Ad fratres ī heremo.Sermo. xxxvij. Fo. xvij.

Ac de fornicatiōis deteſtatiōe. Sermo. xxxvij.¶ Ratres chariſſimi ſicut actuum apoſtolorum¶ narrathiſtoria: apoſtatante iuda a cōſortio apoſo ¶Iſtolorum: diuina prouidentia ad ſtructurā eccleſie prouidens: fundamenta q̄ ẜm iohannem ſuntduodecim nomina apoſtolorū: beatū matthiam vocauit adapoſtolatū. Et ſicut ſuſcepit matthias principatum et ſurrexit loco iude: ſic etiā nos ſuſcepimus principatum in eccleſia dei: et per gratiam ſuam ſuos miniſtros facere voluitet in palatio ſuo nos conſtituit: et elegit vt eſſemus gēs ſancta: populus dei: ſal terre: lux mundi: et angelici hominesabſqꝫ peccato. Miniſtri etiā dei ſumus etſerui. Serui enimdicunt̉ nō qui ad oculū ſeruiunt: ſed qui voluntati dn̄i in omnibus fideliter obediunt: et tunc intantā familiaritatē dn̄imouent̉: ꝙ non amplius ſerui ſed amici vocantur. Ideo tota mente nos exhibeamus in multa tribulatione: in ſcientiaincharitate nō ficta: in vigilijs: in carceribꝰ ⁊ plagis: in verbo veritatis. Et ſic nihil habentes: omnia chriſtū poſſidendoſimus poſſidentes. Hec eſt enimbeatorum vita. Hec eſtſacerdotum ſalus. Hec eſt ſeruorū dei requies. Hec eſt amicorum eius voluntas. Hec eſt enī ſanctificatio noſtra: vt inomnibus exhibeamus noſmetipſos ſicut dei miniſtros inmulta patiētia: intribulatione: in neceſſitate: in caſtitate: inabſtinentia: inſcientia: inſuauitate: in charitate nō ficta: inverbo veritatis: nemini dantes vllamoffenſionem: vt nō vituperetur miniſteriū noſtrum. Chriſti enīſerui ſumꝰ Tuncchriſtianorum miniſterium vituperatur: ſeruitus noſtra deſpicitur: qn̄ ea q̄ chriſti ſunt deſpicimus: et opere adimplerenegligimus. Sed ve nobis fratres mei ve nobis: quia falſūnomen chriſti portamus: falſum nomen dei gerimus: quiaopere nō adimplemus quod adimplere debemus. Diſcutiaj. mus ſacerdotes mētē noſtrā: et ſciamus ſi ſerui chriſti ſimꝰSciamus em̄ quid facere debeamus ne ſerui inutiles ſimꝰ.Quid em̄? Certe nihil aliud niſi ꝙ exhibeamꝰ noſmetipſosſicut dei miniſtros in multa patientia. Sed venobis qꝛ nullam patiētiā habere videmur. Nam pauperes eſſe debemꝰquia membra xp̄i ſumus et miniſtri dei. Sed ſi paupertasaggredit̉: vel aliqua corporis neceſſitate turbamur et affligimur: dona ſanctiſpiritus vendere procuramus. Oſacerdotes mei nolite hoc malum facere: ſed mementote ꝙ gratisaccepiſtis: et ideogratis reddite: ne cūſimone mago dāne.mini: cui dixit petrus. Pecunia tua tecū ſit in perditionemQui etiā preciū recipit de ſacramentis: gezita eſt ⁊ plenꝰ lepra. Nam cum heliſeus mundaſſet naamā principē ſyrie inlordane alepra: rediens naamā obtulit pphete multamunera: ſe ille noluit recipere. Qui cuꝫ receſſiſſet: locutus eſt eigiezi diſcipulus ꝓphete petēs principi ſyrie munera. Quibus acceptis propheta omīa per ſpiritū nouit: et videns eūredarguit percutiēs eū lepra. Sic etiā percutiunt̉ omēs quiproſacramentis pecuniā petunt. Sed dicetis. Nunquid nōſcriptura dicit. Qui altari ſeruit de altari viuat? Oſacerdotes hoc quod dicitis omīno negare nō audeo: ſed ſciatis ꝙdeus intuetur corda hominū. Nam ſi ſacramentum dare diſtuleris: etiā ſi fueris omī paupertate vallatus nō paſtor es:nō miniſter chriſti es: ſed mercator. Non igitur petas: nō etiam tantū pro baptiſmo recipias ſi cum ſimone perire nō velis. Nam facto pacto: ſacramentū vendidiſti: ⁊ ſaluatorē tuum prodidiſti cum iuda. Spontanea et ſincera volūtate porrige ſacramenta: nihil petendo: nihil expectādo: nihil de ꝓmiſſo deſiderando: ſed ſi tibi dat̉ iuſte recipis: iuſte poſſidere potes. Memento tn̄ ꝙ pauperē vitam ſacerdos gerere debet: ⁊ ideo ſi ſuꝑbiā habet: ſi magno beneficio gaudet̉: preivictū ⁊ veſtitum: quod ſupereſt pauperibus dare non differat: qꝛ om̄i a pauperū ſunt. Uerbū autem illud qd̓ negare nōdebet fidelis. Qui altari ſeruit de altari viuat: verū oīno eſtqꝛ non licet ſacerdotibꝰ manibꝰ operari: ligonizare: ferrumfabricare: et ſimilia. Hoc aūt ꝓpter reuerentiā et tanti ſacramenti dignitatem. Illud autē magis ad ſeculares qͣꝫ ad ſacerdotes pertinet: ne ipſi ſacerdotes dei fame per eāt vel nuditatē: ideo dignū eſt vt qͥ altari ſeruit de altari viuat. Similiter frēs qͥſacramentū emit: vel eccleſiam vel prebendas: vl̓eccleſiarum introitus: vel ſeculari potentia hoc pro ſe procurauit: ſciat ꝙ cum giezi ⁊ iuda iam damnatus eſt: iam lepro-

ſus factus eſt: iam de templo dn̄i expellēdus eſt. Quare ſic:Quia qui nō intratper oſtiū in ouile ſed aſcendit aliūde: fureſt et latro. Ideo reprehendendus eſt: qꝛ ementes ⁊ vendentes dn̄s eijcit de templo. Repellendus eſt: qꝛ leproſi eijci iubentur. Non intrat per oſtium ad eccl̓iam: q̄ per laicalē portam intrat. Non em̄ laicis ſpiritalia dona tradita ſunt ſꝫ dn̄ivicarijs. Uicarij dn̄i ſunt: qͥ vicem apoſtolorum tenent. Caſtella aūt et villas ſuas laici diſpenſent: bona aūt hipponenſis eccleſie vigilanter attendant ne tangant. Diuites em̄ raro vel nunqͣꝫ pauperibus ſacerdotibus prebendas ꝓcurantet ſi ꝓcurant nō dei amore ꝓcurant: ſed vt cum vxorē ⁊ familia de bonis eccleſie gaudere valeāt. Et ideoſciat ſacerdosqͥ timore vel amore defraudari a diuite ſe permittit: ꝙ impunitus nō remanebit: ⁊ ſi nō in preſenti: ſaltem infuturo igneeterno non carebit. Redeamꝰ igit̉ ad ꝓpoſitū fratres: ⁊ ſciamus quō poterimus nos exhibere ſicut dei miniſtros. Cupitis em̄ ſcire. Ecce ſi perſecutiones veniunt: nō deficiamꝰſed patientiā habeamus. Si neceſſitas paupertatis contingat: nō deſperemus ſed in dn̄o confidamus. Si blaſphemamur: non reſpōdeamus ſed parcamus. Si collaphis vel alapis cedimur: aliā partē parare nō differamus. Si verbo vl̓murmure ꝑcutimur: taceamus. Si occidimur: gaudenterad mortem pergamꝰ. Quare? Quianō eſt ſeruus maior dn̄oſuo. Si em̄ me perſecuti ſunt: ⁊ vos perſequent̉ ait dn̄s. Itaem̄ patientia ornari debemus: ſi miniſtri xp̄i eſſe optamus.Sed quid aliud: niſi ꝙ in caſtitate noſmēti p̄os exhibere debemus? Hec eſt illa virtus ſine quaquis eſt factus oīm reus Hec eſt illa ꝟtus: q̄ nos deo cōmēdat: q̄ nos angelos facitq̄ nos ſuꝑ ethera volādo ꝯducit. Hec eſt illa virtus: ſine quavaſa dn̄i ferre non poſſumus. Hec eſt illa ſctā virtus: quamaſtringere nos docet apl̓s. Fornicatio et omīs immūdicianō nominet̉ in vobis: ne mens veſtra colloquijs malis poſſitcorrumpi. Ideo fratres attendite: ꝙ nō ſolū a vobis remouenda eſt fornicatio: ſed etiam omīs ſuſpitio falſa. Nō decetclericū cum mulieribus ſedere vel fabulari vel domū eiꝰ frequētare: neſuſpitio mala indeprogrediat̉. Oqͣꝫ vilis o qͣꝫ miſer et puſillanimis reputat̉ clericus: qͥ frequenter cū mulieribus cōuerſat̉. Inſipiens valde eſt ⁊ inexpertus: qͥ amicitiasmulierū ꝓcurat. Et iō vos qͥ eſtis lux mundi ⁊ ciuitas ī mōte ſituata: ſic famā veſtrā cuſtodire debetis: vt nō erubeſcātde detractoribus laudatores. Attendite etiā fratres: attēdite qd̓ dicit apl̓s. Fornicatio ⁊ immūdica. Fornicatio em̄ eſtnaturalis mulierū concubitus: ſed illicitus. Fornicatio ē cūmeretrice agere. Mulier ſiue adultera ſiue concubinameretrix vocat̉. Fornicatio em̄ ideo clericis interdicit̉: qꝛ cum ſimus miniſtri dn̄i: mēbra meretricis nō efficiamur. Oqͣꝫ turpe eſt clericū a meretrice duci captiuū. Qui em̄ adheret meretrici: vnū corpus efficit̉. Et ideo ſcire debemus ꝙ malumeſt fornicari. Nā ſi cōiugiū ſacerdotibus prohibet̉: quantomagis crimen fornicationis in nobis eſtimabitur. Ecce em̄frēs: laicis cōiugatis ad tp̄s abſtinere precipit̉ vt vacēt orationi: et ſacerdotes quos corpꝰ dn̄i cōſecrare omni die oportet: cōcubinas in domo tenere non erubeſcunt? Ecce quo vaſa veſtra poſſidere in ſanctificatiōe ſciatis. Scitis em̄ frēs:ꝙ die quadā dauid venit ad achimelechſacerdotē: etait dauid eſuriens. Damihi aliquid cibi. Et reſpōdit. Nō habeopanes laicales ad manus: ſed tm̄ panē ſctm̄: et ideo dic̄ mihio dauid: ſunt mūdi pueri tui a mulieribus: ⁊ ait. Sūt ab heri⁊ nudiuſtertius. Et ſic dedit ſacerdos eis ſctīficatū panem.Si ergo interrogauit ſacerdos: vtrū ſerui dauid mūdi eſſētpropter panes ꝓpoſitionis accipiendos: qͥd fatere nos debemus miſeri ſacerdotes ꝓpter corpus dn̄i accipiendū: Ofrēs mei: ſic et ſacerdotes paganoꝝ dū offerre debēt dijs ſuis incenſa: ab omni malo vt poſſunt abſtinēt. Ecce ego iamepiſcopus hipponenſis eram: ⁊ cum quibuſdam ſeruis chriſti ad ethiopiam perrexi vt eis ſanctum chriſti euangeliumpredicarem: et vidimꝰ ibi multos homines ac mulieres capita non habentes ſed oculos groſſos fixos in pectore: cetera membra equalia nobis habentes. Inter quos ſacerdoteseorum vidimus vxoratos: tante tamen abſtinentie erant: ꝙlicet vxores ſacerdotes omnes haberent: nunqͣꝫ tamē niſi ſemel in anno eas tangere volebant: qua die ab omī ſacrificioabſtinebant. Uidimus ⁊ in īferioribꝰ partibꝰ ethiopie homines vnum oculum tantum infronte habentes: quorum ſa

j. Cor. ix.

Matth̓. x.Act. viij.

Act̉. viij.Mattheixxvj.

iiij. Re. v

Ephe. vj.

ZActuū. j.

Apoc̄. xxj.

Luc̄. xvij.

Ioh̓. xv.ij. Cor. vj

X

Z

Eij. Cor. vj.

Ephe. v.

Ephe. v.

j. Reg. xxj

Iacobi. ij.

j. Cor. vij.

Ioh̓. xv.

Mat. xxj.Nume. v.

Matth̓. v.

Matth̓. v.

j. Theſ. iiij

j. Cor. vj.

Ioh̓. x.

F

G