Druckschrift 
Sermones
Entstehung
Seite
LXIXr
Einzelbild herunterladen
 

In euāgelio ſcd̓m Iohānē. Ser. lix. et. lx. Fo. lxix.

In euāgelio ſcd̓m Iohā. Talia dicētes deſperādo pereunt. Siue anteqͣꝫ omninocredāt: ſiue xp̄iani: et in aliqͣ mala pctā ſcelera male viuēdo plapſi. Procedit ad eos dn̄s vinee: tanqͣꝫ deſperātesvacātes: tergum dantes: pulſat clamat in ꝓpheta ezechiel.In quacunqꝫ die ꝯuerſus fuerit a via ſua peſſima: oēs iniquitates eius obliuiſcar. Hac voce audita credita a deſperatiōne recreantur: ab illa altiſſima et profunda voraginequa ſubmerſi fuerāt emergūt. Sꝫ his timēdū eſt ne in aliamvoraginē incurrāt peruerſe ſperādo moriant̉: deſperādomori potuerūt. Mittāt em̄ cogitatiōes lōge quidē diuerſas: ſꝫ tn̄ pernicioſas: rurſus incipiūt dicere in cordibꝰ ſuisSi quacunqꝫ die ꝯuerſus fuero a via mea peſſima: deꝰ miſericors: ſicut veracit̉ ꝓphetā ꝓmiſit: oēs īiqͥtates meas obliuiſcit̉. Quare hodie ꝯuertar cras? Quare hodie noncras: Erit hodiernꝰ dies ſicut heſternꝰ: ſit in neqͥſſima voluptate: ſit in flagitioꝝ gurgite: voluat̉ in mortifera delectation: Cras ꝯuertar finis eſt. Reſpōdet̉ tibi. Cuiꝰ rei finis:Dicis. Iniqͥtatū meaꝝ. Bn̄: gaude: qꝛ craſtino iniqͥtatū tua erit finis. Quid ſi an̄ craſtinū tuꝰ erit finis? Ergo bn̄ qui gaudes: qꝛ ꝓpter iniqͥtates tuas cōuerſo tibi indulgētiādeus ꝓmiſit: ſꝫ craſtinū diētibi nemo ꝓmiſit. Aut ſi fortemiſit mathematicꝰ: lōge aliud eſt. Ꝙͣo deus ml̓tos mathematici fefellerūt: qꝛ ſibi plerūqꝫ lucra ꝓmiſerūt: dāna inuenerūt. Ergo etiā ꝓpter iſtos maleſperātes: ꝓcedit pat̓ familias. Quēadmodū ꝓceſſit ad illos male deſperauerūt perierūt deſperādo: reuocauit eos īſpem. Sic ꝓcedit etiamad iſtos maleſperādo volūt perire: et dicit eis aliū librū:Netardes cōuerti ad dn̄m. Quō illis dixerat. In quacunqꝫdie īiquus ꝯuerſus fuerit a via ſua mala: oēs iniqͥtates eiusobliuiſcar: tulit eis deſperationē dederāt aīm ſuū ꝑditiōi: oīmō indulgentiā deſperātes: ſic ꝓcedit etiā ad iſtosſperādo differendo volūt perire: loquit̉ ad eos increpateos. Ne tardes ꝯuerti ad dn̄m: neqꝫ differas de die in diemSubito em̄ veniet ira eiꝰ: in tꝑe vindicte diſꝑdet te. Ergonoli differre: noli qd̓ patet claudere. Ecce indulgētie datoraꝑit tibi oſtiū. Quid moraris? Gaudere deberes: ſi aꝑiretqn̄ pulſaſti. pulſaſti aꝑit: foris remanes? Ne diſlij feras. De mīe oꝑbꝰ quodā loco ſcriptura dic̄. Ne dixerꝭ vade reuertere cras ego dabo: poſſis ꝯtinuobn̄ facere.em̄ ſcis qͥd ꝯtingat ſequēti die. Audiſti p̄ceptū differēdi.vt in aliū ſis miſericors: differendo in te es crudel̓? debes differre panē daturus: differs indulgētiā accepturusSi miſerādo alteꝝ differs: miſerere aīe tue placēs deo.xxx. Exhibe aīe tue elemoſynā dicimꝰ vt tu ei deſ: ſꝫ ne repellas manū dātꝭ. Sꝫ aliqn̄ hoīes īde ſibi plurimū nocēt: cumalios offēdere timēt. Multū valēt boni amici ad bonū: mali amici ad malū. dn̄s ꝓſalutē nr̄a potētiū amicitias ꝯtēnens: noluit prius eligere ſenatores: ſꝫ piſcatores. Magnaartificis mīa. Sciebat em̄ qꝛ ſi eligeret ſenatorem: diceret ſenator. Dignitas mea electa eſt. Si eligeret diuitē: diceret diues. Opulētia mea electa eſt. Si prius eligeret imꝑatorē: diceret imꝑator. Ptās mea electa eſt. Si prius eligeret orato: diceretorator. Eloquētia mea electa ē. Si eligeret philoſophū: diceret philoſophus. Sapientia mea electa eſt. Interim inqͥt differant̉ ſuꝑbi iſti: multūtumēt. Diſtat aūt int̓ magnitudinē tumorē. Utrūqꝫ grande ē: ſꝫ vtrūqꝫ ſanum eſtDifferant̉ inqͥt iſti ſuꝑbi: aliqͣſoliditate ſanādi ſūt. Da mihi inqͥtpriꝰ iſtū piſcatorē. Ueni tu pauꝑ ſeq̄re me: nihil hēs:nihil noſti: ſeq̄re me. Idiota pauꝑ: ſeq̄re me. eſt qd̓ īte expaueſcat̉: ſed multū ē qd̓ in te īpleat̉. largo fonti vas inane admouēdū ē. Dimiſi trhetia piſcator: accepit gr̄ampiſcator: factꝰ eſt diuinꝰ orator. Ecce qͥd fecit dn̄s: de dic̄ apl̓sInfirma mūdi elegit deꝰ vt ꝯfūdat fortia: ignobilia mūdielegit deꝰ ea ſūt tāqͣꝫ ſūt vt ea ſūt euacuēt̉. dēiqꝫ legūt̉ ꝟba piſcatoꝝ: colla ſubdunt̉ oratorū. Tollant̉ de medio inanes vēti: tollat̉ de medio fumꝰ creſcēdo euaneſcat:prorſus ſalutē iſta ꝯtēnant̉. Si quiſqꝫ inciuitate aliqͦꝑiculoſo morbo corꝑis egrotaret: eſſet ī ciuitate ꝑitiſſimꝰ medicus amicꝰ egrotātis: potētibꝰ inimicꝰ: dicerēt amico ſuo:noli adhibere: nihil nouit: dicerēt aūt iudicāte aīo ſꝫ īuidēte: nōne ille proſalute ſua remoueret amicoꝝ potentiuꝫfabulas: vt paucis diebꝰ plus viueret illorū qͣlibet offenſione pellēdo ſui corꝑis morbo: medicū illū quē peritiſſimūꝯmēdauerat adhiberet: Egrotat humanū genꝰ: morbiscorꝑis ſꝫ pctīs. Iacꝫ toto orbe terraꝝ ab oriete vſqꝫ ad occi-

inē. Ser. lix. et. lx. Fo. lxix.dentē grādis egrotꝰ. Adſanādū grandē egrotū deſcēditpotēs medicꝰ Humiliauit ſe vſqꝫ ad mortalē carnē: tanqͣꝫ vſqꝫ adlectū egrotātis. Dat ſalutꝭ precepta: ꝯtēnit̉: audiuntliberant̉. Cōtēnit̉: dicūt amici potētes: nihilnouit. Si nihil noſſet potētia eiꝰ gētes īpleret. Si nihil eſſet: non eſſetanteqͣꝫ apd̓ nos eſſꝫ: ꝓphetas an̄ ſe mitteret. Nōne modoimplent̉ an̄ predicta ſūt? Nōne ꝓbat medicus iſte artꝭ ſuepotētiā ꝓmiſſa ꝯplēdo? Nōne totū mundū ꝑnicioſi euertūtur errores tritura mundi domant̉ cupiditates? Nemo dicat. Antea melior erat mūdus qͣꝫ: Ex quo cepit iſte medicus artē ſuā exercere: multa videmꝰ horrēda. Noli mirariAnteqͣꝫ aliqͥs curaret̉: mūda a ſanguīe ſtatio medici videbat̉immo videns excute vanas delitias: veni ad medicūſanitatis tp̄s ē voluptatꝭ. Curemur ergo frēs. Si nec medicū agnoſcimꝰ: in tanqͣꝫ phrenetici ſeuiamꝰ: ab eotanqͣꝫ lethargici auertamur. Multi em̄ ſeuiēdo: multi dormiendo ꝑierūt. Phrenetici ſūt dormiēdo īſaniūt. Lethargici ſūt multū dormiēdo p̄munt̉. Prorſus tales ſūt hoīesCōtra iſtū medicū alij ſeuire in eum volūt: qm̄ ip̄e in celo ſedet: mēbra eius in terra ꝑſequunt̉. Curat tales. Multi ex eis ꝯuerſi ex inimicis facti ſūtamici: ex ꝑſecutoribꝰ facti ſūt p̄dicatores. Tales etiā ip̄os iudeos inſeip̄m: eſſet ſeuiētes: tanqͣꝫ phreneticos ſanauit: pro quibꝰ in lignodēs ornauit. Dixit em̄. Pat̓ ignoſce illis: qꝛ neſciunt ꝗͥd faci Lunt. Multi tn̄ eoꝝ ſedati furores: tanqͣꝫ phreneſi oppreſſa cognouerūt deū: cognouerūt xp̄m. Poſt aſcēſionē miſſo ſpūſācto: ꝯuerſi ſūt ad quē crucifixerūt: in ſacramēto credentes ſanguinē eius biberūt: quē ſeuiēdo fuderūt. Habemusexēpla. Perſeq̄bat̉ mēbra eiꝰ ſedentis in celo ſaulus: per­ Zſequebatur grauiter in phreneſi mēte perdita: morbonimioAt ille vna voce de celo clamās ei. Saule ſaule quid me perſequeris? percuſſit phreneticū: erexit ſanū: occidit ꝑſecutorem viuificat p̄dicatorē. Etiā lethargici multiſanant̉. Ip̄isem̄ ſimiles ſūt ſeuiūt in xp̄o: nec malicioſi ſūt aduerſusxp̄ianos: ſꝫ tm̄ differendo lāgueſcūt verbis ſomnolētis: ī lu oculos extēdere pigreſcūt: eos excitare volūt moleſtiſūt. Recede a me inquit lāguidꝰ lethargicꝰ: obſecro te: recede a me. Quare? Dormire volo. Sed ille. Morieris inde. Ille amore ſomni mori volo reſpondet. Et charitas deſuper̄.Nolo. Plerunqꝫ iſtum charitatis affectum exhibꝫ etiam filius ſeni pr̄i morituro poſt paucos dies: vtiqꝫ etate finitaꝫſi lethargicum videt: lethargico morbo premi ſuum patrēa medico agnoſcit: dicente ſibi. Excita patrem tuū: noli euꝫpermittere dormire ſi vis vt viuat: adeſt puer ſeni: pulſat: vellicat: pungit: pietate moleſtus eſt: nec mori cito permittitcito moriturū: et ſi viderit vt aliqn̄ plures dies viuat cum deceſſerit ſucceſſurꝰ. Quāto maiore charitate nos amicꝭ nr̄ismoleſti debemꝰ: qͥbꝰ paucos in mūdo dies: ſꝫ apd̓deū in eternū viuamꝰ; Ament ergo nos et faciant qd̓ audiūt nos: colāt quē colimꝰ nos: vt recipi āt quē ſperamꝰ nos De eo qd̓ ſcriptū eſt in euāgelio ẜm IohannēEgo veritatē dico vobis: expedit vobis vt egovadā. Sermo. lx.Edicina anime omniū vulnerū: et vna ꝓpiciatiopro delictis oīꝫ eſt credere in chriſto. Nec omīnoquiſqͣꝫ mūdari pōt ſiue ab originali pctō quod exM. Madam traxit: in quo oēs peccauerunt: et filij ire naturaliter facti ſunt: ſiue a peccatis ip̄i reſiſtendo carnalicōcupiſcentie: ſed ſequēdo eiqꝫ ſeruiēdo in flagitijs facinoribus addiderunt: niſi per fidem coadunentur et comꝑaginentur corpori eius: qui ſine vlla illecebra carnali et mortifera delectatiōe cōceptus eſt. Nec em̄ in delictis mater ī vtēro aluit: et pctm̄ fecit: nec inuentꝰ eſt dolꝰ ī ore eiꝰ. In.quippe credētes filij dei viuūt: qꝛ ex deo naſcunt̉ adōptionis gr̄am ē in fide ieſu xp̄i dn̄i nr̄i. Quapropter chariſſimimerito idē dn̄s ſaluator nr̄ vnū pctm̄ dic̄: de arguitdūſpūſſctūs: qꝛ credit ī. Ego (inqͥt) ꝟitatē dico: expe Idit vob̓ vt ego vadā. Si ego abiero: paraclytꝰ veniet advos. Si aūt abiero: mittā ad vos. Et venerit: ille arguet mūdū de pctō: et de iuſtitia: et de iudicio. De pctō qͥdēin me credūt. De iuſticia qꝛ ad pr̄eꝫ vado: videbitꝭme. De iudicio aūt: qꝛ princeps huius mūdi iudicatus eſt.De ergo vno pctō voluit mundū argui credūt ī: videlicꝫ qꝛ ī credendo cūcta pctā ſoluunt̉. Hoc vnū īputari

j. Cor. j.

Ecc̄i. v.Ezecl̓xvii

Ezech̓.xviij.

Ecc̄i. v.

Ecc̄i. xxx

ꝓuerb̓. 111.

Ioh̓. xvj.

Actuū. ix.

Lu. xxiij.

j. Pet̓. ij.

Z