n euāgelio ſcd̓m Mattheū. Sermo. xviij. Fo. xlviij.

In euāgelio ſcd̓m Matthequit dn̄i nō oportet litigare: ſed nitē eſſe ad oēs: docibilem:patientē: in modeſtia corripientē diuerſa ſentiētes: ne fortedetillis deꝰ penitentiā ad cognoſcēdā veritatē: ⁊ reſipiſcāt a.q. iiij diaboli laqueis a quo capti tenent̉ ad ipſiꝰ volūtatē. Neqꝫ ꝭlis. cōſentiētes ſitis malis vt approbetis: neqꝫ negligētes vt nōarguatis: neqꝫ ſuꝑbiētes vt inſultāter arguatis. Qui aūt deſeruerit vnitatē: violat charitatē: et quiſqͥs violat charitatē:2. xiij. qd̓libet magnū habeat: ipſe nihil eſt. Si linguis hominū loquat̉ ⁊ angeloꝝ: ſi ſciat oīa ſacramēta: ſi habeat omnē fidemvt mōtes trāſferat: ſi diſtribuat oīa ſua pauperibꝰ: ſi corpusſuū tradat vt ardeat: nihil eſt: nihil ei ꝓdeſt. Uniuerſa īutiliter habet: q̄ vnū illud qͦ vniuerſis vtat̉ nō habet. Amplectae. iiij mur itaqꝫ charitatē: ſeruare vnitateꝫ ſpūs in vinculo pacis.Nō nos ſeducāt qͥ carnaliter ītelligūt: et corꝑaliter ſeꝑationem faciētes: ab eccl̓ie frumētis toto orbe diffuſis ſpiritaliſacrilegioſeparant̉. Per totū enī mundū feminatū eſt bonū.xiij. ſemē. Bonꝰ ille ſeminator filiꝰ hoīs: nō in africa ſola ſed vbiqꝫ ſparſit ſemē bonum. Inimicus aūt ſuꝑſeminauit zizania.Sed tn̄ qͥd ait pater familias? Sinite vtraqꝫ creſcere: vtiqꝫ ꝑagrū. Quis eſt ager? Per qͥd creſcere? Utiqꝫ ꝑ agruꝫ. Quiseſt ager? Nūquid nā africa? Nō. Quis eſt gͦ? Non interp̄temur nos: dn̄s dicat. Neminē ſinamꝰ aliqͥd ꝓ arbitrio ſuſpipra. cari. Dixerūt enī magiſtro diſcipuli. Enarra nobis ꝑabolāzizaniorū. Et enarrauit dn̄s. Semē bonū dixit: filij ſunt regni. Zizania ꝟo filij mali. Quis eaſemīauit. Inimicus aūtinqͥt qui ea ſemīauit: diabolꝰ eſt. Quis ē ager. Ager eſt inqͥthic mūdus. Que ē meſſis: Meſſis ē ait: finis ſeculi. Qui ſuntmeſſores? Meſſores inqͥt angeli ſūt. Nunqͥd africa ē mūdꝰNunqͥd meſſis hoc tp̄s? Nūquid meſſor donatꝰ? Per totuꝫorbē terraꝝ expectate meſſem: ꝑ totū orbē terraꝝ creſcite inmeſſem: ꝑ totū orbē terrarū zizania tolerate vſqꝫ ad meſſem.Nō vos ſeducāt ꝑuerſe palee nimis leues: euolāt ante aduētum vētilatoris ex area. Nō vos ſeducāt. Tenēte eos ad iſtāvl̓ ſolā ſi l̓itudinē zizanioꝝ: neqꝫ illos ſinatis loqͥ ampliꝰ. Ille codices tradidit? Nō. Sed ille codices tradidit. Quilībꝫtradiderit: nūquid infidelitas traditoꝝ fidē dei euacuauit:ij. Que eſt fides dei?? Quā ꝓmiſitabrae dicēs. In ſemine tuoxiij. bn̄dicent̉ oēs gētes. Que ē fides dei? Sinite vtraqꝫ creſcerevſqꝫ ad meſſeꝫ. Per qͥd creſcere? Per agrū. Quid ē ꝑ agrūPer mūdū. Hic illi dicūt. Creuerat qͥdē vtrūqꝫ ꝑ mūdū: ſediā frumēta diminuta ſūt: ⁊ in iſtā noſtrā regionē paucitatēqꝫreuocata. Nō te ꝑmittit dn̄s interp̄tari qd̓ vis. Ipſe qͥ exponit hāc ꝑabolā claudit os tuū: os ſacrilegū: os impiū: os prophanū: os tibi ꝯtrariū: qͥ cōtradicis teſtatori etiā te adherepra. ditatem vocāti. Quō claudit os tuū? Dicēdo. Sinite vtraqꝫcreſcere vſqꝫ ad meſſem. Si iam fuit meſſis: credamꝰ eſſe frumēta diminuta: quāqͣꝫ ne tūc quidē minuent̉: ſed ī horreū recōdent̉. Sic enī ait: Colligite primū zizania ⁊ alligate faſciculos ad cōburēdū ea: frumētū aūt recōdite in horreū meū.Si ergo vſqꝫ ad meſſeꝫ creſcūt: poſt meſſē recōdunt̉. Improbe: īpie: qn̄ minuūtur? Cōcedo in cōꝑatione zizanioꝝ ſimulatqꝫ palearū frumēta eē pauciora: tn̄ vtraqꝫ creſcunt vſqꝫ adel. meſſeꝫ. Cū enī abūdat iniqͥtas: refrigeſcit charitas multoꝝcreſcūt zizania: creſcit palea. Sed qꝛ toto agro deeſſe nō pōtfrumētū qd̓ ꝑſeuerādo vſqꝫ ad finē ſaluū fiat: creſcūt vtraqꝫijvſqꝫ ad meſſem. Et ſi ꝓpter abūdātiā dictū eſt maloꝝ. Putas veniēs filiꝰ hoīs inueniet fidē interra? hocqꝫ noīe ſignificant̉ quicunqꝫ legis p̄uaricatione imitant̉ eū cui dictū eſtSic erit ſemē tuū ſicut ſtelle celi: ⁊ ſicut harena maris. Etiālj. illud nō tacitū eſt. Quia multi ab oriēte ⁊ occidēte veniēt ⁊ recūbent cum abraā in regno dei. Utraqꝫ ergo creſcūt vſqꝫ admeſſem: ⁊ ſuas ſnīas in ſcripturis habent zizania vel palee:ſuas aūt frumēta. Que qͥ nō intelligūt ꝯfundūt ⁊ cōfundunt̉:atqꝫ ita ꝑſtrepunt ceca cupiditate vt nolint obmuteſcere vellj patefacta veritate. Ecce inquiunt dicit ꝓpheta. Recedite:t exite inde ⁊ īmundū ne tetigeritis. Quō ergo malos ꝓ pacetolerabimꝰ: a quibꝰ exire ⁊ recedere iubemur ne tāgamꝰ immūdū? Nos iſtā receſſionē ſpiritaliter ītelligimꝰ: illi corꝑaliter. Nā ⁊ ego clamo cū ꝓpheta: et qͣliacūqꝫ ſumꝰ vaſa: vtit̉lj nobis deꝰ in diſpēſatione veſtra. Clamamus ⁊ nos ⁊ dicimꝰvobis. Recedite: exite inde ⁊ īmundū ne tetigeritis: ſed cōtactu cordis nō corporis. Quid eſt enī tangere īmundū: niſicōſentire peccatis? Quid eſt aūt exire īde: niſi facere qd̓ per-tinet adcorreptionē malorū: quantū ꝓ vniuſcuiuſqꝫ gradu

r̄mno. xviiij. Fo. xlvi.atqꝫ ꝑſona ſalua pace fieri pōt? Diſplicuit tibi ꝙ quiſqꝫ pec-cauit: nō tetigiſti īmundū. Redarguiſti: corripuiſti: monuiſti: adhibuiſti etiā ſi res exigit cōgruā et q̄ vnitatē nō violetdiſciplinā: exiſti inde. Attēdite in facta ſanctoꝝ: ne forte nr̄avideat̉ interp̄tatio. Quō hec ꝟba intellexerūt ſancti: ſic vtiqꝫ ītelligēda ſunt. Exite īde inqͥt ꝓpheta. Priꝰ vſitata ipſiverbi cōſuetudine aſſero iſtā ſnīam: ⁊ poſtea oſtēdo nō meā.Plerūqꝫ accuſant̉ hoīes: et cū accuſati fuerint defendūt ſe.Cū autē ſe ille qͥ accuſat̉ hō rōnabiliter iuſteqꝫ defenderit: qͥaudiūt dicūt: Exijt inde. Manēs loco: exijt inde. Quō indeexijt? Rōne reddita: et defenſione iuſtiſſima. Hoc eſt qd̓ faciebāt ſancti: qn̄ excutiebāt puluerē de pedibꝰ aduerſus eosqui ſibi pacē nūciatā nō accipiebāt. Exijt īde ille ſpeculato.cui dictū eſt. Speculatorē poſui te domus iſrael. Illi enī dicit̉. Si dixeris iniquo ⁊ nō ſe auerterit ab iniqͥtate ⁊ a via ſuainiquus ille in ſua iniqͥtate moriet̉: ⁊ tu animā tuā liberabisHoc ſi facit: exijt inde: non ſeꝑatione corꝑis ſed defenſioneoperis ſui. Fecit enī iſte qd̓ faciendū fuit: etiā ſi ille nō obtēperauit: cui obtēperāduꝫ fuit. Hoc eſt: exite inde. Clamauitiſta moyſes: clamauit eſaias: clamauit hieremias: clamauit rezechiel. Uideamꝰ ſi hoc ipſi fecerūt: ſi dimiſerūt populum odei ⁊ ſe ad gētes alias trāſtulerūt. Ꝙ multa ⁊ qͣꝫ vehemēterhieremias īcrepauit in peccatores ⁊ ſceleratos ppl̓i ſui: ītereos tn̄ erat. Unū cū illis tēplū intrabat: eadē ſacramēta celebrabat. In ea hoīm ſceleratoꝝ cōgregatione viuebat: ſꝫ cla¬tmādo exiebat inde. Hoc ē exire īde: hoc eſt īmundū nō tāgere: ⁊ volūtate nō ꝯſentire: ⁊ ore nō parcere. Quid dicā de hieremia: de eſaia: de daniel: de ezechiel: de ceteris ꝓphetis: qͥnō receſſerūt a ppl̓o malo: ne deſererent bonos. Illi ppl̓o cōmixtos: vbi ⁊ ipſi tales eē potuerūt. Moyſes ipſe fr̄es cū acciperet legē inmōte: ppl̓us deorſuꝫ idolū fecit: Populꝰ deippl̓us ductꝰ cedētibus fluctibꝰ rubri maris: qͥ ſequētes inimicos obruerāt: poſt tāta ſigna ⁊ miracula in egyptioꝝ plagis ad mortē: ⁊ ſua ꝓtectionē ad ſalutē: tn̄ idolū poſcit: idolūextorſit: idolū fecit: idolū adorauit: idolo ſacrificauit. Indicat deus famulo ſuo ppl̓i factū: ⁊ dicit eos ſe ꝑditurū a facieſua. Intercedit̉ moyſes ad ip̄m populū rediturus: ⁊ habuitoccaſionē recedēdi ⁊ exeūdi ab eis: ſicut iſti ītelligūt: ne immundū tāgeret: ne cūtalibꝰ viueret. Nō fecit tn̄. Et ne fortehoc neceſſitate potiꝰ qͣꝫ charitate feciſſe videret̉: obtulit illideꝰ aliū populū. Facio te inqͥt in gentē magnā: vt illos dele­ Eret. At ille non accepit: coheret peccatoribꝰ: petit ꝓ peccato­ xjribus. Et quō petit? Magna ꝓbatio dilectionis frēs. Quōpetit? Uidete illā de qͣ ſepe locuti ſumus maternā quodāmōcharitatē. Cū deꝰ minaret̉ ſacrilego ppl̓o: pia moyſi viſceratremuerūt: oppoſuit ſe ꝓ illis iracūdie dei. Dn̄e inquit ſi di­ vbmittis eis peccatū dimitte: ſinautē deleme de libro quē ſcripſiſti. Ꝙ paternis materniſqꝫ viſceribꝰ: qͣꝫ ſecurꝰ hoc dixerit: attēdēs iuſticiā ⁊ mīam dei: vt qꝛ iuſtꝰ ē ne ꝑderet iuſtū:qꝛ miſericors ignoſceret peccatoribꝰ. Certe iā manifeſtū eſtprudētie vr̄e: quō accipiēda ſint oīa talia teſtimonia ſcripturarū: vt qn̄ ſcriptura ſonat: recedere nos debere a malis: nonaliud ītelligere iubeamur: niſi vt corde recedamꝰ: ne maiusmalū in ſeꝑatione bonoꝝ cōmittamꝰ qͣꝫ in malorū cōiūctiōefugiamꝰ: ſicut ipſi donatiſte fecerunt. Qui ſi ꝟe boni malosarguerēt: ac nō potiꝰ ipſi mali bonos infamarēt: qͣleſlibet ꝓpace tolerarēt qͥ maximianiſtas receperūt tanqͣꝫ ītegros: qͦstanqͣꝫ ꝑditos antea dānauerūt. Certe manifeſte dixit ꝓpheta. Recedite: exite inde ⁊ īmundū ne tetigeritis. Ego vt in Ettelligaꝫ qd̓ dixit: attēdo qd̓ fecit. Facto ſuo mihi exponit dictuꝫ ſuū. Dixit recedite. Quibꝰ dixit: Utiqꝫ iuſtis. A quibꝰvt recederēt dixit? Utiqꝫ a peccatoribꝰ et iniquis. Quero atalibꝰ vtrū ipſe receſſerit? Inuenio ꝙ nō receſſerit. Ergo aliter intellexit. Receſſit corde: obiurgauit atqꝫ arguit: ꝯtinēdo ſe a ꝯſenſu nō tetigit īmundū. Obiurgādo aūt exijt liberin ꝯſpectu dei: cui neqꝫ ſua deꝰ peccata īputat qꝛ nō fecit: neqꝫ alia q̄ nō approbauit: neqꝫ negligētiā qꝛ nō tacuit: neqꝫ ſuberbiā qꝛ in vnitate ꝑmāſit. Sic ergo fratres mei quotqͦt ha xxiibetis inter vos qͥ adhuc amore ſeculi p̄grauant̉: auaros: ꝑiu­ ecceros: adulteros: ſpectatores nugaꝝ cōſultores mathematicorum: phanaticoꝝ: augurū auſpicū: ebrioſos: luxurioſos: qͥcquid inter vos malorum eſſe noſtis: quātum poteſtis improbate: vt corde recedatis: et redarguite vt exeatis inde ⁊ nolite conſentire vt immundum non tangatis.

xxiij. ꝯamalis.

xxiij. q. iiijecce inqͥūtEſa. lij.

xxiij. q. iiirecedite

Matthei.xxiiijLu. xvii

Mat. 7ⁱ ii

Matthei.xxiiij

j. Cor. xiij

vbi ſupra.

Gen̄. xvxit. viij

332xit. viij

Gen̄. xij.Mat. xiij

In xvii

REphe. iiij.

vbi ſup¬-

xxiij. q. iiij.ecce inqͥūi

vbi ſupra-

Eſa. lij.

Ezech̓. iij.

Ezech̓. iij.

xxiij. q. iiijt reced itecircamēd̓.

xxiij. q. iiitolerandicirca finē.

Exodi.xxxij

Luce. x.

L