eſt. Si eligeret diuitē: diceret diues. Opulētia mea electa eſt. Si prius eligeret imꝑatorē: diceret imꝑator. Ptās mea electa eſt. Si prius eligeret oratorē: diceretorator. Eloquētia mea electa ē. Si eligeret philoſophū: diceret philoſophus. Sapientia mea electa eſt. Interim inqͥt differant̉ ſuꝑbi iſti: multūtumēt. Diſtat aūt int̓ magnitudinē ⁊ tumorē. Utrūqꝫ grande ē: ſꝫ nō vtrūqꝫ ſanum eſtDifferant̉ gͦ inqͥt iſti ſuꝑbi: aliqͣſoliditate ſanādi ſūt. Da mihi inqͥtpriꝰ iſtū piſcatorē. Ueni tu pauꝑ ſeq̄re me: nihil hēs:nihil noſti: ſeq̄re me. Idiota pauꝑ: ſeq̄re me. Nō eſt qd̓ īte expaueſcat̉: ſed multū ē qd̓ in te īpleat̉. Tā largo fonti vas inane admouēdū ē. Dimiſi trhetia piſcator: accepit gr̄ampiſcator: ⁊ factꝰ eſt diuinꝰ orator. Ecce qͥd fecit dn̄s: de qͦ dic̄ apl̓sInfirma mūdi elegit deꝰ vt ꝯfūdat fortia: ⁊ ignobilia mūdielegit deꝰ ⁊ ea q̄ n̄ ſūt tāqͣꝫ q̄ ſūt vt ea q̄ ſūt euacuēt̉. dēiqꝫ legūt̉mō ꝟba piſcatoꝝ: ⁊ colla ſubdunt̉ oratorū. Tollant̉ gͦ de medio inanes vēti: tollat̉ de medio fumꝰ qͥ creſcēdo euaneſcat:prorſus ꝓ ſalutē iſta ꝯtēnant̉. Si quiſqꝫ inciuitate aliqͦꝑiculoſo morbo corꝑis egrotaret: ⁊ eſſet ī ciuitate ꝑitiſſimꝰ medicus amicꝰ egrotātis: potētibꝰ inimicꝰ: qͥ dicerēt amico ſuo:noli eū adhibere: nihil nouit: dicerēt aūt nō iudicāte aīo ſꝫ īuidēte: nōne ille proſalute ſua remoueret amicoꝝ potentiuꝫfabulas: ⁊ vt paucis diebꝰ plus viueret cū illorū qͣlibet offenſione pellēdo ſui corꝑis morbo: medicū illū quē peritiſſimūꝯmēdauerat adhiberet: Egrotat humanū genꝰ: nō morbiscorꝑis ſꝫ pctīs. Iacꝫ toto orbe terraꝝ ab oriete vſqꝫ ad occi-
inē. Ser. lix. et. lx. Fo. lxix.dentē grādis egrotꝰ. Adſanādū grandē egrotū deſcēdit oīpotēs medicꝰ Humiliauit ſe vſqꝫ ad mortalē carnē: tanqͣꝫ vſqꝫ adlectū egrotātis. Dat ſalutꝭ precepta: ꝯtēnit̉: qͥ audiuntliberant̉. Cōtēnit̉: cū dicūt amici potētes: nihilnouit. Si nihil noſſet potētia eiꝰ gētes nō īpleret. Si nihil eſſet: non eſſetanteqͣꝫ apd̓ nos eſſꝫ: ꝓphetas an̄ ſe nō mitteret. Nōne modoimplent̉ q̄ an̄ predicta ſūt? Nōne ꝓbat medicus iſte artꝭ ſuepotētiā ꝓmiſſa ꝯplēdo? Nōne ꝑ totū mundū ꝑnicioſi euertūtur errores ⁊ tritura mundi domant̉ cupiditates? Nemo dicat. Antea melior erat mūdus qͣꝫ mō: Ex quo cepit iſte medicus artē ſuā exercere: multa h̓ videmꝰ horrēda. Noli mirariAnteqͣꝫ aliqͥs curaret̉: mūda a ſanguīe ſtatio medici videbat̉immo iā cū hͦ videns excute vanas delitias: veni ad medicūſanitatis tp̄s ē nō voluptatꝭ. Curemur ergo frēs. Si nec medicū agnoſcimꝰ: nō in eū tanqͣꝫ phrenetici ſeuiamꝰ: nō ab eotanqͣꝫ lethargici auertamur. Multi em̄ ſeuiēdo: multi dormiendo ꝑierūt. Phrenetici ſūt qͥ nō dormiēdo īſaniūt. Lethargici ſūt qͥ multū dormiēdo p̄munt̉. Prorſus tales ſūt hoīesCōtra iſtū medicū alij ſeuire in eum volūt: ⁊ qm̄ ip̄e iā in celo ſedet: mēbra eius in terra ꝑſequunt̉. Curat ⁊ tales. Multi ex eis ꝯuerſi ex inimicis facti ſūtamici: ex ꝑſecutoribꝰ facti ſūt p̄dicatores. Tales etiā ip̄os iudeos inſeip̄m: cū h̓ eſſet ſeuiētes: tanqͣꝫ phreneticos ſanauit: pro quibꝰ in ligno pēdēs ornauit. Dixit em̄. Pat̓ ignoſce illis: qꝛ neſciunt ꝗͥd faci Lunt. Multi tn̄ eoꝝ ſedati furores: tanqͣꝫ phreneſi oppreſſa cognouerūt deū: cognouerūt xp̄m. Poſt aſcēſionē miſſo ſpūſācto: ꝯuerſi ſūt ad eū quē crucifixerūt: ⁊ in ſacramēto credentes ſanguinē eius biberūt: quē ſeuiēdo fuderūt. Habemusexēpla. Perſeq̄bat̉ mēbra eiꝰ iā ſedentis in celo ſaulus: per Zſequebatur grauiter in phreneſi mēte perdita: morbonimioAt ille vna voce de celo clamās ei. Saule ſaule quid me perſequeris? percuſſit phreneticū: erexit ſanū: occidit ꝑſecutorem viuificat p̄dicatorē. Etiā lethargici multiſanant̉. Ip̄isem̄ ſimiles ſūt qͥ nō ſeuiūt in xp̄o: nec malicioſi ſūt aduerſusxp̄ianos: ſꝫ tm̄ differendo lāgueſcūt verbis ſomnolētis: ī lucē oculos extēdere pigreſcūt: ⁊ qͥ eos excitare volūt moleſtiſūt. Recede a me inquit lāguidꝰ lethargicꝰ: obſecro te: recede a me. Quare? Dormire volo. Sed ille. Morieris inde. Ille amore ſomni mori volo reſpondet. Et charitas deſuper̄.Nolo. Plerunqꝫ iſtum charitatis affectum exhibꝫ etiam filius ſeni pr̄i morituro poſt paucos dies: iā vtiqꝫ etate finitaꝫſi lethargicum videt: ⁊ lethargico morbo premi ſuum patrēa medico agnoſcit: dicente ſibi. Excita patrem tuū: noli euꝫpermittere dormire ſi vis vt viuat: adeſt puer ſeni: pulſat: vellicat: pungit: pietate moleſtus eſt: nec mori cito permittitcito moriturū: et ſi viderit vt aliqn̄ plures dies viuat cum deceſſerit ſucceſſurꝰ. Quāto maiore charitate nos amicꝭ nr̄ismoleſti eē debemꝰ: cū qͥbꝰ nō paucos in hͦ mūdo dies: ſꝫ apd̓deū in eternū viuamꝰ; Ament ergo nos et faciant qd̓ audiūtꝑ nos: ⁊ colāt quē colimꝰ ⁊ nos: vt recipi āt quē ſperamꝰ ⁊ nos¶ De eo qd̓ ſcriptū eſt in euāgelio ẜm IohannēEgo veritatē dico vobis: expedit vobis vt egovadā. Sermo. lx.Edicina anime omniū vulnerū: et vna ꝓpiciatiopro delictis oīꝫ eſt credere in chriſto. Nec omīnoquiſqͣꝫ mūdari pōt ſiue ab originali pctō quod exM. Madam traxit: in quo oēs peccauerunt: et filij ire naturaliter facti ſunt: ſiue a peccatis q̄ ip̄i nō reſiſtendo carnalicōcupiſcentie: ſed eā ſequēdo eiqꝫ ſeruiēdo in flagitijs ⁊ facinoribus addiderunt: niſi per fidem coadunentur et comꝑaginentur corpori eius: qui ſine vlla illecebra carnali et mortifera delectatiōe cōceptus eſt. Nec em̄ in delictis mater ī vtēro aluit: et pctm̄ nō fecit: nec inuentꝰ eſt dolꝰ ī ore eiꝰ. In eū jͣ.quippe credētes filij dei viuūt: qꝛ ex deo naſcunt̉ ꝑ adōptionis gr̄am q̄ ē in fide ieſu xp̄i dn̄i nr̄i. Quapropter chariſſimimerito idē dn̄s ⁊ ſaluator nr̄ hͦ vnū pctm̄ dic̄: de qͦ arguit mūdūſpūſſctūs: qꝛ nō credit ī eū. Ego (inqͥt) ꝟitatē dico: expe Idit vob̓ vt ego vadā. Si ego nō abiero: paraclytꝰ n̄ veniet advos. Si aūt abiero: mittā eū ad vos. Et cū venerit: ille arguet mūdū de pctō: et de iuſtitia: et de iudicio. De pctō qͥdē ꝙin me nō credūt. De iuſticia qꝛ ad pr̄eꝫ vado: ⁊ iā nō videbitꝭme. De iudicio aūt: qꝛ princeps huius mūdi iudicatus eſt.De hͦ ergo vno pctō voluit mundū argui ꝙ nō credūt ī eū: videlicꝫ qꝛ ī eū credendo cūcta pctā ſoluunt̉. Hoc vnū īputari
j. Cor. j.
Ecc̄i. v.Ezecl̓xvii
Ezech̓.xviij.
Ecc̄i. v.
Ecc̄i. xxx
ꝓuerb̓. 111.
Ioh̓. xvj.
Actuū. ix.
Lu. xxiij.
j. Pet̓. ij.
Z