In enagelio ſcd̓m. Aarrpen Sermo. rviii. Fo. xlvij.

In euāgelio ſcd̓m Mattheginem ſuā fecerit: dedit ⁊ hoc. Utrūqꝫ dedit tibi: ſed multuꝫhos oculos exteriores diligis: multū illum interioreꝫ negligis. Detritū portas atqꝫ ſauciatum: pena tibi ē ſi ſe volueritoſtēdere fabricator tuus: pena ē oculo tuo anteqͣꝫ curet̉ atqꝫſanet̉. Nam ⁊ in ꝑadiſo peccauit adam: ⁊ abſcondit ſe a facieijdn̄i. Cum hr̄et ergo cor ſanū pure ꝯſciētie: gaudebat ad preſentiā dei. Poſtqͣꝫ peccato oculus ille ſauciatꝰ eſt: cepit lucēformidare diuina: refugit in tenebras atqꝫ in denſalignorū:veritatē fugiens: vmbras appetēs. Ergo fratres mei: qm̄ et2.xv. nos indenati ſumꝰ: ⁊ ſicut dicit apl̓us. In adam oēs moriūtur. Oēs enī nos duo hoīes aliqn̄ fuimꝰ. Si noluimus obtēperare medico vt nō egrotaremꝰ: obtēperemus vt ab egritudine liberemur. Dedit nobis p̄cepta mēdicꝰ ſanis: dedit p̄A.ix. cepta medicus ne medico indigeremꝰ. Nō opus eſt inqͥrereſanis medicus: ſed egrotātibꝰ. Sani p̄cepta ꝯtēpſimꝰ: ⁊ experimēto ſenſimus in quantā ꝑniciē noſtrā p̄ceptū illud cōtēpſerimꝰ. Egrotare iā cepimus: laboramꝰ in lecto: infirmati ſumus: ſꝫ nō deſperemꝰ. Qꝛ enī ad medicū venire nō poteramus: ip̄e ad nos venire dignatꝰ eſt. Non ꝯtēpſit ſauciū cōtēptus a ſano. Nō deſtitit dare alia p̄cepta languenti: qͥ pͥmacuſtodire noluit ne lāgueret: tanqͣꝫ diceret. Certe exꝑimētoſenſiſti verū me dixiſſe qn̄ dixi. Noli tāgere hoc. Sanare ergo tandē ⁊ reuiuiſce. Ecce porto īfirmitatē tuā. Bibe amaꝝcalicē: tu enī tibi feciſti. Precepta illa mea q̄ ſano data ſunttam dulcia: tā laborioſa ꝯtēpta ſunt. Cępiſti laborare: ſanarinō potes niſi amarū calicē biberis. Calicētentationū quibꝰabudat hec vita: calicē tribulationū: anguſtiaꝝ: paſſionum.Bibe inqͥt: bibe vt viuas. Et ne reſpōderet ei lāguidꝰ. Nonpoſſuꝫ: nō fero: nō bibo: prior biberat medicus ſanꝰ: vt bibere non dubitaret egrotꝰ Quid enī amaꝝ eſt in tali poculo qd̓ille nō biberit? Si cōtumelia: prior audiuit cū demones exc.pelleret. Demoniū hꝫ: ⁊ qd̓ in beelzebub eijcit demonia. Un̄xij. et vt ipſe ꝯſolaret̉ egros ait. Si patrē familias beelzebub vocauerūt qͣꝫtomagis domeſticos eiꝰ? Si dolores amari ſunt:ligatus ⁊ flagellatꝰ ⁊ crucifixus ē. Si mors amara eſt: etiaꝫmortuus eſt. Si genꝰ mortis exhorreſcit īfirmitas: nihil illotꝑe fuit ignominioſiꝰ qͣꝫ mors crucis. Non enī fruſtra ꝯmendans eiꝰ obedientiaꝫ apl̓us: addidit dicēs. Factꝰ obediens13vſqꝫ ad mortē: morteꝫ autē crucis. Sed qꝛ ipſe honoraturuserat fideles ſuos in fine huiꝰ ſeculi: priꝰ honorauit cruceꝫ inhoc ſeculo: vt terraꝝ pͥncipes credētes in eum ꝓhiberēt aliquē nocētiū crucifigi: ⁊ qd̓ cū magna īſultatione ꝑſecutoresiudei dn̄o ꝓcurarūt: magna fiducia ſerui eiꝰ etiā etreges infronte nūc portāt. Non tm̄ apparet mō qualē mortē ꝓ nobisdn̄s ſubire dignatꝰ eſt: ſicut ait apl̓s. Factꝰ pro nobis maledictū: et cū eī pendēti iudeoꝝ cecitas inſultaret: poſſit vtiqꝫdeſcēdere de cruce: qͥ ſi nollet nō eſſet ī cruce: ſed ampliꝰ eratde ſepulcro ſurgere: qͣꝫ de cruce deſcēdere. Hec ergo dn̄s faciēs diuina: patiēs humana: admonet nos miraculis corꝑaE libus ⁊ patiētia corꝑali: vt credamꝰ ⁊ ſanemur ad ꝯſpiciēdailla īuiſibilia q̄ carnis oculus neſcit. Hoc gͦ agēs curauit cecos iſtos: de quibꝰ nunc euāgeliū recitatū eſt: ⁊ incurādo videte qͥd admonuerit egrotū interiorē. Attēdite ipſius factiex. exitum ⁊ ordinē reꝝ. Sedēt illi in via duo ceci: trāſeunte dn̄oexclamabāt vt eoꝝ miſereret̉. Aturba ꝟo q̄ cum dn̄o erat: cōpeſcebātur ne clamarēt. Neqꝫ hoc ſine myſterio derelictumputetis. Illi autē cōpeſcentē ſe turbā ꝑſeuerātiſſimo clamore vincebāt: vt ꝑueniret vox eoꝝ ad aures dn̄i: qͣſi non iā illecogitata cognoſceret. Clamauerūt ergo duo ceci vt audirentur a dn̄o: ⁊ turbis cōprimi neqͥuerunt. Trāſiebat dn̄s et illiclamabāt. Stetit dn̄s: ⁊ ſanati ſūt. Nā ſtetit ieſus ⁊ vocauiteos ⁊ ait. Quid vultꝭ vt vobis faciā? At illi dixerūt. Ut aperiant̉ oculi nr̄i. Pro fide illorū fecit dn̄s: īſtaurauit oculoseoꝝ. Si intelleximꝰ iā interiorē egrotū: interiorē ſurduꝫ: interiorē mortuū: ibi q̄ramus ⁊ īteriorē cecū. Clauſi ſunt oculi cordis: trāſit ieſus vt clamemꝰ. Quid eſt trāſit ieſus? Agittrāſitoria ieſus. Attēdite ⁊ videte quāta eiꝰ geſta trāſieruntNatus eſt de virgine maria: nūquid ſemꝑ naſcit̉? Infans lactatꝰ eſt: nūquid ſemꝑ ſugit? Per etates cucurrit vſqꝫ ad iuuentutē. Nūquid ſemꝑ corꝑaliter creſcit? Infātie puericia:puericie adoleſcētia: adoleſcētie iuuētus trāſeunti cedētiqꝫſucceſſit. Ipſa etiā q̄ fecit miracula trāſierunt. Legunt̉ ⁊ credunt̉. Ꝙꝛ enī talia ſcripta ſūt vt legi poſſint: trāſiebāt: cū fierent. Poſtremone in multꝭ moremur: crucifixus eſt: nunqͥd

u. Sermo. xviij. Fo. xlvijſemper pēdet in cruce? Sepultꝰ eſt: reſurrexit: aſcēdit in celum: iā non morit̉: ⁊ mors ei vltra non dn̄abit̉: ⁊ diuinitas eiꝰſemꝑ manet: ⁊ īmortalitas iā corporis eiꝰ nunqͣꝫ deficiet. Sꝫtn̄ illa oīa q̄ tꝑaliter ab eo geſta ſunt tranſierūt: ⁊ legēda ſcripta ſunt: ⁊ credēda p̄dicant̉. In illis ergo oībus trāſijt ieſusQuid duo ceci iuxta viā ſunt: niſi duo populi ad qͦs ſanādosvenitieſus: Oſtēdamus hos duos ppl̓os inſcripturis ſctīs.Eſt in euāgelioſcriptuꝫ. Habeo alias oues q̄ nō ſunt de hocouili: et illas oportet me adducere: vt ſit vnꝰ grex ⁊ vnus paſtor. Qui ſunt gͦ duo populi? Unꝰ iudeoꝝ: et alius gētiū. Nōſum miſſus ait: niſi ad oues q̄ perierūt domus iſrl̓. Quibꝰ hͦ.dixit? Diſcipulis qn̄ illa chananea clamabat: q̄ ſe eſſe canemcōfeſſa eſt. Et qꝛ meruit: iā duo demōſtrati ſunt ad qͦs venerat iudaicus .ſ. ppl̓s de qͦ ait. Non ſum miſſus niſi ad oues q̄perierūt domus iſrl̓: ⁊ gētiuꝫ ppl̓s: cuiꝰ typū pretēdebat hecmulier: quā primo reſpuerat dicēs. Nō eſt bonū ſumere panem filioꝝ ⁊ mittere canibꝰ: ⁊ cui dicēti. Ita dn̄e: nā ⁊ canesedūt de micis q̄ cadūt de mēſa dn̄orum ſuoꝝ: reſpōderat. ⁊mulier magna eſt fides tua: fiat tibi ſicut vis. Inde enī eratet ille cēturio de qͦ dicit idem dn̄s. Amē dico vobis: nō inue-ni tantā fidem in iſrl̓: qꝛ ille dixerat. Nō ſum dignꝰ vt intresſub tectū meū: ſed tm̄ dic ꝟbo ⁊ ſanabit̉ puer meus. Ita ergodn̄s ante paſſionē et clarificationem ſuā duos iā ppl̓os deſignabat. Unū ad quē venerat ꝓpt̓ ꝓmiſſa patrū: ⁊ alteꝝ quēꝓpter mīam nō repellebat: vt īpleret̉ qd̓ ꝓmiſſū erat abrae.In ſemine tuo bn̄dicent̉ oēs gentes. Propterea ⁊ apl̓s iampoſt reſurrectionē dn̄i ⁊ aſcenſionē vbi ꝯtēptus ē a iudeis: ꝑrexit ad gētes: nec tn̄ eccleſijs q̄ de iudeis crediderāt tacuit.Erā inqͥt ignotꝰ facie eccleſijs iudee q̄ ſunt in xp̄o. Tm̄ autēaudiebāt: qꝛ qui aliqn̄ nos perſeq̄bat̉: nunc euāgelizat fideꝫquā aliqn̄ vaſtabat: ⁊ in me inqͥt magnificabāt deū. Sic ⁊ angularis lapis d̓r xp̄s: qͥ fecit vtrūqꝫ vnū. Angulus eniꝫ duosˡparietes copulat de diuerſo veniētes. Quid tā diuerſum: qͣꝫcircūciſio et p̄putiū: Habes vnū parietē de iudea: alteꝝ parietē de gentibꝰ: ſed angulari lapide copulant̉. Lapidē enīquē reprobauerūt edificātes hic factꝰ eſt ī caput anguli. Argulus in edificio nō eſt: niſi cum duoparietes ex diuerſo venientes in illū conueniūt: ⁊ quadā vnitate iūgunt̉. Iſti ergoduo parietes ẜm typū: duo ceci erāt clamātes ad dn̄m. Attēdite nūc dilectiſſimi. Dn̄s tranſiebat: ceci clamabant. Quideſt trāſiebat? Tranſitoria oꝑa faciebat: ſicut iam diximus.Scd̓m hec tranſitoria oꝑa fides nr̄a operat̉. Credimꝰ enī infiliū dei: non tm̄ qꝛ verbū dei eſt ꝑ quē facta ſunt oīa. Si enīſemꝑ informa dei manēs eqͣlis deo: nō ſemetip̄m exinaniret īformā ſerui accipiēs: nec ſentirēt ceci vt poſſint clamare. Sꝫcū oꝑaret̉ trāſitoria: id eſt hūiliaret ſe factꝰ obediēs vſqꝫ admortē: mortē aūt crucis: clamauerūt ceci. ¶ Miſerere nr̄i fili Ldauid) qꝛ et hoc ip̄m qd̓ dn̄s ⁊ creator dauid: etiā filiꝰ dauideſſe voluit: in tꝑe hoc egit: tranſiens hoc fecit. Quid eſt autēclamare ad xp̄m: niſi gr̄e xp̄i cōgruere bonis operibꝰ: Hocdico fr̄es: ne forte ſimus ſtrepētes vocibus ⁊ muti moribus.Quis eſt qͥ clamat ad chriſtū vt pellat̉ interior cecitas tranſeūte xp̄o: id eſt diſpēſante nobis tꝑalia ſacramēta: qͥbus admoneamur ad eterna capienda? Quis eſt qͥ clamat ad xp̄m?Qui contēnit mundū: clamat ad xp̄m. Qui ſpernit ſeculi voluptates: clamat ad xp̄m. Qui dicit nō lingua ſed vita. Mi­ Ehi mūdus crucifixus eſt ⁊ ego mūdo. Qui diſpergit dat pau Fperibus vt iuſticia eius maneat in ſeculuꝫ ſeculi: clamat adchriſtū. Qui enī audit ⁊ nō ſurdus audit. Res vr̄as vēdite ⁊ Ldate pauperibꝰ. Facite vobis ſaculos non veteraſcētes: theſaurū non deficienteꝫ in celis: tanqͣꝫ veſtigiorū ſonitum xp̄itrāſeūtis audiēs clamet: adhuc cecus: id ē faciet iſta. Uoxeius infactis ſit: incipiat mundū contēnere: in copia ſua diſtribuere: ꝓ nihilo hr̄e que hoīes amant: contēnat iniurias:nō appetat vīdicari: paret maxillā percutiēti: oret ꝓ inimi­ Lcis: ſi qͥs ei abſtulerit ſua nō repetat: ſi qͥd alicui abſtulit: red Ldat qͣdruplū. Cū iſta facere ceperit: oēs ſui cognati: affinesamici cōmouentur. Qui diligūt ſeculum: cōtradicūt. Quidinſanis? Nimius es. Nunquid alij non ſunt chriſtiani? Iſtaſtulticia eſt: iſta dementia eſt: ⁊ cetera alia turba clamat. Nececi clament: turba clamātes corripiebat: ſed eorum clamores nō vincebat. Intelligāt quid faciāt: qui volūt ſanari. Etnunc ieſus trāſit: qͥ iuxta viā ſunt clament. Hi ſunt enī qui la­ Ebijs honorāt: cor autē eoꝝ lōge eſt a deo. Ipſi ſunt iuxta viā A

Pat xr

DMat. ix.

Gal̓. iij.

Ioh̓ ix.Mat. xij.Mat. x.

Gen̄. iij.

1. Coꝝ. x.

Phil̓. ij.

Mat. v.Luce. xix.

Gal̓. vjPs. iij.

SlPs. iij.

Eſa. xxix.Mat. xv.

Mat. xx.

Luce. xij.

Psͣ. cxvij

Rom̄. vj

Gal̓ j.

Gen̄. xij.

vbi ſupra.

Phil̓. ij

Mat. xv.

Ioh̓. x.

Ephe. ij.

Mat. viij.

F

E