Quedā ad gloriā beati ⁊vguſtini. Fo. xxxiiij.

Ꝙſus corporales intantū vt vix matrone noſtre et etiam vicineeā pungentes excitare valerēt. In die aūt beati cypriani dūhec xp̄i ancilla mereret̉ accipere ſacramēta: dū eſſet ī domo:fere aterra ꝑ cubitū eleuata fuit: clamādo q̄ quietiſſima eſſecōſueuerat dicēs. Uolemus ad celū: volemꝰ ad celū fideles.Quam cū poſt interrogaremus qͥd ſibi acciderat: nō reſpondebat: ſed tanto gaudio replebatur ꝙ oēs ad feſtū ꝓcedebātcātantes cū ꝓpheta. Cor meū et caro mea exultauerūt ī deūviuū. Dū etiā in die pētecoſtes eſſet refecta refectione illiuspanis qͥ de celo deſcendit: poſt ſumptionē ſacramēti tāta ſatietatē repleta fuit: ꝙ per diē ⁊ noctē abſqꝫ corporali cibo ꝑſeuerauit. Cū apud oſtia tyberina infirmaretur et ſacramētuꝫa nobis fideliter peteret: nec dolore ſtomachi vexata valeretretinere: viſibiliter infātulus nocte media ad lectū dei famule venit: eamqꝫ in pectore amplectēs: aīa illa ſancta ad celuꝫvolauit. Ergo die nona egritudinis ſue quinqͣgeſimoſextoanno etatis: triceſimotertio anno etatis mee: aīa illa pia ⁊ religioſa carne ſoluta eſt die quarto maij. Flebam ⁊ effundebātibi dn̄e preces ꝓ illa famula tua: vt nō intrares cū ea ī iudiciū. Gratulabar tamē teſtimonio eiꝰ: qꝛ appellabat mepiumet cōmemorabat grandē deuotionis affectuꝫ: cōmemoransnūqͣꝫ ſe audiſſe ex ore meo verbū durū aut cōtumelioſum ſemonem. Illa famula tua dn̄e cōtinueſatagebat virū ſuum lucrari tibi: quem amabilē ⁊ reuerentē faciebat ſibi. Expectabat enim ipſa mīam tuamſuper eū: vt in te credēs caſtigaret̉Erat enī iracūdꝰ: ſꝫ illa famula tua nō tm̄ facto ſꝫ nec ꝟbo viro tribulatorndebat: ſꝫ qͥeto rōnē fctī reddebat: quē tibi dn̄e īextrema vita corporali lucrata ē. Erat enī ſerua ſeruoꝝ dn̄e⁊ oēs qͥ eā videbāt laudabāt te dn̄e: ſciētes ⁊ credētes p̄ſētiatuā eſſe in corde eiꝰ. Fuerat enim vniꝰ viri vxor: et filios totiēs parturiebat: qͦtiēs a te dn̄e deuiare cernebat. Imminēte autē die quo ex hac vita eratexitura: nobis ignorantibusdn̄e: ipſa et ego ſoli ſtabamus incūbentes ad quādā feneſtrāet terrena obliuiſcētes: loq̄bamur ſoli valde dulciter qualiseſſet ſctōꝝ vita: quā nec oculus vidit: nec auris audiuit: ⁊ inhiabamus ore cordis pariter in ſuꝑna fluēta fontis vite: vileſcebatqꝫ mundus iſte inter verba cū delectationibus ſuisTunc ait illa. Fili vnū eſſet ꝓpter qd̓ in hac vita aliqͣꝫtulummorari cupiebā: vt te catholicū xp̄ianū viderē priuſqͣꝫ morerer: ⁊ ecce cumulatiꝰ mihi deꝰ p̄ſtitit: vt te ꝯtēpta etiā felicitate terr ena videā dei ſeruū. Quid iā ammō hic faciā neſcioQuid ſibi nūcreſpōderim: nō ſatis recolo: ſꝫ poſt dies qͥnqꝫdecubuit febribꝰ: ⁊ ſubtracta a pn̄tibꝰ: cucurrimꝰ: ⁊ poſt modicūreddita ē ſenſui: ⁊ intuēs nos ait. Ponetis hic matremveſtrā. Egoflebā: ſꝫ fletū finiebā: frater aūt meꝰ letꝰ: ꝙ nonꝑegre cōmori: ſꝫ ī patria cū viro ſepeliri debebat. Quo audito: vultu turbato reuerberās cum oculis ꝙ talia dixiſſet: aitPonite hic corpꝰ meū: nihilqꝫ cura eiꝰ vos ꝯturbet. Rogotn̄ vos: vt ad altare dn̄i memineritis mei vbi fueritis. Dn̄saūt illd̓ reſuſcitabit vbicunqꝫ ſepultū fuerit ī nouiſſimo die¶ Relatio Calixti de conuerſione: ꝑſeuerātia ⁊quibuſdam dictis ſancti Auguſtini .ii. narratio.Agnus ille doctor ⁊ egregiꝰ auguſtinꝰ: qͥ vere fuiſnorma ⁊ ſpeculū ī natura: dū eſſet annoꝝ. xxx. maternis or̄onibꝰ ⁊ ambroſij p̄dicationibꝰ mediātiM. bus ⁊ fama antonij audita: ab oī hereſi purgatꝰ ē:⁊ apd̓ liguriā italie adueniētibꝰ diebꝰ paſchalibꝰ baptizatꝰ ēEt tūc exultat liguriēſis eccl̓ia: pia eiꝰ mat̓ gaudet: ābroſiꝰdeū laudat: auguſtinꝰ iā cōfitet̉: et fideles oēs ſibi tanqͣꝫ ciuifideliſſimo de babilonica ẜuitute redēpto: vna voce oēs applaudūt. Protinus ī fidecatholica ꝯfirmatus: ſpē oēm quāhabebat ī ſeculo dereliqͥt: et romanoꝝ ⁊ liguriēſiū ſcholas: ⁊cū euodio et alipio ſocijs: viro p̄clariſſimo ſolitario ſimpliciano ſe ꝯmiſerūt: ibiqꝫ cū p̄dicto famoſiſſimo viro apoſtolicam vitā tenere ceperūt: ⁊ ſimul cū multis erāt habitātes inplacito ſctō. In diebꝰ aūt illis dū fama auguſtini crebreſceret apd̓ oēs: ꝯgregatis fratribꝰ ait: dū ī hac valle miſerie ſumus ꝯſtituti: vtrū boni ſiue mali ſimus de nobis p̄ſumēduꝫnon ē: etiā quibuſcūqꝫ virtutibꝰ cognoſcamꝰ dei gr̄a nos eēornatos. Nā ſi qͥs nr̄m bn̄ operat̉: btūs tn̄ dicēdus nec predicandus ē: cū ſimiles ſimus nauibꝰ oībus bonis oneratis: deqͥbus tn̄ incertū eſt vtrū ad portū ſalutis ꝑueniāt. Nunquidiudas ī apoſtolatu optime incepit: ⁊ peſſime finiuit? Nūqͥd

Auguſtini. Fo. xxxiiij.etiā paulus male incepit: ⁊ tn̄ vas electiōis digne vocatꝰ ē?Nolite obſecro laudare me: ſꝫ orate vt valeamꝰ vſqꝫ ad mortem perſeuerare: quoniam finem noſtrum deus attendit.¶ Ex ſigeberto ī epiſtola ad macedoniū de ortucōuerſione et vita ſancti Auguſtini. .iii. narratio.A Empore theodoſij ſenioris: auguſtinꝰ vir acutiſI lIſimꝰ nobilibꝰ carthaginenſibꝰ ortꝰ natalibꝰ: venitromā: ibiqꝫ ſcholas liberaliū artiuꝫ annis fere ſexM. glorioſe rexit. Deniqꝫ mediolanū venit: ⁊ dū eſſetannoꝝ trigīta: filiuſqꝫ eius annoꝝ octo: adueniētibus diebꝰpaſcalibus: meritꝭ matris ⁊ p̄dicatiōe ambroſij: mater eiusregn̄auit auguſtinū cū filio deodato ⁊ multis alijs fere. xlij.Qui baptizatus auguſtinꝰ mox ad virū ſimplicianū ꝑrexit:cuiꝰ nomē celeberrimū apd̓ fideles erat: qͥ etiā habebat māſeolū ſemotū ⁊ a gētibus ſeꝑatū. Cū quo auguſtinꝰ fere ꝑ annū cū dimidio ꝑmanſiſſe vidi ⁊ oculata fide ꝓbaui. Et qm̄erāt in libertate quaſi viuētes: lꝫ ꝓbatiſſimi viri eſſent atqꝫꝑfecti: tandē ex precepto tāti patris ſimpliciani. Auguſtinꝰpoſt inter eos inſtituit: vt vitā apoſtolicā oēs pariter tenerēt⁊ nihil inter eos ꝓpriū diceretur. Cōpleto vero anno: matreauguſtini inſtigāte ad ꝓpria reuertitur: et morit̉ mater auguſtini apud oſtia tyberiana. Filius aūt apud carthaginemanno etatis ſue. xxix. Cū autē eſſet auguſtinus cū amicis inafrica: meditabat̉ ī lege dn̄i die ac nocte: ſcribēs libros: ⁊ docebat indoctos. Hoc autē valerius hipponenſis audiēs pregaudiolachrimabatur: ⁊ ſtatim eū ad ſe accerſiri fecit: ⁊ hortū ſecretū et remotū a ciuitate auguſtino donauit. Ibiqꝫ piꝰpater auguſtinꝰ cū ceteris amicis ⁊ fratribus ī deſpecto habitu: et cū incredibili humilitate annis tribus māſit. Deīdecū inquietudinē venientiū ferre nō poſſet: duobꝰ fere miliaribus a p̄dicto loco ſeceſſit: et ad montē quendā altiſſimumabijt: ad quē ꝑ viam valde aridā ⁊ penoſam adiri pōt. Ibiqꝫauguſtinus habitationē ex lapidibus cunctis cōſtrui fecit:⁊ ſic hoīes fugiēs habitabat. Ibiqꝫ cōpoſuit libros de medicina aīe: et de vita monaſtica: de innocētia iohānis baptiſte⁊ helie. Multi quidē ex fratribus infraſaxa ⁊ fixuras mōtiūreceptacula ſibi fecerāt: et ibi ꝓpe patrē auguſtinū ꝑ iactuꝫbaliſte in omni ſanctitate habitabat. Erāt autē fere. cxxii. qͥſub obedientia auguſtini concorditer viuebant: oīa reputātes eſſe cōmunia. Uinū nemonouerat: niſi qn̄ infirmitas cogeret: aut valerius ep̄s ſanctus ad eos viſitandos veniſſet.Cū autē appropinquaret feſtū pentecoſtes: ſanctus ep̄s valerius miſit ꝓ auguſtino et inuitū preſbiterū ordinauit. Factus preſbyter monaſteriū clericorū inſtituit in domo ep̄i: etinfra annū ibidē viuere cepit ẜm regulā apoſtolicā: vt hactenus fecerat. Hoc autē valerius ep̄s fecit: qꝛ ipſe grecus eratet indoctus: maxime in reſpōdēdohereticis ī eorū erroribꝰIdeo auguſtino ep̄o poteſtatem plenā dedit predicādi quotiens neceſſariū fuiſſet. Nam multi iam heretici ſurrexerāt:contra quos dominus auguſtinum inſtituit et ordinauit.¶ De obitu atqꝫ commendatione ſancti Auguſtini .iiii. narratio.Nno dn̄i. cccc. xxxvij. ſixtus ſedit annis octo etI Adiebꝰ. xxx: eo tꝑe valla rex gothoꝝ vādalos odioinſectans etiam in africa eos ꝑſequi diſpoſuit: ſꝫy ¶M. Imorte preuentus obijt: eiqꝫ in regnū theodoricusſucceſſit. Uandali africenauibus irruentes prouinciam vniuerſam deuaſtant rapinis: cede: incendijs: nulli ſexui parcētes: etati vl̓ ordini. Sub hͦ turbine tribulatiōis beatiſſimꝰauguſtinꝰ amariſſimam ⁊ lugubrē pre ceteris diebus ſue ſenectutis iam pene extremā duxit vitam: videns tātam ſeuiciam vbiqꝫ craſſari: vidēs alios hoſtili nece extinctos: alioseffugatos: eccleſias ſacerdotibus viduatas: ciuitates cumacolis diſſipatas. Accreuit deniqꝫ cauſa meroris eius ꝙ ſubipſius tempore hypponēſem vrbē: cui pontifex preerat barbari obſederunt. Sed ecce tertio obſidionis menſe febribusincubuit: ſibiqꝫ ſeptem penitentiales pſalmos ſcribi iuſſit:ipſos quoqꝫ quaterniones iacēs in lecto circa parietē poſitos diebus infirmitatis ſue intuebatur ac legebat: et vberrime ac iugiter flebat. Et ne a quoqͣꝫ impediretur eius intētioante ferme decem dies migrationis ſue: petijtad ſe nullū ingredi: niſi his tantum horis quibus medici ad inſpiciendūingrediebantur vel eius refectio offerebat̉. Obſidionis dee. ij.

e. ij.