Ad fratres in heremo.Sermo. xxvij. Fo. xij.

Eccl̓iaſti. pātur per eos. Tertia enim lingua multa mala committit:ideo ſi ſemel correpti non ſe emendauerint: de veſtra ſanctaxxviijet ſingulari ſocietatē expellātur. Nec crudele hoc eſſe credatis: nec illi qui expulſi ſunt ad tēpus: de hac expulſione dolere debent: ſed cum omni humilitate eam ſuſcipiant: dolentes tamen et flentes ꝙ nondum intellexerunt apoſtolum diIacobi .j. centem. Si quis ſe putat religioſum eſſe non refrenans linguamſuam: huius vana eſt religio. Melius eſt enim a congregatione preſenti expelli ad tēpus: qͣꝫ a celeſti regno perpetuo exulari. Sic enim (vt ſupra diximꝰ) expulſus eſt adāGen̄. iij.de paradiſo: non ad damnationem ſed ad correctionē. Correctus vero et emendatus frater qui peccauerit et qui proximo detraxerit: volo vtinter vos fraterne recipiatur. Melius eſt enī vt redarguamur de miſericordia: qͣꝫ de crudelitate in die nouiſſimo. Nam pium hominem quando periſſe legimus ignoro: ſed impium et crudelem frequēter periſſe audio. Igitur o fratres mei et letitia cordis mei: obſecro vt nōDpeccetis: vt in die nouiſſimo nec crudeles/ nec nimis miſericordes inueniri poſſitis. Deponite murmura: claudite īfraPſalm̄.dentes linguā: ponite cuſtodiamori veſtro et ſilete: nonſolūxxxviij.amalis: ſed etiam quādoqꝫ a bonis ſilere laudabile eſt. Aitenim ſanctus propheta. Silui a bonis. Nam bonum vbiqꝫproferre non debemus: ſed tempus proferēdi agnoſcamusin cunctis. Eſtote igitur fratres non loquaces: ſed veracesCalcate murmurationes: et fugite eas vt mortem. Nā murmurare: detrahere: vel deſpicere hypocritarum cōditio eſtet ignorantium. Murmurare deniqꝫ et detrahere hypocritanon ſatiatur: de omnibus maledicens vt ipſe ſolus a cunctis predicetur beatus. Omnia iudicat: vt nemo ſit qui eumaudeat iudicare. Omnia deſpicit: vt ipſe ſolus ſit qui ab oībus aſpiciatur. Ohypocrita cauene ad menſam meam peruenias. Nam ibi anteqͣꝫ aliquid ſumas: lectio mea tibi primo legetur. Quid enim primo in mēſa mea deſcripſi? Quidprimo in ea habere vel audire deſidero? Quid primo in eaUſeruare precipio: niſi quod. Quiſquis amat dictis abſentuꝫrodere famam: Hanc menſam indignam nouerit eſſe ſibiQuapropter fratres ſi quis murmurare deſiderat: non ſolūad noſtram apoſtolicam congregationem: ſed nec ad menEſam noſtram accedere preſumat. Non enim ad heremū peruenimus vt murmuremus: ſed vt mundanis omnibus conculcatis: in heremo pie/ ſancte / et iuſte viuere valeamꝰ. Qd̓ſi nonfecerimus (qd̓ deus auertat) melius fuiſſet ꝙ nati nōfuiſſemus. Quare fratres mei melius fuiſſet: niſi quia melius fuiſſet non eſſe qͣꝫ male eſſe? Nunquid meliꝰ eſt carere eſſe: qͣꝫ eſſe et perpetuo cruciari? Nam non eſſe cui poſſit obeſſe ignoro. Sed habere eſſe et perpetuo cruciari: quid aliudeſt qͣꝫ mortem ſine morte ſemper habere? Uerum et indubitanter verum vobis fratres mei dicere audeo: meliuseſſet non eſſe: qͣꝫ cum eſſe perpetuo affligi vel eternaliter cruciari. Studeamus igitur fratres ſemper bene viuere: vt etſemper bene eſſe poſſimus: ⁊ ſemper bene nos eſſe poſſideamus. Eſſe enim dei gratia habere nos ſcimꝰ: ſed ſemper bene eſſe omnino ignoramus. Propterea taliter linguam noſtram/ ceteraqꝫ corporis membra reſtringamus: vt mediante diuina gratia ad perpetuum malum eſſe nō perueniamꝰ.Nec de nobis dicatur: qd̓ de iuda proditore diſcipulo diciMat. xxvj tur. Melius ei fuiſſet ſi natus non fuiſſet homo ille. Quareilli melius fuiſſet ſi natus non fuiſſet: niſi qꝛ melius eſt om̄ieſſe carere: qͣꝫ in inferno iacere: Ibi deniqꝫ ⁊ ſi erit ſtimulusdoloris / et penitudinis: nulla tamen erit ibi correctio voluntatis: vt nullatenus a damnatis poſſit diligi vel deſiderariLuce. xvj. iuſtitia. Ideo illi diuiti qui in inferno cruciabatur: qͣꝫuis curam de viuis fratribus gerere videretur: non tamen eidemde iuſtitia cura erat: quia iuſtitiam nullatenus diligere poſſunt qui in inferno ſunt. Iacebat tamen diues: ⁊ ſepultꝰ eratin inferno: et quid de fratribus ſuis eſſet ignorabat: ⁊ neſciebat omnino: et tamen curam de eis videbatur habere: ſicutet̓nos viuentes de mortuis: qͣꝫuis quid agant vtiqꝫ neſciamus. Itaqꝫ fratres caueamus ne peccemus: ne ad illā flammam perueniamus. Ipſa deniqꝫ flamma concremationemhabet: ſed lumen nullū habet. Quare: niſi quia quos gehenne flamma cruciat: a viſione veri luminis cecat? Et vt foriseos dolor combuſtionis cruciet: et intus pena cecitatis obſcuret: vt qui creatori ſuo corde et corpore deliquerant: cor-

pore ſimul et corde puniantur: et vtrobiqꝫ penamſentiant: qͥdum viuerent prauis delectationibus ſeruiebant. Ecce fratres quomodo puniunt̉ peccatores: quibus vnus ignis om̄ibus eſt: non tamen vno modo omnes cruciantur: ſed quātoquis in delitijs plus permanſerit: tanto fortius cruciabiturin eternum. Unus igitur ignis ſingulis eſt et corporeus eſt:et vt inſeuiſſimos peccatores corporaliter cruciet: nec ſtudio humano accenditur: nec lignis: pice/ vel oleo nutritur:ſed poſt peccatum ſemel accenſus: in eternum durare nullatenus dubitare debemus. O inferne tu latus es: et menſurāGnon habes. Profundus es: et nullum fundum te habere cognoſco. Inſatiabilis es: quia omnes tam pauperes qͣꝫ diuites te libenter ſuſcipere audio. Plenus ardore incomparabili: plenus fetore intolerabili: plenus omni dolore innumerabili. Ibi omnis miſeria: ibi tenebre: ibi nullus ordo: ibihorror eternꝰ: ibi nulla ſpes boni: nulla deſperatiomali: ſedomne malum quod exiſtimari poteſt: damnatis in eternumerit. Ibi o fratres mei demones flere et clamare non ceſſantpercutere peccatores nunqͣꝫ deſiſtunt: nunc ſuperbum: nuncelatum: nunc gloria mundi plenum: nunc luxurioſum: nuncproditorem: nunc homicidā: nunc feneratorem: nunc verboſum: nunc adulatorem: nunc mendacem: nunc detractorem.Ecce quomodo clamabunt. Sed quid clamabunt: niſi percute: dilacera: interfice: ſine morte occide: velociter ſpolia:depredari feſtina: fer prunas: picem para: aurum et argentum liqueſce? Et quia dum vixerunt deū intelligere noluerunt: et ſi in eternū vixiſſent ſemper male facere voluiſſent:ideo ſine redemptione merito in eternum cruciabunt̉. Itaqꝫ fratres obſecro: vt non peccetis. Cuſtodite linguam veſtram: ſeruate eam: claudite eam vecte ferreo: quoniam ſermo vanus in vacuum non ibit: ſed de omni verbo ocioſo indie nouiſſimo reddituri ſumus rationem. Adiuuet nos ieſus chriſtus deus noſter ad perſeuerandum in omnibꝰ bonis: qui cum patre et ſpirituſancto viuit ⁊ regnat in ſecula ſeculorum. Amen.¶ De filio prodigo Sermo. .xxvij. In quo heremiticam vitam laudat Auguſtinus: ianuariuꝫdeflet: quis ſit filius prodigus ſingula hyſtorieillius myſteria explanando moraliter oſtendit.Quinqꝫ per ſtolam que duplex eſt ſicut et reſurrectio: quid inqͣꝫ per anulū ſignificet̉: et moraliter hanc explanationem fratribus applicat: locum hominem ſanctum non facere: quidqꝫ tibiperſuadeant tunica nigra/ zona pellicea / raſiqꝫcapilli/ ſe quoqꝫ baptiſatum fuiſſe anno ſue etatis triceſimo modica exhortatione inſinuat.¶Ax vobis fratres dilectiſſimi: qui optimam parAItem cum maria elegiſtis dum mundum et pon. Luce. x.AQIpas eius contēnere voluiſtis. Uoluiſtis enim terrena deſpicere. Saniori enim conſilio ſanctorumambroſij et ſimpliciani patrum vitam tutiorem aggreſſi ſumus: cum paulo mundum fugiente: timens ne caperetur abeo. In heremo deniqꝫ ſumus iocunditatem cōmunicationis et fractionis panis intelligentes: clamātes cum propheta. Ecce qͣꝫ bonum et qͣꝫ iocundum habitare fratres in vnuꝫ. psͣ. cxxxij.Tutior enim hec vita eſt et dulcior: vbi vnus alium cohortatur: vbi alter alterius exemplo inflammatur. O vita ſancta heremitica: vita ſolitaria: vita perfectorum: vita angelica non humana: vita penitentium: vita contra mundum pugnantium: vita ad deum fugientium: vita deifica nō humana: vita filiorum qui errauerunt ad patrem redeuntiū. Hec Luce. xv.eſt domus vbi reconciliatur patri filius: qui portionem ſubſtantie conſumpſerat luxurioſe viuendo. Hanc fratres mei sͣ. Ser. v.ſi ianuarius noſter cognouiſſet: aurum nobis ignorātibusnon retinuiſſet. Hanc ſi dilexiſſet: vineam: agrum: et pecuniam tenere erubuiſſet. Quare? Quia paupertatem aſperiorem preſbiteris meis vos ſponte tenere vidiſſet. Nam ſicut Luce .xv.b iiij